- Katılım
- 8 Mayıs 2025
- Mesajlar
- 424
- Emoji Skoru
- 1.852
- Puanlar
- 33
- Yaş
- 33
- Konu Sahibi sibellimm99
-
- #101
Denyo ikinizi de ayni anda idare ediyor herofe bak ya eminim tipsizin tekidir ne bulursunuz sunlar da anlamamSelamlar hanımlar . Yakın çevreme verecekleri tepkiden dolayı çekinmemden dolayı burda sizlere yazıyorum . Eleştirmeden okuyun lütfen.olabildiğince kısa anlatacağım .26 yaşındayım 3 yıllık bir ilişkim vardı . Evlenmeyi düşünüyorduk birbirimizi çok seviyoruz büyük bi aşk yaşıyoruz sanıyorum ben . Bir yıl önceye kadar hiçbir sorunumuz yoktu aslında sonra yavaş yavaş kavgalarımız arttı ayrılmak istediğini söyledi . Kabul etmedim ilk başta . Dünyam başıma yıkılıyor sandım . Biraz ısrar ettim fakat olacak gibi değildi vazgeçtim . Şimdi diyeceksiniz ki niye kendini bu duruma düşürdün ? Bilmiyorum . İlk sevgilim herşeyin ilkini onla yaşadım belki ondan . Avutuyorum işte kendimi . Neyse ben ayrılmamıza rağmen sosyal medyadan fake hesaplardan takip ettim . Bi baktım ki biriyle el ele baş başa fotoğrafları . O sinirle aldatıldığımı anlayıp çünkü neredeyse bir hafta bile geçmemişti arayıp ağzıma geleni söyledim . Beddualaştık bir güzel . İçim rahat etmedi ama yine de ihaneti uğradım nefret ediyorum artık diye düşündüm . Öyle hissettim bir kaç ay . Etrafıma aileme dayanamayıp anlatıp nefretimi kustum . Belki daha iyi hissederim diye düşündüm . Ama yine de çoğu gece yine aklıma geliyor yine olanları düşünürken buluyodum kendimi . Bir süre önce bana ulaşıp hediyeleştiğimiz şeyleri vermek istediğini söyledi . Kabul ettim bi anda . Ben ona tablet vs almıştım oda bana takılar derken bayağı bir şey vardı . İhtiyacımız yok ama yine de birbirimizde bişeyimiz kalmasın falan dedi . Bende kabul ettim işte . Görüştük . Hayatında hala fotoğraflarını gördüğüm kız vardı . Onunla sevgiliydi yani benle görüşürken . Biraz konuştuk . Sonra helalleşip ayrıldık . Son görüşmemiz sanıyordum . Keşke görüşmeseydim çünkü o günden sonra daha çok kötüleştim . Yani aklımdan bir saniye bile çıkmıyordu artık . Hayatında biri var diye yazmadım etmedim . 3 yıl her gün konuştuğunuz görüştüğünüz kişi bir anda yabancıya dönüşüyor . Onun acısı bu herhalde diye düşünüyodum . Sonra bir gün yazdı . Beni unutmadığını unutamadığını. O an yine aynı şeyleri yaşayacağımı yine terkedileceğimi yine aldatılacağımı bilmeme rağmen yine görüştüm . Niye ? Çünkü ben bi enaiyim .yine görüştük . O kızdan ayrılmak istediğini ama ayrılamadığını ama bir sebep bulup ayrılacağını söyledi . Yne diyeceksiniz ki niye inaaaanıyorsun kızım ? İnanmak istedim . Ay çok melankoliksin ne abarttın diye bilirsiniz . Bunu bende kendime diyorum ama bir türlü olmuyor işte .kendimi kandırdım . Sonuç ? Bir kaç hafta görüştükten sonra o kızdan ayrılamayacağını söyledi . Bu süreçte ikimizle de görüştü . Kızın hiçbirşeyden haberi yok . Ben yine yaptığım şeylerden utanç duyduğum için çevremdekilere anlatamıyorum . İçim içimi yiyor . İşte evde gece gündüz her an aklımda . Çok öfkeliyim çok kırgınım . Kendimi bu duruma düşürdüğüm için çok kızıyorum kendime . Ama aklımdan bir türlü çıkmıyor yine . Kendi kendimi mahvettim . Diceksinizki ee napiyim ? Bişey yapın diye demiyorum sadece çok doldum .
