- Katılım
- 4 Haziran 2024
- Mesajlar
- 598
- Emoji Skoru
- 1.267
- Puanlar
- 43
- Konu Sahibi lilyumbuketi
-
- #41
Sahip çıkan biriyle ol?
Sahip çıkan biriyle ol?Sahip çıkacağı yerde bir de o vuruyor tekmeyi
Canı istememiş. Erkekler isteyince her şeyi yapıyorlar.Keşke o da o kadar cesur olabilseydi
Allah mutluluğunuzu daim etsin keşke benimki de biraz cesur olsaydı, yaşanabilecekken onun yüzünden yaşayamayacağım mutluluğa çok üzülüyorum ne yalan söyleyeyimHikayenizi hikayeme yakın bulduğum için yazıyorum
İkinci evliliği eşimle 5 yıldır beraberiz 2,5 3 yıla yakındır da evliyiz. Sevgililik dönemim harikaydı 1 gün bile üzüldüm desem hakkına girmiş olurum. Ailesi istemedi hiçbir zaman çocuğum olduğu için terkeden taraf hep ben oldum, arkamda duran ise o oldu. Başlar da ailesini ikna etmeye uğraştı ama böyle bir talebim hiç olmadı kendisinden köprü olmasını da istemedim ayrıldım. Kabul etmedi ayrılığı velhasıl kelam birkaç kez ailesiyle konuşmuş bakmış ki düşünceleri aynı birgün geldi ve dedi ki hayatımı seninle geçirmek istiyorum ben ailem de yanımda olsun diye çok uğraştım ama olmadılar onların da kendi seçimi mutlu olduğum bir hayatı ötelemicem, aile demek çocuklarının mutluluğuna ket vurmak demek değil ortak olmak demektir dedi evlenelim dedi. Hop diye evlenmedik tabiki yine belli süre geçti sonra nişanlandık ailesi yoktu evlendik yine yoklardı
Evliliğimde sorun yaşadım mı inanın 1 gün bile sorun yaşamadım ailesiyle alakalı evliliğime hiç ama hiç yansıtmadı bende problem haline getirmedim ufak tefek duyduğum lafları.
Yani demem o ki arkanızda sağlam durması lazım çünkü bir çocuğunuz var iki üç bilemediniz on kez düşünün. Evlenmek sorun değil evlenirsiniz ama bunu idare edip sizi ezdirmeyecek güç varsa düşünün.
Hakettiğiniz mutluluğu yaşamanız dileğiyle
Cinsellik aklına gelince sizi arıyor benceMerhaba kızlar. 4 yıl önce boşandım ve 10 yaşında bir oğlum var. 3 yıl önce biriyle tanıştım birbirimizi çok sevdik. Sevgilim lişkinin başında bana ailenin tek oğlu ve en büyük çocuğu olduğu için ailesinin boşanmış bir çocuklu kadın istemeyeceğini, evlilik beklentim olmamasını söyledi. Ben de o dönem zaten evlilik düşünmediğimi onunla mutlu olduğumu söyleyerek bu durumu kabullendim. 3 yılda birlikte olduğumuz zamanlarda çok güzel bir aşk yaşadık çok mutluyduk çok iyi anlaşıyorduk. O kadar düşünceliydi ki sürekli gözümün içine bakıyordu. Ama 3 yıl içinde defalarca benden ayrıldı. “Ben yapamıyorum, insan sevdiği kadınla evlilik hayali kuruyor, ben bu eksikliği kaldıramıyorum, ailem seni bilmediği için sürekli bir kız bulup evlen diye baskı yapıyor” falan filan dedi. Kaç kez ayrıldık hatırlamıyorum her defasında 1 hafta 10 gün sürmeden ya o beni arayıp çok özledim sensiz yapamıyorum diyordu ya ben bir şekilde barışıyorduk tekrar. Ama bu süreç beni aşırı derecede yıprattı artık çünkü kendimi kötü hissediyorum. Bir ay önce yine benden bu gerekçeyle ayrıldı ben de kabul ettim ayrılığı. 