İçsel Sıkıntılar

Kızlarım dilerim hepiniz iyi ve sıhhatlisinizdir.
Biraz zaman sonra ufak dertleşme başlığı ile karşınızdayım :)

Hem güncelleme yapmak , hem biraz fikirlerinize ihtiyaç duydum .

Sürecimi bilenleriniz zaten var. Bilmeyenler için kısa ve ufak bir özet geçiyorum . Boşanalı 9-10 ay kadar oldu. Anlaşmalı boşandım. Çocuğum yok. Henüz 30 yaşında bile değilim.

Boşanma sürecim oldukça kolay ve hızlıydı. Ancak sonrasında sudan çıkmış balığa döndüm tabi. Boşandıktan sonra eski eşle ilgili gelgitli süreçlerim oldu . Bu durumu atlattım. Yoluma bakmam gerektiğini ciddi bir şekilde anladım.

Kendimden bahsetmem gerekirse mevcut koşulları anlatabilmek ve daha güzel yorumlarınızı duyabilmek adına ,

Çalışan maddi bağımsızlığını kazanmış , geçim ve yaşam sıkıntısı şükürler olsun çekmeyen , oldukça sosyal , gerek iş gerek sosyal çevremde networkü geniş , sanatsal bir kaç hobi ile ilgilenen , spor yapmaya çalışan , ibadet ve manevi yönümü güçlendirmeye çalışan , öz bakım, giyim kuşamına dikkat eden dışarıdan bakan her gözün bu kız boşanma sürecinden cevval şekilde çıkmış diyebileceği bir imaj var.

Ama bu durum benim iç dünyamda maalesef hala bu kadar güçlü ve sağlam değil. Asla başladığım noktada olmadığımı biliyorum. Kendime bazen iyi davranma konusunda ciddi anlamda acımasız gibiyim.

Boşanma sonrası , hem kadınlar hemcinslerim hem erkekler ayrı ayır beni ciddi anlamda yordu diyebilirim . Kadınların bu denli acımasız ve incitici üslubu ve erkeklerin ahlak dışı yaklaşımları neticesinde bayağı olumsuz etkilenmiş olduğumu söyleyebilirim .

Karşıma boşandıktan sonra bir takım erkeklerde çıktı . Ama hepsi ile bir takım uyuşmazlıklarımız vardı. Kimisi ile boy uyuşmazlığı , uzunum biraz ben :) 175 cm , inanç farklılıkları , evlenmeden takılmalık ilişki isteyenler , hayat kültür ve vizyon farklılıkları gibi konular.

Ama son günlerde yoğun bir umutsuzluk içerisindeyim yeniden. Ve artık gerçekten doğru , ahlaklı ve iyi adamların herhangi bir yerde kalmadığına inanmaya başladım .

Hayatıma dışarıdan bakıldığınde her şey yolunda duruyor. Bence de yolunda . Şükürler olsun sağlığım yerinde , maddi olarak refahlı hayat sürebilir haldeyim . Ancak neden bu içsel durumları yaşıyorum bilmiyorum.

Terapide alıyorum bu arada düzenli olarak. Ancak antidepresan tarzı şeyler kullanmıyorum . Kullanmalı veya başlamalı mıyım emin olamıyorum.

Zihnim sürekli olumsuzluk, değersizlik , görülmeme ve yalnızlık üzerine odaklı düşünce üretiyor.

Çevrem birileri ile flört et vs diyor. Ediyorum bazen anlık iyi geliyor sonra bakıyorum adam yamuk :) yeni hayal kırıklığı gibi bir kısır döngüdeyim .

Gelecek kaygısı ve anın umutsuzluğunu sanki çepeçevre yaşıyorum da bu savaşı kaybetmek üzereymişim gibi.

Çevremde olumlu bir çok örnekte var görüyor , duyuyor ve şahitlik ediyorum.

Dışarıdan gelen olumlu ve olumsuz her söze ve lafa çok savunmasız ve açık olduğumu farkettim. Hızlı etkileniyorum . Tesirine giriyorum .

Garip bir huzursuzluk , ait hissedemem hali sürekli. Sürekli tetikte yaşamak gibi.