Adam sizden iyice bıkıp kesin bırakana kadar böyle devam eder, bu süreçte siz iyice dengenizi kaybedersiniz, iyice yıpranıp zarar görürsünüz ayrılma sebebi olarak da sizi suçlayarak manipüle eder sonra siz bi bakarsınız yıllarınız çöp olmuş.Selamlar hanımlar . Yakın çevreme verecekleri tepkiden dolayı çekinmemden dolayı burda sizlere yazıyorum . Eleştirmeden okuyun lütfen.olabildiğince kısa anlatacağım .26 yaşındayım 3 yıllık bir ilişkim vardı . Evlenmeyi düşünüyorduk birbirimizi çok seviyoruz büyük bi aşk yaşıyoruz sanıyorum ben . Bir yıl önceye kadar hiçbir sorunumuz yoktu aslında sonra yavaş yavaş kavgalarımız arttı ayrılmak istediğini söyledi . Kabul etmedim ilk başta . Dünyam başıma yıkılıyor sandım . Biraz ısrar ettim fakat olacak gibi değildi vazgeçtim . Şimdi diyeceksiniz ki niye kendini bu duruma düşürdün ? Bilmiyorum . İlk sevgilim herşeyin ilkini onla yaşadım belki ondan . Avutuyorum işte kendimi . Neyse ben ayrılmamıza rağmen sosyal medyadan fake hesaplardan takip ettim . Bi baktım ki biriyle el ele baş başa fotoğrafları . O sinirle aldatıldığımı anlayıp çünkü neredeyse bir hafta bile geçmemişti arayıp ağzıma geleni söyledim . Beddualaştık bir güzel . İçim rahat etmedi ama yine de ihaneti uğradım nefret ediyorum artık diye düşündüm . Öyle hissettim bir kaç ay . Etrafıma aileme dayanamayıp anlatıp nefretimi kustum . Belki daha iyi hissederim diye düşündüm . Ama yine de çoğu gece yine aklıma geliyor yine olanları düşünürken buluyodum kendimi . Bir süre önce bana ulaşıp hediyeleştiğimiz şeyleri vermek istediğini söyledi . Kabul ettim bi anda . Ben ona tablet vs almıştım oda bana takılar derken bayağı bir şey vardı . İhtiyacımız yok ama yine de birbirimizde bişeyimiz kalmasın falan dedi . Bende kabul ettim işte . Görüştük . Hayatında hala fotoğraflarını gördüğüm kız vardı . Onunla sevgiliydi yani benle görüşürken . Biraz konuştuk . Sonra helalleşip ayrıldık . Son görüşmemiz sanıyordum . Keşke görüşmeseydim çünkü o günden sonra daha çok kötüleştim . Yani aklımdan bir saniye bile çıkmıyordu artık . Hayatında biri var diye yazmadım etmedim . 3 yıl her gün konuştuğunuz görüştüğünüz kişi bir anda yabancıya dönüşüyor . Onun acısı bu herhalde diye düşünüyodum . Sonra bir gün yazdı . Beni unutmadığını unutamadığını. O an yine aynı şeyleri yaşayacağımı yine terkedileceğimi yine aldatılacağımı bilmeme rağmen yine görüştüm . Niye ? Çünkü ben bi enaiyim .yine görüştük . O kızdan ayrılmak istediğini ama ayrılamadığını ama bir sebep bulup ayrılacağını söyledi . Yne diyeceksiniz ki niye inaaaanıyorsun kızım ? İnanmak istedim . Ay çok melankoliksin ne abarttın diye bilirsiniz . Bunu bende kendime diyorum ama bir türlü olmuyor işte .kendimi kandırdım . Sonuç ? Bir kaç hafta görüştükten sonra o kızdan ayrılamayacağını söyledi . Bu süreçte ikimizle de görüştü . Kızın hiçbirşeyden haberi yok . Ben yine yaptığım şeylerden utanç duyduğum için çevremdekilere anlatamıyorum . İçim içimi yiyor . İşte evde gece gündüz her an aklımda . Çok öfkeliyim çok kırgınım . Kendimi bu duruma düşürdüğüm için çok kızıyorum kendime . Ama aklımdan bir türlü çıkmıyor yine . Kendi kendimi mahvettim . Diceksinizki ee napiyim ? Bişey yapın diye demiyorum sadece çok doldum .
