tükeniyorum... lütfen yardımcı olun

janemarple

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
7 Ekim 2013
2.442
8.277
31
Kendinize bu kadar acıyıp iyice acıların kadınına bağlamayın yav. 25 yaşında mesleği olan tek başına yaşayan sağlıklı bir kadınsınız. Hayatınızda herrrrkes bu kadar kötüyse kestirir atarsınız arada bir görürsünüz ailenizi he hu der geçersiniz. Evlenmek için bu derece eminseniz evlenirsiniz babanıza sen karışma deyip. Ha mutlu olursanız ne ala olmazsa boşanırsınız dünyanın sonu değil. Ama tüm bunları yapıp hayatınızı değiştirmek için adım atmıyorsanız da ağlamayın. Ayrıca o kadar negatif o kadar arabesk deşmişsiniz ki kendinizi otobüste arkamdan el sallayan yok diye bile dertlenmişsiniz. Kusura bakmayın ama yakınlarınız da bu yüzden sizde irade göremedikleri için hayatınıza bu kadar müdahil oluyordur olması gerektiğini düşünüyordur belki. Çok sert yazdım ama bir sürü kadın işsiz mesleksiz hastalıklarla boğuşur halde hayata tutunmak için savaşırken şu anlattıklarınız sadece boş arabesk
 

Sinem989

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
5 Aralık 2013
5.041
9.376
Ben okudum hepsini :)
Baban ve kariyer konusunu çok düşünme
Bazı insanlara ağzınla kuş tutsan yaranamazsın
Senin ve maalesef benim babamda öyle
He sen ne zaman masaya yumruğunu vurur benim kararım bu dersin o zaman saygı duymak zorunda kalır
Asıl mevzu şu
Sen erkek arkadaşına güveniyor musun
Gerçekten iyi bir eş olabilir mi
Sorumluluk sahibi olabilir mi
Çalışır mı
Bunlara kesinlikle evet diyorsan aileni ara ben evleneceğim de
25 yaşındasın kendi ayakların üzerinde duruyorsun
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 1043 gün geçti.

flamenko

Guru
Kayıtlı Üye
13 Ocak 2009
1.613
576
Öncelikle başka bir psikologdan yardım almalısınız, çok bunaldığınız belli. Evlenme konusunda babanız haklı ama seviyor ve güveniyorsanız evlenin. Babanızın istediği gibi birini siz sevemeyeceksiniz belki de...
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 759 gün geçti.

melekeda

Wait for it.
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
23 Mart 2017
2.470
3.744
Yarıya kadar okudum gerisini okuyamadım.
Okurken gözümde Demet Akalın canlandı. Tam bir drama queen siniz. Bu kadar insanları takmayin kafaya. Dertsiz başınıza dert yaratıyorsunuz.
 

sapkali

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2016
1.384
1.211
Erkek arkadaşta baban haklı.Ama yok ona annesine ve 3 kardeşine ben bakayım dersen sen bilirsin.

Onu geç zamanında çektiren gene çektirir.

25 erken bir yaş evlilik için.26 da evlendim ama bakınca mi 28-30 olsa da olurmuş.Kaçmıyor evlilik.

Gezilere ve kurslara katıl bence.Zamanını değerlendir.İnsanların seni üzmesine fırsat vermezsin meşgulken
 

galedere

Üye
Kayıtlı Üye
21 Mart 2017
72
160
41
Evlilik konusunda baban haklı.Ailenden sıkıntı yaşadığın için sana güzel görünüyor ama doğru bir karar değil işte.Bitir bu ilişkiyi .Ailenle de aranı düzelt.Kesin ve net.
 

derin sularda

Kendini tanımayan, başkalarını anlayamaz...
Kayıtlı Üye
26 Mayıs 2018
7.217
33.034
47
Bu kadar uzun ve ayrıntılı üstelik paragraflara ayrılmamış konuları okumak çok zor oluyor.
Tamamını okumadım açıkcası, konunuzu düzenlerseniz daha çok kişi okuyup fikir verir.

Okuduklarımdan hareketle:
Ben, ailesindeki herkesi eleştirip herkes yanlış ben doğruyum ve beni kimse anlamıyor mantığını sağlıklı kabul edemiyorum ne yazık ki.
Mükemmel ailesi veya romantik ilişkisi olan kaç kişi var ki şu dünyada?
Hepimiz çeşitli sıkıntılar yaşıyoruz ve bunların çoğu yakın ilişki içinde olduğumuz insanlarla yaşanıyor.

