- 18 Ocak 2018
- 692
- 374
- 53
- 34
- Konu Sahibi Ponciginannesi
- #1
Merhaba herkese hayırlı günler dilerim içimdeki düşünceleri yazıya dökerek birileri ile paylaşmaya konuşmaya ihtiyacım var.
eşim ile 4 yıllık evliyiz 2 bucuk yaşında bebeğimiz var rabbime şükür. eşim ile çok büyük bir aşk ile evlendik çok seviyordum çok aşıktım ona ki hala öyledir.. inşallah. ikimizde çalışıyoruz bu arada herkes gibi tabi ki ufak tefek sorunlarımız oluyor ,
Ben bekarken farklı bir insandm rahat batardı bana.. nasıl derseniz 2 yıllık bir ilişkim vardı o zamanlar. zamanla aşk heyecan bitti onu elde ettim için rahatlık oluştu ona karşı duygularm bitti ve ayrıldım birşeye ulaştığım zaman elde ettiğim zaman onun heyecanı kalmazdı bende. çok sıkılan bir insanımdır evlenince böyle olmaz dedim çünkü evlilik farklı bir durum.
Gelelim bana ; iş yerim cok sıkıcı sabahtan akşama kadar çok bunalıyorum sıkılıyorum, bütün gün boşum yalnızım diyebilirim belkide buda hayatımdaki herşeyi etkiliyordur sıcaklar bir yandan çok bunalıyorum ama yapacak birşey yok inşallah atanırım da kurtulurum.. yoksa çalışmaya devam.
Eşime gelirsek evine düşkün bize düşkün cocuguna düşkün sağda solda işi olmayan evden işe işten eve giden
izin günlerini bize ayıran, soyal , beni asla ailesine dair ezdirmeyen benim için ablasını abisini annesini karşısına alan
her daim yanımda olan beni anlayan dinleyen bir eştir.. genel anlamda çook büyük sıkıntılarımız yoktur.. elbette sorunlar çıkıyor ama halledebilyoruz artık konuşarak
iyiyiz şükür ben onu idare etmesini öğrendim oda beni.. evliliğim yavaş yavaş rayına oturuyor diyelim..
ve benim hep korktuğum bir durum yine başıma geldi.. ; eşime karşı hislerim yok oldu sanki aşk bitti tutku bitti heyecan bitti.. zaten bunlar geçici biliyorum, önemli olan sevgi saygı hoşgörü bir evlilikte .. ama eşimle konuşurken bunalıyorum, sıkılıyorum önceden mola saati gelsede bi arasa diye telefondan gözümü ayırmazdım
şimdi öyle değilim, aradığında bile darlanıyorum, iş cıkışı hemen arardım ne zaman geleceksin diye şimdi hiçç... aksam sohbet muhabbet etmek için dört gözle beklerdim.. gırgır şamata vs.. şimdi hiç kendi halimdeyim.
cinsellik benim için çok önemlidir oda eskisi gibi heyecan vermiyor artık
bana rahat battı yine evet.. bunun başka bir açıklaması olamaz. gerçekten şu an düşüncelerim saçmalıyor ve bu düşünceler içinde boğuluyorum ben bu durumdan nasıl kurtulabilirm.. ?
eşime karşı hislerim köreldi nasıl olurda ondan sesinden aramasından onunla muhabbet etmekten sıkılırım kabullenemiyorum kendimi toparlamam lazım
eşim benim herşeyim, arkadaşım sırdaşım en iyi dostum sığınacak limanım destekçim cocuğumun babası.. ben böyle nasıl düşünürüm.. kafamı yumruklayasım var..
düşüncelerimi susturmak bastırmak için uyuşturasım var, haykırasım var susun diye.. of oof
ben nasıl kurtulacağım..
eşim ile 4 yıllık evliyiz 2 bucuk yaşında bebeğimiz var rabbime şükür. eşim ile çok büyük bir aşk ile evlendik çok seviyordum çok aşıktım ona ki hala öyledir.. inşallah. ikimizde çalışıyoruz bu arada herkes gibi tabi ki ufak tefek sorunlarımız oluyor ,
Ben bekarken farklı bir insandm rahat batardı bana.. nasıl derseniz 2 yıllık bir ilişkim vardı o zamanlar. zamanla aşk heyecan bitti onu elde ettim için rahatlık oluştu ona karşı duygularm bitti ve ayrıldım birşeye ulaştığım zaman elde ettiğim zaman onun heyecanı kalmazdı bende. çok sıkılan bir insanımdır evlenince böyle olmaz dedim çünkü evlilik farklı bir durum.
Gelelim bana ; iş yerim cok sıkıcı sabahtan akşama kadar çok bunalıyorum sıkılıyorum, bütün gün boşum yalnızım diyebilirim belkide buda hayatımdaki herşeyi etkiliyordur sıcaklar bir yandan çok bunalıyorum ama yapacak birşey yok inşallah atanırım da kurtulurum.. yoksa çalışmaya devam.
Eşime gelirsek evine düşkün bize düşkün cocuguna düşkün sağda solda işi olmayan evden işe işten eve giden
izin günlerini bize ayıran, soyal , beni asla ailesine dair ezdirmeyen benim için ablasını abisini annesini karşısına alan
her daim yanımda olan beni anlayan dinleyen bir eştir.. genel anlamda çook büyük sıkıntılarımız yoktur.. elbette sorunlar çıkıyor ama halledebilyoruz artık konuşarak
iyiyiz şükür ben onu idare etmesini öğrendim oda beni.. evliliğim yavaş yavaş rayına oturuyor diyelim..
ve benim hep korktuğum bir durum yine başıma geldi.. ; eşime karşı hislerim yok oldu sanki aşk bitti tutku bitti heyecan bitti.. zaten bunlar geçici biliyorum, önemli olan sevgi saygı hoşgörü bir evlilikte .. ama eşimle konuşurken bunalıyorum, sıkılıyorum önceden mola saati gelsede bi arasa diye telefondan gözümü ayırmazdım
şimdi öyle değilim, aradığında bile darlanıyorum, iş cıkışı hemen arardım ne zaman geleceksin diye şimdi hiçç... aksam sohbet muhabbet etmek için dört gözle beklerdim.. gırgır şamata vs.. şimdi hiç kendi halimdeyim.
cinsellik benim için çok önemlidir oda eskisi gibi heyecan vermiyor artık
bana rahat battı yine evet.. bunun başka bir açıklaması olamaz. gerçekten şu an düşüncelerim saçmalıyor ve bu düşünceler içinde boğuluyorum ben bu durumdan nasıl kurtulabilirm.. ?
eşime karşı hislerim köreldi nasıl olurda ondan sesinden aramasından onunla muhabbet etmekten sıkılırım kabullenemiyorum kendimi toparlamam lazım
eşim benim herşeyim, arkadaşım sırdaşım en iyi dostum sığınacak limanım destekçim cocuğumun babası.. ben böyle nasıl düşünürüm.. kafamı yumruklayasım var..
düşüncelerimi susturmak bastırmak için uyuşturasım var, haykırasım var susun diye.. of oof