Valla ben kendi kendimi anlamış değilim. Gelip bir sihirli değnek dokunsun diye beklemiyorum .Çabalıyorum da ama neyi yanlış yapıyorum bulamıyorum.
Var mı kendini böyle garip saçma bir girdaptan kurtarıp nasıl kurtardığını paylaşmak isteyen :))

Şu sıralar en çok ihtiyacım olan ben kendimi bu histen şöyle kurtardım diyen birileri.
Güzel yorum ve fikirlerinizi bekliyorum

Bence bir psikiyatriye git, ilaç iyi gelebilir eğer doktor yazarsa. Anlatsam aman o da dert mi benimkinin yanında diyebilecegin şeyler son yıllarda beni etkiledi doktora gittim bir kaç aydır ilaç kullanıyorum ve çok iyi geldi.

Aslında eve yavru kedi alabilsen tüm dertlerin gider vallahi bak ama sanırım ablanın alerjisi vardı Kafanı meşgul etmen gerekiyor yaşadıkların normal. Ama bazen tek başımıza çabalamak ise yaramiyor işte, o yüzden doktordan bir randevu al dene

Dreamies .!.:

Bence bir psikiyatriye git, ilaç iyi gelebilir eğer doktor yazarsa. Anlatsam aman o da dert mi diyeceğin şeyler son yıllarda beni etkiledi doktora gittim bir kaç aydır ilaç kullanıyorum ve çok iyi geldi.

Aslında eve yavru kedi alabilsen tüm dertlerin gider vallahi bak ama sanırım ablanın alerjisi vardı Kafanı meşgul etmen gerekiyor yaşadıkların normal. Ama bazen tek başımıza çabalamak ise yaramiyor işte, o yüzden doktordan bir randevu al dene

Genişletmek için tıkla...

evet kedi alamıyoruz maalesef kedileri de çok severim görünce sarılasım geliyor. Şu zaman kadar antidepresan kullanmamak için kendimi tutma sebebim kilo almak istemiyor oluşum. Ama galiba pes etmek üzereyim .

Coocoo .!.:

evet kedi alamıyoruz maalesef kedileri de çok severim görünce sarılasım geliyor. Şu zaman kadar antidepresan kullanmamak için kendimi tutma sebebim kilo almak istemiyor oluşum. Ama galiba pes etmek üzereyim .

Genişletmek için tıkla...

Valla benim iştahım kapandı djfjf hepsi de kilo yapmıyor doktorla konuşursun bu endişeni.

Ne güzel kendinizin farkındasınız, önünüze bakıyorsunuz ve yıkılmamışsınız. Bu takılmalık erkekler sadece boşanmış kadınlarla değil bekar kadınlarla da takılmak istiyorlar. En basitimden sevgilisine bu hafta bizim evde ya da sizin evde kahve içelim diyebilen türler. Ahlaklı, erdemli, dürüst erkekler de var bu tarz erkekler de. İlla ki doğru düzgün karşınıza çıkacaktır size bu şekilde yaklaşmayan, sizin değerlerinizi anlayan. Siz illa bunun için çabalamayın hayatınıza bakın, aktivitelere katılın gezilere gidin. Çevrenizdeki insanlara da kulak asmayın onlar her zaman konuşurlar. Sadece kendinize odaklanın ne güzel farkındasınız…

Dreamies .!.:

Valla benim iştahım kapandı djfjf hepsi de kilo yapmıyor doktorla konuşursun bu endişeni.

Genişletmek için tıkla...

hangisi o Allah aşkına biraz da benim kapansın hahaha

complicatedgirl .!.:

Ne güzel kendinizin farkındasınız, önünüze bakıyorsunuz ve yıkılmamışsınız. Bu takılmalık erkekler sadece boşanmış kadınlarla değil bekar kadınlarla da takılmak istiyorlar. En basitimden sevgilisine bu hafta bizim evde ya da sizin evde kahve içelim diyebilen türler. Ahlaklı, erdemli, dürüst erkekler de var bu tarz erkekler de. İlla ki doğru düzgün karşınıza çıkacaktır size bu şekilde yaklaşmayan, sizin değerlerinizi anlayan. Siz illa bunun için çabalamayın hayatınıza bakın, aktivitelere katılın gezilere gidin. Çevrenizdeki insanlara da kulak asmayın onlar her zaman konuşurlar. Sadece kendinize odaklanın ne güzel farkındasınız…

Genişletmek için tıkla...

