İkiz bebek hamileliği yaşadığım şeylerr

agresifpollyanna .!.:

canım geçmiş olsun her hamilelik beden farklı hatta bir kişinin aynı bedende farklı hamilelik tecrübeleri oluyor her çocukta. inan 4. gebeliğim dördü de birbirinden farklıydı. insanız daha derin bir hukukumuz yok ki karnımızdaki şeyle tabii ki hemen benimseyememe sevememe olabilir hatta bazen bir zamanlar tek gayemizin gebelik olduğu günleri unutup nerden hamile kaldım da bu dertleri çekiyorum ya dediği bile olabiliyor. hormonlarımız bizim aklımızla oynuyor bazen bunun için kendini suçlama çünkü bir gün geliyor önce pıt pıt hareketlerini hissedince heyecanlanmaya başlıyorsun bebeğin hareketi mi bağırsak mı diye. sonra ilerliyor daha net tekmelerini hissediyorsun bence en çok varlığını bu dönemde kabulleniyor insan. mucizevi şekilde içinde büyüyen bir canlı var inanılmaz geliyor her gün yeni bir tecrübe hareketleri artınca hareket etmediği gün acaba bir şey mi oldu korkusu sarıyor. eli yüzü belirginleşince artık daha da sevgi duyuyor insan özellikle 30 haftadan sonra o kadar hızlı kilo alıyor ki artık bütün olarak vücudunu görebiliyorsun karnında uzanırken falan:)) ultrasonda konuş onunla diyorlar sen konuştuğunda tepkisini görüyorsun hıçkırıyor hissediyorsun üzüldüğünde sanki kendini gösteriyor sana ben burdayım üzülme der gibi sevdiği bir şarkıda hareketlenebiliyor falan . mesela şuan ayağını itekleyip poposunu kaldırıyor karnımda ve ben o popişe eriyorum… bir kere mesela video izliyordum kaydırırken bir anda yüksek sesli bir video çıktı hoparlör karnıma yaslıydı bir anda sıçradı oğlum o kadar üzüldüm ki mesela küçük kalbini istemeden korkuttum diye. daha anne karnında bi kaybetme korkusu sarıyor zaten. yani doğuma kadar katbekat artıyor o sevgi canım merak etme şuan yaşadığın kötü deneyimleri ona bağlıyor bilinçaltı o yüzden o his. şöyle bi 20yi 24ü geç bir daha paylaş bence düşüncelerini arada dağlar kadar fark olacak

Genişletmek için tıkla...

agresifpollyanna .!.:

canım geçmiş olsun her hamilelik beden farklı hatta bir kişinin aynı bedende farklı hamilelik tecrübeleri oluyor her çocukta. inan 4. gebeliğim dördü de birbirinden farklıydı. insanız daha derin bir hukukumuz yok ki karnımızdaki şeyle tabii ki hemen benimseyememe sevememe olabilir hatta bazen bir zamanlar tek gayemizin gebelik olduğu günleri unutup nerden hamile kaldım da bu dertleri çekiyorum ya dediği bile olabiliyor. hormonlarımız bizim aklımızla oynuyor bazen bunun için kendini suçlama çünkü bir gün geliyor önce pıt pıt hareketlerini hissedince heyecanlanmaya başlıyorsun bebeğin hareketi mi bağırsak mı diye. sonra ilerliyor daha net tekmelerini hissediyorsun bence en çok varlığını bu dönemde kabulleniyor insan. mucizevi şekilde içinde büyüyen bir canlı var inanılmaz geliyor her gün yeni bir tecrübe hareketleri artınca hareket etmediği gün acaba bir şey mi oldu korkusu sarıyor. eli yüzü belirginleşince artık daha da sevgi duyuyor insan özellikle 30 haftadan sonra o kadar hızlı kilo alıyor ki artık bütün olarak vücudunu görebiliyorsun karnında uzanırken falan:)) ultrasonda konuş onunla diyorlar sen konuştuğunda tepkisini görüyorsun hıçkırıyor hissediyorsun üzüldüğünde sanki kendini gösteriyor sana ben burdayım üzülme der gibi sevdiği bir şarkıda hareketlenebiliyor falan . mesela şuan ayağını itekleyip poposunu kaldırıyor karnımda ve ben o popişe eriyorum… bir kere mesela video izliyordum kaydırırken bir anda yüksek sesli bir video çıktı hoparlör karnıma yaslıydı bir anda sıçradı oğlum o kadar üzüldüm ki mesela küçük kalbini istemeden korkuttum diye. daha anne karnında bi kaybetme korkusu sarıyor zaten. yani doğuma kadar katbekat artıyor o sevgi canım merak etme şuan yaşadığın kötü deneyimleri ona bağlıyor bilinçaltı o yüzden o his. şöyle bi 20yi 24ü geç bir daha paylaş bence düşüncelerini arada dağlar kadar fark olacak