Doktora yapacak zihinsel kapasitesi olan biri insani ilişkilerini düzenleyebilir, bu konuda eksikleriniz olduğunu düşünüyorsanız iletişim ve kriz yönetimi alanlarında kendinizi geliştirin.
Tek başınıza yapamıyor musunuz? Profesyonel yardım alın. Psikologlar bu iş için var.
Yine mi olmadı? Sizi psikolojik anlamda yoran insanlarla ilişkilerinizi kısıtlayın.
Başka bir yol bilmiyorum ben.
 

kalender1

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
5 Mayıs 2019
3
1
25
merhaba kızlar
derdimi anlatacak kimsem yok. aslında çok geniş bir çevrem var ama tek bir gerçek dostum yok. kardeşlerimde dahil herkes ya kendi çıkarı için yanımda oluyor işi bitince selamı sabahı kesiyor ya da sonradan başıma kakıyorlar. bu nedenle uzun zamandır kimseye derdimi anlatmıyorum ama artık boğulyor gibi hissediyorum. aslında çevresi tarafından çok sevilen biriyim herkesin işine koşarım yardım ederim maddi manevi kimseyi geri çevirmem karşılık da beklemem. ama ne zaman ki benim işim birine düşer abartmıyorum kimse kılını kıpırdatmıyor. iyi bir işim var yıllarca çalışıp çabalayıp bugünlere geldim hem de kimse benim ilerleyebileceğime ihtimal vermezken. kimse yanlış anlamasın kariyer para filan zerre umrumd değil ben yapayalnızım içimi açacak kimsem yok. herkes benden robot gibi sürekli daha başarılı olmamı bekliyor. özellikle de babam. doktora yapıyorum hala gözü doymadı. herkesten üstün olmamı istiyor. iyi niyetli olduğunu biliyorum ama hastayken bile yıllarca okula gittim ben. yorulduğumu bıktığımı görmüyor. ben koca bir boşluktayım kendimi toparlayamıyorum. çok şükür işim ailem var sağlıklıyım diyorum ama ruhsal olarak kendimi iyi hissetmiyorum. bunu hiç görmüyor. başarıya odaklı yaşıyor. ablam evli çok zor biri. çok kıskanç ne zaman nasıl tepki vereceği belli olmaz. yeğenimi kendi çocuğum gib seviyorum ama zaman zaman onun lafları beni çileden çıkarıyor. insanların arasında azarlıyor bağırıyor sonra da kusura bakma diyor. evlendiği dönem ben hep onun yanında oldum beni itip kakmasına rağmen ama benim bi işim olsun karışmam diyip kenara çekilir ya da dalga geçer ciddiye almaz. kardeşim deseniz cidden normal değil. benm kıyafetleri giyer bişey demem onunkileri giyince oralığı ayağa kaldırır. bi hatam olsun saklamak yerine annemlerin yanında abartarak anlatır. habire bağırır umursamaz ağzına ne geliyorsa söyler. üzülür kırılır hiç düşünmez. tüm bunlar gözünüze şikayet ya da abartı olarak gelebilir ama cidden böyle. önceden umursamazdım ama artık boğuluyorum aralarında. 3 yıllık br ilişkim var o da zamanında bana çok çektirdi. ama bişekilde devam etti. yaşım 25 tüm yaşıtlrım arkadaşlarım evlendi evlenen iletişimi kesti. bi ben kaldım sürekli sorup duruyorlar artık bu da sinirimi bozuyor. erkek arkadaşımın babası hayırsızın tekiydi geçen kasım evi terkedip gitti. annesi 4 çocukla kaldı. erkek arkadaşım ve kardeşi evi geçindiriyordu annesi de instagramdan satış yaparak ufak tefek para kazanmaya başladı. önceden maddi durumları iyiymiş ama babası iş batırmış ev araba ne varsa satmışlar. evleri kira 1000 lira. erkek arkadaşım geçen yıl tanışmaya gelmek istedi babası varken babam asla olmaz dedi güneydoğulular diye ve lise mezunu diye. kürt değiller araplar ama babam ırkçı bir