ınsanın bir şeyler için mücadele edebilmesi için tutunacağı birileri ve umudu olması gerekir. Seven bir insan bu şekilde yaklaşmaz yani benim "hayatımı" kurtarmam gerekiyor, işlerimi düzene koyup ev almam gerekiyor diyemez sevdiğine...
Bana destek ol bir an önce toparlanıp seninle evlenmek istiyorum diyebilirdi ve eğer gerçekten seviyorsa başka türlüsü aklından geçmezdi canım.
Ben de 1 sene önce hemen hemen seninle aynı durumdaydım. Sevgilim askerden geldi ve kendi işi var ve başkalarına emanet etmek zorunda kaldı. Başkaları dediğimde ailesinden kişiler. Döndüğünde dükkanı resmen borç batağına sokmuşlardı. Kabus gibiydi geleceğimiz mavfoldu diyordu ve sadece kendisi için değil, ikimizin geleceği için üzülüyordu.
1 gün bile tatil yapmadan işlerinin başına geçti ve maşallah deli gibi çalışıyor aksine de bana hep umut veren o oldu. Biz hep birbirimize sarıldık daha çok bağlandık bu zor günlerde çünkü ikimizin umutları var buna kimse engel olamaz.
Biraz uzattım ama bu canlı örnek belki ne yapman gerektiği konusunda fikir verir sana.
Ona biraz zaman tanı ve hep yanında olacağını hissettir. Askerlik psikolojisini atana kadar. Eğer düşünceleri değişmiyor, ilişkinize sahip çıkamıyorsa hayatından hemen çıkar onu.
Hakkınızda hayırlısını dilerim canım.a.s.