Bu süreci elimden geldiğince bilinçli yönetebilmeye çalışıyorum . Dik durmak için çabalıyorum . Her an güçlü olmalıyım diye kendimi kandırmak gibi bir bakış açım olmasa da garip bir hal kelimeler ile bile ifade etmekte oldukça zorlanıyorum bazen. Yola bakıyorum ama yol biraz yorucu sanırım :)

Güzel temennileriz için teşekkür ederim .

Coocoo .!.:

hangisi o Allah aşkına biraz da benim kapansın hahaha

Genişletmek için tıkla...

Yazdım fmfmf

Kolay bir durum değil, evet bir insan ne umutlarla evleniyor ve kimse boşanmak için evlenmiyor ama sizin durumunuz diğer boşanan, boşanmak zorunda kalan kadınlara göre çok çok iyi. İyi bir mesleğiniz var, kendinizi meşgul edebileceğiniz hobileriniz var ve henüz çok gençsiniz. Hepsinden önemlisi de, boşandığınız insanla iletişiminizi devam ettirmek zorunda kalacağınız bir çocuk yok ortada. Sorumluluğunuz çok daha az diğer boşanan kadınlara göre, bu şekilde kendinizi telkin edebilirsiniz. İlişki için çok acele etmeyin zaten, kenarda köşede iyi insanlar daima oluyor. Önce kendinizi dinleyin.

Coocoo .!.:

Bu süreci elimden geldiğince bilinçli yönetebilmeye çalışıyorum . Dik durmak için çabalıyorum . Her an güçlü olmalıyım diye kendimi kandırmak gibi bir bakış açım olmasa da garip bir hal kelimeler ile bile ifade etmekte oldukça zorlanıyorum bazen. Yola bakıyorum ama yol biraz yorucu sanırım :)

Güzel temennileriz için teşekkür ederim .

Genişletmek için tıkla...

İfade etme zorluğu hepimizde oluyor maalesef, illa güçlü durmalıyız diye bir zorundalığımız da yok. İfade edemediğiniz anda cevap vermeyin illa bir yanıt karşılık bulmak zorunda da değil rica ederim :)

Merhabalar. Süreciniz için tebrik ederim öncelikle sizi, mükemmel yönetmişsiniz bence.
Ben de haziranda 31 yaşına gireceğim. Neredeyse birlikte yaşadığımız, ayrılmadan 1 hafta öncesinde ev baktığımız adamla yeni ayrıldık 3 hafta oldu. Elbette aynı şey değildir ama aniden terk edilerek hayatımın şokunu yaşadım. Soğuma, uzaklaşma süreci bile yaşayamadım. Hayatımda ilk kez anksiyete ve panik atak yaşadım 3 haftalık sürede.
Kariyerim yerinde, güzel ve kaliteli bir sosyal çevrem var, kabul gören, beğenilen bir insanım genelde.
Dışarıda, ofiste düzgün davranmak zorundayım ama içimde bambaşka. Sizi okurken çok yoğun empati yapabildiğimi hissettim.

Terapiniz nasıl gidiyor, hangi yöntemle ilerliyorsunuz? Terapistinizle paylaştınız mı bu durumu net biçimde, ne kadardır sürdüğünü belirterek?
Yöntem değiştirmek çok fayda sağlayabiliyor. BDT çalıştığım hiçbir terapiden fayda görmedim, psikanaliz tam olarak bana doğru noktalardan dokundu mesela, çok nokta atışı sorular alıyorum ve ciddi etkisi oluyor.

Bu acı bu umutsuzluk, hüzün hissi içimden gitsin diye ben de ilaç düşündüm ama istemedim neticede. Size bu hisler ne yoğunlukta geliyor? Yönetebiliyor musunuz? Bence ilaca başlamadan önce terapistinizle her zamankinden daha da dürüst olarak tüm hislerinizi ve düşüncelerinizi ve ne sıklıkla yaşadığınızı paylaşın.

Belki de çözülmesi gereken birkaç düğüm daha vardır, ya da çözülen düğümleri sindirmek için biraz daha zaman.

Erkekler konusunda da çok haklısınız, hiç düzgün bir insan yokmuş gibi. İnançlı biriyseniz buna tutunmak da mantıklı geliyor bana. Ben pek değildim. Umarım size iyi gelir. Konuşmak isterseniz özelden de yazabilirsiniz her zaman.

