• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Keşke bir işin olsa

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Sanirim universite mezunu olmak icinizdeki bir yara. Denemekten ne kaybedersin ki, en kotu denedim olmadi dersin. Egitim durumun su anki durumdan daha kotu olmaz ki
Iki yil beklemek bir seyi iyilestirmeyecek, baslanmis baslanmistir. Bogazici, odtu hedefledigini sanmiyorum zaten, emin ol akademisyenlerde acimasiz degil. sinavlarda bir sey yapmasalarsda derslere devam zorunlugunda tolerans gosterirler.
Ne is yapiyorsun bulmiyorum ama sunu onerebilirim
Onlisans muhasebe, pesine aof isletme hoop mali musavir olabilme sinavlarina girmeye hak kazandin 4 yil sonrada biraz sikip calisirsan o sinavi da verirsin al sana mis gibi meslek.
Mis gibi gerçekten. İçim açıldı okudukça:)
 
Ne var biliyor musun güzel anne artık hiçbir şey eskisi gibi değil:) ben henüz 30 yaşındayım ve öğretmenim. Gözlemlerim şunu gösteriyor ki çok çok farklı bir nesil geliyor hani böyle gümbür gümbür denilen . Hayat bazı insanlarw adil davranmıyor anladığım kadarıyla siz de onlardan birisiniz . Çocuklardan önce de eminim bu kırgınlıklarınız vardı çünkü potansiyelini harekete geçiremeyen ailesinden ve çevresinden destek görememiş her kız çocuğu gibi boşa yaşadığınızı düşündüğünüz yıllarınız var . Bugün evladınızın ettiği sözü kişisel bir eksiklik olarak algılamayın şuanda duyduğunu yorumluyor ve bu yorum zamanla değişebilir mesela annesi çalışan ve annesini çok özleyen bir kadının büyüyüp anne olduktan sonra çocuğuna aynı şeyi yaşatmak istememesi ve sonucunda işini bırakması bu anlamda örnek. Ya da annesi çalışan bir erkek çocuğu ileride çocuklarına bakıcı bakmasın diye çalışmayan kadınla evlenmek istemesi vs şuanda oğlunuz küçük daha ileride bambaşka yorumlayabilir bu durumu üzülmeyin. Bir işiniz mesleğiniz olsaydı belki bugün gerçekten farklı olabilirdi birşeyler evet ama halen geç değil. Size direkt olarak tavsiye veremem ancak çıraklık eğitim merkezlerinde ustalık eğitimleri var bunlara bir bakın derim bu bahsettiğim kısımda gidip işyerinde aktif olarak çalışıyorsunuz belli bir süreden sonra belgeniz oluyo araştırın şuanda sizin için bu zaman yok çocuklar küçük ama en azından bir bakmış olursunuz.
Evet dediğiniz gibi içimdeki yarayı yeniden hatırlattı oğlum. Tabiki kişisel algılamadım ama içimden bi ağlamak gelmedi değil :)
Büyüdüğünde dediğiniz gibi inşaallah daha farklı yorumlar ,ev hanımı olmak bana psikolojik olarak da çok yıpratıcı geliyor ve Onların yanında olduğum için teselli buluyorum. Çalışsaydım bu kadar vakit geçiremezdik diye kendimi motive ediyorum.
Bahsettiğiniz çıraklık merkezi bulunduğum ilçede araştıracam, teşekkür ederim:)
 
Mis gibi gerçekten. İçim açıldı okudukça:)
Bunlari yapan zorda olsa yapiyor, neden olmasin. Yapmasam da mali musavir belgem var, ozel sektorde finansciyim.
Kendi gozlerimle gordugum ornek, calistigim sirkete temizlik firmasindan gelen bir kadin vardi, akli basinda biriydi sirket kadroya aldi, bu arada biraz zorladik aofden isletme okudu, terfi alabilmesi icin mecburdu bu su an idari isler yoneticisi bildigin hayati degisti. Senin neden olmasin?
 
30 yaş üstü kadın kontenjanından bahsedilmiş ama onun için daha önce örgün lisans kazanmamış olma şartı var diye biliyorum, siz bir programı yarım bıraktığınız için bu imkandan faydalanamayabilirsiniz belki fakat emin değilim güncel şartlardan.