zihniyet olduğu için kabul etmedi. babamın bu tavrı beni deli ediyor. bu yıl yine geldi babam yne geri çevirdi bu sefer de hem doğulu hem okumamış hem babası yok iki evi kim geçindirecek kim düğünü yapacak dedi. ailesine kardeşi bakıyor annes de çalışıyor ablasının da bir fazla dairesi var biz evlenirsek onlarda kira derdi olmasın diye oraya geçecekti. eniştesi annesini zamanında çok yardımcı oldu diye çok seviyor sayıyor.ama babam ikna olmuyor o konu kapandı diyor. kimse bana destek olup babamla konuşmadı kardeşim erkek arkadaşım geldiğinde hoşgeldin bile demedi. ablam beraber kahvaltıya gittik ben beğendim demişti babamın yanında olmaz bence de memur değil dedi. annem 3 yıldır biliyor destekliyordu ben karışmam dedi çıktı. kız kardeşim çulsuz anasız babasız diyo sen besle elin adamını diyo adamın maaşı 3500 olmasına rağmen hakir görüyor inanmıyorlar. ben kendim gibi birini bulup evlenecekmişim sevemişim zamanla. ablam istediği ile evlendi onun eşi de memur değil kendi öğretmen ama anneme habire memur olsun diyo. ben başka bir şehirde yapayalnız yaşıyorum. kimseyi tanımıyorum. kapımı açan yok ev küçük inanın yalnızlıktan ağlıyorum bazen. artık bıktım bir düzenim olsun diyorum babam böyle iyi düzenin herkes biriyle mi yaşıyor diyo. her işimi kendim yaparım işim dolayısıyla hiç gitmediğim şehirlere bi başıma giderim bazen ağlıyorum herkesin otobüse binerken bi el sallayanı oluyor ben hep yalnız. erkek arkadaşımda başka şehirde gelmeye kalksa çok masraf çıkıyor 3 ay da bir geliyor kalacak yer otobüs derken 1000 lirayı buluyor bikaç gün kalsa. günü birlik gelse uzak 12 saat otobüsle. uçak yok. oda deli gibi çalışıyor paa biriktrebilmek için ama daha 10 bin ancak birikti. zamanında sabit bi iş de drmadı ona da kızıyorum 6 aydır iyi çalışıyor ama önceden hep iş seçti beğenmedi başkalarına yardım etmek isterken işinden oldu. kendi işimi kuracağım 5 6 bin kazanacağım diye bir işe girdi 1 yıl boşa gitti iş tutmadı 2000 bile kazanamdı aylık. tüm bunları düşünüyorum kafayı yiyeceğim kime sırtımı dayamaya kalksam başıma iş açıyor. ne vardı okusaydın bi işte düzgün dursaydın babanı eve getirseydin diyorum alınıyor. okumaması da yapamadığından değil benden iyi çalışır kafası okula karşı olduğundan. babasını da zamanında çok çektirdi kendi gelir diye getirmediler eve adam tamamen gitti. tüm bunlaı düşünmekten hiçbir şeye odaklanamıyorum mutsuzum umutsuzum. ders çalışamıyorum içimden gelmiyor. geleceğe umutla bakamıyorum. çok dua ettim ama işler hep daha da karıştı. şöyle gözüm kapalı güveneceğim kimse yok hayatımda. güçlü durmaktan yoruldum yıkılıyorum. kime iyilik yapsam bencilliğiyle cevap veriyor. ablam ve kardeşim evlenme konusu böyle oldu diye nerdeyse kına yakacak. hep başarılıydın örnek insandın böyle olur bak mükemmel değilmişsin diyo kardeşim. kendi okumadı liseden sonra gitti üniv den 2 gün sonra geldi. ben okudum diye kıskanıyor. bıktım artık herkes düşüyüm diye bakıyor. psikolojim bozuldu. düzelemiyorum psikolog bir arkadaşıma da gittim günlerce aylarca dua da ettim ama bu boşluk geçmiyor. geleceğimden korkuyorum yaşam enerjm yok. sevdiğiyle ailesinin rızası ile evlenenlere imreiyorum. bu durumdan kurtulmak için ne yapabilirim lütfen bana yardımcı olun.



