Hadsiz akraba

Mutlu2890

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
tek ayak cezası
Kayıtlı Üye
Katılım
1 Mayıs 2017
Mesajlar
3.480
Emoji Skoru
2.105
Puanlar
133
Ayda yılda bir muhatap olduğum bir bayan akrabam var.
Bu kadınla şöyle bir sıkıntımız var.
Ben ne söylersem avını bekleyen avcı gibi nuhalefet.
Muhalefet olayını o kadar abartıyor ki kavga çıkarabilir.Benim de saygısızlığa tahammülüm yok,olay çıkmasın diye susuyorum.
Beni üzen durum ise ;neden sınır koyamıyorum.
Neden susup kalıyorum.
Neden aklıma kendimi savunacak bir şey gelmiyor.
Aklıma gelen tek şey,saldırıp kadını yere sermek.
Bunu yapmamak için susuyorum.

Sinir olduğumu anlıyor,benle bağlantıyı kıparmak istemiyor,bir anda bak zorla sarılmaya saçımjı okşamaya başlamış.
Lan bir s….r git diyemiyorum.
Bu kadın herkese iyi bana öyle,yani ortamda konuşsam o haklı çıkar,taraf bulamam.
Derdi ne bilmiyorum ama haddinden fazla sinirleniyorım.
Sizce benim sorunum ne?
Bu tipler hep var.Gerçi bundan başkası ile muhatap olmuyorum.
Ama bu geliyor beni buluyor.
 
Benim de sınır koyma sorunum var. İnsanlar tepeme çıkana bana zarar verene kadar bir şey diyemiyorum daha doğrusu kimsenin canını acıtmak,kalp kırmak istemiyorum. İnsanlar kırılıp üzüleceğine ben üzüleyim bir ömür ben ne yaptım ona kötü hissettirdim diye vicdan azabı çekeceğime böylesi daha iyi diyordum. Ama geç de olsa kendi kul hakkıma girdiğimi, yanlış yaptığımı, fedakâr, anlayışlı insanlara kıymet verilmediğini anladım. Sizde de böyle bir düşünce olabilir mi?
 
Yok öyle değil,ben gerçekten sınır koymayı bilmiyorum.
 
Yok öyle değil,ben gerçekten sınır koymayı bilmiyorum.
Bir ara psikolojik destek alıyordunuz. Hâlâ devam ediyor musunuz? Psikologunuz bu sınır koyma meselesi için ne diyor?
 
Cevabını vermedıgınıZden sizi kolay lokma buluyor bulaşıyor ver cevabını bi kaç kez bidaha bulaşmaz
 
Bir ara psikolojik destek alıyordunuz. Hâlâ devam ediyor musunuz? Psikologunuz bu sınır koyma meselesi için ne diyor?
Travmayı tekrar ediyormuşum.
Aynıı duruma maruz kalarak farklı bir sonuç bekliyormuşum.
 
Valla akıllı olup, idare edeceğime
Deli olup, idare edileyim.
Hele 2.çocuktan sonra kimseye tahammülüm kalmamış
Ağzını açana bam bam bam
O yüzden bir daha gördüğünde, ver coşkuyu :))
Ağzım laf yapmıyor,donalalıyorum.
Sinirden gözlerim doluyor.
 
Travmayı tekrar ediyormuşum.
Aynıı duruma maruz kalarak farklı bir sonuç bekliyormuşum.
Bu sefer farklı bir yol denemenin zamanı gelmiş demekki. İnsanlara hak ettiği gibi davranmak lazım. O akrabanıza gereken cevabı verin ve bir daha evinize almayın. Bayram seyran bile olsa bir araya gelmeyin. Siz ona cevap vermediğiniz için rahatsız olduğunuzu anlamamış bile olabilir. Bazı insanlar patavatsız bazıları da safi kötüdür. Kalpleri kötülükle doludur. Sırf insanların canını yakmak için boş boş konuşurlar ve bundan zevk alırlar.
 
