Merhaba , sırf bu açtığınız konuya cevap vermek için siteye üye oldum. İnsan aynı sorunları yaşadığı insanları görünce seviniyor aslında sorun bende değilmiş diyorsun

Bende 2 yıllık evliyim ve evlendikten 8 ay sonra işten çıkmamla sadece merhabalaştığım insanlar yüzünden ister istemez 5 6 kişilik komşu grubunun içine düştüm. İlk başlarda benim de hoşuma gidiyordu evlerde toplanmak , parkta çay yapıp saatlerce oturmak fakat bu fazla samimiyet bir süre sonra en azından beni germeye başladı. Bir gün gitmesem haftasonu dahil ısrarla aramaları, gel diye ısrar etmeleri. Ben yokken özel hayatımın konuşulması , marketten yaptığım alışverişin bile muhabbetinin dönmesi. Ortamda kim yoksa onun dedikodusu yapılıyordu, sonra sessiz kalmaya başladım ama arkamdan konuşmasınlar diye bir gün gitmesem diğer gün mutlaka gidiyordum. Ki farkettim ki benim gibi bir kaç kişi de sırf bu yüzden geliyorlardı. Çünkü aralarında bir kişi vardı ki dedikoduyu o başlatır , herkesi bir araya toplar gelmeyenlere baskı kurardı. Mesafe koydum anlamadılar sırf onlardan kurtulmak için tekrar işe girdim. Psikolojim bozuldu eşime yalvardım taşınalım taşındığımız yerde kimseyle samimi olmuycam , mesafeli olucam diye. Çoğu gruptan ayrıldı , kavga etti bazıları. Ama o en başları beni arayıp kızıyla kahveye geliyor ayda bir kere bana. Hayır diyemiyorum ama az konuşarak mesafeli olduğumu belli ediyorum. Gerçi arsız kendisi yeterki evden dışarı çıksın her yerde oturur kahve içer. Şimdi hamile olduğum için evdeyim kış geldi kapıya parka çıkmıyorlar. Yazın doğum yaptığımda da zaten artık benim vaktim olmayacak. Evliliğimin en güzel yıllarını onlarla oturarak , dedikodularına maruz kalarak geçirdim. 2 3 kere hayır dedikten sonra zaten büyük ihtimalle beni afaroz edecekler etsinler artık takmıyorum. Geçirmem gereken bir süreç vardı ve geçirdim. Ben insanlar hakkımda ne düşünürler diye çok kafaya taktığım için oluyor bunlar. Şimdi soğuk nevale desinler , gelmiyor desinler. En azından onlar gibi iki yüzlü ve dedikoducu değilim. Ohhh be rahatladım anlattıkça






Evet bende konuşacak yaşıtım birini çok istiyorum gelsin gitsin bana ama olmuyor işte. Doğum yapınca al bebeğini parklara git, yürüyüşe çık . Zaten evimizin işi anca yetişir kimseye ayıracak vaktimiz olmaz. Kimse için ev değiştirilmez. Eşimin dediğimi gibi daha beterleri var haberlerde görüyoruz. Mümkün olduğunca kendi telkin et, sende benim yaşadıklarımı okuyunca az da olsa belki içine bi su serpilir hayatımın akışında olağan şeyler bunlar , iyi akşamlar