Buna algıda seçicilik deniyor. Acele etmeyin acınızı yaşayıp sindirin önce. Herkesin bu süreci farklıdır kendinize baskı yapmadan yaşayıp tüketin en sağlıklısı budur. Ve kesinlikle geçiyor..İşe gidiyorum eve geliyorum inanırmısınız birlikteyken ne adı ne izi hiçbiyerde çıkmazken şimdi girdiğim büfenin izlediğim dizinin bile saçma sapan bir yerinde adı geçiyor . Ne hikmet anlamadım . Zamanla geçecek diye düşünüyorum . İnşallah geçecek
Kendinizi kendinize bırakmayın o halde.inşallah temennim bir daha yazmaması yazsa da cevap vermemem güvenemiyorum kendime .
Bu kişi bir harem kurduğunda, siz de kişilik olarak tamamen bitmiş olursunuz artık. İnsanın kendisine yaptığı kötülüğü kimse yapmazmış.Sorun da sizde çözüm de…Selamlar hanımlar . Yakın çevreme verecekleri tepkiden dolayı çekinmemden dolayı burda sizlere yazıyorum . Eleştirmeden okuyun lütfen.olabildiğince kısa anlatacağım .26 yaşındayım 3 yıllık bir ilişkim vardı . Evlenmeyi düşünüyorduk birbirimizi çok seviyoruz büyük bi aşk yaşıyoruz sanıyorum ben . Bir yıl önceye kadar hiçbir sorunumuz yoktu aslında sonra yavaş yavaş kavgalarımız arttı ayrılmak istediğini söyledi . Kabul etmedim ilk başta . Dünyam başıma yıkılıyor sandım . Biraz ısrar ettim fakat olacak gibi değildi vazgeçtim . Şimdi diyeceksiniz ki niye kendini bu duruma düşürdün ? Bilmiyorum . İlk sevgilim herşeyin ilkini onla yaşadım belki ondan . Avutuyorum işte kendimi . Neyse ben ayrılmamıza rağmen sosyal medyadan fake hesaplardan takip ettim . Bi baktım ki biriyle el ele baş başa fotoğrafları . O sinirle aldatıldığımı anlayıp çünkü neredeyse bir hafta bile geçmemişti arayıp ağzıma geleni söyledim . Beddualaştık bir güzel . İçim rahat etmedi ama yine de ihaneti uğradım nefret ediyorum artık diye düşündüm . Öyle hissettim bir kaç ay . Etrafıma aileme dayanamayıp anlatıp nefretimi kustum . Belki daha iyi hissederim diye düşündüm . Ama yine de çoğu gece yine aklıma geliyor yine olanları düşünürken buluyodum kendimi . Bir süre önce bana ulaşıp hediyeleştiğimiz şeyleri vermek istediğini söyledi . Kabul ettim bi anda . Ben ona tablet vs almıştım oda bana takılar derken bayağı bir şey vardı . İhtiyacımız yok ama yine de birbirimizde bişeyimiz kalmasın falan dedi . Bende kabul ettim işte . Görüştük . Hayatında hala fotoğraflarını gördüğüm kız vardı . Onunla sevgiliydi yani benle görüşürken . Biraz konuştuk . Sonra helalleşip ayrıldık . Son görüşmemiz sanıyordum . Keşke görüşmeseydim çünkü o günden sonra daha çok kötüleştim . Yani aklımdan bir saniye bile çıkmıyordu artık . Hayatında biri var diye yazmadım etmedim . 3 yıl her gün konuştuğunuz görüştüğünüz kişi bir anda yabancıya dönüşüyor . Onun acısı bu herhalde diye düşünüyodum . Sonra bir gün yazdı . Beni unutmadığını unutamadığını. O an yine aynı şeyleri yaşayacağımı yine terkedileceğimi yine aldatılacağımı bilmeme rağmen yine görüştüm . Niye ? Çünkü ben bi enaiyim .yine görüştük . O kızdan ayrılmak istediğini ama ayrılamadığını ama bir sebep bulup ayrılacağını söyledi . Yne diyeceksiniz ki niye inaaaanıyorsun kızım ? İnanmak istedim . Ay çok melankoliksin ne abarttın diye bilirsiniz . Bunu bende kendime diyorum ama bir türlü olmuyor işte .kendimi kandırdım . Sonuç ? Bir kaç hafta görüştükten sonra o kızdan ayrılamayacağını söyledi . Bu süreçte ikimizle de görüştü . Kızın hiçbirşeyden haberi yok . Ben yine yaptığım şeylerden utanç duyduğum için çevremdekilere anlatamıyorum . İçim içimi yiyor . İşte evde gece gündüz her an aklımda . Çok öfkeliyim çok kırgınım . Kendimi bu duruma düşürdüğüm için çok kızıyorum kendime . Ama aklımdan bir türlü çıkmıyor yine . Kendi kendimi mahvettim . Diceksinizki ee napiyim ? Bişey yapın diye demiyorum sadece çok doldum .
