Kızlarr selam. Kocam ile 5 yıllık evliyiz çocuk yok çünkü eşim sayesinde çocuk yapmaktan korkuyorum. Yazdıklarımı okudukça beni anlayacaksınız. Beni sevdiğini söylüyor aldatma yok, sadakatsizlik yok ama sürpriz yok düşünce de yok, randevular yok, ben demeden çıkıp gezmeler yok, çiçek yok, varlığını hissettiren paylaşımlar yok. İlişki de de evde de sorumsuz ve tembel biri. Ben onu mutlu etmek için onu düşündüğümü hissetmesi için neler yapıyorum ama bir dönüş alamıyorum. Susup oturur hiç konuşmaz hep ben konusurum o dinler konuşmam bitince bir tepkide vermez sanki duvara anlatmışım gibi artık evde çok sıkılıyorum bişeyleri hep ben yapmaktan çok yoruldum. Defalarca bu konuyu konuştum kızlar bu arada siz demeden söyliyeyim 3 gün iyi güzel 4. gün yine eskisi gibi oluyor. Bense o çok seviyor diye sevdiği yemeği hazırlıyorum, iş yerine gidip ona süprriz yapıyorum, sevdiği çikolatadan alıp veriyorum, tuttugu takım cüzdanını alıyorum yani bunlar basit şeyler ya herkes herkese yapabilir ama böyle basit şeyleri bile çok görüyor bana. Kaç doğum günü yaşadık birlikte daha bana bir sürpriz yaptığına tanık olmadım.Her şeyi düşünmekten hasta olucam artık en basiti çöpü at, yeni ışık tak, makine için tamirci çağır hep ben söylüyorum ben söylemeden hiç bir şey yapmıyor. Bir başka konuda beni asla anlamıyor olması biraz modum düşükse nasılsın demek yerine trip atma demesi çok kırıcı bense artık anlaşılmak için son çare yazdığım günlüğümü okuması için salonun ortasına bırakıyorum belki merak eder bir kaç sayfa okurda biraz beni anlar diye ama bir sayfa bile çevirmiyor ne yazık ki. O günlük günlerce salonun ortasında kalıyor öyle. Ben ne doğum günü süprizi ne pahalı hediyeler istiyorum ben sadece anlaşılmak istiyorum. Burda yazamadığım daha nice sorumsuz ve düşüncesiz davranışlar var. Eğer birini gerçekten seviyorsan onun bir gülümsemesi için çabalarsın, biraz mutlu olması için dünyaları serersin önüne kaldı ki dünyalarda gözüm yok biraz çabalasa yorgunluğum kanatlanıp uçucak. O kadar yorgunum ki çekilip bir köşede uyumak istiyorum.