• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Gebelik var ama bebek ultrason fotosu görünce bile çok kötü oluyorum hiç istemiyorum. Psikolojim bozuk.

hacer3426

Guru
Kayıtlı Üye
Katılım
5 Ağustos 2015
Mesajlar
1.147
Emoji Skoru
585
Puanlar
323
41 yaşındayım ve 5 yaşında bir oğlum var.3 tüp bebek denedik olmadı hüsranla sonuçlandı ve transfer olmadan kendiliğinden oldu ama çok fazla hormon kullandım diye yumurta kalite oldu diye düşünüyorum. Hamilelikte suyum azdı ve havuç suyu içmekten gerçekten turuncu oldum.8. Aya kadar kız dedi doktor ve herşeyi kıza uygun aldık sonra başka doktora gıdınce erkek dedi ama pipiyi görmedi bir türlü.neyse alıştırdık kendimizi sağlıklı olsun dedik. Sonra Çok kötü bir doğum yaşadım çünkü oğlum için belirsiz cinsel organla doğdu dediler genetik testler ultrasonlar sürekli hastane süreci kız mı erkek mi söylemiyorlardı. akrabalar tanıdıklara kız mı erkek mi diyemiyorduk çünkü belli degıldı. Ahhh Neler yaşadığımı kimse anlayamaz. Eşimle sürekli birbirimize bakıp ağlıyorduk. Topuk kanı yüksek çıktı derken sarılık da yuksekti. 40ı çıkana kadar kimse evden çıkmaz biz sürekli hastanelerdeydik hem de ist Cerrahpaşa’ya gidip geliyorduk şehir dışı ve pandemi zamanında.genetik testler yurt dışı yurt içi sürekli kan almalar Yenidoğandan çok zor. Psıkolojımız bitmişti.çocuğa isim bile koyamıyorduk. Neyse bu süreçleri anlatsam gerçekten ayrıntılı kitap olur. Aşırı yaslandık kahrolduk. Daha sonra Birkaç ameliyat geçirdi şu an daha iyi ama 5 yıl geçti ve bir tanede yakında olacak. Yani çok zor zamanlar geçirdik. Allah kimseye vermesin. Ve hiç korunmuyorduk çünkü tüp bebek denedik ve olmamıştı yıllar önce. Son bir kaç aydır da 45 günde bir 15 günde bir adet oldum sanırım menopoza gircem diye düşünüyordum ve bu ay gebe olduğumu öğrendim ama o andan itibaren sürekli ağladım çünkü istemiyordum. Yani 10 yıldır korunmuyorduk aslında çünkü gebe kalmıyordum hiç. Buna güvenmiyordum aslında aklıma bile gelmiyordu çünkü hamile kalabileceğim amh de 0.30 du. Neyse artık napcagımı şaşırdım. Aynı süreçleri tekrar yaşama korkusu beni kahrediyor. Yani bebek eşyası oyuncağı, bebek bezi bebek sesi,internet nette başkasının bebek ultrason fotoğrafını bile görünce kusasım geliyor. Allah affetsin ama boğuluyorum sanki. Eşim de napcagını şaşırdı. Sonlandırmayı düşünüyorum. Yoksa kafayı yicem gibi ne kendime bakabiliyorum ne çocuğuma. 10 gunde 5 kg verdim.Hayalet gibiyim. İşe de gidemiyorum. Mahvoldum.psikologa da gittim sadece anlatıyorum dinliyor ne yapabilirim.
 
Yaşadığınız zor şeyler sizde travma yaratmış sanırım. Bu şekilde karar vermek gerçekten zor. İleride pişman olmayacağınızdan eminseniz istediğiniz gibi olsun ama bilemedim..
 