Genişletmek için tıkla...

melisalale .!.:

Merhaba kızlar bunlar size yazmak için dört ay bekledim
İkinci tüp bebek denemesi sonucu ikiz bebeklere hamile kaldım. Biliyorsunuz ki zaten tüp bebek süreci öncesi iğneler ilaçlar psikolojiyi de bedeni de yıpratıyor bu süreçten sonra hiç nefes alamadan hamile kalmak beni çok mutlu edecek zannetmiştim ama hemen halsizliğim bulantılarım buhran dolu günlerim başladı. İlk haftalarda tüm gün bulanıyordum çözüm bulamıyordum sadece wc ve yatak arasında gidip geliyordum, sağ olsun annem çok ilgilendi o olmasaydı mahvolmuştum.
Bulantılarımı PRİLAM DR kullanarak bir günde bitirdim evet kusmamı kesmedi ama artık tüm gün bulanmamaya başladım keşke en başta söyleseydi doktorum.
Halsizliğim iki ay sürdü hiç geçmedi
Koku hassasiyetimden bahsetmiyorum bile, insanın kendi kendine kokar mı, kendime kötü koktum. Tüm insanlar her şey iğrenç kokuyordu.
Ağzımdaki o metalik iğrenç tat hayattan soğutuyordu her dakika ve dört ay sürdü. Gaviskon biraz rahatlatıyordu öneri isteyenler için...
Ve ben bu süreçte aşırı sinirli tahammülsüz birine dönüştüm çünkü sanki içinde sürekli bir volkan patlıyor ama kimse beni anlamıyordu gece uykudan uyanıp bulanıyordum ağlıyordum hiçbir yemeği iştahla yiyemiyordum hep kusma korkusuyla yiyordum..
Isınamadım arkadaşlar bebeklere karşı olan sevgi hala kalbime düşmedi, zannediyordum ki karnıma düşer düşmez hayaller kuracağım. Oysa varlıklarını hatırladığım anda bile midem bulanıyor istemsizce. O kadar çok istediğim bebeklerime kavuşmaya yaklaşmışken neden hala sevemedim yoksa sevemeyecek miyim diye korktum doğum yapanlara sordum meğer normalmiş çoğu kişi aynı şeyleri söyledi.
Bu yol zor bir yol. Anne olmak dünyanın en sabır isteyen ve en zor şeyiymiş. Öğrendim ve öğrenmeye de devam ediyorum. Bu kadar zor olduğunu üstelik daha şimdiden, bilmiyordum.
Ama alışılıyor biliyor musunuz değişik bir sabır yükleniyor normalde bunları yaşasam delirirdim sanırım ama insan çantasında her an poşetle gezmeye her yediğini düşünmeye hatta yatakta sağdan sola dönerken bile sakin kalmaya alışıyor.
Bu arada 42 kg ile hamile kaldım. Hiçbir komplikasyon yaşamadım henüz yazdıklarım dışında. 15+ 4 teyim.
İçimde heyecan hâla yok daha çok korku hakim. Bakamama yetememe endişesi var ama kimler kimler bakabiliyor ben de bakabilirim değil mi..
Kim derdi ki gece on kez uyanacağım ama normalleşecek inanın her gece ya mide ya da tuvalet sorunum yüzünden uyanıyorum defalarca ama alıştım normal geliyor demek ki insan bedeni bebeğin doğmasına nefis olarak da böyle hazırlanıyor.
İlerisini bilmediğim bu sürprizli yolda çaresiz hissettiğim çok fazla an oldu ama hepsi geçti geçmeye ve azalmaya devam ediyor. 4. Ayın ortasına kadar sabredin sadece bana da hep böyle diyorlardı geçmeyecek zannediyordum ama inanın azalıyor geçiyor. Şu an sadece bazen kusuyorum çok keskin anormal kokularda halsizliğim pek kalmadı. Sakın yalnız hissetmeyin ve etrafınızdaki kimsenin hamilelik anısını dinlemeyin hepsi de insana kendini bok gibi hissettiriyor ve ben hepsini tecrübe sonuçta diyerek dinledim malesef sadece endişemin artmasına ya da eksik hissetmeme sebep oldular. Doktorunuz her şeyi söylüyor zaten. Herkese bu yolda sabır ve enerji diliyorum..