Resmen gözlerim doldu okurken insanın yaşamları benzer ya birbirine öyle bi durum gerçekten.
Çok diyemem ama benziyor hikayelerimiz benim ki bi tık daha tehdit vari geçenlerinden ne yapman gerektiğini bilmiyorum ama yalnız olmadığını biliyorum. Herşeyin güzel olucağına inanmak bile gelmiyor içinden nefes alamıyorsun bazen öyle bir duygu ki sanki bi çukura düşmüşsün herkes tependen bakıyor ama kimse el uzatıp seni ordan çıkartmak istemiyor gibi. Akıl veremem belki ama sadece fikir verebilirim sakın vazgeçme insan hayatta vazgeçerse kaybeder kimse seni çıkarmak istemezse o çukurdan sen kendinde çıkabilirsin. Mucize bekleme mucizeler için aynaya bak o güç senin içinde buna inan o zaman görüceksin içinde ki gücü Dua et Allah her zaman yanındadır. Düşmeden kalkamazsın bunu kendin için yap kimse için değil bu senin hayatın güç senin içinde hiç bişey senin gücünü yenemez. Yani en azından ben öyle yapıyorum o çukudan çıkmak için kimseden yardım beklemiyorum kendim çabalıyorum yorulsam dinleniyorum bi daha çabalıyorum ben çabaladıkça o çıkarmayanlar utanıyor biliyorum bakmıyorum bile kendin için yap kimseden bekle Güç sensin !!!!!
 