Elimden geleni yapmaya çalışıcam kendim içinDuygu, düşünce ve davranışlar aynı hızla değişmez. "Düşünce" boyutunda "bu kişi kötü ve yanlış birisi" diye düşünürken "duygu" olarak hala "özlem" hissedebilirsiniz, bu normal. Kontrolünüzün en fazla olduğu alan ise "davranış"larınızdır. Bazen öyle değilmiş gibi gelse de. İçinizde özlem vs olsa dahi bu kişinin size ulaşamamasını sağlamak için her yerden engellemek veya bir şekilde ulaşırsa karşılık vermemek "davranışı" sizin elinizde. Zorlansanız da. Bir zaman sonra düşünce ve duygular davranışla uyumlanır. Yani siz bu kişiden uzak duracak şekilde davranın bir zaman sonra özlem vs gibi duygularınız geçecek.
Bir de gün içinde vs aklınıza gelmesi durumu. "Bu kişiyi düşünmemeliyim" diye kendinize baskı kurarsanız daha çok düşünürsünüz. Baskı insan zihninde hiçbir zaman işe yaramaz. Bunun yerine yumuşak bir şekilde yönünüzü değiştirin. Aklınıza bu kişi geldiğinde kendinize "onu düşünme" demek yerine "başka şeyler düşüneyim" demelisiniz. Bu konuda çok hoşuma giden bir örnek duymuştum. Diyordu ki "Kayakçılar zorlu parkurlarda kayarken, kendilerine 'ağaçlara bakma, ağaçlara bakma' diye telkin etmezler, 'yola bak' diye ederler" bu bakış açısını içselleştirmeye çalışın:)
Yok tip konusunda hakkını yemeyeyim çok yakışıklı biriydi . İnsanlığı çirkin .Denyo ikinizi de ayni anda idare ediyor herofe bak ya eminim tipsizin tekidir ne bulursunuz sunlar da anlamam
Zaten 3 yılım çöp oldu . Uzak olsun herşey dğzelicek diye umuyorumAdam sizden iyice bıkıp kesin bırakana kadar böyle devam eder, bu süreçte siz iyice dengenizi kaybedersiniz, iyice yıpranıp zarar görürsünüz ayrılma sebebi olarak da sizi suçlayarak manipüle eder sonra siz bi bakarsınız yıllarınız çöp olmuş.
Bıçak gibi kesip acınızı yaşayarak tüketin ve hayatınıza devam edin bence.
Baskı istesemde yapıyorum . İstemeden oluyor fakat zamanla düzelir diye düşünüyorumBuna algıda seçicilik deniyor. Acele etmeyin acınızı yaşayıp sindirin önce. Herkesin bu süreci farklıdır kendinize baskı yapmadan yaşayıp tüketin en sağlıklısı budur. Ve kesinlikle geçiyor..
Edeceğim zaten tek başıma ağır geliyor bu yük . Herkes zaten benzeri şeyler yaşamış zamanında . Umarım bende beş on yıl sonra yalnızca anı olarak hatırlarım ne diyelimYenilgiyi aldatılmayı hele ki 3 yıl gibi uzun bir ilişkide hiçbirimiz hazmedemeyiz, bu hisleriniz çok doğal. Size başka yerlerden ulaşmaya çalışırsa sakın muhattap olmayın, bu unutma sürenizi uzatır ve kanayan yarayı daha çok deşmiş olursunuz. Emin olun o kadını da başkasıyla aldatacaktır adam tek kişiyle yetinemeyen bir pislik çünkü. Aklınızda dönmeyle ilgili en ufak bir soru işareti kalmasın burdaki herkes çok tecrübeli ve söylediklerinde oldukça haklılar. Terapi seanslarında da bu olayı tüm şeffaflığıyla anlatmanızı terapiye devam etmenizi öneririm.