Üniversite sizin de içinizde bir yara olmasa belki oğlunuzun sözleri çok etkilemezdi, sonuçta çocuktur çalışıyor olsaydınız bu sefer de ev hanımı bir annenin çocuğuna özenip keşke işi bıraksan hep benle olsan da diyebilirdi. Anladığım kadarıyla siz de eğitime devam etmeyi gerçekten istiyorsunuz, o zaman neden olmasın? Örgün eğitim çocukla zor gelirse açıköğretim bile içinizdeki isteği tatmin edebilir. Annem 60a yaklaştı, zamanında o da fakülteyi yarım bırakmış şu an tekrar hazırlanmayı düşünüyor :)
 
Sanirim universite mezunu olmak icinizdeki bir yara. Denemekten ne kaybedersin ki, en kotu denedim olmadi dersin. Egitim durumun su anki durumdan daha kotu olmaz ki
Iki yil beklemek bir seyi iyilestirmeyecek, baslanmis baslanmistir. Bogazici, odtu hedefledigini sanmiyorum zaten, emin ol akademisyenlerde acimasiz degil. sinavlarda bir sey yapmasalarsda derslere devam zorunlugunda tolerans gosterirler.
Ne is yapiyorsun bulmiyorum ama sunu onerebilirim
Onlisans muhasebe, pesine aof isletme hoop mali musavir olabilme sinavlarina girmeye hak kazandin 4 yil sonrada biraz sikip calisirsan o sinavi da verirsin al sana mis gibi meslek.
Mali müşavirlik için uzun bir staj süresi vardı ve sınava giriş şartları daha değişikti diye hatırlıyorum. Sonunda çok güzel kazancı var ama o kazanca gidene kadar da cidden yorucu ve süründüren bir süreç. Yarım yamalak hatırlıyorum tabii ya da bilgim eskimiştir bu konuyu iyice bir araştırmak gerek
 
Annemin şuan en büyük pişmanlığı bizimle beraber okumamış olması. Kendisi ilkokul mezunu. Keşke sizinle okusaydım der bazen. Siz de yapabilirsiniz.
 
Merhabalar. Ben 2 çocuk annesiyim, küçük oğlum bana yapışık gibi yaşıyor. Bu yüzden dışarda çalışamıyorum. Evden ufak tefek işler yapıyorum. Ama sonuç olarak işimin bi adı yok ,ev hanımıyım.

Bu gece ikinci sınıfa giden oğlumu uyuturken, anne keşke senin de bir işin olsa, okulda bütün çocukların annesi çalışıyor ,hepsinin mesleği var dedi. O'na beni gençken beni okutmadılar diyemedim ama ,evlendikten sonra üniversiteye devam etmeye çalıştığımı ama hamile kalınca rahatsızlandığımı ve yarım kaldığını söyledim.

Sonrasında ikinci çocuk ardından boşanma ve bu durumdayım. O'na aynı zamanda mesleklerin değil ,çok paranın değil , emeğin değerli olduğunu ve benim emekçi biri olduğumu anlatmaya çalıştım.
Okulda, babam şu iş yapıyo ,annem şurada çalışıyo, biz çok zenginiz yarışından kaynaklanan kafa karışıklığını ne kadar düzeltebildim bilmiyorum.
Bugüne kadar en büyük zenginliğin, güzel kalpli olmak, iyi ve dürüst olmak olduğunu anlatmıştım ve çok da güzel anlamıştı ama, gerçek dünyayla okula gidince tanıştı.
Şimdi bunları neden yazdım biliyor musunuz, ben yıllardan beri okuyamadığım için içimde yara kalmıştı zaten, oğlumdan da bunları duymak çok üzdü beni, ağlamamak için zor durdum.
Sizce kırktan sonra üniversiteye yeniden başlamam mümkün mü, altından kalkabilir miyim. İki çocuk, ev iş güç derken ..
Küçük oğlumun okula başlamasına 2 yıl var O'nu beklemeli miyim? Çocuklara bakacak ilgilenecek kimse de yok. Sınavdı ,ders çalışmaktı, okula gitmekti bunlar benim için şuan o kadar büyük meseleler ki..
Bi yanım imkansız diyo, bi yanım korkaksın ...
Oglunjz size anne neden Uni mezunu değilsin dememiş ki neden çalışmıyorsun demiş o bile üniversiteye gitmenin tek başına bir anlamı olmadığını anlamıştır kaldı ki 40tan sonra hangi üniversite size bir iş kazandırabilir ki ? Üniversiteye gitmek yerine bir zanaat ogrenin
 
Mali müşavirlik için uzun bir staj süresi vardı ve sınava giriş şartları daha değişikti diye hatırlıyorum. Sonunda çok güzel kazancı var ama o kazanca gidene kadar da cidden yorucu ve süründüren bir süreç. Yarım yamalak hatırlıyorum tabii ya da bilgim eskimiştir bu konuyu iyice bir araştırmak gerek
Baslatmak icinde bitirmek icinde sinav var arti birde staj. Kesinlikle kolay surec degil, istenirse yapilabilir mi evet, ama zor.