41 yaşındayım ve 5 yaşında bir oğlum var.3 tüp bebek denedik olmadı hüsranla sonuçlandı ve transfer olmadan kendiliğinden oldu ama çok fazla hormon kullandım diye yumurta kalite oldu diye düşünüyorum. Hamilelikte suyum azdı ve havuç suyu içmekten gerçekten turuncu oldum.8. Aya kadar kız dedi doktor ve herşeyi kıza uygun aldık sonra başka doktora gıdınce erkek dedi ama pipiyi görmedi bir türlü.neyse alıştırdık kendimizi sağlıklı olsun dedik. Sonra Çok kötü bir doğum yaşadım çünkü oğlum için belirsiz cinsel organla doğdu dediler genetik testler ultrasonlar sürekli hastane süreci kız mı erkek mi söylemiyorlardı. akrabalar tanıdıklara kız mı erkek mi diyemiyorduk çünkü belli degıldı. Ahhh Neler yaşadığımı kimse anlayamaz. Eşimle sürekli birbirimize bakıp ağlıyorduk. Topuk kanı yüksek çıktı derken sarılık da yuksekti. 40ı çıkana kadar kimse evden çıkmaz biz sürekli hastanelerdeydik hem de ist Cerrahpaşa’ya gidip geliyorduk şehir dışı ve pandemi zamanında.genetik testler yurt dışı yurt içi sürekli kan almalar Yenidoğandan çok zor. Psıkolojımız bitmişti.çocuğa isim bile koyamıyorduk. Neyse bu süreçleri anlatsam gerçekten ayrıntılı kitap olur. Aşırı yaslandık kahrolduk. Daha sonra Birkaç ameliyat geçirdi şu an daha iyi ama 5 yıl geçti ve bir tanede yakında olacak. Yani çok zor zamanlar geçirdik. Allah kimseye vermesin. Ve hiç korunmuyorduk çünkü tüp bebek denedik ve olmamıştı yıllar önce. Son bir kaç aydır da 45 günde bir 15 günde bir adet oldum sanırım menopoza gircem diye düşünüyordum ve bu ay gebe olduğumu öğrendim ama o andan itibaren sürekli ağladım çünkü istemiyordum. Yani 10 yıldır korunmuyorduk aslında çünkü gebe kalmıyordum hiç. Buna güvenmiyordum aslında aklıma bile gelmiyordu çünkü hamile kalabileceğim amh de 0.30 du. Neyse artık napcagımı şaşırdım. Aynı süreçleri tekrar yaşama korkusu beni kahrediyor. Yani bebek eşyası oyuncağı, bebek bezi bebek sesi,internet nette başkasının bebek ultrason fotoğrafını bile görünce kusasım geliyor. Allah affetsin ama boğuluyorum sanki. Eşim de napcagını şaşırdı. Sonlandırmayı düşünüyorum. Yoksa kafayı yicem gibi ne kendime bakabiliyorum ne çocuğuma. 10 gunde 5 kg verdim.Hayalet gibiyim. İşe de gidemiyorum. Mahvoldum.psikologa da gittim sadece anlatıyorum dinliyor ne yapabilirim.
Yaşadıklarınız çok zor evet ama bunda belki hiç biri olmayacak inşallah Herşey gayet sağlıklı ilerler kendinize vesvese yapmayın oğlunuz da büyümüş size pek yükü olmaz
Canı veren Allah belkide size tüm yaşananları unutturacak
 
Psikolojik olarak yerlerdeyim. Bebeğin içimde olma duygusunu düşündükçe nefes alamıyorum.
 
Korkunuz yine aynı sorunları yaşarsınız diye mi? Eğer öyleyse fetal dna yaptırıp orada çıkacak sonuca göre sonlandırma yapın belki de sağlıklı bir bebeğiniz olacak. Yaşadıklarınız zordur ama bir gün daha iyi bir psikolojiye geldiğinizde pişmanlık yaşayabilirsiniz.
 
Fetal DNA da çıkmıyor bu. Feyalde down trısomi gibi hastalıklara bakıyor.Ultrasonda belli oluyor anlaşılıyor oda en erken olsa 16. Haftada. Benimkini anlamamışlardı zaten
 
Fetal DNA da çıkmıyor bu. Feyalde down trısomi gibi hastalıklara bakıyor.Ultrasonda belli oluyor anlaşılıyor oda en erken olsa 16. Haftada. Benimkini anlamamışlardı zaten
Peki tekrarlama riski var mı? Genetik doktoru ile görüştünüz mü
 
Yaşadıklarınız gerçekten çok zor şeyler, Allah kimseyi evladıyla sınamasın ve evladıyla terbiye etmesin. 10 yıldır hiç korunmuyoruz olmuyor diyorsunuz amh düşük diyorsunuz buna rağmen hamilesiniz. Belki de Allah size bir mucize göndermiştir.
 
Çünkü oğlumu çok iyi beslemeye çalışıyorum. Beslenmeme dikkat ettiğim için oldu belki de. Zaten hep doktorlar da diyor ya beslenme çok önemli diye gebe kalmakta. Ama benim zaten olmuyor diye düşünüyorduk. Aklıma bile gelmiyordu.
 
