O kadar çok ki etrafımızda o densizlerden, sırf o soruları duymamak için nerdeyse evden cıkamıcak duruma geliyor insan... Arkadaş evliliğin oturması zaten 2 - 3 yıl, bu tip insancıklar ilk aydan sormaya başlıyorlar çocuk yok mu diye. Yok diyosun düşünmüyorum diyosun ama onlar her gördüğünde sormaktan vazgeçmiyor. Geçenler de komşu denilcek şahıs defalarca anneme sorup düşünmüyor suan cevabını almasına rağmen bana esinin yanında hadi sende yap çocuk demez mi, gırtlağına yapısmamak için zor tuttum kendimi. Ortamda erkek olmasaydı ağzımı bozacaktm artık. Allaha çok şükür sağlığımız yerinde, istedigimiz zaman gezip tozuyoruz, yiyip içiyoruz, her istediğimizi yapıyoruz. Çocuğun da zamanı gelince, Allah nasip ettiği takdir de olucak elbet.. Olmasa da demek ki nasibimiz de yok diyip yolumuza devam edicez. Biz bu kadar sorun etmiyorken bu insanların derdi ne anlamış değilim ??