- Katılım
- 30 Temmuz 2022
- Mesajlar
- 162
- Emoji Skoru
- 20
- Puanlar
- 48
- Konu Sahibi Cancancan333
-
- #1
Annenize ve babaniza kurus yollamayin. Ben esiniz olsam kizardim buna. Hem senin takilarini vermeyecek, hem de her ay maas bekleyecek, oldu.Daha önce de bu konuyla ilgili bi kaç gönderim olmuştu bu platformda genel olarak sorunlu bir aile ilişkim vardı ve ailemin de kendi içinde bi sürü sorunları var. Ben 29 yaşında 3 yıllık evli bir kadınım henüz çocuk düşünmediğimiz için yok ( bu detayı veriyorum ki asıl konu buradan patlak verdi ). Kendimi bildim bileli ailemle sorunlarım oldu ailem kendi ebeveynlik sorumluluklarını bana yıkan benden her zaman maddi beklentileri olan ellerini taşın altına koymadan her şeyi benden bekleyen insanlar. 18 yaşında üniversite sınavına hazırlanırken annemin babamı aldattığını öğrendim defalarca kez yanımda sırıtarak mesajlaşması başka odalara gidip konuşması erken saatlerde evden çıkıp 4 5 saat sonra gelmesi bize olan tahammülsüzlükleri… bu bir süreçti ve daha fazla dayanamayarak babama söylemiştim evde kıyamet koptu annem o günden bu güne beni düşmanı bildi. Çok şükür ki öğretmen olarak atandım ve evden kurtuldum. Evlendim memleketlerden uzakta bir yaşantımız var. Düğünümüzü kendimiz yaptık annem gelen takılarımı bana vermedi kendi aldı takı törenim bile olmadı. Üniversiteden bu yana burs paramla bile olsa hep eve destek çıktım. 5 yıllık öğretmenim 5 yıldır hemen hemen her ay anneme para gönderiyorum . Kardeşimin okumasına da yardım ettim zamanında. Babamın emekliliği yok 65 yaşında zamanında sabit bi işte çalışmadığı için şimdilik esnaf dükkanı var oradan gelenle geçiniyorlar biri 23 biri 25 yaşında 2 kız kardeşim var onlar da sınavlara çalışıyorlar. Evde başka çalışan yok anlayacağınız babam dışında. Annemle babam hala evli bu arada. Ben de bayram için 12 saatlik mesafeden ailemin yanına geldim. Dün teyzemle konuşurken telefonda bebek yok mu daha gibi bişey dedi. İşte yaşadığın yerde iyi doktorlar vardır tedavi ol orada dedi. ( gözlerim doldu ama bozmadım ) teyze biz daha istemiyoruz bu yıl tayinimiz var ondan sonraki süreçte bakıcaz dedim. Bu gün ise annemin komşusu geldi birlikte bayram öncesi mezarlık ve türbe ziyaretinde bulunduk. Türbeye gittiğimizde annemin arkadaşı “ ya rabbi bu kızımıza bi evlat ver yaban ellerde ağlatma “ diyerek dua etti. O an şok oldum kanım dondu o kadar sinirim bozuldu ki . Neyse bi kaç yeri daha gezdik bizi eve bıraktılar ama ben artık doldum eve girer girmez anneme dedim ki niye böyle söylüyorlar anne dün teyzem bu gün arkadaşın. Sen onlara demedin mi daha çocuk istemiyorlar diye dedim. Beni kısır mı biliyorlar ki bu şekilde imalar yapıyorlar dedim. Annem de e desin ne olmuş sanki dua etti sanki kötülüğüne mi dedi şeklinde çıkıştı. Bunu deyince daha çok kan sıçradı beynime fırsatı onlara sen veriyorsun o zaman dedim senden fırsat buldukları için bana bu kelimeleri edebiliyorlar dedim. ( çünkü zamanında bu arkadaşı her aldığıma karıştı. babana niye bakmıyorsun niye hastaneye