Allah yardımcınız olsun demeye geldim. İnşallah gönlünüz feraha ulaşır bir an önce. Neye karar verirseniz inşallah aileniz ve sizin için en iyi en kolay ve en doğru karardır.
 
41 yaşındayım ve 5 yaşında bir oğlum var.3 tüp bebek denedik olmadı hüsranla sonuçlandı ve transfer olmadan kendiliğinden oldu ama çok fazla hormon kullandım diye yumurta kalite oldu diye düşünüyorum. Hamilelikte suyum azdı ve havuç suyu içmekten gerçekten turuncu oldum.8. Aya kadar kız dedi doktor ve herşeyi kıza uygun aldık sonra başka doktora gıdınce erkek dedi ama pipiyi görmedi bir türlü.neyse alıştırdık kendimizi sağlıklı olsun dedik. Sonra Çok kötü bir doğum yaşadım çünkü oğlum için belirsiz cinsel organla doğdu dediler genetik testler ultrasonlar sürekli hastane süreci kız mı erkek mi söylemiyorlardı. akrabalar tanıdıklara kız mı erkek mi diyemiyorduk çünkü belli degıldı. Ahhh Neler yaşadığımı kimse anlayamaz. Eşimle sürekli birbirimize bakıp ağlıyorduk. Topuk kanı yüksek çıktı derken sarılık da yuksekti. 40ı çıkana kadar kimse evden çıkmaz biz sürekli hastanelerdeydik hem de ist Cerrahpaşa’ya gidip geliyorduk şehir dışı ve pandemi zamanında.genetik testler yurt dışı yurt içi sürekli kan almalar Yenidoğandan çok zor. Psıkolojımız bitmişti.çocuğa isim bile koyamıyorduk. Neyse bu süreçleri anlatsam gerçekten ayrıntılı kitap olur. Aşırı yaslandık kahrolduk. Daha sonra Birkaç ameliyat geçirdi şu an daha iyi ama 5 yıl geçti ve bir tanede yakında olacak. Yani çok zor zamanlar geçirdik. Allah kimseye vermesin. Ve hiç korunmuyorduk çünkü tüp bebek denedik ve olmamıştı yıllar önce. Son bir kaç aydır da 45 günde bir 15 günde bir adet oldum sanırım menopoza gircem diye düşünüyordum ve bu ay gebe olduğumu öğrendim ama o andan itibaren sürekli ağladım çünkü istemiyordum. Yani 10 yıldır korunmuyorduk aslında çünkü gebe kalmıyordum hiç. Buna güvenmiyordum aslında aklıma bile gelmiyordu çünkü hamile kalabileceğim amh de 0.30 du. Neyse artık napcagımı şaşırdım. Aynı süreçleri tekrar yaşama korkusu beni kahrediyor. Yani bebek eşyası oyuncağı, bebek bezi bebek sesi,internet nette başkasının bebek ultrason fotoğrafını bile görünce kusasım geliyor. Allah affetsin ama boğuluyorum sanki. Eşim de napcagını şaşırdı. Sonlandırmayı düşünüyorum. Yoksa kafayı yicem gibi ne kendime bakabiliyorum ne çocuğuma. 10 gunde 5 kg verdim.Hayalet gibiyim. İşe de gidemiyorum. Mahvoldum.psikologa da gittim sadece anlatıyorum dinliyor ne yapabilirim.
Bence Allah size o günleri unutturmak için güzel bir mucize göndermiş hiç üzülme içini ferah tut. Şimdiki evladının canına kıyabilir misin ? O karnındaki de oğlunla aynı hiçbir fark yok. Siteyi kullananların %80 i hamile kalmak için uğraşıyor ve kalamıyor millet yıllarca uğraşıyor. Yaşadıkların zor ve kötü geçmiş ama bir de şöyle düşün travmalarını unutturacak küçük bir parçanı taşıyorsun içinde. Allahın rahmeti ve bereketi bitmez.
 
Ben de yıllarca uğraştım zaten çocuk sahibi olabilmek için. Sonunda da sahip oldum şükür ama öyle şeyler aklım agleneyecek şeyler yaşadım.daha ayrintisi çok yazamadım her şeyi. Neler yaşadık neler. Kimse kimsenin içini bilemez. Hissedemez. Siz şunu anlasanız keşke psikoloji çok önemli bir şey. Ve ben baya bi dip gordum. Allah kimseye yaşatmasın.
 
