- Katılım
- 24 Ocak 2026
- Mesajlar
- 25
- Emoji Skoru
- 13
- Puanlar
- 3
- Yaş
- 21
Merhaba kızlar, ben 2,5 senedir bir ilişkinin içerisindeyim uzak mesafelerdeyiz ama ayda 1 en kötü 2 ayda 1 görüşüyoruz neyse biz ilişkinin ilk senesi birlikte çok fazla zaman geçirdik ve benim hormonlar tavandı tabii ki çok mutluydum hâlâ mutluyum ama sorun şu ki sevgilim harici kiminle nerede ne yaparsam yapayım mutlu olamıyorum yeteri kadar beynim sanırım onu güvenli alanım yapmış ve biraz aramıza açıklık meşguliyet girdiği zaman kaygilaniyorum kaybetme korkusu yasiyorum hissettigim duygulari her neyse bundan oturu gunluk hayatimda da cok fazla sikinti yasiyorum sevgilim istedigim her seyi yapar eder hani ne bileyim annemin babamin yaninda olamadığım kadar onun yaninda rahat olmuştum en başından beri bu da şu an bana çok tehlikeli geliyor çünkü resmen kendi hayatım yok ve o kendi bireysel alanına döndüğünde ben ikinci plana atılmış gibi hissediyorum bunu da çocukken duygusal olarak yalnız bırakılmış bir çocuk olmama bağlıyorum șu an 21 yaşına giricem ama hayatımı bir türlü ilerletemiyorum uzak mesafe olmamızın bir etkisi de olabilir ama bilmiyorum böyle bir sorunun içerisindeyim resmen konuşmadığımız benimle ilgilenmediği zaman yoksunluk çekiyor gibiyim bu durum beni çok rahatsız ediyor kendi başıma bir seyler yapacak enerjiyi bulamıyorum