Bende de şey var bir ortamdaki en güzel, en akıllı, en tatlı tatlı hep en en en olma.
Basit şeyler de bile mesela parfümü , ayakkabısı, saçı, gözleri,kilosu, muhabbeti, film zevkleri vs vs sayıp sayamayacağınız bütün fiziksel ve diğer özelliklerde hep ön planda olma durumu vardı.
Sadece kadın erkek ilişkisi olarak değil normal arkadaş ortamında bile benden başkasına ilgi kaydığında deliriyordum. Kendimi mükemmel görmek istiyordum:) herkes etrafımda dönsün. Benden iyisi olmadın istiyordum.
Sonra ne mi oldu. Aslında ortalamanın belki bir tık üstünde normal bir birey olduğumu, bazı şeylerin o kadar abartılmaması ve akışına bırakılması gerektiğini fark ettim. Bir kaç yılımı aldı bu kabullenme.
Hayat şu anda benim için daha kolay. Çevrem içinde. Arkadaşlarım, eşim, dostum sadece bana ait değil başka arkadaşlarının olması beni sevmediği anlamına gelmiyor.
Pembe allık başka bir arkadaşımda bana olduğundan daha çok yakışabiliyor, aynı konumda olsak bile başkası benden çok kazanabiliyor gibi gibi. Arkadaşım araba alıyor ama ben alamıyorum bu gayet olağan ve normaş geliyor artık.
Size tavsiyem varolanı kabul ile başlayın. Arkadaşlara katılıyorum genelde her istediği yapılmış çocuklarda bu durum gözleniyor ve aslında kendi hayatlarını zorlaştırıyorlar.