Uraniaaflora

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
22 Mart 2019
3.176
2.978
merhaba kızlar
derdimi anlatacak kimsem yok. aslında çok geniş bir çevrem var ama tek bir gerçek dostum yok. kardeşlerimde dahil herkes ya kendi çıkarı için yanımda oluyor işi bitince selamı sabahı kesiyor ya da sonradan başıma kakıyorlar. bu nedenle uzun zamandır kimseye derdimi anlatmıyorum ama artık boğulyor gibi hissediyorum. aslında çevresi tarafından çok sevilen biriyim herkesin işine koşarım yardım ederim maddi manevi kimseyi geri çevirmem karşılık da beklemem. ama ne zaman ki benim işim birine düşer abartmıyorum kimse kılını kıpırdatmıyor. iyi bir işim var yıllarca çalışıp çabalayıp bugünlere geldim hem de kimse benim ilerleyebileceğime ihtimal vermezken. kimse yanlış anlamasın kariyer para filan zerre umrumd değil ben yapayalnızım içimi açacak kimsem yok. herkes benden robot gibi sürekli daha başarılı olmamı bekliyor. özellikle de babam. doktora yapıyorum hala gözü doymadı. herkesten üstün olmamı istiyor. iyi niyetli olduğunu biliyorum ama hastayken bile yıllarca okula gittim ben. yorulduğumu bıktığımı görmüyor. ben koca bir boşluktayım kendimi toparlayamıyorum. çok şükür işim ailem var sağlıklıyım diyorum ama ruhsal olarak kendimi iyi hissetmiyorum. bunu hiç görmüyor. başarıya odaklı yaşıyor. ablam evli çok zor biri. çok kıskanç ne zaman nasıl tepki vereceği belli olmaz. yeğenimi kendi çocuğum gib seviyorum ama zaman zaman onun lafları beni çileden çıkarıyor. insanların arasında azarlıyor bağırıyor sonra da kusura bakma diyor. evlendiği dönem ben hep onun yanında oldum beni itip kakmasına rağmen ama benim bi işim olsun karışmam diyip kenara çekilir ya da dalga geçer ciddiye almaz. kardeşim deseniz cidden normal değil. benm kıyafetleri giyer bişey demem onunkileri giyince oralığı ayağa kaldırır. bi hatam olsun saklamak yerine annemlerin yanında abartarak anlatır. habire bağırır umursamaz ağzına ne geliyorsa söyler. üzülür kırılır hiç düşünmez. tüm bunlar gözünüze şikayet ya da abartı olarak gelebilir ama cidden böyle. önceden umursamazdım ama artık boğuluyorum aralarında. 3 yıllık br ilişkim var o da zamanında bana çok çektirdi. ama bişekilde devam etti. yaşım 25 tüm yaşıtlrım arkadaşlarım evlendi evlenen iletişimi kesti. bi ben kaldım sürekli sorup duruyorlar artık bu da sinirimi bozuyor. erkek arkadaşımın babası hayırsızın tekiydi geçen kasım evi terkedip gitti. annesi 4 çocukla kaldı. erkek arkadaşım ve kardeşi evi geçindiriyordu annesi de instagramdan satış yaparak ufak tefek para kazanmaya başladı. önceden maddi durumları iyiymiş ama babası iş batırmış ev araba ne varsa satmışlar. evleri kira 1000 lira. erkek arkadaşım geçen yıl tanışmaya gelmek istedi babası varken babam asla olmaz dedi güneydoğulular diye ve lise mezunu diye. kürt değiller araplar ama babam ırkçı bir zihniyet olduğu için kabul etmedi. babamın bu tavrı beni deli ediyor. bu yıl yine geldi babam yne geri çevirdi bu sefer de hem doğulu hem okumamış hem babası yok iki evi kim geçindirecek kim düğünü yapacak dedi. ailesine kardeşi bakıyor annes de çalışıyor ablasının da bir fazla dairesi var biz evlenirsek onlarda kira derdi olmasın diye oraya geçecekti. eniştesi annesini zamanında çok yardımcı oldu diye çok seviyor