Yalnız kalmaktan çok korkuyorum.

O zaman sana lazim olan koca degil, terapist. Bu yasta insan yalniz kalmaktan korkmamali.
 
Doğru diyorsunuz annemi almayı düşünüyorum,birde ben anneme çok bağlıyım evlensem annemi bizle oturtturum,benim beynim yabancı birini algılayınca şoka giriyor eşim dahi olsa.
 
Tek korkum o değil ki sevgisiz ölmek de var elimde kısmet yok zaten
kısmet yok zaten dediğiniz an kısmeti yok edersiniz.

hayat sesimizin yankısıdır diyenlere katılıyorum ben. önce siz kendinizi sevin ve sonra da sizi kendi gibi sevecek birini bekleyin.

herkes sizi sevse de siz kendinizi sevmezken anlamsız olur bence. önce siz kendinizi sevin ve ödüllendirin.her şey sizin elinizde.

biraz sabır
 


Yalnız kalmaktan korkup atanma hayali kuruyorsunuz. Farklı şehire atansanız ne olacak?
Hem yalnızlık muhteşem keyifli bir şey. Gerçekten öyle kaossuz sessiz sakin kapıyı bacayı kilitle otur mis gibi.
 
O zaman sana lazim olan koca degil, terapist. Bu yasta insan yalniz kalmaktan korkmamali.
Biliyorum korkmamalı ama ne bileyim hiç sevmiyorum inanın hatta küçükken müge anlı izliyordum annem uyuyordu katil işleniyordu,kendi kendime şey demiştim bu gibi adamlar beni yalnızken öldürürse
 
Yalnız kalmaktan korkup atanma hayali kuruyorsunuz. Farklı şehire atansanız ne olacak?
Hem yalnızlık muhteşem keyifli bir şey. Gerçekten öyle kaossuz sessiz sakin kapıyı bacayı kilitle otur mis gibi.
Ya ben de severim ama 1 saat anca 1 saatten sonra boğucu geliyor,bunun sebebi de kyk oda arkadaşlarımla kalmam 3 yıldır buna alıştım kykya geldikten sonra başladı zaten yalnız kalma korkusu ilk günler annemle yatıyordum,düşünsenize 4 kız sürekli birliktesiniz birde biz samimiyiz hep konusuyoruz iyice alıştım sessizlik yalnızlık beni boğuyor
 
Biliyorum korkmamalı ama ne bileyim hiç sevmiyorum inanın hatta küçükken müge anlı izliyordum annem uyuyordu katil işleniyordu,kendi kendime şey demiştim bu gibi adamlar beni yalnızken öldürürse
Kendi kendine neden terapiye gitmelisini yazmisin. Bunlar hep anksiyete.
 


Deneye deneye adım adım arttırmalısınız o zaman yalnız kalma olayını antrenman gibi. Bazen haftada 2-3 saat sonra 5-6 bir kaç ay sonunda ise 1-2 gece gibi. Bende evlenmeden önce çok korkardım ailemle yaşarken ama evlenince eşimin iş seyahati olmasını dört gözle bekliyorum. Çünkü evimi seviyorum ait hissediyorum yalnız ve keyifli vakit geçirmekten hoşlanıyorum artık. Yani öcü gözü ile bakmaktan vazgeçtim yalnızlığa.
 
22 yaşında böyle saçma düşünceleri kafanıza takıp hayatı kendinize tehir etmeyin. Önce bi çalışın, paranızı kazanın, gönlünüze göre yiyin için, gezin, alışveriş edin.. Hayatın tadını çıkarın, sonra evlilik ve ileride çocuk sorumluluğu altına girince bekarlık zamanları mumla aranıyor.. Önemli olan erkenden evlenmek değil denginle evlenmek..
 
Teşekkür ederim deneyeceğim
 
Evlenip boşananları da görüyorsunuzdur umarım :) hayatta herşey evlilik değildir. Evet evlilik doğru insanla olduğunda çok güzeldir ama böyle acele edersen o doğru insanı bulamayabilirsin sağlam adımlar at daha küçüksün evde de kalmadın
 
35 yasinda benim boyle korkularim yok daha cok gencsin keyfine bak allahini seversen
 
Sakin ol genç kardeşim. Sakınılan göze çöp batar. 26 yaş nasıl bir deadline. Bir ölüm saati bir nikah saati şaşmaz derler. Böyle olsun olsun diye ısrar ve acele edersen o işe şeytan karışır, hataya da düşebilirsin kısmetini de kaçırabilirsin.

