İngilizce öğretmenimi çok seviyordum, örnek alıyordum, galiba bu büyük bir etken. Bir de toplumda genel bir kanı vardır, tatilleri, çalışma koşulları açısından öğretmenlik "bayan mesleği" diye... Bu düşünce yüzünden diğer meslek gruplarındaki akraba ve arkadaşlarım beni hep dertsiz, tasasız sansalar da öğretmenlik hiç kolay değil. Öğretmenin birçok meslek grubunun bilgisine vakıf olması gerekiyor: Çocuğun ailevi sorunu var, okulda rehber öğretmen yok ya da seni kendine yakın buluyor, "psikolog" olacaksın; çocuk top oynarken düşer, kafası yaralanır, hastaneye sevk edilmeden ilkyardım senden beklenir, "doktor" olacaksın hatta çocuk kimsesizdir, anne sevgisine ihtiyaç duyar,annesi yoktur "anne" olacaksın! Öğretmenlik mesleği toplumda hak ettiği yerden "itilmeye" başlandı, gerek veliler gerekse bilinçsiz bazı insanlar maddi manevi öğretmenlere baskı uygulasa da bu meslek kutsallığını asla yitirmeyecek. Yeter ki biz görevimizin onlarca yıl sonrasını bile etkileyeceğini, geleceğin bireylerini yetiştirdiğimizi en sıkıntılı anımızda bile unutmayalım ve hakkını verelim. a.s