yoruldum kendimden. Bana bir çıkış yolu gösterir misiniz?

runabout

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Ocak 2020
14
4
27
Arkadaşlar merhaba. Aklım,kalbim karmakarışık. Aslında insan kendini iyi bilir ama ben kendimi artık tanıyamıyorum. Sizden yardım almak istedim. Uzun olacak ama sabredip okursanız çok sevinirim.

Öncelikle kendimden bahsedeyim. 26 yaşındayım. Çocukluğum acılar içinde geçti. Annemi aldatıp bizi terk eden bir baba ve onun ardından alkolik olan bir anneye sahiptim. Bakarsanız çocukluğum travmalarla dolu; tacizler, en yakınlarımın intiharı, terk edilmişlik.. Tahmin edersiniz ki zor bir hayat. Ama tüm bu zorluklara rağmen ben hep umut eden oldum. Duaya sığındım, gelecek günlere inandım. Kendimi yetiştirdim. Güçlü kaldım. Derece yapıp en iyi üniversiteden yine dereceyle mezun oldum. Hayatım yine hep çok zordu ama üstesinden gelebildim sandım. Galiba yanıldım.

Annem hayatım boyunca insanlara güvenmemem gerektiğini söyledi. Bak baban bile bırakmışken dedi.. Reddettim ben. Herkesin aynı olmayacağına inandım. Aşktan kaçmadım. Sevgiye hep inandım. Gerçek bir sevginin tüm yaralarımı saracağına inandım. Boşluklarım vardı. Reddetsem,iyiyim,güçlüyüm desem de boşluklarım vardı. Sevmek sevilmek istedim. Üniversitede ilk kez aşık oldum. İlk aşk, ilk mutluluk,ilk heyecan, her şeyin ilki... Usul usul girdi kalbime, yaralarımı gösterdim ona,sardı. Öyle çok sevdi öyle çok aşık olmuştu ki bana. Tutundum. Bir insana tutundum. Ona güvenim sonsuzdu. Asla gitmem,herkes gitse ben gitmem diyordu. Senin ailen benim,sevdan benim derdi. Babam oldu bazen, annem oldu, sevdiğim sevgilim oldu. O benim için çok şey oldu. Yanlışım da buydu ama elimde olmadı. Onu çok ama çok sevdim ben. Tam 5 yıl sürdü.. Ama gitti, en gitmez dediğim gitti. Anlaşamadık,kavgalar oldu, artık gücü kalmadı mücadele etmeye gitmek istedi,sevgim bitti dedi ve gitti.

İnanın çok sancılı bir ayrılık dönemi yaşadım.Kabullenemedim yalvardım bile. O ise benim en değer verdiğim kedinin fareyle oynaması gibi oynadı benle. Ezdi,hakaret etti, seviyorum deyip geri geldi,sevmiyorum deyip yine gitti. Beni yaralarımla vurdu. O iyi biriydi. Hala daha iyi ama bana yaptıkları çok kötüydü. öyle ya da böyle bitti. Onu unutmayı çok denedim. Antidepresanlar, uykusuzluklar, çok yoğun bir acı çektim. Nihayet taşındım her şeyden uzaklaştım. yeni bir şehir yeni bir iş.. ama yine unutamadım. Yanına gitmek istedim kabul etti. Onunla son görüşmemizde beni hep seveceğini ama Mısır'a sultan bile olsam asla benimle olamayacağını, aklına uymadığımı söyledi. Onu son görüşüm oldu.

Sonra biri çıktı karşıma iş yerinden. 6 ay önce, onu son görüşümdense 1 hafta sonra... İlk kez başka biri hoşuma gitti. O da benden hoşlanmış zamanla açıldık birbirimize. Deneyelim dedik kendime şans vermek istedim. Onu unutmak için değil ama denemek istedim. Başlarda yadırgadım kendimi tanıyamadım ama zamanla kalbim ona çok alıştı. 5 ay oldu beraberiz. Bana çok kıymet veriyor. Üzerime öyle titriyor ki. Beni kaybetmekten korkuyor. Evlenmek yuva kurmak istiyor. Onu seviyorum. Sevgisi beni hayata bağladı diyebilirim. Ama içimdeki sızıyı gidermedi. Büyük ölçüde o ilk aşkımı unuttum ama aklıma geldikçe kalbimde hala bir ağrı. Yoksa ben hala onu mu seviyorum şu an kendimi mi kandırıyorum diye düşünür oldum.Şu an yanımda olan insana haksızzlık mı ediyorum dedim. Şimdi yaşadığım garip bir huzur, garip bir güven, daha sıcak.. Ama o göz körlüğü olan, olmazsa olmaz dedirten bir aşk cinsinden değil.. Bilmiyorum belki şimdi hayatımdan çıkıp gitse aşık olduğumun farkına varacağım. Belki kabullenmek istemiyorum, belki direnmek istiyorum eski ilişkim için. Giden gitti, sildi beni. Bu direnme niye onu da anlamadım.

ben nasıl anlayacağım arkadaşlar? şimdi yanımda olan insan bunu hak etmiyor kesinlikle. o benim elimden tuttu. İlkimin bir başkası olduğunu bilmesine rağmen yanımda durdu. Hastalansam koşa koşa geldi yanıma. Ona en başlarda unutamadığım biri var dediğimde gitmek istese de gidemedi, kaldı yanımda. O gidecekken ben durdurdum göze alamadım yokluğunu. Neden böyleyim? eski sevgilim hala aklıma neden gelir? ara sıra gelip içimi böyle üzmesi normal mi? duygularım çok değişti. büyümüşüm gibi hissediyorum. hiçbir şeyi dibine kadar yaşayamıyorum artık. Mutluluğu da acıyı da. düzleştim. belki de hissizleştim. Acaba benim sevgi anlayışı mı yanlış? ben ne yapmalıyım?
 

