Merhabalar, direkt konuya gireyim
İş yerinde bir kız arkadaş edindim zamanla samimiyet kurduk ama benim iş dışında en yakın çocukluk arkadaşlarım var, yani o yeni edindiğim arkadaş samimi bile olsak hiçbir zaman onlar kadar yakın değildi bana ve diğerleriyle kardeş gibi büyüdük zaten komşuyduk öyle söyleyeyim yani her an kapımızı çalarız belki de,
Herneyse gel zaman git zaman aramız açılmaya başladı bu kızla bana farklı konularda yalan söylediğini fark ettim ama belki utanır çekinir diye söylemedim üstünü kapattım tam tersi, kaldı ki benim bahsettiğim en yakın arkadaşlarım da böyledir bir hatamız olur insanız elbette ama yüzümüze vurmayız tekrar yaşanırsa incitmeden kırmada konuşuruz kimse de kimsenin arkasından laf etmez yani 20 senedir arkadaşız belki de o nedenle
Ben bu kızı adına Ayşe diyelim daha önceleri samimi gördüğüm için en yakın arkadaşlarımla da tanıştırdım onlar sevmedi pek, sevmediklerini de hemen söylerler bana karşı emir kipiyle konuşup hadsiz davrandığını belirttiler ben böyle bir şeyin farkına pek varmamıştım o zamana kadar
Yani bu gibi sebeplerle ben biraz uzaklaşıp mesafe koymak istedim tam da o sırada iş yerindeki birimini değiştirdi, ben de zamanla konuşmamaya başladım
tabi bunu bir anda yapmadım ama mesafeli olduğumu anladığına sen bana bu yüzden kızdın ama işte benim ne yaşadığımı bilmiyorsun zaten hiç beni o yakın arkadaşların gibi sevmedin vs gibi mesajlar attı, benim hakkında nefretini kusmaya başladı bi anda ayrıca annemin de evsizlere benzediğini söyledi ben de hayatımda ilk defa bu kadar hadsiz ve saçma sapan bir konuşma yaşadım iyice uzaklaştım ve bağımı kopardım tamamen
Daha sonrasında bu olaylardan 2 3 ay sonra annesini kaybetti beklenmedik bir anda ben fe bu konuda çok hassasım çünkü bahsettiğim en yakın arkadaşlarımdan birinin de annesini biz 15 yaşındayken aniden kaybetmiştik travma bıraktı sanırım, daha sonra Ayşe’nin yanında olmam gerektiğini hissettim o an vicdanım ağır bastı sanırım bilmiyorum,
Ama yaptığım en büyük hataymış, böyle ben yanında oldukça sanki ben suçluymuşum gibi her şekilde kızdı bağırdı bütün öfkesini acısını bende çıkardı, bu durum benim psikolojimi mahvetti ciddi anlamda
Mesela mutlaka haklı olduğu bir durum yaratmaya çalışıyor örnek vereyim pazar akşamı dışarı çıkmak istiyor ben de çok yoruluyorum iş yerinde gerçekten hiç halim olmuyor ve bunu ona söylediğimde gündüz çıkalım dediğimde ama diğer arkadaşların dese giderdine konuyu getirip haklı çıkmaya çalışıyor, bu durumda ben kırıldım üzüldüm böyle dediğin için diyorum ve abartıyorsun diyor vs vs yani bunlar neredeyse 2 3 günde bir yaşandıkça gerçekten psikolojik olarak çok yordu beni ve ne olacaksa olsun dedim hiçbir şekile bir daha konuşmadım,
Asla mesaj atmadım ama ben mesaj atmayı kesince o da atmadı bir daha da hiç konuşmadık 2 sene boyunca
Dün gece birde durduk yere sen beni en zor zamanımda bıraktın gittin diyerek bana ağza alınmayacak sözler söyledi ve gerçekten onları görünce aylarca beni nasıl ezdiğini yediğini bitirdiğini hatırladım aklıma geldi tansiyonum çıktı gece gece ve devamlı bu şekile taciz mesajları atıyor, Allah belanı versin yazıklar olsun gibi, gerçekten ne yapacağımı nasıl başımdan atacağımı bilmiyorum
Arkadaşlarımla paylaştım takıntılı olduğunu cevap vermemem gerektiğini söylediler ama beni gerçekten tedirgin ediyor hareketleri sözleri
Sizce napmam lazım arada 2 sene geçti bir kelime iletişim olmadı ben anlayamıyorum gerçekten çok yoruldum çok kötüyüm