götürmüyorsun gibi ithamlarda bulundu. Çünkü annemle hakkımda konuşuyorlar aksi halde kesinlikle bunları söyleyebileceğini düşünmüyorum) annem kendin konuş babane ben niye söyleyeceğim dedi. Lanet olsun çocuğuna da dedi. (Sonuçta benim muhabbetim yok ki arkadaşıyla) ben böyle söyleyince siz beni suçluyorsunuz diye eşyalarını toplayıp evi terk etti önüne geçtim nereye gidiyorsun ben sana kötü bişey demedim diyerek ama beni ittirdi çıktı gitti. Kardeşlerim de yanımda oldu o an. Annemin zaten gitmeye meyli var babamla araları hiç düzelmedi evde ben olsam olmasam hep kavga huzursuzluk gelmeyi bi gram istemedim ama sırf bayram diye gelmiştim. Pişman etti bunların yanı sıra onları maaşa bağlar gibi para atmamı istiyorlarmış ben bazen atmadığım zamanlar oluyor o zamanlar yüzleri düşüyormuş kardeşim anlattı. Bıktım artık bunlardan ben napacagım maddi manevi yanlarında olmama rağmen arkadaşından daha değersiz gördü beni. Ufak bi olay yüzünden hemen arayı bozdu zaten hiç sevmedi beni ben her şeyi laf ediyormuşum kimse bana bişey demesin miymiş. Şu saatten sonra ne yapmam lazım annesiyle arası iyi olanlara o kadar çok imreniyorum ki olaysız bi zamanımız geçmiyor aile evine geldiğimde. Daha anlatsam roman olur uzun oldu K.b
o anın rehaveti ile yazdım kusura bakmayınYalnızca kardeşlerinize ibanları üzerinden para gönderebilirsiniz. Sanırım bebek için size dua edildiğinde içinizde bir yer tetikledi, yoksa düşünmediğiniz halde niye bu kadar kızasınız? Bu arada kötü niyetle kullanmadınız biliyorum ama "kısır" kelimesi hoş değil. Forumda bu durum ile sınanmış ya da sınanmakta olan birçok kadın var.
Sözde bizim için boşanmamışlar ama bizler kocaman olduk artık herkes evlilik çağında ama kendilerinin konfor alanı bozulmasın diye boşanmıyorlarpara atacaksanız direkt kardeşlerinize atın, bir daha da o eve gitmeyin.
boşanmamış annelere dediğimizim aynısı babanız için geçerli. boşanıp sizi bu saçma sapan ailemsi hayatından kurtarabilirdi ama minderi kalın gelmiş. görüşülecek tarafları kalmamış.
Annenize niye para gönderiyorsunuz ki? Zırnık vermezdim. Aldığı altınlara saysın eğer ki mesul hissediyorsanız. Babanız esnafmış. İdare edecek kadar para kazanmıyor mu? Arada harçlık olarak kardeşlerime para atardım. Maaş gibi para bağlamak aklımın ucundan geçmezdi.
Birinin çocuk diye dua etmesi için illa annenizin bir şeyler söylemesine gerek yok ki. Bekar olsanız da eden ederdi. Çocuk hiç istemiyorsanız kadını uyarırdınız. Annenizi sevmiyorsunuz diye bu konu için ona patlamanız bana saçma geldi.
gerçekçi yorumunuz için teşekkür ederim ben de artık bunu düşünüyorum para yollamayacağım ama babamın tepkisinden de korkuyorum yollamayacağım için ama parayla evlatlık olmuyormuş bunu anladım yıllarca yolladım yetmedi artık bitireceğimmuslukları kısacaksınızç kardeşlerinize ihtiyaçları için gizli gizli gönderecekseiniz kendi aranızda sıkı sıkıya anlaşarak ve kardeşleriniz de gelen parayı onlara duyurmayacak. musluklar kapanınca bebeğiniz olmasının ne anlama geldiğini anlayacaklar.
