dün akşam eşimle bu konuyu ilk defa uzun uzun konuştuk.o benden de duygusal.hemen gözleri doldu.yani onun bu konuda fazla bir desteğini göremiyrm malesef tam tersi benim ona destek olmam gerek.bende zaten stres hat safhada.işimiz çok zor çok.bazen psikolojim bozulacak diye korkuym.hatta şöyle söyliyeyim size eşim yeğenlerine çok düşkündür.arar tlfla onlarla konuşurken bile gözlerim dolar.bebeği olan insanlara okadar imreniyrmki.hamile kadınlara.beni ancak sizler anlarsınız.