Bir yerden gaza gelip baslasinda nerden baslarsa baslasin, iyi ornekleri yazalim da motivasyon kaynagi olsun
 
Bende küçükken oğlunuz gibiydim, o yüzden anlıyorum onu. Annem çalışan bir kadındı, o yaşlarda onunla iş çıkışı gezmeyi, bir restoranda yemek yemeyi, vitrinlere bakmayı çok severdim. Çalıştığı yere gider, kimi zaman işlerine yardım ederdim. İş arkadaşlarını tanımak, yaptığı işleri görmek beni çok mutlu ederdi. Bu sitede ve günlük hayatta çalışan annelere yapılan baskı ve duygusal şiddet yüzünden bunu yazmak istedim.

Konu sahibi, buradan sakin sizi yargiladigimi vs. düşünmeyin. Sizin hayat şartlarınızı bilemem, gectiginiz yollardan da gecmedim. Cocuğunuz yaşı itibariyle annesinin hayata karıştığını, para kazandığını, başarılı olduğunu görmek istiyor. 40 yaşındayım diye düşünmek yerine iş bulabileceğiniz bir bölüm okusaniz veya iş edinseniz eminim havaniz değişir, çok daha iyi hissedersiniz. Kucugunuz baya büyümüş zaten, bir şekilde bir şeyler yapılır neredeyse okul çağı gelmiş. Çocuklarınızla gayet güzel ilgilenip buyutmussunuz, sıra kendi hayatinizi guzellestirmekte. Aslında dolaylı olarak yine onlara fayda sağlamis olacaksınız, mesela kazandığınız parayla güzel tatillerde çıkarsınız, üniversite kurslarını ödersiniz, istedikleri şeyleri düşünmeden alırsınız. Olaya birde böyle bakın derim.
 
Baslatmak icinde bitirmek icinde sinav var arti birde staj. Kesinlikle kolay surec degil, istenirse yapilabilir mi evet, ama zor.

Bir yerden gaza gelip baslasinda nerden baslarsa baslasin, iyi ornekleri yazalim da motivasyon kaynagi olsun
Tabii ki motive etmemiz gerekir ama mali müşavirlik gibi kazancını uzun yıllar sonra tam göreceği bir meslek de şartlara uygun olmayabilir. Her açıdan ele almak lazım. Konu sahibinin bu süreci kaldıracak şartları varsa zaten sorun olmaz.
 
Açıktan önlisans okuyabilirsiniz. Lisans bölümlerin ataması zor oluyor e siz de sadece diploma için okumak istemediğinize göre. Önlisans okuyup kpss deneyin derim
 
46 yaşında oğluyla aynı üniversitede okuyan uzaktan bi tanıdığımız var başardı kadın


Onlardan biri de benim. 48 yaşımdayım. Babasız, üvey baba dolayısıyla da annesiz büyüdüm maalesef. Liseyi 1995 yılında annemin ve üvey babanın okuldan alma istekleri ile hala, babaanne, teyze, dayı, amca gibi akrabalarda 3 er gün 5 er gün kalarak bitirdim. Kendi imkanlarımla üniversite sınavına girdim herkesten habersiz. Çünkü izin vermezlerdi. 1995 yılında 4 yıllık muhasebe finansman bölümünü kazandım. Annem kim uğraşacak seninle dedi. Gidemedim içimde kaldı. Çalışma hayatı emeklilik derken geçen yıl girdim sınava 300 puan aldım ve şimdi okuyorum. 30 yıl sonra.
 