Ben hala rüyamda görüyorum. Rüyadayken bile hersey iyi giderken aniden beni terk ediyorEdeceğim zaten tek başıma ağır geliyor bu yük . Herkes zaten benzeri şeyler yaşamış zamanında . Umarım bende beş on yıl sonra yalnızca anı olarak hatırlarım ne diyelim
Değersizlik duygunuz var gibi. Başka biri var diye o adam kıymetli gözünüzde ama o başka birini de sizinle aldattı. Ne onu ne de seni tam anlamıyla sevmiyor ekmeğine yağ sürmeyin sizi nasıl üzdüğünü hatırlayıp ileriye bakınSelamlar hanımlar . Yakın çevreme verecekleri tepkiden dolayı çekinmemden dolayı burda sizlere yazıyorum . Eleştirmeden okuyun lütfen.olabildiğince kısa anlatacağım .26 yaşındayım 3 yıllık bir ilişkim vardı . Evlenmeyi düşünüyorduk birbirimizi çok seviyoruz büyük bi aşk yaşıyoruz sanıyorum ben . Bir yıl önceye kadar hiçbir sorunumuz yoktu aslında sonra yavaş yavaş kavgalarımız arttı ayrılmak istediğini söyledi . Kabul etmedim ilk başta . Dünyam başıma yıkılıyor sandım . Biraz ısrar ettim fakat olacak gibi değildi vazgeçtim . Şimdi diyeceksiniz ki niye kendini bu duruma düşürdün ? Bilmiyorum . İlk sevgilim herşeyin ilkini onla yaşadım belki ondan . Avutuyorum işte kendimi . Neyse ben ayrılmamıza rağmen sosyal medyadan fake hesaplardan takip ettim . Bi baktım ki biriyle el ele baş başa fotoğrafları . O sinirle aldatıldığımı anlayıp çünkü neredeyse bir hafta bile geçmemişti arayıp ağzıma geleni söyledim . Beddualaştık bir güzel . İçim rahat etmedi ama yine de ihaneti uğradım nefret ediyorum artık diye düşündüm . Öyle hissettim bir kaç ay . Etrafıma aileme dayanamayıp anlatıp nefretimi kustum . Belki daha iyi hissederim diye düşündüm . Ama yine de çoğu gece yine aklıma geliyor yine olanları düşünürken buluyodum kendimi . Bir süre önce bana ulaşıp hediyeleştiğimiz şeyleri vermek istediğini söyledi . Kabul ettim bi anda . Ben ona tablet vs almıştım oda bana takılar derken bayağı bir şey vardı . İhtiyacımız yok ama yine de birbirimizde bişeyimiz kalmasın falan dedi . Bende kabul ettim işte . Görüştük . Hayatında hala fotoğraflarını gördüğüm kız vardı . Onunla sevgiliydi yani benle görüşürken . Biraz konuştuk . Sonra helalleşip ayrıldık . Son görüşmemiz sanıyordum . Keşke görüşmeseydim çünkü o günden sonra daha çok kötüleştim . Yani aklımdan bir saniye bile çıkmıyordu artık . Hayatında biri var diye yazmadım etmedim . 3 yıl her gün konuştuğunuz görüştüğünüz kişi bir anda yabancıya dönüşüyor . Onun acısı bu herhalde diye düşünüyodum . Sonra bir gün yazdı . Beni unutmadığını unutamadığını. O an yine aynı şeyleri yaşayacağımı yine terkedileceğimi yine aldatılacağımı bilmeme rağmen yine görüştüm . Niye ? Çünkü ben bi enaiyim .yine görüştük . O kızdan ayrılmak istediğini ama ayrılamadığını ama bir sebep bulup ayrılacağını söyledi . Yne diyeceksiniz ki niye inaaaanıyorsun kızım ? İnanmak istedim . Ay çok melankoliksin ne abarttın diye bilirsiniz . Bunu bende kendime diyorum ama bir türlü olmuyor işte .kendimi kandırdım . Sonuç ? Bir kaç hafta görüştükten sonra o kızdan ayrılamayacağını söyledi . Bu süreçte ikimizle de görüştü . Kızın hiçbirşeyden haberi yok . Ben yine yaptığım şeylerden utanç duyduğum için çevremdekilere anlatamıyorum . İçim içimi yiyor . İşte evde gece gündüz her an aklımda . Çok öfkeliyim çok kırgınım . Kendimi bu duruma düşürdüğüm için çok kızıyorum kendime . Ama aklımdan bir türlü çıkmıyor yine . Kendi kendimi mahvettim . Diceksinizki ee napiyim ? Bişey yapın diye demiyorum sadece çok doldum .