Nerrantsula .!.:

Merhabalar. Süreciniz için tebrik ederim öncelikle sizi, mükemmel yönetmişsiniz bence.
Ben de haziranda 31 yaşına gireceğim. Neredeyse birlikte yaşadığımız, ayrılmadan 1 hafta öncesinde ev baktığımız adamla yeni ayrıldık 3 hafta oldu. Elbette aynı şey değildir ama aniden terk edilerek hayatımın şokunu yaşadım. Soğuma, uzaklaşma süreci bile yaşayamadım. Hayatımda ilk kez anksiyete ve panik atak yaşadım 3 haftalık sürede.
Kariyerim yerinde, güzel ve kaliteli bir sosyal çevrem var, kabul gören, beğenilen bir insanım genelde.
Dışarıda, ofiste düzgün davranmak zorundayım ama içimde bambaşka. Sizi okurken çok yoğun empati yapabildiğimi hissettim.

Terapiniz nasıl gidiyor, hangi yöntemle ilerliyorsunuz? Terapistinizle paylaştınız mı bu durumu net biçimde, ne kadardır sürdüğünü belirterek?
Yöntem değiştirmek çok fayda sağlayabiliyor. BDT çalıştığım hiçbir terapiden fayda görmedim, psikanaliz tam olarak bana doğru noktalardan dokundu mesela, çok nokta atışı sorular alıyorum ve ciddi etkisi oluyor.

Bu acı bu umutsuzluk, hüzün hissi içimden gitsin diye ben de ilaç düşündüm ama istemedim neticede. Size bu hisler ne yoğunlukta geliyor? Yönetebiliyor musunuz? Bence ilaca başlamadan önce terapistinizle her zamankinden daha da dürüst olarak tüm hislerinizi ve düşüncelerinizi ve ne sıklıkla yaşadığınızı paylaşın.

Belki de çözülmesi gereken birkaç düğüm daha vardır, ya da çözülen düğümleri sindirmek için biraz daha zaman.

Erkekler konusunda da çok haklısınız, hiç düzgün bir insan yokmuş gibi. İnançlı biriyseniz buna tutunmak da mantıklı geliyor bana. Ben pek değildim. Umarım size iyi gelir. Konuşmak isterseniz özelden de yazabilirsiniz her zaman.

Genişletmek için tıkla...

Terapistim bazen pasif mi kalıyor diye düşünmüyor değilim. Bunu nasıl anlayacağımı da net bir şekilde bilmiyorum .
Daha önce hiç terapi deneyimim olmamıştı. Terapistimle paylaşıyorum bu durumu zihnim fazlaca dağınık.

Terapide bile konudan konuya zıpladığım oluyor.

İş gereği sizinle benzerim , günde onlarca insan ile iletişim halindeyim. Düzgün ve normal davranmak zorundayım . Bazen bu durumda beni yoruyor.

Bu acı ve umutsuzluk ile yaşamak kesinlikle kolay değil. Bana abarttığımı söyleyenler oldu . Ancak sadece anlaşılmadığımı hissettim. Bu hisleri neredeyse her gün yaşıyorum diyebilirim.

Erkekler hakkında ise, inançlı belli sınır ve ahlak kurallarına sadık , eril özelliklere sahip , kendini bilen bir adamla inanın hiç denk gelmedim .
Tam bu konuyu da terapistle paylaştım . Hatta cümleye şöyle girdim ;

'' Biliyorum ve farkındayım . Herkes evlenmek zorunda değil , anne olmak zorunda değil . Hayatı tekte yaşamalı ve bunu kabul etmeliyim şeklinde. ''

Onun cevabı ise bunun tamamen modernizim adı altında şuanda güncel evrensel olarak aşılanmaya çalışan bir düşünce olduğunu, insanın sosyal ve hatta eş ile yaşamaya daha uygun bir mekanizma olduğunu bana söyledi.

İnançlı bir insanım , sığınmak evet bazen iyi geliyor.

Ama bu ilaç desteği almak fikrini ciddi düşünür oldum.

Daha iyiye gideceğini düşünüyorum ben zamanla. Gönlünü ferah tut.

Coocoo .!.:

Terapistim bazen pasif mi kalıyor diye düşünmüyor değilim. Bunu nasıl anlayacağımı da net bir şekilde bilmiyorum .
Daha önce hiç terapi deneyimim olmamıştı. Terapistimle paylaşıyorum bu durumu zihnim fazlaca dağınık.