Önlisans eğitimi de alabilirsiniz.El beceriniz, sanatsal yönünüz kuvvetliyse tasarım,el sanatları gibi bölümler hem size hitap eder mutlu olursunuz hem de zorlanmazsınız.Benim bir hocam çocukları üniversitesiyi kazandıktan sonra el sanatları bölümünü okudu.Şimdi kendi de atölyeler eğitimler vermeye başladı.Neden olmasın denemeye değer.
 
Nasil geciniyorsun onu merak ettim?
Bu zamanda ev hanimligimi kaldi diyorum ben, biseylerle ugrasmak kendin kazanmak cok ónemli diye dúsúnúyorum.

Kücúk Cocugun bunu simdiden fark etmeside bravo az bulunur bóyle gózlemleme bu yasta.
 
Üniversite iyidir hojtir ama her şey değildir. Diplomalı işsiz dolu ülke. Ki diploma ile iş teslim edilmeyecek eline. Hala yine işsiz olacaksın. Kariyer için iyi bir firmada iyi gelirli iş için diploma + deneyim istiyorlar. Kimse sizi 40 yaşından sonra sırf lisans diplomanız var diye işe almayacak. A101 Bim gibi marketler lisans mezunu işçi dolu. Yani yeter ki bir işiniz olsun diplomaya bağlamayın umudunuzu. Geçen yolculuk ettiğim otobüsün muavini lisans mezunuydu. Sanat tarihi okumuş. Lüzumlu bölümlerde işe yarar ve karaktere uygun mesleklerin eğitimini almak lazım.

Kuaför, terzi, aşçı bla bla tüm bu sıfatlar çok değerli. İlla gidip de gereksiz bölümlerde sırf kağıt parçası için BU YAŞTA zaman öldürmeye değmez. Gençken vizyon ve olgunlaşmanın bir adımı olarak üniversite eğitimi şart. Şimdiyse sadece diplomam olsun diye bu zahmet BENCE gereksiz.

Ben lisans mezunuyum. Gündelik hayatta ne biri sorar ne de ben söylerim. Aklıma da gelmez. Kimse de bilmez.

Çocuk işte çocuklar sorar konuşur. Kilolu olursun şişkoooo derler. Arkadailarının annesiyle kıyaslarlar. Onlar çocuk. Meslekle ilgili bir ders vardır. Öğretmen meslek sormuştur da çocuğun aklında kalmıştır.

Aman bana ne çok uzattım ama bence insan mantık çerçevesinde vaktini ve kaynaklarını iyi planlamalı. Dandik bölümler için özellikle aöf okumak ne derece mantıklı? Ya da örgünde lüzumsuz bir bölümün kime nr faydası var?
 
Nasıl geçindiğinizi ben de merak ettim

İçinizde kalmışsa ve eğer kazanabilirseniz sonrasında sizi çok kazandıran bir meslek sahibi yapmasa bile mutlaka üniversite okuyun bence geç değil.
Kampüs havasını çok seveceksiniz.
 
Maksat çalışmaksa üniversite okumak doğru bir yol değil. Ben inşaat mühendisiyim. Şimdiki aklım olsa kuaför olurdum. Ki hiç işsiz kalmadım çok şükür ama ülkemizde eğitime verilen değer yerlerde. Keşke tuğla olsaydım daha çok değer görürdüm diye çok ağladığımı bilirim yeni mezunken. Kesinlikle meslek öğrenmek daha doğru olur yaş itibariyle sizin için. Acemilik dönemleri insan onuruna ağır gelecek şartlarda çalışmayı gerektiriyor. Bu da gençlikte dahi zor geliyor, sanmıyorum ben bu yaşımda kaldırabileceğimi o günleri.
Kariyer hedefiniz üniversiteden geçmesin, hobi olarak okuyun istiyorsanız tabii. Ama amaç meslek edinmekse, zanaat öğrenmek en mantıklısı.
 
Benim oğlum da sizinki gibi konuşuyor ben de onlisans mezunuyum çocuk gelişim okuyordum üçte bıraktim önlisans KPSS hakkım yanmasın diye.aslinda küçük bir ilçe değil de merkezde yaşasam çalışırdım kardeşimin ofisinde erkek kardeşimin çevresi çok geniş ya da arkadaş çevresinde illaki bı iş bulurdum başka bir ilçede yaşadığım için ev hanımı olarak devam bazen çalışsam nasıl olurdu evin isin gucu çocuklar çamaşır ütü ev düzeni çalışanlara gerçekten çok saygı duyuyorum ben şu halimle yetemiyorum
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Back
X