Allah yardımcınız olsun demeye geldim. İnşallah gönlünüz feraha ulaşır bir an önce. Neye karar verirseniz inşallah aileniz ve sizin için en iyi en kolay ve en doğru karardır.
Teşekkürler Allah razı olsun
 
41 yaşındayım ve 5 yaşında bir oğlum var.3 tüp bebek denedik olmadı hüsranla sonuçlandı ve transfer olmadan kendiliğinden oldu ama çok fazla hormon kullandım diye yumurta kalite oldu diye düşünüyorum. Hamilelikte suyum azdı ve havuç suyu içmekten gerçekten turuncu oldum.8. Aya kadar kız dedi doktor ve herşeyi kıza uygun aldık sonra başka doktora gıdınce erkek dedi ama pipiyi görmedi bir türlü.neyse alıştırdık kendimizi sağlıklı olsun dedik. Sonra Çok kötü bir doğum yaşadım çünkü oğlum için belirsiz cinsel organla doğdu dediler genetik testler ultrasonlar sürekli hastane süreci kız mı erkek mi söylemiyorlardı. akrabalar tanıdıklara kız mı erkek mi diyemiyorduk çünkü belli degıldı. Ahhh Neler yaşadığımı kimse anlayamaz. Eşimle sürekli birbirimize bakıp ağlıyorduk. Topuk kanı yüksek çıktı derken sarılık da yuksekti. 40ı çıkana kadar kimse evden çıkmaz biz sürekli hastanelerdeydik hem de ist Cerrahpaşa’ya gidip geliyorduk şehir dışı ve pandemi zamanında.genetik testler yurt dışı yurt içi sürekli kan almalar Yenidoğandan çok zor. Psıkolojımız bitmişti.çocuğa isim bile koyamıyorduk. Neyse bu süreçleri anlatsam gerçekten ayrıntılı kitap olur. Aşırı yaslandık kahrolduk. Daha sonra Birkaç ameliyat geçirdi şu an daha iyi ama 5 yıl geçti ve bir tanede yakında olacak. Yani çok zor zamanlar geçirdik. Allah kimseye vermesin. Ve hiç korunmuyorduk çünkü tüp bebek denedik ve olmamıştı yıllar önce. Son bir kaç aydır da 45 günde bir 15 günde bir adet oldum sanırım menopoza gircem diye düşünüyordum ve bu ay gebe olduğumu öğrendim ama o andan itibaren sürekli ağladım çünkü istemiyordum. Yani 10 yıldır korunmuyorduk aslında çünkü gebe kalmıyordum hiç. Buna güvenmiyordum aslında aklıma bile gelmiyordu çünkü hamile kalabileceğim amh de 0.30 du. Neyse artık napcagımı şaşırdım. Aynı süreçleri tekrar yaşama korkusu beni kahrediyor. Yani bebek eşyası oyuncağı, bebek bezi bebek sesi,internet nette başkasının bebek ultrason fotoğrafını bile görünce kusasım geliyor. Allah affetsin ama boğuluyorum sanki. Eşim de napcagını şaşırdı. Sonlandırmayı düşünüyorum. Yoksa kafayı yicem gibi ne kendime bakabiliyorum ne çocuğuma. 10 gunde 5 kg verdim.Hayalet gibiyim. İşe de gidemiyorum. Mahvoldum.psikologa da gittim sadece anlatıyorum dinliyor ne yapabilirim.
Sonlandirmak istiyoraaniz sonlandirin. Cok zor donemler gecirmis ve travmasini sizde hala tasiyorsunuz belliki. Kendinizi suclu da hissetmeyin. Sonrasinda spiral taktirin birsey yapin. Tekrar ayni seyleri yasamamak icin
 
Her bebek aynı ölmüyor ama genetiginde varsa diyecek bişey yok ilkkez duyuyorum böyle bişey en güzel hayırlı kararı verirsiniz umarım
 
Her bebekte aynısı olacak diye bir şey yok ki. Bence kendinize bir şans daha verin.
 
Her bebekte aynısı olacak diye bir şey yok ki. Bence kendinize bir şans daha verin.
Psikolojim iyi değil ki. Yani ilk hamileligimde hareketlerini hissedince mutlu oluyordum. Şimdi düşününce çıksın istiyorum içimden bir an önce. Yada bebek kelimesine bile tahammülüm yok. Psikolojik bişey var boğuluyorum işin içinden çıkamıyorum.
 