sayıyor.ama babam ikna olmuyor o konu kapandı diyor. kimse bana destek olup babamla konuşmadı kardeşim erkek arkadaşım geldiğinde hoşgeldin bile demedi. ablam beraber kahvaltıya gittik ben beğendim demişti babamın yanında olmaz bence de memur değil dedi. annem 3 yıldır biliyor destekliyordu ben karışmam dedi çıktı. kız kardeşim çulsuz anasız babasız diyo sen besle elin adamını diyo adamın maaşı 3500 olmasına rağmen hakir görüyor inanmıyorlar. ben kendim gibi birini bulup evlenecekmişim sevemişim zamanla. ablam istediği ile evlendi onun eşi de memur değil kendi öğretmen ama anneme habire memur olsun diyo. ben başka bir şehirde yapayalnız yaşıyorum. kimseyi tanımıyorum. kapımı açan yok ev küçük inanın yalnızlıktan ağlıyorum bazen. artık bıktım bir düzenim olsun diyorum babam böyle iyi düzenin herkes biriyle mi yaşıyor diyo. her işimi kendim yaparım işim dolayısıyla hiç gitmediğim şehirlere bi başıma giderim bazen ağlıyorum herkesin otobüse binerken bi el sallayanı oluyor ben hep yalnız. erkek arkadaşımda başka şehirde gelmeye kalksa çok masraf çıkıyor 3 ay da bir geliyor kalacak yer otobüs derken 1000 lirayı buluyor bikaç gün kalsa. günü birlik gelse uzak 12 saat otobüsle. uçak yok. oda deli gibi çalışıyor paa biriktrebilmek için ama daha 10 bin ancak birikti. zamanında sabit bi iş de drmadı ona da kızıyorum 6 aydır iyi çalışıyor ama önceden hep iş seçti beğenmedi başkalarına yardım etmek isterken işinden oldu. kendi işimi kuracağım 5 6 bin kazanacağım diye bir işe girdi 1 yıl boşa gitti iş tutmadı 2000 bile kazanamdı aylık. tüm bunları düşünüyorum kafayı yiyeceğim kime sırtımı dayamaya kalksam başıma iş açıyor. ne vardı okusaydın bi işte düzgün dursaydın babanı eve getirseydin diyorum alınıyor. okumaması da yapamadığından değil benden iyi çalışır kafası okula karşı olduğundan. babasını da zamanında çok çektirdi kendi gelir diye getirmediler eve adam tamamen gitti. tüm bunlaı düşünmekten hiçbir şeye odaklanamıyorum mutsuzum umutsuzum. ders çalışamıyorum içimden gelmiyor. geleceğe umutla bakamıyorum. çok dua ettim ama işler hep daha da karıştı. şöyle gözüm kapalı güveneceğim kimse yok hayatımda. güçlü durmaktan yoruldum yıkılıyorum. kime iyilik yapsam bencilliğiyle cevap veriyor. ablam ve kardeşim evlenme konusu böyle oldu diye nerdeyse kına yakacak. hep başarılıydın örnek insandın böyle olur bak mükemmel değilmişsin diyo kardeşim. kendi okumadı liseden sonra gitti üniv den 2 gün sonra geldi. ben okudum diye kıskanıyor. bıktım artık herkes düşüyüm diye bakıyor. psikolojim bozuldu. düzelemiyorum psikolog bir arkadaşıma da gittim günlerce aylarca dua da ettim ama bu boşluk geçmiyor. geleceğimden korkuyorum yaşam enerjm yok. sevdiğiyle ailesinin rızası ile evlenenlere imreiyorum. bu durumdan kurtulmak için ne yapabilirim lütfen bana yardımcı olun.
Surekli basariliyim kiskaniyorlar tahsilliyim onlar tahsilsiz hep ayni seyleri soylemissin acaba insanlara da boyle davraniyor olabilir isim farkinda olmadan yardim edeyim derken eziyor olabilir misin ? Farkinda olmadan ? Baban hakli davul da dengindengine yarin evlendikten snra yazarsin esim tahsilsiz ben ondam soyle ustunum boyle ustunum bilemedim canim ya bence bi duusn tasin yani adam.seni kaldirir da belki sen adami kaldirabilir misin ??????
 

