Kızlar selamlar,
Buraya çok dolup taştığımda fikir almak için yazıyorum. Güçlü kadınlar ve beni anlayabilecek objektif kişilere ihtiyacım var. Özetle bebeğim oldu şu an 8 aylığız. Ben biraz mükemmelliyetçi biriyim ev temizliği takıntım var. 4+1 evi temizle, her gün herkesi memnun edecek yemekler yap, bebeğimin ek gıdaları, evde 2 kedi onların tüyü pisliği kusması, gece uykusuzluğu özellikle şu sıralar diş çıkarma sürecindeyiz ve çocuğum aşırı hareketli uyumayan bir bebek. Doğum sonrası 5 kilo fazlam var kendimi hiç beğenmiyorum diyet + spor yapmaya çalışıyorum bunların yanında. Eşime bir çöp attırmak bile eziyet. Ne zaman söylensem ‘e söyleseydin, e isteseydin’ diyor. Bana asla yardım etmiyor her hafta yeniden aynı kavgaları ediyoruz. 4 vardiya çalışıyor her hafta saati değişiyor fakat doğum öncesi ben de o şirkette aynı koşullarda çalışıyor ve peynirime kadar kendim yapabiliyordum. Bence yapmak isteyen yapabilir ama o hep çok yorgun hep çalışıyorum bahanesi ile yatar uyur. Uyuduğu odada çamaşırlarını bile yere atar. Ben bi ergen bi bebek annesi gibi hissediyorum. Maddi sorunlar da cabası. İşi bıraktığımdan beri bir t shirt bile almışlığı yok acil ihtiyaçlarım için altın bozup borcumu giysimi alıyorum sırf yük hissettiğimden. Al diyorum tamam diyo sallıyo beni. Yakında yurt dışına gidecek bir süre sonra biz de yanına gideceğiz ama korkuyorum bu hayatı tamamen yabancı bi ülkede yaşayamam desteksiz sinirlerim harap halde. Sizin eşleriniz de böyle mi? Ben mi abartıyorum? Annelik bana ağır geldi de başkalarını mı suçlamaya çalışıyorum?
Buraya çok dolup taştığımda fikir almak için yazıyorum. Güçlü kadınlar ve beni anlayabilecek objektif kişilere ihtiyacım var. Özetle bebeğim oldu şu an 8 aylığız. Ben biraz mükemmelliyetçi biriyim ev temizliği takıntım var. 4+1 evi temizle, her gün herkesi memnun edecek yemekler yap, bebeğimin ek gıdaları, evde 2 kedi onların tüyü pisliği kusması, gece uykusuzluğu özellikle şu sıralar diş çıkarma sürecindeyiz ve çocuğum aşırı hareketli uyumayan bir bebek. Doğum sonrası 5 kilo fazlam var kendimi hiç beğenmiyorum diyet + spor yapmaya çalışıyorum bunların yanında. Eşime bir çöp attırmak bile eziyet. Ne zaman söylensem ‘e söyleseydin, e isteseydin’ diyor. Bana asla yardım etmiyor her hafta yeniden aynı kavgaları ediyoruz. 4 vardiya çalışıyor her hafta saati değişiyor fakat doğum öncesi ben de o şirkette aynı koşullarda çalışıyor ve peynirime kadar kendim yapabiliyordum. Bence yapmak isteyen yapabilir ama o hep çok yorgun hep çalışıyorum bahanesi ile yatar uyur. Uyuduğu odada çamaşırlarını bile yere atar. Ben bi ergen bi bebek annesi gibi hissediyorum. Maddi sorunlar da cabası. İşi bıraktığımdan beri bir t shirt bile almışlığı yok acil ihtiyaçlarım için altın bozup borcumu giysimi alıyorum sırf yük hissettiğimden. Al diyorum tamam diyo sallıyo beni. Yakında yurt dışına gidecek bir süre sonra biz de yanına gideceğiz ama korkuyorum bu hayatı tamamen yabancı bi ülkede yaşayamam desteksiz sinirlerim harap halde. Sizin eşleriniz de böyle mi? Ben mi abartıyorum? Annelik bana ağır geldi de başkalarını mı suçlamaya çalışıyorum?
iyi her gün yap sen dedim. benim mesela kullanmadığım oda var evde fazladan yılda iki üç kez anca temizlerim orayı. Bence temzlik yapmak çok yıpratıcı ben de seviyorum ev tertemiz olsun falan ama düzenli ev silme süpürme yaptıgımda kollarım bileklerim ağrıdı. Sonra dedm canımdan kıymetli değil ya robot süpürüyor cnm isterse ayda yılda bir silerim çok kirlendikçe. Bence mükemmelliyetçi kadınlar kendinizi 3 günlük dünya için fçok fazla yıpratıyorsunuz
