- Konu Sahibi gelincik37_34
- #281
Aynı şeyleri düşünüyoruz canım.Hemen hemen hepimiz aynı şeyleri hissediyoruz.Benim bebeklerim için düşük denmesini bile hazmedemiyorum.Ha karnımda ölmüşler ha doğunca farkeden birşey yok biliyorum ama tahammül edemiyorum.Hayır diyorum ben doğum yaptım.Son ana kadar doğana kdr kalp atışlarını duydum sürekli.Birini kaybederken bi yandan diğerinin kalbi dinleniyordu.Doğduktan sonra 4-5 defa atıp durmuş kalpleri. :gitme:kızlar baya sohbet etmişsiniz. hisettiğiniz şeyleri bende hissediyorum. hamile görmek bend e isemiyorum. karşılaşıcağım zman hemn kçıyorum. amilelerden bebeklerden bahsederken hacvlara bakıyorum. çünkü bianda gözlerim doluveriyo. kıskandığımdan değil,sadce kendi hallerimi hatırladığım için. bend ekarnımda bbebeğim kıpır kıpırkn çok mutluydum onlar da o an orda lar ama içleirnde bebekleri kıpır kıpır diyorum. ölzem duyuyorum o günelirme. ve çok özlüyorum oğlumu. bunu hissetmemiz de normal. doğum yapan ya da yapacak olan var ama gitmeyi görmyi düşünmüyorum, bunu kaldıracak durumda değilim işte. abzen yanında bebkelr ne gzüel dimi,işte şu zman çok tatlı oluyolar, yok emzirmek şöyle gzüel aman çok mutluyum falan diye konuşanalr oluyo artık ya farkında değiller bizi yaralayabilecekelrinden ya da umursamıyolar. aman ne yaparlarsa yapsınlar. Allah görüyo.inşallah bi gün biz de mutlu olucaz. doyasıya anneliği tadıcaz. ben d eçok inanıyorum hamiş haberleri gelmeye başlıyacak artık topiğimize. hadi hepimizin hakkında hayırlısı.
Sabır ilk zamandadır derler ya ben ilk anda sabır ettim de gün geçtikçe daha da zorlanıyorum.
Psikolog bi kaç arkadaş asıl kaybın 9 ay dolunca anlaşılacağını söylemişti.Sanırım haklılar.Ben o güne yaklaştıkça daha çok kahroluyorum.Çizelgemi de kaldırmadım henüz.Günler bitsin öyle kaldırıcam.Çok özlüyorum yavrularımı.Bazen karnımın sağ ve sol taraflarında hafif kıpırdanmalar hissediyorum.Baloncuk patlar gibi.Bi an elim karnıma gider gibi oluyor.Sanki orda sevip okşayacak bi bebeğim varmış gibi.Psikolojik olduğunu düşünmüyorum.Son zmnlarda oluyor ve hiç aklımda yokken ders anlatırken bile olabiliyor.O anlarda kendimi salıp ağlayasım geliyor yapamıyorum.Sürekli içime atıyorum.
Aslında kıyameti geciktirmemeli.Bağıra bağıra ağlayıp sonra susup oturmalı.O kadar yoğun geçiyor ki günlerim sürekli kendimi bastırmak zorunda kalıyorum.Şu okul bi bitsin ne olacak bakalım :gitme: