• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

nasıl baş edeceğim?

ailemden nasıl ayrı kalacağım ne demek kocaman insansınız niye evlendiniz madem? Adam zor bir iş yapıyor zaten birde üstüne sizin şımarıklığınızı mı çekecek? Polis tayincidir yani bunu bilip sorun çıkarmak saçma. Aşırı hassas insanlar beni gerçekten geriyor ya
haklısınız ben de aşırı hassas olduğum için geriliyorum. beni de gamsız insanlar geriyor:)
 
hayatı kontrol edemeyiz biz aciz insanlar olarak. bir insan aynı evde eşi de yaşarken komşusuna gidiyor. döndüğü eşi beyin kanaması ya da inme geçirmiş oluyor. bu o insanın elinde olan bir şey değil. olacak olan her türlü olur. hayatta her an her şey imkan dahilinde. kimsenin garantisi yok ama umudu var.

umudunuzu koruyun, her şey iyi olacak.ömrümüz geçiyor 5 sene bir üniversite okumak gibi düşünün ya da. geçecek bu da. hayırlısı olsun
güzel yanıtınız için teşekkür ederim. dediğim gibi bir yandan heyecanlıyım. ama bazı duygu ve düşünceler elimde olmadan bana hükmediyor.
 
Zor yeni bir şehre alışmak çevreni bırakıp gitmek alışkanlıklarından vazgeçmek genede Allah'a emanet gelir gidersiniz onlar gelir görüntülü aramak icat edildi eskiden olsa o bile yoktu .Sonra sayılı yıllar geçer aranız iyi ise eşinizle birbirinize destek olur ilişkinizi güçlendirir siniz.Düşünün yurt dışına gidenler var çok uzak ülkelere.İyi düşünmeye çalışın ilaçlarınızı aksatmayin vesvese yapmayın Anksiyeteyi büyütmeyin tetikleyip düşünce tarzında kurallar gerekli bu rahatsızlıkta hep kötü bir gerilim gelince zorla iyiyi düşünüp odaklanın .Zaman çok hızlı geçiyor sağlık olsun olur gider
ne kadar anlayışlı bir yorumdu bu. teşekkür ederim. anksiyete sebebiyle 10 yıl önce yine ilaç tedavisi almıştım. bu yıl erkek kardeşimin başına hayati tehlikesi olan bir kaza geldi. yeniden tetiklendim sanırım. bu yüzden yeniden ilaca başladım. çocuğumuz yok 5 yıllık evliyiz, doğuda gebelik sürecini de yaşama ihtimali bile beni endişelendiriyor. burda konu doğu ili olması değil, eşimin haricinde bana destek olabilecek yakınlarımdan uzak olmak..
 
Şırnaktayız bizde görev sebebiyle, korkulacak hiçbirşey yok eskisi gibi değil buralar. Teknoloji çağı her şey kolaylaştı artık ,ailemle görüntülü konuşuyorum. İstediğiniz ne varsa internetten alıyorsunuz kapınıza kadar geliyor ☺️ bu yıl sondu uzatma verdi eşim düşünün ☺️ insanları çok iyi batıda göremediğiniz hürmeti, sevgiyi, saygıyı görürsünüz emin olun 🙏 ve zaman o kadar çabuk geçiyor ki inanamazsınız. Bir kaç tane de komşu edinirseniz oh mis ☺️
biz de şırnak ya da hakkariye gitmek istiyoruz. çoğu arkadaşımız orada ve dediğiniz gibi çok memnunlar. bakalım benim yıllarım nasıl geçecek:)
 
ne kadar anlayışlı bir yorumdu bu. teşekkür ederim. anksiyete sebebiyle 10 yıl önce yine ilaç tedavisi almıştım. bu yıl erkek kardeşimin başına hayati tehlikesi olan bir kaza geldi. yeniden tetiklendim sanırım. bu yüzden yeniden ilaca başladım. çocuğumuz yok 5 yıllık evliyiz, doğuda gebelik sürecini de yaşama ihtimali bile beni endişelendiriyor. burda konu doğu ili olması değil, eşimin haricinde bana destek olabilecek yakınlarımdan uzak olmak..
Psikolojik olarak tedavi görüyorken hamilelik riskli değil mi zaten yani yanlış anlamayın ama evli olmasanız da ailenizden uzaklaşma durumunuz yok gibi anlattınız kendinizi
 
Psikolojik olarak tedavi görüyorken hamilelik riskli değil mi zaten yani yanlış anlamayın ama evli olmasanız da ailenizden uzaklaşma durumunuz yok gibi anlattınız kendinizi
evet şuan düşünmüyorum zaten, tedavim bittikten sonrası için demiştim onu. ailemden uzakta üniversite okudum. hastalıkları oldukça onlara karşı hassasiyetim arttı.
 
yani ben aileme fiziksel olarak çok bağlı değilimdir üniversite okurken bile çok yakın bir şehirde olmama rağmen 2-3 ayda bir görmek yetiyordu ama herkes böyle olacak diye bir şey yok tabii ki. herkesin kendi iç dünyası değerleri kaygıları farklı böyle hissettiğiniz için suçlu veya aciz değilsiniz neden böyle saldırgan yorumlar yapılmış anlamadım. düzeniniz değişeceği için kaygılar gözünüzde üç kat büyüyordur eminim ama neyse ki insanlar olarak adapte olmak doğamızda var bir süre sonra korktuğunuz şeyler (uzaklık, yalnızlık vs) normaliniz olacak ve belki size şu an tahmin edemediğiniz başka güzellikler getirecek. belki daha dingin hissedeceksiniz şimdiden bu kadar olumsuz düşünürseniz adapteniz zorlaşır kendinizi akışa bırakmaya çalışın. evinizde eşinizle huzurunuz olsun sağlığınız olsun her şey yoluna girer
 
Yakında eşimin tayini belli olacak. Kendisi polis memur. Bu sene kesin gideriz diyor. 5 yıldır ailelerimizin olduğu memleketimizde görev yapıyordu. Doğuya gittiğimizde nasıl yaşayacağım ailemden uzak? anksiyete bozukluğum var ilaç kullanıyorum, şimdiden ya orada bi şey olursa, ya da burda ailemden birine bi şey olursa nasıl yetişirim ne yaparım diye korkuyorum..

diğer taraftan heyecan da duyuyorum farklı bir yere gideceğimiz için ama en az 3 en fazla 5 yıl... çok uzun geliyor bana. eşime çok öfkeliyim bambaşka güzel bir bölüm okuyup polis oldu diye. keşke kalabilsek keşke gitmek zorunda olmasak.
bu duygulardan nasıl çıkabilirim
Eşiniz evlendikten sonra mı polis oldu? Eğer cevabınız hayır ise bir polis memurunun sık sık tayinin çıkabileceğini biliyor olmanız gerekiyor. Benim eşim asker. Memlekete tayinimiz çıksın istiyoruz. Ama biz istiyoruz diye bu gerçekleşmiyor. Adama niye öfkeleneyim ki? Onun elinden de bir şey gelmiyor.
Allah korusun ama size ve ailenize yan yanayken de bir şey olabilir. Kaderin önüne geçemeyiz. O yüzden bu düşüncelerle kendinizi hırpalamayın. Gittiğiniz yerde belki her şey sizin için daha güzel olur. Böyle düşünün.
 
evlenirken polisti, öğretmenlik okudu ama polisliği tercih etti. elbette destekledim hayali olan mesleği yapmasını.
keşke bu kadar gergin ve sivri yanıtlar yerine biraz empati ile yaklaşabilseydiniz. neticede bilmiyorsunuz ki ailemde bana muhtaç olan var mı, kanser geçmişi gibi ciddi hastalıkları olan var mı.. şımarıklık olarak değil de hakikaten ailesine bağlı olduğu için üzülen bir kız evladı olarak değerlendirebilseydiniz. yaşayıp göreceğiz cevabınız için yine de teşekkür ederim:)
ogretmendi atandi da "yok benim idealim polislik" mi dedi sanki? elbette denemistir KPSSi . olmayinca ya da olmayacagini dusununce asgari ucrete 6 gun dersanede calismak, pek cok ogretmenlik mezunu gibo tezgahtarlik yapmak vs yerine akillica bir karar verip polis okuluna baslamis. benim bolumum de atamasi cok az bir bolum. siniftaki erkek arkadaslardan hala takiplestigim neredeyse herkes polis oldu. cunku gecim derdi...
ayrica ogretmen olsa atansa yine dogu gorevi olacakti, evlenip yine uzaga tasinacaktiniz. ya da dogu gorevinin bitmesini bekleyip hasret cekecektiniz, belki mesafeler yüzünden ayrilacaktiniz.
hayat sizi buraya getirmis daha mirin kirin etmeye gerek yok. bir sekilde alisacaksiniz.
esim de benim icin yer degistirdi, artik tek cevresi benim. 4 sene sonra da benim onun memleketine gitmeme karar verdik, ben gidecegim bu sefer benim uzun bir süre tüm cevrem o olacak... evlilik biraz da boyledir yani eşin yanindaysa fizana bile gidersin
 
biz de şırnak ya da hakkariye gitmek istiyoruz. çoğu arkadaşımız orada ve dediğiniz gibi çok memnunlar. bakalım benim yıllarım nasıl geçecek:)
İnsanlar Tunceli’den de çok memnun birçok akraba oraya zorla gidip uzatma verdi ilkokul eğitimi çok iyiymiş
 
Yakında eşimin tayini belli olacak. Kendisi polis memur. Bu sene kesin gideriz diyor. 5 yıldır ailelerimizin olduğu memleketimizde görev yapıyordu. Doğuya gittiğimizde nasıl yaşayacağım ailemden uzak? anksiyete bozukluğum var ilaç kullanıyorum, şimdiden ya orada bi şey olursa, ya da burda ailemden birine bi şey olursa nasıl yetişirim ne yaparım diye korkuyorum..

diğer taraftan heyecan da duyuyorum farklı bir yere gideceğimiz için ama en az 3 en fazla 5 yıl... çok uzun geliyor bana. eşime çok öfkeliyim bambaşka güzel bir bölüm okuyup polis oldu diye. keşke kalabilsek keşke gitmek zorunda olmasak.
bu duygulardan nasıl çıkabilirim
Ben baş edecek bir şey göremedim. Gayet sıradan bir durum. Kendi kendinize gereksiz evham yapmışsınız. Biz de gittik 6 yıl kaldık. Şimdi döndük buradayız, zaman çabuk geçiyor, olmamış seyler için kaygılanmak mantıklı değil. iyi düşünün iyi olsun.
 
Bu kadar piremseslik beni öldürüyor

Bir kız vardı arkadaşımız. Evlenmeden önce eve gece 12 de gelir, tek başına içki içip döner eder hiç dert etmezdi
Evlenince bir gün aradı ve dedi ki “eşim bir geceliğine köye gidecek, gelip bizde kalır mısın, evde yalnız kalmayayım” 😂😂😂
Onu hatırladım birden

Haa hikayeler birebir örtüşmeyebilir ama akademik kadro KOVALAYAN birinin de biraz özgüvenli olmasını beklerim
 
evlenirken polisti, öğretmenlik okudu ama polisliği tercih etti. elbette destekledim hayali olan mesleği yapmasını.
keşke bu kadar gergin ve sivri yanıtlar yerine biraz empati ile yaklaşabilseydiniz. neticede bilmiyorsunuz ki ailemde bana muhtaç olan var mı, kanser geçmişi gibi ciddi hastalıkları olan var mı.. şımarıklık olarak değil de hakikaten ailesine bağlı olduğu için üzülen bir kız evladı olarak değerlendirebilseydiniz. yaşayıp göreceğiz cevabınız için yine de teşekkür ederim:)
İnanç sahibi misiniz bilmiyorum
Misal ben elhamdülillah Müslümanim kadere imanımiz var inancımız sebebiyle
Kaderde ne yazıldıysa odur
Siz bütün ömrünüzü endişe ederek geçirin yine Allahin dediği olur bu değişmez