Genişletmek için tıkla...

agresifpollyanna .!.:

canım geçmiş olsun her hamilelik beden farklı hatta bir kişinin aynı bedende farklı hamilelik tecrübeleri oluyor her çocukta. inan 4. gebeliğim dördü de birbirinden farklıydı. insanız daha derin bir hukukumuz yok ki karnımızdaki şeyle tabii ki hemen benimseyememe sevememe olabilir hatta bazen bir zamanlar tek gayemizin gebelik olduğu günleri unutup nerden hamile kaldım da bu dertleri çekiyorum ya dediği bile olabiliyor. hormonlarımız bizim aklımızla oynuyor bazen bunun için kendini suçlama çünkü bir gün geliyor önce pıt pıt hareketlerini hissedince heyecanlanmaya başlıyorsun bebeğin hareketi mi bağırsak mı diye. sonra ilerliyor daha net tekmelerini hissediyorsun bence en çok varlığını bu dönemde kabulleniyor insan. mucizevi şekilde içinde büyüyen bir canlı var inanılmaz geliyor her gün yeni bir tecrübe hareketleri artınca hareket etmediği gün acaba bir şey mi oldu korkusu sarıyor. eli yüzü belirginleşince artık daha da sevgi duyuyor insan özellikle 30 haftadan sonra o kadar hızlı kilo alıyor ki artık bütün olarak vücudunu görebiliyorsun karnında uzanırken falan:)) ultrasonda konuş onunla diyorlar sen konuştuğunda tepkisini görüyorsun hıçkırıyor hissediyorsun üzüldüğünde sanki kendini gösteriyor sana ben burdayım üzülme der gibi sevdiği bir şarkıda hareketlenebiliyor falan . mesela şuan ayağını itekleyip poposunu kaldırıyor karnımda ve ben o popişe eriyorum… bir kere mesela video izliyordum kaydırırken bir anda yüksek sesli bir video çıktı hoparlör karnıma yaslıydı bir anda sıçradı oğlum o kadar üzüldüm ki mesela küçük kalbini istemeden korkuttum diye. daha anne karnında bi kaybetme korkusu sarıyor zaten. yani doğuma kadar katbekat artıyor o sevgi canım merak etme şuan yaşadığın kötü deneyimleri ona bağlıyor bilinçaltı o yüzden o his. şöyle bi 20yi 24ü geç bir daha paylaş bence düşüncelerini arada dağlar kadar fark olacak

Genişletmek için tıkla...

washingtonxy .!.:

Meraba gebeligin 6.haftasindayim benimde ikiz.kac gundur kabizim duphaloc yada magnezyum sitrat hic kullandiniz mi

Genişletmek için tıkla...

washingtonxy .!.:

Meraba gebeligin 6.haftasindayim benimde ikiz.kac gundur kabizim duphaloc yada magnezyum sitrat hic kullandiniz mi

Genişletmek için tıkla...

Dilara55333 .!.:

Neredeyse aynı şeyleri yaşadık ve hala ağzımda iğrenç tat.
3. gebeliğim ama ikiz
Bir anda 4 çocuk annesi olacağım şuan bile ağlıyorum nasıl yeteceğim
Ailem uzakta nasıl bakacağım şeytan vesvese veriyor Rabbım yardımcı etsb inşallah akıllı olurlar
İki kızım var bunlarda kız
Çok çok dua ettim sağlıkla hayırla biri erkek olsun diye olmadı.
Önce ikiz diye toplum baskısı sonra
Kız diye
Gücümün bittiği yerde hissediyorum bazen Allaha sığınıyorum.
Şimdiden yorgunum

Genişletmek için tıkla...

melisalale .!.:

İkiz olduğu için diğer hamilelerden daha zor bir süreçten geçiyoruz bence ama insanlar bunu anlamıyor gibi geliyor bana. Birden halsiz kalıyorum çok fazla acıkıyorum doysam da fark etmiyorum tansiyonum ya da şekerim birden düşüveriyor. Fikir olarak biraz daha adapte oldum yavrularıma ama bu durum sürecin bana olan zorluğunu azaltmıyor malesef. Bence doğunca daha güçlü olacağız en azından bedenimizde bir şeyler yoluna girmiş olacak, mental sağlığımızı da dağıtmamayı başarırsak bu iş tamam

