Kızlar böyle birkaç senedir her şeyden bıkmış gibiyim. Tahammül seviyem o kadar azaldı ki. İki senedir çocuk için uğraşıyoruz olmuyor, olmuyorsa zamanı gelmemiş demek ki diyorum ama nereye kadar. Eşimin sağlık sorunları var ondan kaynaklı şu an olmuyor. Ve eşimin yakın arkadaşları dışında kimse bilmiyor. Bende eşimde ailelerimize söylemedik öyle uygun gördük. Ama çocuk ne zaman hadi torun sevelim falan gibisinden laflar çok canımı acıtıyor. Geçenlerde de bir arkadaşım aradı evleneli daha 1,5 ay olmuştu. Hamileyimm dedi sevinçle. Elbette onun adına sevindim ama bir yandan içim burkuldu dedim Allahım ben iki senedir uğraşıyorum neden yani? Allah affetsin amacım isyan etmek değil ama insan gerçekten yoruluyor. Bir yandan diyorum keşke maddi açıdan rahat olsaydım gezer tozar umursamazdım kimseyi ama o da olmuyor. Böyle sıkıştım kaldım koca dünyaya sanki. Gece gece içimi dökmek istedim 