anneniz sanıyor ki, bu hayatta hem ayranı dökülmeyecek hem de tatsız olaylar yaşanmayacak. şimdiye kadar hem babanızı aldatıp hem de adamdan boşanmayarak kendine onca yıl yan gelip yatarak baktırmış olması zaten bunun güzel bi işareti. sizin hem bebeğiniz olup hem de çalışarak para kazanmanız gibi lüksünüzün olmamasını gönderdiğiniz paralar kesilince anlar. belki o zaman kızına damızlık gibi davranmaktan vazgeçer.
gerçekçi yorumunuz için teşekkür ederim ben de artık bunu düşünüyorum para yollamayacağım ama babamın tepkisinden de korkuyorum yollamayacağım için ama parayla evlatlık olmuyormuş bunu anladım yıllarca yolladım yetmedi artık bitireceğim
Babama söyledimden sonrasını okumadım malesef.Daha önce de bu konuyla ilgili bi kaç gönderim olmuştu bu platformda genel olarak sorunlu bir aile ilişkim vardı ve ailemin de kendi içinde bi sürü sorunları var. Ben 29 yaşında 3 yıllık evli bir kadınım henüz çocuk düşünmediğimiz için yok ( bu detayı veriyorum ki asıl konu buradan patlak verdi ). Kendimi bildim bileli ailemle sorunlarım oldu ailem kendi ebeveynlik sorumluluklarını bana yıkan benden her zaman maddi beklentileri olan ellerini taşın altına koymadan her şeyi benden bekleyen insanlar. 18 yaşında üniversite sınavına hazırlanırken annemin babamı aldattığını öğrendim defalarca kez yanımda sırıtarak mesajlaşması başka odalara gidip konuşması erken saatlerde evden çıkıp 4 5 saat sonra gelmesi bize olan tahammülsüzlükleri… bu bir süreçti ve daha fazla dayanamayarak babama söylemiştim evde kıyamet koptu annem o günden bu güne beni düşmanı bildi. Çok şükür ki öğretmen olarak atandım ve evden kurtuldum. Evlendim memleketlerden uzakta bir yaşantımız var. Düğünümüzü kendimiz yaptık annem gelen takılarımı bana vermedi kendi aldı takı törenim bile olmadı. Üniversiteden bu yana burs paramla bile olsa hep eve destek çıktım. 5 yıllık öğretmenim 5 yıldır hemen hemen her ay anneme para gönderiyorum . Kardeşimin okumasına da yardım ettim zamanında. Babamın emekliliği yok 65 yaşında zamanında sabit bi işte çalışmadığı için şimdilik esnaf dükkanı var oradan gelenle geçiniyorlar biri 23 biri 25 yaşında 2 kız kardeşim var onlar da sınavlara çalışıyorlar. Evde başka çalışan yok anlayacağınız babam dışında. Annemle babam hala evli bu arada. Ben de bayram için 12 saatlik mesafeden ailemin yanına geldim. Dün teyzemle konuşurken telefonda bebek yok mu daha gibi bişey dedi. İşte yaşadığın yerde iyi doktorlar vardır tedavi ol orada dedi. ( gözlerim doldu ama bozmadım ) teyze biz daha istemiyoruz bu yıl tayinimiz var ondan sonraki süreçte bakıcaz dedim. Bu gün ise annemin komşusu geldi birlikte bayram öncesi mezarlık ve türbe ziyaretinde bulunduk. Türbeye gittiğimizde annemin arkadaşı “ ya rabbi bu kızımıza bi evlat ver yaban ellerde ağlatma “ diyerek dua etti. O an şok oldum kanım dondu o kadar sinirim bozuldu ki . Neyse bi kaç yeri daha gezdik bizi eve bıraktılar ama ben artık doldum eve girer girmez anneme dedim ki niye böyle söylüyorlar anne dün