Genişletmek için tıkla...

elmalar .!.:

Arkadaşlar kahverengi lekelenmeleriniz oluyor mu hiç azar azar da olsa

Genişletmek için tıkla...

mnmn0811 .!.:

Ya ikiz gebeligim yok ama 3 4 gundur kahverengi lekelenmem var sizindemi oluyor acile gittim binsorun bulamadilar

Genişletmek için tıkla...

melisalale .!.:

Merhaba kızlar bunlar size yazmak için dört ay bekledim
İkinci tüp bebek denemesi sonucu ikiz bebeklere hamile kaldım. Biliyorsunuz ki zaten tüp bebek süreci öncesi iğneler ilaçlar psikolojiyi de bedeni de yıpratıyor bu süreçten sonra hiç nefes alamadan hamile kalmak beni çok mutlu edecek zannetmiştim ama hemen halsizliğim bulantılarım buhran dolu günlerim başladı. İlk haftalarda tüm gün bulanıyordum çözüm bulamıyordum sadece wc ve yatak arasında gidip geliyordum, sağ olsun annem çok ilgilendi o olmasaydı mahvolmuştum.
Bulantılarımı PRİLAM DR kullanarak bir günde bitirdim evet kusmamı kesmedi ama artık tüm gün bulanmamaya başladım keşke en başta söyleseydi doktorum.
Halsizliğim iki ay sürdü hiç geçmedi
Koku hassasiyetimden bahsetmiyorum bile, insanın kendi kendine kokar mı, kendime kötü koktum. Tüm insanlar her şey iğrenç kokuyordu.
Ağzımdaki o metalik iğrenç tat hayattan soğutuyordu her dakika ve dört ay sürdü. Gaviskon biraz rahatlatıyordu öneri isteyenler için...
Ve ben bu süreçte aşırı sinirli tahammülsüz birine dönüştüm çünkü sanki içinde sürekli bir volkan patlıyor ama kimse beni anlamıyordu gece uykudan uyanıp bulanıyordum ağlıyordum hiçbir yemeği iştahla yiyemiyordum hep kusma korkusuyla yiyordum..
Isınamadım arkadaşlar bebeklere karşı olan sevgi hala kalbime düşmedi, zannediyordum ki karnıma düşer düşmez hayaller kuracağım. Oysa varlıklarını hatırladığım anda bile midem bulanıyor istemsizce. O kadar çok istediğim bebeklerime kavuşmaya yaklaşmışken neden hala sevemedim yoksa sevemeyecek miyim diye korktum doğum yapanlara sordum meğer normalmiş çoğu kişi aynı şeyleri söyledi.
Bu yol zor bir yol. Anne olmak dünyanın en sabır isteyen ve en zor şeyiymiş. Öğrendim ve öğrenmeye de devam ediyorum. Bu kadar zor olduğunu üstelik daha şimdiden, bilmiyordum.
Ama alışılıyor biliyor musunuz değişik bir sabır yükleniyor normalde bunları yaşasam delirirdim sanırım ama insan çantasında her an poşetle gezmeye her yediğini düşünmeye hatta yatakta sağdan sola dönerken bile sakin kalmaya alışıyor.
Bu arada 42 kg ile hamile kaldım. Hiçbir komplikasyon yaşamadım henüz yazdıklarım dışında. 15+ 4 teyim.
İçimde heyecan hâla yok daha çok korku hakim. Bakamama yetememe endişesi var ama kimler kimler bakabiliyor ben de bakabilirim değil mi..
Kim derdi ki gece on kez uyanacağım ama normalleşecek inanın her gece ya mide ya da tuvalet sorunum yüzünden uyanıyorum defalarca ama alıştım normal geliyor demek ki insan bedeni bebeğin doğmasına nefis olarak da böyle hazırlanıyor.
İlerisini bilmediğim bu sürprizli yolda çaresiz hissettiğim çok fazla an oldu ama hepsi geçti geçmeye ve azalmaya devam ediyor. 4. Ayın ortasına kadar sabredin sadece bana da hep böyle diyorlardı geçmeyecek zannediyordum ama inanın azalıyor geçiyor. Şu an sadece bazen kusuyorum çok keskin anormal kokularda halsizliğim pek kalmadı. Sakın yalnız hissetmeyin ve etrafınızdaki kimsenin hamilelik anısını dinlemeyin hepsi de insana kendini bok gibi hissettiriyor ve ben hepsini tecrübe sonuçta diyerek dinledim malesef sadece endişemin artmasına ya da eksik hissetmeme sebep oldular. Doktorunuz her şeyi söylüyor zaten. Herkese bu yolda sabır ve enerji diliyorum..

