Ohh ne güzel az kalmış sizin, bizim daha çok var malesef.
İki ayrı kredimiz var, toplam 4500. 2500lük kısmı 14-15 ay sonra bitecek. Diğerine daha oldukça uzun zaman var saymak istemiyorum

Küçük şehirde yaşıyoruz sanırım bir de büyükte olsak hiç geçinemeyeceğiz. Eskiden gelirimiz iyi denecek düzeydeyken şimdi bu aşırı pahalılıktan ucu ucuna yetiriyoruz parayı.
Çok saçma ama bugün çocuğuma 5 külot ve iki atlet alıp 75 lira para verdim. İki atlet almak bence çok saçma ne işime yarayacak ama tanesi 15 lira. Birkaç sene olsa onu da 5-6 tane alırdım ama bugün alamadım artık don giymek bile lüks olmuş memlekette.
Hah, konuşun ya.
Gıda çeşitli, hadi elektriği de fazla tükettik(keza asla kendi adıma katılmıyorum, aşırı dikkat ediyoruz), e zorunlu şeyler bitmiyor ki.
Ne çektim o atletten, büyük oğlum kreşe başladı.
Giydiği var, yanına 2 takım daha kıyafet koyuluyor etti mi 3.
E benim evde bir küçük oğlum daha var, tabi ki ıslatıyor, döküyor değiştiriyorum her öğün, etti mi 6.
Haftada 1 çamaşır günüm var, biriktiririm su ve elektrik israfı olmasın diye, çocuklara kaç atlet almam lazım siz hesaplayın.
Daha az önce banyodan sonra giydireceğim baktım yok, bitmiş.
Çocuğa 1 yaş küçük şeyi çıtçıtlamadan kolunu orasını burasını çektirip büyüterek giydirdim.
Yahu sadece atlet bu, onu da mı giymesinler?
O da mı lüks oldu hayatımızda?
Hayat aşırı pahalı, para toz gibi uçucu ama yok, buna da şükür biz müsrifiz?
Ben alırım 40 tane atlet de, herkes çocuğuna 10 tane alabilecek mi acaba?
Niye pahalılıktan değil de müsriflikten dem vuruluyor hiç anlamadım.