yukarıda da bahsettim, normalde ortamın neşesi enerjisi, konuşkanı benimdir. ama bazen ben öylece durayım (özellikle bıkkın ve yorgunsam) benim mutlu edilmeye ihtiyacım oluyor sebepsiz yere o da öyle zamanlardan biriydi.
rica ederim, gerçekleri duymaya ihtiyacım olduğu ve dışarıdan nasıl göründüğünü anlamaya çalıştığım için buraya konu açtım. teşekkürler yorumunuz için.
evet bırakmak çok zor. sadece bir kişiyi değil. benim için bir yeri, bir eşyayı bırakmak bile çok zor. bu üzerine çalıştığım ve düşündüğüm bir konu. eski eşimden ayrıldığım dönem çok zordu. ben eşimi bıraktım, evimi vs derken işim beni bıraktı hiç beklemediğim bir anda. belki de bazı şeylere kör bakmamın sebebi bu zorluklardır. hala arkalarına sığınıyorumdur.
konu artık benim için de buraya geldi zaten. bir yıla yakın olacak el ele tutuşmak yok, beraber bir fotoğraf yok, bir buket çiçek yok. ne var ortada diye düşünüyorum.
o zaman da herhalde toplum içine çıkaracağı, elini hiç bırakmayacağı ve gizlemek zorunda hissetmeyeceği birini bulmuş olur.
evet aslında konumda onu demek istemiştim. flört, sevgililik benim bıraktığım zamanki gibi değil. bir de 35-40 yaş arası insalar nasıl sevgililik yaşar bunu anlamak istedim. ama gördüğüm kadarı ile işi gücü yerinde olan, bekar olan, birbirinden utanmayan insanlar benim beklediğim kriterlerde ilişkiler yaşıyor
bu konuda o kadar çok konuştum ki zaten onun üzerine 1 gece elimi tutmak için ve benim de ağzım kapansın diye muhtemelen dışarı çıktık. daha önceki yorumlarımda da yazdım. süreklilik olmadığı ve bunu benim zorumla yaptığı için konu o gün benim adıma kapandı. şimdi dediğinizi yaparsam ve muhtemelen beklediğim tepkiyi (hayır, şimdi değil, zamanı var dedim vs vs ) alırsam daha da fazla gururum kırılır. o yüzden bunu denemek istemem
değil mi. benim için de öyle. ben birini seviyorsam ne onun yanında durmaktan ne de elini tutmaktan çekinirim. ne de insanların ne dediğinden. aslında cevap basit, benim hayatım kimseyi ilgilendirmez. hepsi bu. ama bu cevabı veremeyeceği için buna dair sorular da gelsin istemiyor. tam olarak kafasındaki utanç verici noktayı bilsem benim için her şey zaten çözülmüş olacak. görünüşüm mü, statüm mü, memleketim mi, hayat tarzım mı nedir yani binlerce sebep olabilir.
evli değil onu biliyorum. nişanlı olsa varsayayım bazen 3-4 gün üst üste beraber kaldığımız oluyor. telefonu akşam çalmaz, takip ettiğim kadarıyla kimseyle sürekli yazışmaz.
sosyal medya konusuna asla girmiyorum bile, o şuan ki yaşadıklarımız yanında imkansız kalır
Hiç biri.... adam sadece sizinle gelecek düşünmüyor, kısmetlerini kapatmak istemiyor.
sanırım en mantıklı cevap bu evet kısmetini kapatmak istemiyor. belki ben çok daha iyisine güzeline layığım ama şuan elimde zaten sorun çıkarmayan biri var sonrasına sonra bakarız deyip vakit geçiriyor. ve haklısınız belirsizlik her ihtimalden daha can sıkıcı
ya bosanmis biriyle olmaktan utaniyor ya da geride bir sevgilisi var - yok deme belki de uzak mesafe vs.ye dusmuslerdir. bir goren olur diye korkuyor
olabilir bunu da ihtimal dahilinde değerlendirmek gerekir ama ben hiç aklıma getirmemiştim. koskoca insan o da benim gibi yürekli olur bu konuda diye düşünmüştüm.
evet, başlarda tamamdım evet bu bir süreç zaman geçince zaten kimseden çekinmemize gerek kalmayacak ki benim için o zamanlar da öyleydi diye düşündüm. ama bu süre çok uzadı. uzadıkça içime daha da sinmedi. derken büyüdü.
Bilemezsiniz, başka türlü sizle niye görünmek istemesin. Bir diğer ihtimal sizi yanına yakistirmiyordur yani her yönden elimizde kalıyor bu adam. Niye ayrılmayıp kendinizi bu durumun içine sokuyorsunuz anlamak mümkün değil
sanırım geriye yanına yakıştırmaması, kısmetini kapatmak istememesi ya da direkt sevmemesi gibi sebepler kalıyor. neden bırakamadığımı bende bilmiyorum. sanırım hala umudum var.
Ama Sen Boyle daha cooook sıkıntı çekersin. Neden birakamadigini yazıyor işte herkes adam sevisiyor niye bıraksın? Dert yok tasa yok. Umudun varsa devam et içine sinmeyen ilişkiye ama sonra ah vah etme çünkü her şey ortada...