41 yaşındayım ve 5 yaşında bir oğlum var.3 tüp bebek denedik olmadı hüsranla sonuçlandı ve transfer olmadan kendiliğinden oldu ama çok fazla hormon kullandım diye yumurta kalite oldu diye düşünüyorum. Hamilelikte suyum azdı ve havuç suyu içmekten gerçekten turuncu oldum.8. Aya kadar kız dedi doktor ve herşeyi kıza uygun aldık sonra başka doktora gıdınce erkek dedi ama pipiyi görmedi bir türlü.neyse alıştırdık kendimizi sağlıklı olsun dedik. Sonra Çok kötü bir doğum yaşadım çünkü oğlum için belirsiz cinsel organla doğdu dediler genetik testler ultrasonlar sürekli hastane süreci kız mı erkek mi söylemiyorlardı. akrabalar tanıdıklara kız mı erkek mi diyemiyorduk çünkü belli degıldı. Ahhh Neler yaşadığımı kimse anlayamaz. Eşimle sürekli birbirimize bakıp ağlıyorduk. Topuk kanı yüksek çıktı derken sarılık da yuksekti. 40ı çıkana kadar kimse evden çıkmaz biz sürekli hastanelerdeydik hem de ist Cerrahpaşa’ya gidip geliyorduk şehir dışı ve pandemi zamanında.genetik testler yurt dışı yurt içi sürekli kan almalar Yenidoğandan çok zor. Psıkolojımız bitmişti.çocuğa isim bile koyamıyorduk. Neyse bu süreçleri anlatsam gerçekten ayrıntılı kitap olur. Aşırı yaslandık kahrolduk. Daha sonra Birkaç ameliyat geçirdi şu an daha iyi ama 5 yıl geçti ve bir tanede yakında olacak. Yani çok zor zamanlar geçirdik. Allah kimseye vermesin. Ve hiç korunmuyorduk çünkü tüp bebek denedik ve olmamıştı yıllar önce. Son bir kaç aydır da 45 günde bir 15 günde bir adet oldum sanırım menopoza gircem diye düşünüyordum ve bu ay gebe olduğumu öğrendim ama o andan itibaren sürekli ağladım çünkü istemiyordum. Yani 10 yıldır korunmuyorduk aslında çünkü gebe kalmıyordum hiç. Buna güvenmiyordum aslında aklıma bile gelmiyordu çünkü hamile kalabileceğim amh de 0.30 du. Neyse artık napcagımı şaşırdım. Aynı süreçleri tekrar yaşama korkusu beni kahrediyor. Yani bebek eşyası oyuncağı, bebek bezi bebek sesi,internet nette başkasının bebek ultrason fotoğrafını bile görünce kusasım geliyor. Allah affetsin ama boğuluyorum sanki. Eşim de napcagını şaşırdı. Sonlandırmayı düşünüyorum. Yoksa kafayı yicem gibi ne kendime bakabiliyorum ne çocuğuma. 10 gunde 5 kg verdim.Hayalet gibiyim. İşe de gidemiyorum. Mahvoldum.psikologa da gittim sadece anlatıyorum dinliyor ne yapabilirim.
Merhaba bugün kurtaj yaptırmış üstelik 41 yasinda olup sizinle aynı psikolojiye sahip bir kadın olarak kimseyi dinlemeyin derim. Eğer bakabilecek gücünüz,psikolojiniz,enerjiniz varsa doğurun, ben maalesef göze alamadım. Oğlum 11 yaşına girecek cok zor doğurdum,maddiyat yüzünden 2 aylıktı ise dondum oğluma yıllarca annem baktı ki hala bakarım diyor, eşim 48 yasinda cok yoğun çalışıyor fakat ben çalışırım sen üzülme demesine ragmen ona destek olmak ve oğlumun okuluyla ilgilenmek zorunda olduğum icin doğurmayı göze alamadım. Cok üzgünüm, kendimi cok kotu hissediyorum ama günahsız bir bebeğin hayatına yetecek gücü maalesef kendimde bulamadım, hasta anneme bebek yüküyle yüklenmek istemedim,eşimin gece gündüz calisip perişan olmasına gönlüm razı olmadi, oğluma yetememe düşüncesine hic girmiyorum. Cok uzattım ama hayat sizin iyi düşünün ve hersey dilerim gönlünüzce olsun.
 
Naptınız konu sahibi merak ettim sizi
 
Back
X