Terapide bile konudan konuya zıpladığım oluyor.

İş gereği sizinle benzerim , günde onlarca insan ile iletişim halindeyim. Düzgün ve normal davranmak zorundayım . Bazen bu durumda beni yoruyor.

Bu acı ve umutsuzluk ile yaşamak kesinlikle kolay değil. Bana abarttığımı söyleyenler oldu . Ancak sadece anlaşılmadığımı hissettim. Bu hisleri neredeyse her gün yaşıyorum diyebilirim.

Erkekler hakkında ise, inançlı belli sınır ve ahlak kurallarına sadık , eril özelliklere sahip , kendini bilen bir adamla inanın hiç denk gelmedim .
Tam bu konuyu da terapistle paylaştım . Hatta cümleye şöyle girdim ;

'' Biliyorum ve farkındayım . Herkes evlenmek zorunda değil , anne olmak zorunda değil . Hayatı tekte yaşamalı ve bunu kabul etmeliyim şeklinde. ''

Onun cevabı ise bunun tamamen modernizim adı altında şuanda güncel evrensel olarak aşılanmaya çalışan bir düşünce olduğunu, insanın sosyal ve hatta eş ile yaşamaya daha uygun bir mekanizma olduğunu bana söyledi.

İnançlı bir insanım , sığınmak evet bazen iyi geliyor.

Ama bu ilaç desteği almak fikrini ciddi düşünür oldum.

Genişletmek için tıkla...

Haklısınız içiniz bazen yangın yeri, bazen buzhane gibi oluyorken ne bileyim diyaframın içinde çok ağır simsiyah bir taş varken normal davranmak çok yorucu.

Zihninizin dağınık olması, konudan konuya atlamanız inanın çok normal. Bir konudan diğer konuya geçişiniz, mizaha vurmanız, göz kaçırmanız, konu değiştirmeniz, ordan oraya savrulmanız da kıymetli bilgiler veriyor aslında terapistinize.

Kesinlikle hiçbir şeyi abartmıyorsunuz ayrıca. Siz bir duygu yaşıyorsunuz, bunun eksiği yada abartısı olmaz. Zaten bir kayıp yaşamışsınız, vefat arkasındaki yas gibi ayrılığın da bir yas süreci var eminim konuşmuşsunuzdur terapistinizle. Belki de bu süreçten daha yeni yeni bebek adımlarıyla çıkıyorsunuz. Herkesin süreci çok bireysel.

Lütfen kendinize yüklenmeyin, daha hala çok zaman geçmiş değil.

İlaç duyguları regüle etmekte çok işe yarayabiliyor, ihtiyaç duyduğunuzu hissediyorsanız bence bu konuda da danışarak hafif bir doz da olsa deneyin.

Düzenlenmiş duygular düşünceleri de daha sağlıklı hala getirecektir, zamanı geldiğinde de yavaş yavaş bırakırsınız. Pehlivan olmak zorunda değiliz, bazen bir enkazın altından çıkıp köşesinde aylarca oturup o enkazı izleyebiliriz, ya da terk edebiliriz orayı, ya da hala orayı güvenliymiş zannedebiliriz. Destek alarak en güzelini yapmışsınız zaten, biraz daha destekten kimseye bir zarar gelmez.

Gelmiş geçmiş olsun ben durumunuzu sigarayı bırakan birinin vucudundan çekilen nikotin gibi buldum. yoksunluk hissetmeniz ait olamama durumlarınız normal, Çünkü insanoğlu fark etmesede aradılışımız gereği rutini sever, Dünya bir düzen içinde yaratılmış kuran bir düzen muntazamlık içinde inmiş, keza ibadetler bir düzen halinde,,, Dolayısıyla suanki hissettikleriniz rutinin bozulması toplumsal normların dışına cıkmışlık hissi... Aynı hissettiklerinizi aslında başka başka zamanlarda da hissedersiniz meselaa okul bittiği günleri hatırlayın yıllarca belli saatlerde okula gidip geliyoruz bi düzen içindeyiz bi anda okul bitiyor ben napıcam boşluğu belirsizlikler... Yakın bi arkadaşımızı ılla ki hayatımızdan cıkardığımız zamanlar oluyor ve aynı boşluk hissizlik yaşanıyor.... İçinizde şuan yas olması da cok normal.... İlaçlık vs lik birşeyiniz yok gayet bilinçli kontrollü gidiyorsunuz masallah,,, Allah maddi manevi tüm koşullarınızı iyileştirsin....