teyzem bu gün arkadaşın. Sen onlara demedin mi daha çocuk istemiyorlar diye dedim. Beni kısır mı biliyorlar ki bu şekilde imalar yapıyorlar dedim. Annem de e desin ne olmuş sanki dua etti sanki kötülüğüne mi dedi şeklinde çıkıştı. Bunu deyince daha çok kan sıçradı beynime fırsatı onlara sen veriyorsun o zaman dedim senden fırsat buldukları için bana bu kelimeleri edebiliyorlar dedim. ( çünkü zamanında bu arkadaşı her aldığıma karıştı. babana niye bakmıyorsun niye hastaneye götürmüyorsun gibi ithamlarda bulundu. Çünkü annemle hakkımda konuşuyorlar aksi halde kesinlikle bunları söyleyebileceğini düşünmüyorum) annem kendin konuş babane ben niye söyleyeceğim dedi. Lanet olsun çocuğuna da dedi. (Sonuçta benim muhabbetim yok ki arkadaşıyla) ben böyle söyleyince siz beni suçluyorsunuz diye eşyalarını toplayıp evi terk etti önüne geçtim nereye gidiyorsun ben sana kötü bişey demedim diyerek ama beni ittirdi çıktı gitti. Kardeşlerim de yanımda oldu o an. Annemin zaten gitmeye meyli var babamla araları hiç düzelmedi evde ben olsam olmasam hep kavga huzursuzluk gelmeyi bi gram istemedim ama sırf bayram diye gelmiştim. Pişman etti bunların yanı sıra onları maaşa bağlar gibi para atmamı istiyorlarmış ben bazen atmadığım zamanlar oluyor o zamanlar yüzleri düşüyormuş kardeşim anlattı. Bıktım artık bunlardan ben napacagım maddi manevi yanlarında olmama rağmen arkadaşından daha değersiz gördü beni. Ufak bi olay yüzünden hemen arayı bozdu zaten hiç sevmedi beni ben her şeyi laf ediyormuşum kimse bana bişey demesin miymiş. Şu saatten sonra ne yapmam lazım annesiyle arası iyi olanlara o kadar çok imreniyorum ki olaysız bi zamanımız geçmiyor aile evine geldiğimde. Daha anlatsam roman olur uzun oldu K.b
abla profile Allah kitap yazıp aldatmayı meşrulaştırmasan mı acabaBabama söyledimden sonrasını okumadım malesef.
Bazı anneler kizlarini rakip gorurlermis. Sizin anneniz de sizi rakip ve cepte hazir görüyor sanırım. Para akışını kesin araya mesafe koyunDaha önce de bu konuyla ilgili bi kaç gönderim olmuştu bu platformda genel olarak sorunlu bir aile ilişkim vardı ve ailemin de kendi içinde bi sürü sorunları var. Ben 29 yaşında 3 yıllık evli bir kadınım henüz çocuk düşünmediğimiz için yok ( bu detayı veriyorum ki asıl konu buradan patlak verdi ). Kendimi bildim bileli ailemle sorunlarım oldu ailem kendi ebeveynlik sorumluluklarını bana yıkan benden her zaman maddi beklentileri olan ellerini taşın altına koymadan her şeyi benden bekleyen insanlar. 18 yaşında üniversite sınavına hazırlanırken annemin babamı aldattığını öğrendim defalarca kez yanımda sırıtarak mesajlaşması başka odalara gidip konuşması erken saatlerde evden çıkıp 4 5 saat sonra gelmesi bize olan tahammülsüzlükleri… bu bir süreçti ve daha fazla dayanamayarak babama söylemiştim evde kıyamet koptu annem o günden bu güne beni düşmanı bildi. Çok şükür ki öğretmen olarak atandım ve evden kurtuldum. Evlendim memleketlerden uzakta bir yaşantımız var. Düğünümüzü kendimiz yaptık annem gelen takılarımı bana vermedi kendi aldı takı törenim bile olmadı. Üniversiteden bu yana burs paramla bile olsa hep eve destek çıktım. 