- Katılım
- 7 Aralık 2018
- Mesajlar
- 8.234
- Emoji Skoru
- 20.489
- Puanlar
- 348
- Yaş
- 29
- Konu Sahibi Cileklivanilinn
- #1
Merhabalar
Evlilik düşünen biriyle iletişimim vardı başta her şey güzel ilerlerken ben bu kişiye kendimi tam ifade edemediğimi fark ettim. Daha önce de aynı problemi yaşamıştım. Çok yeni olduğu için mi bilmiyorum ama sürekli o ne düşünür diye düşünüyorum. Mesela bir oyun oynuyorduk iddiaya girecektik nesine dedi kokteyline dedim. Sonra dedi ki sen alkol mü içiyorsun? bunu şaşırarak söyleyince hemen geri çekildim. Sonra da yanında hiç rahat edemedim konuştuğum şeyleri kısıtlamaya başladım. Başta çok gülerken sonradan somurttum gibi. Bu arada kendisi de içen biri. Ben öyle yapınca masada alkol olan bazı fotolarını falan gösterdi ama ben bi rahatsız oldum inanın neden hiç bilmiyorum sanırım yargılanmaktan ve yanlış anlaşılmaktan korkuyorum. Eskiden hiç böyle biri değildim. Hem eğlenebildiğim her şeyimi paylaşabildiğim hem de evliliğe gidecek bi ilişki istiyorum fakat erkekler günün sonunda hep yargılayıcı taraflarıyla hareket ediyorlarmış gibi geliyor.
Daha önce 1.5 senelik bir ilişkim oldu. Ailesi çok muhafazakar insanlardı. Beni hiçbir konuda yargılamadı. Birlikte sıcak şarap yapar içerdik. En ufak kötü bakışını niyetini sezmedim fakat biz aynı okulda tanışmıştık birbirimizin içini az çok biliyorduk. Bu saatten sonra kime nasıl güveneceğim hiç bilmiyorum. Yeni tanışıklıklarda anlattığım her şey başka tarafa çekiliyormuş gibi hissediyorum. Bu güvensizliğim de yansıyor. İnsanlar birbirlerini zamanla tanır onun da farkındayım da bu hassasiyet bende ne zaman oluştu çözemedim. İlişkimdeki insanın hayatına uyumlanmak mı korkutuyor acaba. Kafama takılan şeyleri de doğru düzgün soramıyorum. Eskiden pat pat sorardım hatta garip gelirdi insanlara ama hoşlarına da giderdi. Şimdi aileleri hakkında soru sorarken bile çekiniyorum hele para pul konuları devreye girdi mi allah kanım çekiliyor. Ama bunlar konuşulmadan da ciddiyete giden bir ilişki ve güven çok zor. Neyse çok karıştırdım olayı:d siz beni anladınız zaten. Çekincem ne onu da bilmiyorum ama ilişkilerimde karşımdaki insanın mimiklerine çok dikkat ediyorum. Ben konuşurken mimikleri nasıl falan bakıyorum iyice delirdim herhalde. Özgür ruhlu bir lise üniversite dönemi yaşadım. Yani insanları çok takan bir yapım yok normalde ama şimdi konu ilişkiler olunca resmen darlanıyorum.
Evlilik düşünen biriyle iletişimim vardı başta her şey güzel ilerlerken ben bu kişiye kendimi tam ifade edemediğimi fark ettim. Daha önce de aynı problemi yaşamıştım. Çok yeni olduğu için mi bilmiyorum ama sürekli o ne düşünür diye düşünüyorum. Mesela bir oyun oynuyorduk iddiaya girecektik nesine dedi kokteyline dedim. Sonra dedi ki sen alkol mü içiyorsun? bunu şaşırarak söyleyince hemen geri çekildim. Sonra da yanında hiç rahat edemedim konuştuğum şeyleri kısıtlamaya başladım. Başta çok gülerken sonradan somurttum gibi. Bu arada kendisi de içen biri. Ben öyle yapınca masada alkol olan bazı fotolarını falan gösterdi ama ben bi rahatsız oldum inanın neden hiç bilmiyorum sanırım yargılanmaktan ve yanlış anlaşılmaktan korkuyorum. Eskiden hiç böyle biri değildim. Hem eğlenebildiğim her şeyimi paylaşabildiğim hem de evliliğe gidecek bi ilişki istiyorum fakat erkekler günün sonunda hep yargılayıcı taraflarıyla hareket ediyorlarmış gibi geliyor.
Daha önce 1.5 senelik bir ilişkim oldu. Ailesi çok muhafazakar insanlardı. Beni hiçbir konuda yargılamadı. Birlikte sıcak şarap yapar içerdik. En ufak kötü bakışını niyetini sezmedim fakat biz aynı okulda tanışmıştık birbirimizin içini az çok biliyorduk. Bu saatten sonra kime nasıl güveneceğim hiç bilmiyorum. Yeni tanışıklıklarda anlattığım her şey başka tarafa çekiliyormuş gibi hissediyorum. Bu güvensizliğim de yansıyor. İnsanlar birbirlerini zamanla tanır onun da farkındayım da bu hassasiyet bende ne zaman oluştu çözemedim. İlişkimdeki insanın hayatına uyumlanmak mı korkutuyor acaba. Kafama takılan şeyleri de doğru düzgün soramıyorum. Eskiden pat pat sorardım hatta garip gelirdi insanlara ama hoşlarına da giderdi. Şimdi aileleri hakkında soru sorarken bile çekiniyorum hele para pul konuları devreye girdi mi allah kanım çekiliyor. Ama bunlar konuşulmadan da ciddiyete giden bir ilişki ve güven çok zor. Neyse çok karıştırdım olayı:d siz beni anladınız zaten. Çekincem ne onu da bilmiyorum ama ilişkilerimde karşımdaki insanın mimiklerine çok dikkat ediyorum. Ben konuşurken mimikleri nasıl falan bakıyorum iyice delirdim herhalde. Özgür ruhlu bir lise üniversite dönemi yaşadım. Yani insanları çok takan bir yapım yok normalde ama şimdi konu ilişkiler olunca resmen darlanıyorum.
Sonra ayrıldık ve başkasıyla nişanlandı. Kızın nişan elbisesini giymeye ben bu halimle bile cesaret edemem ki dekolte severim. Diyeceğim o ki iyiki ayrıldım dedim çünkü tüm gücü banaymış. İlerisini görüyorsun ve özgür yaşatabilecek birini tercih et derim.
ama hayır lokması dağıtırsın herkes Allah kabul etsin der. bu ülke bu. yan apartmanım da Nur cemaatinin bir evi. 
