Merhaba daha önceki konumu bilenler bilir. Eşimin babasının 5 ay önceki vefatı sonrası en büyük çocuk Eşim (30 yaşında). Ailenin tek kızı 14 yaşında ergenliğin pik noktasında. Anne başka bir adamla evli ve kız 2 abisiyle yaşıyor. Anne çoğu zaman çocuklarını duygusal ihmal eden, haftada 2-3 gün yanlarına gelip yemek yapmayı annelik zanneden bir egoist.
Dolayısıyla küçük kız kardeş bu duygusal ihmali eşimle kapatmaya çalışıyor. Gece gündüz aranıyoruz. Eşim artık açmamaya başladı. Gece 2-3 lerde mesaj atıyor. Eşim doktor olduğu için hassas noktasından etkilemeye çalışıyor (hastayım, başım dönüyor, ilaç alacağım, doktor randevusu vs.). Sırf eşim telefonu açsın ilgilensin diye.
Onun da bir kabahati olmadığını ve ilgi ihtiyacı olduğunu biliyorum, asıl suç kv’de . Ama annesine de kendisine de ne kadar söylesek de inat etti vazgeçmiyor taktı kafayı. Kv de vur patlasın çal oynasın havasında, oğullarını bile salmış biri. Cenazede eski kocasının arkasından ben şimdi bu çocuklara nasıl bakıcam düşüncesiyle sahte gözyaşı dökmüş, kendi hayatına ve kocasına odaklanmış bir nemrut.
Ama o da bizi aramaması gerektiğini uyarıyor kızına. Fakat duygusal desteği vermiyor. (Beni de çok arıyor bıktım artık engelleyeceğim diyor, evet valla şaka değil.)
Kız terapi de alıyor ancak düzelen bir şey yok. Ne önerirsiniz? Telefonları açıp nötr, duygusuz ve “ilgilenmiyorum” şeklinde konuşsa eşim sizce bu yapışık bağ düzelir mi?
Aynı evde yaşadığı abileri de eşim kadar yumuşak karınlı olmadığı için kıza biraz kötü davranabiliyorlar veya duygusal zekaları olmadığı için kızı dinlemiyorlar.
valla siz de az sinsi değilsiniz 