5 yıllık öğretmenim 5 yıldır hemen hemen her ay anneme para gönderiyorum . Kardeşimin okumasına da yardım ettim zamanında. Babamın emekliliği yok 65 yaşında zamanında sabit bi işte çalışmadığı için şimdilik esnaf dükkanı var oradan gelenle geçiniyorlar biri 23 biri 25 yaşında 2 kız kardeşim var onlar da sınavlara çalışıyorlar. Evde başka çalışan yok anlayacağınız babam dışında. Annemle babam hala evli bu arada. Ben de bayram için 12 saatlik mesafeden ailemin yanına geldim. Dün teyzemle konuşurken telefonda bebek yok mu daha gibi bişey dedi. İşte yaşadığın yerde iyi doktorlar vardır tedavi ol orada dedi. ( gözlerim doldu ama bozmadım ) teyze biz daha istemiyoruz bu yıl tayinimiz var ondan sonraki süreçte bakıcaz dedim. Bu gün ise annemin komşusu geldi birlikte bayram öncesi mezarlık ve türbe ziyaretinde bulunduk. Türbeye gittiğimizde annemin arkadaşı “ ya rabbi bu kızımıza bi evlat ver yaban ellerde ağlatma “ diyerek dua etti. O an şok oldum kanım dondu o kadar sinirim bozuldu ki . Neyse bi kaç yeri daha gezdik bizi eve bıraktılar ama ben artık doldum eve girer girmez anneme dedim ki niye böyle söylüyorlar anne dün teyzem bu gün arkadaşın. Sen onlara demedin mi daha çocuk istemiyorlar diye dedim. Beni kısır mı biliyorlar ki bu şekilde imalar yapıyorlar dedim. Annem de e desin ne olmuş sanki dua etti sanki kötülüğüne mi dedi şeklinde çıkıştı. Bunu deyince daha çok kan sıçradı beynime fırsatı onlara sen veriyorsun o zaman dedim senden fırsat buldukları için bana bu kelimeleri edebiliyorlar dedim. ( çünkü zamanında bu arkadaşı her aldığıma karıştı. babana niye bakmıyorsun niye hastaneye götürmüyorsun gibi ithamlarda bulundu. Çünkü annemle hakkımda konuşuyorlar aksi halde kesinlikle bunları söyleyebileceğini düşünmüyorum) annem kendin konuş babane ben niye söyleyeceğim dedi. Lanet olsun çocuğuna da dedi. (Sonuçta benim muhabbetim yok ki arkadaşıyla) ben böyle söyleyince siz beni suçluyorsunuz diye eşyalarını toplayıp evi terk etti önüne geçtim nereye gidiyorsun ben sana kötü bişey demedim diyerek ama beni ittirdi çıktı gitti. Kardeşlerim de yanımda oldu o an. Annemin zaten gitmeye meyli var babamla araları hiç düzelmedi evde ben olsam olmasam hep kavga huzursuzluk gelmeyi bi gram istemedim ama sırf bayram diye gelmiştim. Pişman etti bunların yanı sıra onları maaşa bağlar gibi para atmamı istiyorlarmış ben bazen atmadığım zamanlar oluyor o zamanlar yüzleri düşüyormuş kardeşim anlattı. Bıktım artık bunlardan ben napacagım maddi manevi yanlarında olmama rağmen arkadaşından daha değersiz gördü beni. Ufak bi olay yüzünden hemen arayı bozdu zaten hiç sevmedi beni ben her şeyi laf ediyormuşum kimse bana bişey demesin miymiş. Şu saatten sonra ne yapmam lazım annesiyle arası iyi olanlara o kadar çok imreniyorum ki olaysız bi zamanımız geçmiyor aile evine geldiğimde. Daha anlatsam roman olur uzun oldu K.b