- Katılım
- 18 Aralık 2025
- Mesajlar
- 44
- Emoji Skoru
- 32
- Puanlar
- 3
- Yaş
- 25
- Konu Sahibi herneyseee
-
- #1
Arkadaşlar yazdıklarınızdan sonra biraz kendime döndüm. Hatanın onda değil bende olduğunu anladım. Bana yapılan saygısızlıklara, değersizliklere susmanın huzurumuzu koruyacağına inanmışım. Belki de eşimden korkmuşum. Aman bağırır, aman saldırır. Ben yıkık bir evde büyüdüm arkadaşlar. Huzursuzluğu en iyi ben bilirim. Belki de bu sessizliğimin sebebi büyüdüğüm gibi bir evim olmasın istemememden kaynaklı. Hayriyenin aman ağzımın tadı bozulmasın Ali rıza bey mantığı gibi yani. Bunun üstüne bir de evlat yüklenince sorumluluklar dağ gibi oluyor. İnsan kendinden bile vazgeçiyor belki de. Ama biliyorum ki sizinde yazdığınız gibi bana çok acı gelse de haklı olduğunuz noktalar var. Mesela şuan çalışmıyor olmam ya da eşime tepki bile gösterememem. Ama emin olun ki hepsinin farkındayım. Annem de bu tarz gerçekleri yüzüme çarpıyor dobra bi kadındır. Gebelik için erken olduğunu o da söylemişti bana. İçten içe bende böyle düşünüyordum. Bu düşüncemden çok utanıyorum ama bebeğimi aldırmayı bile düşünmüştüm. Çünkü çok yalnızdım, kırgındım. Bir duvara karşı sürekli beni görmesi, duyması için yalvarıyodum. Sonra düşündüm bebeğimin ne suçu var diye. Evet belki böyle bir adamı babası yapmak benim hatam ama evladımın varlığından asla şikayetçi değilim. Eşimin bana verdiği tek güzel şey oğlumdur. Ama şu kafada bir insan da değilim. Oğlum için katlanayım, oğlum aile saadeti içinde büyüsün. Bir şey olmuyorsa olmuyodur doğru söylüyorsunuz. Ama ha diyince kapıdan çıkıp gidemiyorsunuz. Buraya yazma sebebim de belki kendimi cesaretlendirmek, belki de gerçeklerin yüzüme vurulmasını istemek. Eşime çok aşık olarak evlendim. Zaten bu noktaya kadar sabretmemin tek sebebi ona olan bağım. Bu da bir hata bunun da farkındayım. Biraz daha sabret, biraz daha sus diye diye ilerlettim hep kendimi. Ama bardak doldu arkadaşlar. Ne içimi soğutabiliyorum, ne defolup gidebiliyorum. Benim derdim parasızlık işsizlik değil. Bunlar çözümü olan şeyler. Ben kendimi geçemiyorum. Bile bile, göz göre göre bir şeyleri kabullenemiyorum..