Genişletmek için tıkla...

onononiki .!.:

merhaba şuan nasılsınız sıkıntılarınız birazda olsa geçti mi

Yengeciz .!.:

Nasıl gidiyor süreciniz

Genişletmek için tıkla...

süreç biraz daha normalleşti en azından halsizliğim geçti 33. Haftadayım. Uyuyamıyorum sadece o sıkıntı biraz

Genişletmek için tıkla...

melisalale .!.:

Merhabalar
Şu an 33. Haftadayım iki hafta önce normal muayene için gittim ama sancın var dediler yatış verdiler ben hiç sancı falan hissetmemiştim doktor şaşırdı, sadece hafif kasılmalar hissediyordum meğer onlar sancıymış. Serum ve bir kaç ilaçla toparladık şu an evde dinleniyorum. Bebeğin biri baş aşağıda olduğu için baskı yapıyor biraz rahatsız edici. Aynı zamanda kasık fıtığım vardı o baskıyla büyüdü yürümekte zorlanıyorım fazla yürümemeye çalışıyorum. Prilamı bıraktım sonunda kusmuyorum artık yani arada sırada kusuyorum çok yersem veya saçmasapan turşu falan yersem. Bebişin biri fazla yukarıda kaburgalarıma batıyor, uykular hala haram yani anlayacağınız:) bunların dışında bir halsizliğim falan yok süreç böyle oluyor demek ki diye düşünerek sabrediyorum. Bebişlere karşı hafiften sevgim gelse de yavrum evladım diye ölüp bitmiyorum hâla doktora sordum zaten o şekilde olanlar şov yapıyor doğunca bağlacaksın merak etme dedi. Aa bu arada iki hafta önce hafif kanamam oldu ama çok azdı lekelenme gibiydi çok önemsemediler bu süreçte olabiliyor artarsa ve rengi koyulaşırsa gel dediler.
Akciğer geliştirme iğnesi yaptırdım, birden ödem yaptı çok kötüydü ama bir hafta sonra geçti şükür ödemlerim beni biraz korkutmuştu açıkçası
Kızlar ikiz annesi olmak gerçekten hamilelik sürecinde zormuş ve bizi bizden başka kimse anlamayacak buna inandım artık. Yere bile eğilemiyorum insanlar naz yapıyorum zannediyor. Bünyeye biraz ağır geliyor evet ama bunu kabullenmekten başka çare yok sanırım. İştahım hala çok güzel ama çok yiyemiyorum midem iyice yukarı çıktı yer kalmıyor yemeklere
Bir de etrafımdaki cahillerin sürekli AA BUNLAR DAHA İYİ GÜNLERİN TADINI ÇIKAR cümlesine maruz kalıyorum, bana moral vermeyecekseniz susun ya susun! Ama böyle denilmiyor, allah sabrını verir diyip susuyorum.
Doğurunca tek hayalim hamama gidip saatlerce yıkanmak çünkü duşa alel acele girip çıkmaktan bıktım. İkinci hayalim de bir gece olsun deliksiz uyumak çünkü artık oturarak bile uyuyamıyorum
Ben ikiz tercih ederek hamile kalmadım ama allah böyle uygun gördü en cahiller bile bu işi becerebiliyor bakabiliyor ben de bakarım yavrularıma ama size tavsiyem etrafta ota boka yorum yapan cahillere kulaklarınızı tıkayın sıfır endişeliyim ameliyattan da sonrasından da korkmuyorum tek korkum hamilelik sürecimdi risklerinden dolayı. Ama bu korkusuzluğum bile insanlara batıyor sanırım endişelendirmeye çalışıyorlar sanki Her neyse kızlar sorusu olan sorabilir umarım hepimiz de sağlıklıca bebişlerimizi kucağımıza alırız

Genişletmek için tıkla...

bsskkoo .!.:

