bikaç sene önce otobüste bi ablayla tanışmıştım. kendisi yaşını söyleyince çok şaşırmıştım, çünkü aşırı genç ve dingin, bir o kadar da güzel ve huzurlu gözüküyodu. aslında annemle yaşıt sayılır ama abla dicem. o gün bana şahane bi tavsiye vermişti. arasıra aklıma gelse de tavsiyesi, ilk defa bugün uyguladım ve gençliğinin sırrını yavaş yavaş kavradım sanırım. evet, bugün "o"nun yüzünden sinirlenmedim fazla. çünkü o girdiği anda ortamdan uzaklaştım. ablanın dediği buydu: bişeye kızdınmı, üzüldün mü, hemen uzaklaş o ortamdan. her zaman kolay olmuyo ama yapınca da etkisini çok gördüm gerçekten. belki kendisi kklıdır, değilse de yine de kendisine burdan yüksek şükranlarımı sunuyorum. tavsiyesini hayat felsefem haline getirmeye karar verdim. sinirini bozan, seni üzen bişi gördün kaç! kesinlikle! ne olursa olsun!