Büyük kizim hayalim dediği okulu başka bir şehirde kazanıp okumaya başladığında 18 yaşındaydı bir ev tuttum onu icine koyup geldim inanın 1 gece ayrı yatmamistik günlerim endişe içinde geçiyordu evde odasını kapattım çünkü kapı açık olsa girip agliyordum

ve bir gün kendime dedim ki say ki şimdi şu an bir sey oldu ne yapabilirsin

Birden dilime ve kalbime şu geldi Allahim ben koruyamam sen korursun

Siz misal hasta yakininizin başından 24 saat ayrilmadiniz diyelim kaderinizde onun vefatına tanık olmamak varsa yine olamazsınız kaderinizde ona faydalı olmak yoksa olamazsınız bize düşen tam teslimiyet ve tevekküldur nitekim ayette ne diyor bizim başımıza Allahin yazdığından başka bir şey gelmez ! Yani anksiyete ataginiz endişeli günleriniz geceleriniz hiç bir seye engel olmaz biz hiç bir şeyi ne ileri ne geri alamayız Allah ne derse odur
 
İnanç sahibi misiniz bilmiyorum
Misal ben elhamdülillah Müslümanim kadere imanımiz var inancımız sebebiyle
Kaderde ne yazıldıysa odur
Siz bütün ömrünüzü endişe ederek geçirin yine Allahin dediği olur bu değişmez

Büyük kizim hayalim dediği okulu başka bir şehirde kazanıp okumaya başladığında 18 yaşındaydı bir ev tuttum onu icine koyup geldim inanın 1 gece ayrı yatmamistik günlerim endişe içinde geçiyordu evde odasını kapattım çünkü kapı açık olsa girip agliyordum

ve bir gün kendime dedim ki say ki şimdi şu an bir sey oldu ne yapabilirsin

Birden dilime ve kalbime şu geldi Allahim ben koruyamam sen korursun

Siz misal hasta yakininizin başından 24 saat ayrilmadiniz diyelim kaderinizde onun vefatına tanık olmamak varsa yine olamazsınız kaderinizde ona faydalı olmak yoksa olamazsınız bize düşen tam teslimiyet ve tevekküldur nitekim ayette ne diyor bizim başımıza Allahin yazdığından başka bir şey gelmez ! Yani anksiyete ataginiz endişeli günleriniz geceleriniz hiç bir seye engel olmaz biz hiç bir şeyi ne ileri ne geri alamayız Allah ne derse odur
çok doğru söylüyorsunuz. zaten inancımız da olmasa neye sığınır ki insan. yorumunuz için teşekkür ederim eleştirip küçük görmek yerine olumlu ve mantıklı düşünmemi sağlamaya çalıştığınız için..
 
Yakında eşimin tayini belli olacak. Kendisi polis memur. Bu sene kesin gideriz diyor. 5 yıldır ailelerimizin olduğu memleketimizde görev yapıyordu. Doğuya gittiğimizde nasıl yaşayacağım ailemden uzak? anksiyete bozukluğum var ilaç kullanıyorum, şimdiden ya orada bi şey olursa, ya da burda ailemden birine bi şey olursa nasıl yetişirim ne yaparım diye korkuyorum..

diğer taraftan heyecan da duyuyorum farklı bir yere gideceğimiz için ama en az 3 en fazla 5 yıl... çok uzun geliyor bana. eşime çok öfkeliyim bambaşka güzel bir bölüm okuyup polis oldu diye. keşke kalabilsek keşke gitmek zorunda olmasak.
bu duygulardan nasıl çıkabilirim
Üff ne kıymet bilmez insanlarsınız?
 
Back
X