Biz de 30. haftaya gireceğiz ikiz gebelik.. Dediğiniz gibi herkes çevrede kadın doğum uzmanı kesilmiş ve Çifter Çifter doğurmuş gibi bilmiş yorumlar, tavsiyeler Zorla korkutmaya çalışıyorlar siz bakamazsınız iki bebeğe diye sabır çekiyorum artık Ben de baya bi zayıf hamile kaldım göbeğim de geç çıktı tabi 20. hafta civarı en yakınlarım ağzını yüzünü yamultup burda ikiz göbeği yok derlerdi iyi sabretmişim şimdi düşününce.. insanlar zaten iki bebeğe kendini zor hazırlıyor bir de çevredekilerin bomboş yorumlarına maruz kalıyoruz.. Ben de geçen hafta nstye girdim sancı çıkmadı ama bebeklerden birinin kafası doğum kanalına girmiş. Haftaya çatı muayenesi yapılacak korkuyorum Neyse hepimizin bebişleri zamanında sağlıkla gelsin

Genişletmek için tıkla...

melisalale .!.:

Merhabalar
Şu an 33. Haftadayım iki hafta önce normal muayene için gittim ama sancın var dediler yatış verdiler ben hiç sancı falan hissetmemiştim doktor şaşırdı, sadece hafif kasılmalar hissediyordum meğer onlar sancıymış. Serum ve bir kaç ilaçla toparladık şu an evde dinleniyorum. Bebeğin biri baş aşağıda olduğu için baskı yapıyor biraz rahatsız edici. Aynı zamanda kasık fıtığım vardı o baskıyla büyüdü yürümekte zorlanıyorım fazla yürümemeye çalışıyorum. Prilamı bıraktım sonunda kusmuyorum artık yani arada sırada kusuyorum çok yersem veya saçmasapan turşu falan yersem. Bebişin biri fazla yukarıda kaburgalarıma batıyor, uykular hala haram yani anlayacağınız:) bunların dışında bir halsizliğim falan yok süreç böyle oluyor demek ki diye düşünerek sabrediyorum. Bebişlere karşı hafiften sevgim gelse de yavrum evladım diye ölüp bitmiyorum hâla doktora sordum zaten o şekilde olanlar şov yapıyor doğunca bağlacaksın merak etme dedi. Aa bu arada iki hafta önce hafif kanamam oldu ama çok azdı lekelenme gibiydi çok önemsemediler bu süreçte olabiliyor artarsa ve rengi koyulaşırsa gel dediler.
Akciğer geliştirme iğnesi yaptırdım, birden ödem yaptı çok kötüydü ama bir hafta sonra geçti şükür ödemlerim beni biraz korkutmuştu açıkçası
Kızlar ikiz annesi olmak gerçekten hamilelik sürecinde zormuş ve bizi bizden başka kimse anlamayacak buna inandım artık. Yere bile eğilemiyorum insanlar naz yapıyorum zannediyor. Bünyeye biraz ağır geliyor evet ama bunu kabullenmekten başka çare yok sanırım. İştahım hala çok güzel ama çok yiyemiyorum midem iyice yukarı çıktı yer kalmıyor yemeklere
Bir de etrafımdaki cahillerin sürekli AA BUNLAR DAHA İYİ GÜNLERİN TADINI ÇIKAR cümlesine maruz kalıyorum, bana moral vermeyecekseniz susun ya susun! Ama böyle denilmiyor, allah sabrını verir diyip susuyorum.
Doğurunca tek hayalim hamama gidip saatlerce yıkanmak çünkü duşa alel acele girip çıkmaktan bıktım. İkinci hayalim de bir gece olsun deliksiz uyumak çünkü artık oturarak bile uyuyamıyorum
Ben ikiz tercih ederek hamile kalmadım ama allah böyle uygun gördü en cahiller bile bu işi becerebiliyor bakabiliyor ben de bakarım yavrularıma ama size tavsiyem etrafta ota boka yorum yapan cahillere kulaklarınızı tıkayın sıfır endişeliyim ameliyattan da sonrasından da korkmuyorum tek korkum hamilelik sürecimdi risklerinden dolayı. Ama bu korkusuzluğum bile insanlara batıyor sanırım endişelendirmeye çalışıyorlar sanki Her neyse kızlar sorusu olan sorabilir umarım hepimiz de sağlıklıca bebişlerimizi kucağımıza alırız

Genişletmek için tıkla...