Merhaba. Bu konuyu sırf dertleşmek amacıyla açtım. Yaklaşık 2 ay önce kayınvalidem aniden rahatsızlandı ve bir hafta içerisinde 4. Evre beyin kanseri olduğunu öğrendik. Çok ani oldu çünkü öncesine kadar kendisi çok iyiydi her işini kendi görür yemeğini temizliğini yapardı. Teşhis sonrası hastaneye yatışı yapıldı üst üste 2 kez ameliyat geçirdi. Bu süreçte hep eşimle ben baktık annesine. Hastanede evde 7/24 biz yanındaydık. Eşimin 2 abisi var onlar gelip gider hastane vs işleriyle ilgilenirler ama yükün büyük bir kısmı bizdeydi. Kayınvalidem tümörü sebebiyle inanılmaz aksiydi sürekli kavga çıkarır ufak tefek şeylere bağırırdı. Biz sebebini çok sonra öğrendik o yüzden bu durum bizi çok yıprattı. Eşim sabah işe gidiyor bütün gün yemek kayınvalidemin ilaçları ilgisi alakası gelen gidene hizmet bende. Kayınpederim de var ama o genelde dışarı işleriyle ilgilenir. Biz eşimle yeni evliyiz 1 buçuk sene oldu biz evleneli. Çocuğumuz da yok. Kayınvalidem çok şükür su an iyi yakın zamanda kemoterapi alacak. Antidepresan kullanmaya başladı o aksiliği çok şükür geçti. Dertlendiğim kısım şu; her yük bizde demiştim ne gezmeye hava almaya cikabiliyoruz ne adam akıllı yalnız kalabiliyoruz. Ayrı odamız var ama sadece yatmaya gidince yalnız kalıyoruz onda da ikimiz de yorgunluktan bayılıyoruz. Artık biraz kendi duzenimize dönüp yük üzerimizden alınsın istiyoruz. Çok yoruldum kendi ailemi bile çok nadiren görebiliyorum. Bana ve kayınvalideme dua eder misiniz bir an önce sağlığına kavuşsun

Yanlış anlaşılmasın baştan beri elimden geleni hep yaptım severek baktım. Azıcık dinlenmeye ihtiyacım var ama kimse bizi düşünmüyor ne yapacağımızı şaşırdık