Beynin hâlâ bu ilişkiyi bitmiş olarak kabul edememiş.Çünkü o da sana net bir bitiş vermemiş.Gidip gelmiş, umut vermiş, seni arasda bırakmış.Bu ihanet.Bu adam seni seçmedi.Seni seviyor olabilir, özlüyor olabilir, ama seçmedi.Ve seçmeyen bir adamın “unutamadım” demesi, seni iyileştirmiyor; tam tersine daha çok yaralıyor.Selamlar hanımlar . Yakın çevreme verecekleri tepkiden dolayı çekinmemden dolayı burda sizlere yazıyorum . Eleştirmeden okuyun lütfen.olabildiğince kısa anlatacağım .26 yaşındayım 3 yıllık bir ilişkim vardı . Evlenmeyi düşünüyorduk birbirimizi çok seviyoruz büyük bi aşk yaşıyoruz sanıyorum ben . Bir yıl önceye kadar hiçbir sorunumuz yoktu aslında sonra yavaş yavaş kavgalarımız arttı ayrılmak istediğini söyledi . Kabul etmedim ilk başta . Dünyam başıma yıkılıyor sandım . Biraz ısrar ettim fakat olacak gibi değildi vazgeçtim . Şimdi diyeceksiniz ki niye kendini bu duruma düşürdün ? Bilmiyorum . İlk sevgilim herşeyin ilkini onla yaşadım belki ondan . Avutuyorum işte kendimi . Neyse ben ayrılmamıza rağmen sosyal medyadan fake hesaplardan takip ettim . Bi baktım ki biriyle el ele baş başa fotoğrafları . O sinirle aldatıldığımı anlayıp çünkü neredeyse bir hafta bile geçmemişti arayıp ağzıma geleni söyledim . Beddualaştık bir güzel . İçim rahat etmedi ama yine de ihaneti uğradım nefret ediyorum artık diye düşündüm . Öyle hissettim bir kaç ay . Etrafıma aileme dayanamayıp anlatıp nefretimi kustum . Belki daha iyi hissederim diye düşündüm . Ama yine de çoğu gece yine aklıma geliyor yine olanları düşünürken buluyodum kendimi . Bir süre önce bana ulaşıp hediyeleştiğimiz şeyleri vermek istediğini söyledi . Kabul ettim bi anda . Ben ona tablet vs almıştım oda bana takılar derken bayağı bir şey vardı . İhtiyacımız yok ama yine de birbirimizde bişeyimiz kalmasın falan dedi . Bende kabul ettim işte . Görüştük . Hayatında hala fotoğraflarını gördüğüm kız vardı . Onunla sevgiliydi yani benle görüşürken . Biraz konuştuk . Sonra helalleşip ayrıldık . Son görüşmemiz sanıyordum . Keşke görüşmeseydim çünkü o günden sonra daha çok kötüleştim . Yani aklımdan bir saniye bile çıkmıyordu artık . Hayatında biri var diye yazmadım etmedim . 3 yıl her gün konuştuğunuz görüştüğünüz kişi bir anda yabancıya dönüşüyor . Onun acısı bu herhalde diye düşünüyodum . Sonra bir gün yazdı . Beni unutmadığını unutamadığını. O an yine aynı şeyleri yaşayacağımı yine terkedileceğimi yine aldatılacağımı bilmeme rağmen yine görüştüm . Niye ? Çünkü ben bi enaiyim .yine görüştük . O kızdan ayrılmak istediğini ama ayrılamadığını ama bir sebep bulup ayrılacağını söyledi . Yne diyeceksiniz ki niye inaaaanıyorsun kızım ? İnanmak istedim . Ay çok melankoliksin ne abarttın diye bilirsiniz . Bunu bende kendime diyorum ama bir türlü olmuyor işte .kendimi kandırdım . Sonuç ? Bir kaç hafta görüştükten sonra o kızdan ayrılamayacağını söyledi . Bu süreçte ikimizle de görüştü . Kızın hiçbirşeyden haberi yok . Ben yine yaptığım şeylerden utanç duyduğum için çevremdekilere anlatamıyorum . İçim içimi yiyor . İşte evde gece gündüz her an aklımda . Çok öfkeliyim çok kırgınım . Kendimi bu duruma düşürdüğüm için çok kızıyorum kendime . Ama aklımdan bir türlü çıkmıyor yine . Kendi kendimi mahvettim . Diceksinizki ee napiyim ? Bişey yapın diye demiyorum sadece çok doldum .
20 yıl sonranızdan yazıyorumEdeceğim zaten tek başıma ağır geliyor bu yük . Herkes zaten benzeri şeyler yaşamış zamanında . Umarım bende beş on yıl sonra yalnızca anı olarak hatırlarım ne diyelim