17 gün sonra geri geldi ben sensiz yaşayamıyorum yemek yiyemiyorum uyuyamıyorum diye. Bu arada gerçekten bayağı zayıflamış göz altları morarmıştı. Ama ben kabul etmedim bu durum beni yıpratıyor artık şimdi gelsen yine gideceksin ben istemiyorum dedim. Sana biraz zaman tanıyorum otur düşün benimle evlenmeyi göze alabiliyorsan devam edelim aksi halde olmaz dedim. Birkaç gün bekledi sonra yüzyüze konuşalım dedi. 6 gün önce buluştuk oturup uzun uzun konuştuk. Ailem kabul etse bile elalem ne der korkusunu yenemiyorum dedi, çocuğun olmasa herkes bir yerde kabul ederdi ama oğlun çok büyük ben kimin karşısına çıkıp bu çocuk benim oğlum diyeceğim dedi. Ben 32 yaşındayım o 28 yaşında. Bana sarılıp hüngür hüngür ağladı, yapamam anla beni affet ben senden başka bişey istemiyorum dedi ben yanından ayrılırken hâlâ ağlıyordu, sıkı sıkı sarıldı kokladı gitti. Ben yokluğuna dayanamıyorum onu çok özlüyorum. Çok ağlıyorum günlerdir uyuyamıyorum. O ne yapıyor bilmiyorum beni her yerden engellemiş. 6 gündür ses seda yok. Beni sevdiğine çok eminim ama demek ki çokk çok sevmiyormuş. Sevseydi ailesinin karşısına çıkmayı göze almaz mıydı? Ayrılırken hâlâ ben bu kararı veremiyorum bu dert beni mezara götürecek diyip duruyordu. Sizce gerçekten seviyorsa benimle evlenmeyi göze alabilir mi ? Bana geri gelir mi ? Yoksa gitmiş artık unut mu dersiniz ? O kadar bunaldım ki artık bu konuda birileriyle konuşmazsam haCinswtanelik olola
İkinizinde arkanızda durması lazımdı her anlamda fakat olmuyorsa da hayırlısı budur belki öyle düşünün belki evlenseniz büyük sorunlarınız olacak ve siz pişman olacaktınızAllah mutluluğunuzu daim etsin keşke benimki de biraz cesur olsaydı, yaşanabilecekken onun yüzünden yaşayamayacağım mutluluğa çok üzülüyorum ne yalan söyleyeyim
Çalışırken çocuğa ilgi yoksa elin adamına nasıl var 3 yıl boyunca. Çocuğum benimle yaşamak istemese ben onu dert ederdim evlenmeyi değil pes valla.Oğlum benimle kalmak istemiyor genelde annemle yaşıyor. Ben çalışıyorum çünkü onunla doğru düzgün ilgilenemediğimden anneme daha düşkün. Bunu kendisi de biliyor. Oğlumla çok vakit geçirdiler 3 yılda iyi anlaşıyorlardı bilmiyorum ya
Merhaba kızlar. 4 yıl önce boşandım ve 10 yaşında bir oğlum var. 3 yıl önce biriyle tanıştım birbirimizi çok sevdik. Sevgilim lişkinin başında bana ailenin tek oğlu ve en büyük çocuğu olduğu için ailesinin boşanmış bir çocuklu kadın istemeyeceğini, evlilik beklentim olmamasını söyledi. Ben de o dönem zaten evlilik düşünmediğimi onunla mutlu olduğumu söyleyerek bu durumu kabullendim. 3 yılda birlikte olduğumuz zamanlarda çok güzel bir aşk yaşadık çok mutluyduk çok iyi anlaşıyorduk. O kadar düşünceliydi ki sürekli gözümün içine bakıyordu. Ama 3 yıl içinde defalarca benden ayrıldı. “Ben yapamıyorum, insan sevdiği kadınla evlilik hayali kuruyor, ben bu eksikliği kaldıramıyorum, ailem seni bilmediği için sürekli bir kız bulup evlen diye baskı yapıyor” falan filan dedi. Kaç kez ayrıldık hatırlamıyorum her defasında 1 hafta 10 gün sürmeden ya o beni arayıp çok özledim sensiz yapamıyorum diyordu ya ben bir şekilde barışıyorduk tekrar. Ama bu süreç beni aşırı derecede yıprattı artık çünkü kendimi kötü hissediyorum. Bir ay önce yine benden bu gerekçeyle ayrıldı ben de kabul ettim ayrılığı. 