Artık düzgün insan bulmakta gerçekten zor bu konuda haklısınız bir sürü bekar arkadaşım var ve onlarda senin serzenişlerinde... Nasibine güvennnn Allah sana iki cihan saadeti nasip etsin amin.

Sevgiyle kal,,,

Nerrantsula .!.:

Haklısınız içiniz bazen yangın yeri, bazen buzhane gibi oluyorken ne bileyim diyaframın içinde çok ağır simsiyah bir taş varken normal davranmak çok yorucu.

Zihninizin dağınık olması, konudan konuya atlamanız inanın çok normal. Bir konudan diğer konuya geçişiniz, mizaha vurmanız, göz kaçırmanız, konu değiştirmeniz, ordan oraya savrulmanız da kıymetli bilgiler veriyor aslında terapistinize.

Kesinlikle hiçbir şeyi abartmıyorsunuz ayrıca. Siz bir duygu yaşıyorsunuz, bunun eksiği yada abartısı olmaz. Zaten bir kayıp yaşamışsınız, vefat arkasındaki yas gibi ayrılığın da bir yas süreci var eminim konuşmuşsunuzdur terapistinizle. Belki de bu süreçten daha yeni yeni bebek adımlarıyla çıkıyorsunuz. Herkesin süreci çok bireysel.

Lütfen kendinize yüklenmeyin, daha hala çok zaman geçmiş değil.

İlaç duyguları regüle etmekte çok işe yarayabiliyor, ihtiyaç duyduğunuzu hissediyorsanız bence bu konuda da danışarak hafif bir doz da olsa deneyin.

Düzenlenmiş duygular düşünceleri de daha sağlıklı hala getirecektir, zamanı geldiğinde de yavaş yavaş bırakırsınız. Pehlivan olmak zorunda değiliz, bazen bir enkazın altından çıkıp köşesinde aylarca oturup o enkazı izleyebiliriz, ya da terk edebiliriz orayı, ya da hala orayı güvenliymiş zannedebiliriz. Destek alarak en güzelini yapmışsınız zaten, biraz daha destekten kimseye bir zarar gelmez.

Genişletmek için tıkla...

Terapistim ve çevremdeki tüm herkes kendime çok yüklendiğimi fazlaca kez dile getiriyor. Beni bu konuda uyarıyor.
Ancak ciddi olarak ilaç desteğini gündemime dahil ettim. Daha kolay geçierebilirim.

Coocoo .!.:

Onun cevabı ise bunun tamamen modernizim adı altında şuanda güncel evrensel olarak aşılanmaya çalışan bir düşünce olduğunu, insanın sosyal ve hatta eş ile yaşamaya daha uygun bir mekanizma olduğunu bana söyledi.

Genişletmek için tıkla...

Ayyy çok lümpen geldi bana bu terapist ilaca on yargılı olma sen gel beni dinle :3

Boşanmamın üzerinden 2 sene geçti. Bana daha önce burda bi arkadaş 2 sene sürer dalgalı ruh hali demişti, çok doğruymuş. Şu an hiçbirini ben yaşamamışım gibi geliyor. Aidiyetsizlik hissi , boşluk hissi , anlamsizlik yaşadım ve geçmeyecek gibi geliyordu. Ama tozu bile kalmadi. Tamamen arındım. Yani bana normal geldi 7. Ayda bunları hissetmen

Dreamies .!.:

Ayyy çok lümpen geldi bana bu terapist ilaca on yargılı olma sen gel beni dinle :3

Genişletmek için tıkla...

Size aşırı katılıyorum ya, valla ben atlamışım hislerime tercüman bir yorum :)

Cizirti .!.:

Boşanmamın üzerinden 2 sene geçti. Bana daha önce burda bi arkadaş 2 sene sürer dalgalı ruh hali demişti, çok doğruymuş. Şu an hiçbirini ben yaşamamışım gibi geliyor. Aidiyetsizlik hissi , boşluk hissi , anlamsizlik yaşadım ve geçmeyecek gibi geliyordu. Ama tozu bile kalmadi. Tamamen arındım. Yani bana normal geldi 7. Ayda bunları hissetmen

Genişletmek için tıkla...

2 seneniz daha detaylı olarak nasıl geçti ?