Evvela sakin ol. Daha genceciksin ne bu telaş, 26 yaşına kadar evlenmedi diye kimse ölmez, bak burada nice ablaların otuzlarında kırklarında evlenip dünyada saadeti tattı, kimisi ikinci baharında yeniden doğdu. Ne olmuş yani? Bir şeye, zamana, eşiğe bu kadar şartlanırsan olacağı varsa da olmaz. Ya da alelacele olsun diye ite kaka saçma sapan bir adam bulup altı ay sonra burada boşanmalı mıyım başlığı açarsın.

Akışına bırak biraz, atan, işin gücün yerin yurdın belli olsun, ayaklarının üzerinde durmanın tadını çıkar. Koca bulursun ama bu gençlik günlerini, heyecanlarını bir daha bulamazsın.
 
Bu tarz kaygılara çok da yapacak birşey yok bana kalırsa.ben de ayni senin gibiydim.uyumadiğm her an bu tarz şeyler kafamda dönüp duruyordu.insan kendini garantiye almadan geçmiyor valla.evet erkek çok önemli bu arada.hiç güçlü kadın gibi görüneceğim, elit olacağım diye doğamı inkar edemem.inşallah bulursun yakın zamanda.
 
Yirmialtı yalına kadar bekar kalmaktan çok mu korkuyorsunuz?
Siz sağlıklı düşünemiyorsunuz, bir psikologla görüşmeyi düşündünüz mü hiç?
 
Seni 26 da durduran ne oldu?
 
Sen insanı deli edersin bu karamsarlık ne daha 22 yaşındasın ne evlenememe korkusu.
Gez iç eğlen hayatına bak karşına biri çıkarsa arkadaşlık et güzel bir beraberlik olursa evlenirsin zaten.
Yani 36 yaşımda evlendim hiç aklıma bile gelmeri bu söylediklerin. Hala da yalnız kalır mıyım çocuğum yok ilerde bana kim bakar endişesi taşımıyorum
Seninn ciddi anlamda yardım alman lazım.
 
neden hayattaki tüm sevgiyi bir erkeğe bağladınız. en başından zaten psikolojik sorununuz burada başlıyor. hayatınızı yaşamak için bir erkek gerekmiyor.
ya şu pembe dizilerdeki gibi kollarında çiçekler her dk aşk böceği bir erkek gelecek diye düşünüyorsanız korkarım onlar varsa birkaç tane numunelik kalmıştır.
gerçek hayat o değil. önce bi bunu görmeniz lazım.
anne babanız sizi sevmiyor mu mesela. bir kedi alın eve. onu sevin besleyin.
belki çok büyük hayallerle evlenecksiniz ama aradığınızı bulamayacaksınız. bu ihtimali de düşünmeniz lazım.
 
Valla bu korkuyu evlenerek aşamazsınız. Evlenmek yalnızken bayılıp kalmamanın veya ölmemenin bir garantisi değil. Eşiniz sizden önce vefat edebilir, çocuklarınız sizden uzakta olabilir. Hiçbir şeyin garantisi yok. Evlenmiş olmak için de sakın evlenmeyin. 26 genç bir yaş ben 43 yaşımda evlendim. Ama evliliğin de bir sürü sorunu var. Ben şu an evde yalnızım, eşim 2 aydır memlekette (kayınpeder hastalandı ve vefat etti) benim bu süreçte ayağım kırıldı. Şimdi kırık ayakla evde yalnız yaşıyorum mesela. Önce Allaha tevekkül edeceğiz, sonra kendimize güveneceğiz, sonra da olayları biraz da akışına bırakacağız. Hayatın ne getireceği belli değil. Sizin için en hayırlısı neyse öyle olsun. Bunu düşünün ve buna inanın.
 
`