Merhaba. 25 yaşımdayım, dört aylık evliyim ve vajinusmus hali yaşıyorum. Böyle bir şeyin başıma gelebileceği aklımın ucundan bile geçmezdi, vajinusmus diye bir şeyi ne biliyordum ne de duymuştum. Düğün sonrası ilk üç gün beş altı kez denememize rağmen ilişkiye giremeyince eşimin yüzü asılmaya başladı. Yani anlayışlı gözüküyor, bir şey söylemiyor ama canının sıkıldığını da hissediyorum. Ben de bunaldım, niye kasıldığımı, niye ilişkiye izin vermediğimi, vajinamda ne olduğunu bilmiyordum. Sıkıntı ve bunaltıya dayanamayınca ablama ve bir yıllık evli bir arkadaşıma konuyu açtım. Sağ olsunlar yakın ilgilendiler, bi şeyler önerdiler, ilerleyen zamanlarda beraber internetten de araştırdık, bi şeyler izledik, dinledik ama olmadı, başaramadım işte. Sonra eşime söylemeden ablamla Kadın hastalıkları doktoruna gittim. Her şey normal gözüküyor dedi. Biraz cinsellik geçmişimi sorguladı ama öyle ciddi psikolojik bir şey de bulamadı. Hatta ablama da sordu; kendisi hatırlamıyor veya unutmuş olabilir, küçükken taciz falan oldu mu, anne babanın kötü davranması, yetiştirmesi, tabu !!!??? Ablam da böyle bir şey yok deyince vücudumu tanımamla ilgili öneriler verdi, dilatörlerle çalışmamı istedi. Yeni evli arkadaşım Kadınlar kulübüne üyeymiş, vajinusmusla ilgili çok konu var, birebir yaşamış kadınların tecrübelerini oku, faydalı olur dedi. Siteyle böyle tanıştım. Dilatörleri kullanamadım ne yazık ki. Ben çaba gösteriyorum, eşim de Allah var, sabrediyor ve anlayışlı. Bir ay önce kayınvalide konuyu açınca eşimin ilişki kuramadığımızı ailesine söylediğini öğrendim. Kayınvalide doktora gidelim falan dedi ama ben de yerin dibine geçtim. Akşam eşime çıkıştım niye ailene söyledin diye, o da sen de ablana sordun, söyledin, dedi. Ben çabalıyorum, kim ne derse ne önerirse deniyorum ama eşimin de beklentisi var. İkimiz de birbirimizin ilkiyiz, 27 yaşında istekli adam. Bu sitede yıllar süren vajinusmuslu kadınları okuyorum, onları anlayabiliyorum, zor bi durum ama erkekler nerdeyse hepsinde sabırla bekliyor. Bu aylar yıllar boyunca n'apıyorlar bilmiyorum. Eşimin sabrı tükenir diye korkuyorum. Bunaltıdan iş yerinde konsantre olamıyorum, verimli çalışamıyorum. Hakkınızı helal edin, biraz dertleşmek istedim.
İlk olarak onu içinize almaktan başlamayın, özelden yazın bana. Doktora gidene kadar biraz kendiniz de başlayabilirsiniz.