İş yerinde bir kız arkadaş edindim zamanla samimiyet kurduk ama benim iş dışında en yakın çocukluk arkadaşlarım var, yani o yeni edindiğim arkadaş samimi bile olsak hiçbir zaman onlar kadar yakın değildi bana ve diğerleriyle kardeş gibi büyüdük zaten komşuyduk öyle söyleyeyim yani her an kapımızı çalarız belki de,
Herneyse gel zaman git zaman aramız açılmaya başladı bu kızla bana farklı konularda yalan söylediğini fark ettim ama belki utanır çekinir diye söylemedim üstünü kapattım tam tersi, kaldı ki benim bahsettiğim en yakın arkadaşlarım da böyledir bir hatamız olur insanız elbette ama yüzümüze vurmayız tekrar yaşanırsa incitmeden kırmada konuşuruz kimse de kimsenin arkasından laf etmez yani 20 senedir arkadaşız belki de o nedenle
Ben bu kızı adına Ayşe diyelim daha önceleri samimi gördüğüm için en yakın arkadaşlarımla da tanıştırdım onlar sevmedi pek, sevmediklerini de hemen söylerler bana karşı emir kipiyle konuşup hadsiz davrandığını belirttiler ben böyle bir şeyin farkına pek varmamıştım o zamana kadar
Yani bu gibi sebeplerle ben biraz uzaklaşıp mesafe koymak istedim tam da o sırada iş yerindeki birimini değiştirdi, ben de zamanla konuşmamaya başladım
tabi bunu bir anda yapmadım ama mesafeli olduğumu anladığına sen bana bu yüzden kızdın ama işte benim ne yaşadığımı bilmiyorsun zaten hiç beni o yakın arkadaşların gibi sevmedin vs gibi mesajlar attı, benim hakkında nefretini kusmaya başladı bi anda ayrıca annemin de evsizlere benzediğini söyledi ben de hayatımda ilk defa bu kadar hadsiz ve saçma sapan bir konuşma yaşadım iyice uzaklaştım ve bağımı kopardım tamamen
Daha sonrasında bu olaylardan 2 3 ay sonra annesini kaybetti beklenmedik bir anda ben fe bu konuda çok hassasım çünkü bahsettiğim en yakın arkadaşlarımdan birinin de annesini biz 15 yaşındayken aniden kaybetmiştik travma bıraktı sanırım, daha sonra Ayşe’nin yanında olmam gerektiğini hissettim o an vicdanım ağır bastı sanırım bilmiyorum,
Ama yaptığım en büyük hataymış, böyle ben yanında oldukça sanki ben suçluymuşum gibi her şekilde kızdı bağırdı bütün öfkesini acısını bende çıkardı, bu durum benim psikolojimi mahvetti ciddi anlamda
Mesela mutlaka haklı olduğu bir durum yaratmaya çalışıyor örnek vereyim pazar akşamı dışarı çıkmak istiyor ben de çok yoruluyorum iş yerinde gerçekten hiç halim olmuyor ve bunu ona söylediğimde gündüz çıkalım dediğimde ama diğer arkadaşların dese giderdine konuyu getirip haklı çıkmaya çalışıyor, bu durumda ben kırıldım üzüldüm böyle dediğin için diyorum ve abartıyorsun diyor vs vs yani bunlar neredeyse 2 3 günde bir yaşandıkça gerçekten psikolojik olarak çok yordu beni ve ne olacaksa olsun dedim hiçbir şekile bir daha konuşmadım,
Asla mesaj atmadım ama ben mesaj atmayı kesince o da atmadı bir daha da hiç konuşmadık 2 sene boyunca
Dün gece birde durduk yere sen beni en zor zamanımda bıraktın gittin diyerek bana ağza alınmayacak sözler söyledi ve gerçekten onları görünce aylarca beni nasıl ezdiğini yediğini bitirdiğini hatırladım aklıma geldi tansiyonum çıktı gece gece ve devamlı bu şekile taciz mesajları atıyor, Allah belanı versin yazıklar olsun gibi, gerçekten ne yapacağımı nasıl başımdan atacağımı bilmiyorum
Arkadaşlarımla paylaştım takıntılı olduğunu cevap vermemem gerektiğini söylediler ama beni gerçekten tedirgin ediyor hareketleri sözleri
Sizce napmam lazım arada 2 sene geçti bir kelime iletişim olmadı ben anlayamıyorum gerçekten çok yoruldum çok kötüyüm