17 gün sonra geri geldi ben sensiz yaşayamıyorum yemek yiyemiyorum uyuyamıyorum diye. Bu arada gerçekten bayağı zayıflamış göz altları morarmıştı. Ama ben kabul etmedim bu durum beni yıpratıyor artık şimdi gelsen yine gideceksin ben istemiyorum dedim. Sana biraz zaman tanıyorum otur düşün benimle evlenmeyi göze alabiliyorsan devam edelim aksi halde olmaz dedim. Birkaç gün bekledi sonra yüzyüze konuşalım dedi. 6 gün önce buluştuk oturup uzun uzun konuştuk. Ailem kabul etse bile elalem ne der korkusunu yenemiyorum dedi, çocuğun olmasa herkes bir yerde kabul ederdi ama oğlun çok büyük ben kimin karşısına çıkıp bu çocuk benim oğlum diyeceğim dedi. Ben 32 yaşındayım o 28 yaşında. Bana sarılıp hüngür hüngür ağladı, yapamam anla beni affet ben senden başka bişey istemiyorum dedi ben yanından ayrılırken hâlâ ağlıyordu, sıkı sıkı sarıldı kokladı gitti. Ben yokluğuna dayanamıyorum onu çok özlüyorum. Çok ağlıyorum günlerdir uyuyamıyorum. O ne yapıyor bilmiyorum beni her yerden engellemiş. 6 gündür ses seda yok. Beni sevdiğine çok eminim ama demek ki çokk çok sevmiyormuş. Sevseydi ailesinin karşısına çıkmayı göze almaz mıydı? Ayrılırken hâlâ ben bu kararı veremiyorum bu dert beni mezara götürecek diyip duruyordu. Sizce gerçekten seviyorsa benimle evlenmeyi göze alabilir mi ? Bana geri gelir mi ? Yoksa gitmiş artık unut mu dersiniz ? O kadar bunaldım ki artık bu konuda birileriyle konuşmazsam hastanelik olacağım
Peki evlilik gibi bir durum olsaydı oğlunuzu alacak mıydınız?Oğlum benimle kalmak istemiyor genelde annemle yaşıyor. Ben çalışıyorum çünkü onunla doğru düzgün ilgilenemediğimden anneme daha düşkün. Bunu kendisi de biliyor. Oğlumla çok vakit geçirdiler 3 yılda iyi anlaşıyorlardı bilmiyorum ya
Kesinlikle sizi üzmek için söylemiyorum ama bu adam sizi gerçekten sevmiyor sevse bu şekilde davranmaz ailesini ikna eder, seven adamın yapamayacağı şey yok, ailesi işin bahanesi. 3 yılın çöp ölmüş bi 3 yılını daha çöp etme.Evlilik niyetiyle gelseydi yine kabul ederdim ya “geçmişi yüzüme vurmamak ve ne olursa olsun yanımda olmak” şartıyla
O gün bitirmeniz lazımdı. Bu adam bir gün aile kurmak baba olmak isteyecek ama baştan açık konuştu, bunları benimle yapmayacağını söyledi demeniz lazımdı. Seni kendime eş olarak layık bulmuyorum demiş bunun daha ötesi var mı? Hadi kardeşim bak işine, sen kimsin senin çevren kim diyeceğinize susup bu barzoyu kabullenmişsiniz. Değdi mi kendinizi bu kadar küçük düşürmeye? Seviyormuş yokluğuna dayanamıyormuş... Evlenmiş boşanmış tecrübe edinmiş çocuklu kadınsınız. Bu kadar boş lafa palavraya nasıl inanıyorsunuz? Ölüyormuş bitiyormuş mezara gidecekmiş... Yakında nişan düğün fotoğraflarını görünce şok olmayın. Sizin ve çocuğunuz hakkında böyle düşünen birini nasıl sevebiliyorsunuz? Umarım oğlunuz bunlara hiç şahit olmamıştır görmemiştir duymamıştır. Benim çocuklarım çok değerli, elin ezik korkak sünepesi çocuklarım hakkında böyle konuşamaz, ağzını yırtarım onun. Siz her gün ağlayıp yolunu gözlüyorsunuz. Adam sizi sevmemiş sevmiyor, günlük takılmış eğlenmiş. İlk gün dediğini son gün de demiş, sen bana ve aileme layık değilsin, hele çocuğun hiç değil demiş. Daha ne duymak işitmek okumak istiyorsunuz?Sevgilim lişkinin başında bana ailenin tek oğlu ve en büyük çocuğu olduğu için ailesinin boşanmış bir çocuklu kadın istemeyeceğini, evlilik beklentim olmamasını söyledi. Ben de o dönem zaten evlilik düşünmediğimi onunla mutlu olduğumu söyleyerek bu durumu kabullendim.