Rahatsız olduğumu anlıyor,cevap veremeyeciğimi bildiği için üstüme geliyor.
Kendini ancak bu şekilde üstün hissediyor.
Vereceğim tepki ağır olacağı için vermek istemiyorum.
Sınırımı normak bir şekilde korusam bu kadar dolmam.
Öyle bir an oluyor ki dilim tutuluyor
 
Ağır olsun ver tepkini. Ya da o kadınla hiç konuşma soru sorarsa cevap verme. Ay ayıp olur dersen sen bilirsin ama bir şeyleri değiştirmeden olmaz.
 
Offf offf bu huyunuzu kendime çok benzettim. Ben de donup kalıyorum. Normalde çok sakin, ılımlı biriyim. O an cevap veremiyorum. Sonrasında da keşke şöyle deseydim diye kendi kendimi yiyorum bu sefer. Kelin ilacı olsa kendine sürer misali. Bazen de belki o ağır tepkiyi vermek gerekiyor ya da biriktirmeden anında cevabı yapıştırmak iyi olurdu. İnsan içine attıkça hasta oluyor hem ruhen hem de fiziksel olarak.
 
Ne diyor mesela
Örnek verin
Öneride bulunalım
 
Ağır olsun ver tepkini. Ya da o kadınla hiç konuşma soru sorarsa cevap verme. Ay ayıp olur dersen sen bilirsin ama bir şeyleri değiştirmeden olmaz.
Konuşmuyorum,konuşmayınca üzerime atlıyor,şap şup öpüp sarılmaya başlıyor,hediyeler filan alıyor,normale dönğnce baştan başlıyor.
 
Çok zor bir durum ,yani bu durumu fark edip yemenediğimi anlayınca sinirden kendimi yiyorum,kendimi yiyemeyince yemeğe saldırıyorum.
Kendimi insanların öfkesini boşaltacağı biriymiş gibi hissediyorum.
Bu his beni daha da öfkelendiriyor.
 
Konuşmuyorum,konuşmayınca üzerime atlıyor,şap şup öpüp sarılmaya başlıyor,hediyeler filan alıyor,normale dönğnce baştan başlıyor.
Yüz veriyorsun ki öpüyor hediye alıyor. Hediyesini kabul etme opmesine izin verme. Tepkim büyük olur diye kendini gaza getiriyorsun da sıfır tepki yani ne münasebet kadın sana hediye alıyor? Kim bu illa görüşmek zorunda mısın?

İstemiyorum ve hayır demeyi öğrenmen lazım
 
konudaki her mesajınıza "e görüşmeee" diye bağırdım.

psikoloğunuz da aynısını söylemiş, aynı şeye maruz kalıp travma tetikliyorsunuz

görüşmeyin yahu??
 
Bence en iyi yöntem karşındakiyle dalga geçmek. Kendim becerebildiğim için demiyorum ama başkalarından gördüğüm bu. Problemli kişiyle dalga geçildiği zaman, söyledikleri ciddiye alınmadığı zaman gardı düşüyor. Geri adım atıyor. Ciddiye alırsan sen ne demek istedin falan dersen bu sefer "aaa canım sana da bir şey söylenmiyor" diye savunmaya geçiyor.
 
konudaki her mesajınıza "e görüşmeee" diye bağırdım.

psikoloğunuz da aynısını söylemiş, aynı şeye maruz kalıp travma tetikliyorsunuz

görüşmeyin yahu??
Bu konuda bir kere mesaj yazdım,o da bu.
Ben görüşmüyorum kendisi ile,kendisi bayram diye ailesiyle ziyarete geldi.
Mecburi durum yani
 
Bu konuda bir kere mesaj yazdım,o da bu.
Ben görüşmüyorum kendisi ile,kendisi bayram diye ailesiyle ziyarete geldi.
Mecburi durum yani
bu konudaki mesaj derken konunun altında yaptığınız yorumları kastetmiştim.

ayrıca yoo mecbur durum değil arkadaşım, onlar geldi mi evden basın gidin, çarşıda dolaşın kafede oturun gelin. hiçbir şey sizin huzurunuzdan önemli değil. buna itiraz edecek kim varsa ona da sınır çekin. ayıp olursa olsun, o size ayıp ederken düşünmüyor. kendim yaptım, bir kere geldi bir daha gelmedi. insanlar iki konuştu sonra sustu. sen sağ ben selamet.
 
`