flamefire

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
6 Aralık 2018
7.762
6.667
merhaba kızlar
derdimi anlatacak kimsem yok. aslında çok geniş bir çevrem var ama tek bir gerçek dostum yok. kardeşlerimde dahil herkes ya kendi çıkarı için yanımda oluyor işi bitince selamı sabahı kesiyor ya da sonradan başıma kakıyorlar. bu nedenle uzun zamandır kimseye derdimi anlatmıyorum ama artık boğulyor gibi hissediyorum. aslında çevresi tarafından çok sevilen biriyim herkesin işine koşarım yardım ederim maddi manevi kimseyi geri çevirmem karşılık da beklemem. ama ne zaman ki benim işim birine düşer abartmıyorum kimse kılını kıpırdatmıyor. iyi bir işim var yıllarca çalışıp çabalayıp bugünlere geldim hem de kimse benim ilerleyebileceğime ihtimal vermezken. kimse yanlış anlamasın kariyer para filan zerre umrumd değil ben yapayalnızım içimi açacak kimsem yok. herkes benden robot gibi sürekli daha başarılı olmamı bekliyor. özellikle de babam. doktora yapıyorum hala gözü doymadı. herkesten üstün olmamı istiyor. iyi niyetli olduğunu biliyorum ama hastayken bile yıllarca okula gittim ben. yorulduğumu bıktığımı görmüyor. ben koca bir boşluktayım kendimi toparlayamıyorum. çok şükür işim ailem var sağlıklıyım diyorum ama ruhsal olarak kendimi iyi hissetmiyorum. bunu hiç görmüyor. başarıya odaklı yaşıyor. ablam evli çok zor biri. çok kıskanç ne zaman nasıl tepki vereceği belli olmaz. yeğenimi kendi çocuğum gib seviyorum ama zaman zaman onun lafları beni çileden çıkarıyor. insanların arasında azarlıyor bağırıyor sonra da kusura bakma diyor. evlendiği dönem ben hep onun yanında oldum beni itip kakmasına rağmen ama benim bi işim olsun karışmam diyip kenara çekilir ya da dalga geçer ciddiye almaz. kardeşim deseniz cidden normal değil. benm kıyafetleri giyer bişey demem onunkileri giyince oralığı ayağa kaldırır. bi hatam olsun saklamak yerine annemlerin yanında abartarak anlatır. habire bağırır umursamaz ağzına ne geliyorsa söyler. üzülür kırılır hiç düşünmez. tüm bunlar gözünüze şikayet ya da abartı olarak gelebilir ama cidden böyle. önceden umursamazdım ama artık boğuluyorum aralarında. 3 yıllık br ilişkim var o da zamanında bana çok çektirdi. ama bişekilde devam etti. yaşım 25 tüm yaşıtlrım arkadaşlarım evlendi evlenen iletişimi kesti. bi ben kaldım sürekli sorup duruyorlar artık bu da sinirimi bozuyor. erkek arkadaşımın babası hayırsızın tekiydi geçen kasım evi terkedip gitti. annesi 4 çocukla kaldı. erkek arkadaşım ve kardeşi evi geçindiriyordu annesi de instagramdan satış yaparak ufak tefek para kazanmaya başladı. önceden maddi durumları iyiymiş ama babası iş batırmış ev araba ne varsa satmışlar. evleri kira 1000 lira. erkek arkadaşım geçen yıl tanışmaya gelmek istedi babası varken babam asla olmaz dedi güneydoğulular diye ve lise mezunu diye. kürt değiller araplar ama babam ırkçı bir zihniyet olduğu için kabul etmedi. babamın bu tavrı beni deli ediyor. bu yıl yine geldi babam yne geri çevirdi bu sefer de hem doğulu hem okumamış hem babası yok iki evi kim geçindirecek kim düğünü yapacak dedi. ailesine kardeşi bakıyor annes de çalışıyor ablasının da bir fazla dairesi var biz evlenirsek onlarda kira derdi olmasın diye oraya geçecekti. eniştesi annesini zamanında çok yardımcı oldu diye çok seviyor sayıyor.ama babam ikna olmuyor o konu kapandı diyor. kimse bana destek olup babamla konuşmadı kardeşim erkek arkadaşım geldiğinde hoşgeldin bile demedi. ablam beraber kahvaltıya gittik ben beğendim demişti babamın yanında olmaz bence de memur değil dedi. annem 3 yıldır biliyor destekliyordu ben karışmam dedi çıktı. kız kardeşim çulsuz anasız babasız diyo sen besle elin adamını diyo adamın maaşı 3500 olmasına rağmen hakir görüyor inanmıyorlar. ben kendim gibi birini bulup evlenecekmişim sevemişim zamanla. ablam istediği ile evlendi onun eşi de memur değil kendi öğretmen ama anneme habire memur olsun diyo. ben başka bir şehirde yapayalnız yaşıyorum. kimseyi tanımıyorum. kapımı açan yok ev küçük inanın yalnızlıktan ağlıyorum bazen. artık bıktım bir düzenim olsun diyorum babam böyle iyi düzenin herkes biriyle mi yaşıyor diyo. her işimi kendim yaparım işim dolayısıyla hiç gitmediğim şehirlere bi başıma giderim bazen ağlıyorum herkesin otobüse binerken bi el sallayanı oluyor ben hep yalnız. erkek arkadaşımda başka şehirde gelmeye kalksa çok masraf çıkıyor 3 ay da bir geliyor kalacak yer otobüs derken 1000 lirayı buluyor bikaç gün kalsa. günü birlik gelse uzak 12 saat otobüsle. uçak yok. oda deli gibi çalışıyor paa biriktrebilmek için ama daha 10 bin ancak birikti. zamanında sabit bi iş de drmadı ona da kızıyorum 6 aydır iyi çalışıyor ama önceden hep iş seçti beğenmedi başkalarına yardım etmek isterken işinden oldu. kendi işimi kuracağım 5 6 bin kazanacağım diye bir işe girdi 1 yıl boşa gitti iş tutmadı 2000 bile kazanamdı aylık. tüm bunları düşünüyorum kafayı yiyeceğim kime sırtımı dayamaya kalksam başıma iş açıyor. ne vardı okusaydın bi işte düzgün dursaydın babanı eve getirseydin diyorum alınıyor. okumaması da yapamadığından değil benden iyi çalışır kafası okula karşı olduğundan. babasını da zamanında çok çektirdi kendi gelir diye getirmediler eve adam tamamen gitti. tüm bunlaı düşünmekten hiçbir şeye odaklanamıyorum mutsuzum umutsuzum. ders çalışamıyorum içimden gelmiyor. geleceğe umutla bakamıyorum. çok dua ettim ama işler hep daha da karıştı. şöyle gözüm kapalı güveneceğim kimse yok hayatımda. güçlü durmaktan yoruldum yıkılıyorum. kime iyilik yapsam bencilliğiyle cevap veriyor. ablam ve kardeşim evlenme konusu böyle oldu diye nerdeyse kına yakacak. hep başarılıydın örnek insandın böyle olur bak mükemmel değilmişsin diyo kardeşim. kendi okumadı liseden sonra gitti üniv den 2 gün sonra geldi. ben okudum diye kıskanıyor. bıktım artık herkes düşüyüm diye bakıyor. psikolojim bozuldu. düzelemiyorum psikolog bir arkadaşıma da gittim günlerce aylarca dua da ettim ama bu boşluk geçmiyor. geleceğimden korkuyorum yaşam enerjm yok. sevdiğiyle ailesinin rızası ile evlenenlere imreiyorum. bu durumdan kurtulmak için ne yapabilirim lütfen bana yardımcı olun.
Kardeşlerınle muhattap olma.Baban çok haklı.Adam dikiş tutturamamış.Sana güvenip çalışmıcak.Donra konu açıcaksın rşim çalışmıyor.Çalışmadığı gibi ailedide tepemde diye.Allah sana defalarca göstermiş.