Şu an için evlilik düşüncem yok, yeni atandım 3 yıl tayin hakkım yok, kariyer planlarım var. 3 sene daha bekleyelim dedim ben ona. Sadece bu belirsizliği yaşıyamadığım için ciddiye dökelim aileler bilsin 3 yıl bekleyelim ama beni bu belirsizlikle bırakma dedim. 3 yıl sonra oğlum 13 yaşında olacak. Bu kararı kendisine bırakırdım yanıma gelirse gözüm gibi bakarım o benim evladım. Annemle yaşamak isterse saygı duyardımPeki evlilik gibi bir durum olsaydı oğlunuzu alacak mıydınız?
Evlilik niyeti olsa bile o adamla olmaz, el âlemin ne diyeceğine takılan birinin karakteri oturmamıştır, birliktelik döneminde kaç kez ayrılmışsınız hiçbirinde de evlilik kararı almamış bundan sonra da almaz, evlenelim diyerek dönse bile yine bir tartışma çıkarır ayrılır emin olun.Evlilik niyeti olmadığı sürece kabul etmeyeceğim. Bir ihtimali kendime ümit ettim günlerdir belki pişman olur ya da bensiz yaşayamaz evlenmeyi düşünür diye ama ihtimal bile yok sanırım
10 yaşında insanla 28 yaşında insan aynı ilgiyi beklemiyor hanımefendi. Ayrıca çocuğu bebekliğinden beri annem büyüttü, şımarttı, ben yokken o ilgilendi, ne istese aldı ne dese yaptı. Ben annem kadar geniş davranmadığım için annemle yaşamak daha mantıklı geliyor. Ayrıca annemle kalınca beni temelli unutacak bırakacak hali yok. Her zaman anneme yakın bir evde oturdum yine aynısını yaparım canı ister bana gelir canı ister anneanneye gider bunda bu kadar yargılayacak ne var anlamadım ?Çalışırken çocuğa ilgi yoksa elin adamına nasıl var 3 yıl boyunca. Çocuğum benimle yaşamak istemese ben onu dert ederdim evlenmeyi değil pes valla.
Oğlumun babası şu an cezaevinde. Oğlum babasıyla görüşmek istemiyor. Ben halimden memnundum çünkü oğlumla birlikte gezip tozduğumuz çok zaman oldu. Sevgilimle iyi anlaşıyorlardı ben o yüzden bu denli problem olacağını düşünmedim galibaOglunuzun babasi hayattaysa zaten biriyle evlenmeniz cok dikkat etmeniz gereken, profesyonel danismaniz gereken bir konu. Erkek cocuk, baba mefhumu ve annenin yeni esi/es adayi durumu sadece bu duygusallikta bakabileceginiz bir konu degil. Yerinizde degilim ama yerinizde olsam uzun bir sure evlenmeden disarida tutacagim duzenli bir iliskiyi tercih ederdim. Cocukla iyi iliski kuracak, cocugun kendiliginden beraber yasamayi isteyecegi yani mecbur edilmeyecegi bir iliski.