halacocuksun

Popüler Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
26 Temmuz 2015
5.645
8.055
İlk askiniz hangi burçtu
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 479 gün geçti.

halacocuksun

Popüler Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
26 Temmuz 2015
5.645
8.055
koç. Şu anki sevgilim de koç
Bunca vazgeçilmeyen ne diye merak ettim ama belki o üniversite yillarinizi ozluyorsunuzdur yani ilk aşkınızı değilde .. üniversite yılları onunla geçtiği için doğal olarak onu ozluyormus gibi....birde ilk aşkın çoktan başkasına aşık olmuş ki sana asla senle olmaz diyor seni hep sevicem zirvalamalari bu kadar trajedi yapmayın yeni ilişkinize zarar verirsiniz o farkederse evlenseniz dahi onulmayan yaralar açılır ilişkiniz de gerek yok yani...Allah yardımcınız olsun
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 479 gün geçti.

runabout

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Ocak 2020
14
4
27
Bunca vazgeçilmeyen ne diye merak ettim ama belki o üniversite yillarinizi ozluyorsunuzdur yani ilk aşkınızı değilde .. üniversite yılları onunla geçtiği için doğal olarak onu ozluyormus gibi....birde ilk aşkın çoktan başkasına aşık olmuş ki sana asla senle olmaz diyor seni hep sevicem zirvalamalari bu kadar trajedi yapmayın yeni ilişkinize zarar verirsiniz o farkederse evlenseniz dahi onulmayan yaralar açılır ilişkiniz de gerek yok yani...Allah yardımcınız olsun
sanırım kendimi özlüyorum. O zamanki hallerimi. Kendimi onunla kaybettim. Bilmiyorum ne olacak sağ olun
 

Lenochka

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
7 Ekim 2019
938
4.061
29
Yüklerinizi atın kurtulun, bu yükle yaşamak ağır değil mi? Boşverin, taşımayın kambur gibi sırtınızda bi faydası yok ki aksine zararı var. Geçmişinizde bi anı, bi tecrübe olarak kalsın. Arada sırada elbette gelebilir aklınıza, bi tebessüm edip geçin. Yeni ilişkinizin tadını çıkarın, geçmile değil geleceğe odaklanın. İnşaallah feraha erer kalbiniz
 


kozmicblues

onlara aldırma hayyam.
Kayıtlı Üye
18 Kasım 2017
200
278
İlk askiniz hangi burçtu
Bu kadar yazılmış bir şeye bu yorumu mu yapıyorsunuz gerçekten? Allah aşkına yapmayın ya burç diye bir şey mi var yıl olmuş 2020. Bilim dışı şeylere inanmayın lütfen..
Konu sahibi size gelince de çok zor şeyler atlatmışsınız. Çok güçlü bir insansınız. Bunu unutmayın
 

Lenochka

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
7 Ekim 2019
938
4.061
29
Ama o göz körlüğü olan, olmazsa olmaz dedirten bir aşk cinsinden değil..
Zaten hiçbir zaman kör aşık olmamalı bence insan. Kör aşık olunca o kişinin olumsuz özelliklerini göremezsiniz ve ileride belki daha çok sıkıntı çekersiz. Çünkü insan birlikte olduğunu kişinin doğrusunu yanlışını görebilmeli ve ona göre bi yol çizmeli kendine, ilişkisine, geleceğine
 


runabout

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Ocak 2020
14
4
27
Yüklerinizi atın kurtulun, bu yükle yaşamak ağır değil mi? Boşverin, taşımayın kambur gibi sırtınızda bi faydası yok ki aksine zararı var. Geçmişinizde bi anı, bi tecrübe olarak kalsın. Arada sırada elbette gelebilir aklınıza, bi tebessüm edip geçin. Yeni ilişkinizin tadını çıkarın, geçmile değil geleceğe odaklanın. İnşaallah feraha erer kalbiniz
haklısınız keşke başarabilsem hep geçmşteyim.. şimdiki ilişkimde de tam mutlu olamıyorum bu yüzden. inşallah erer
 

Gsyabk

Cemal abi
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
11 Ekim 2019
4.446
22.090
27
Ilk ask gercekten de kolay kolay unutulan birsey degildir. Ama o kitabi okudun ve bitti. Ki o kitapta haz almadigin seni mutsuz eden bir cok olayla da karsilastin?
Bence gecmisi ardina almayi dene unutmaz kimse geçmişini ama en azindan arkasina atip onune bakar...
O iliski de sana zarar veren her detayi sorgula kendince ve ders cikart bol bol.
Ve kimsenin senin yaralarini sarmak zorunda olmadigini da bil, senin anne baban olmak zorunda olmadigini da bil. Bende annesiz babasizdim. Karsimda ki bana ne kadar anne bab kadar tolerans gösterebilir ki...
Oncelikle kendini sev, kendine deger ver sonra da gelecege bak
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 496 gün geçti.

runabout

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Ocak 2020
14
4
27
Yarabandi olarak kullanilmak istemezdim ama haberi varmis unutamadigindan bence sorun yok.
asla yarabandı değil. Sırf bunu yapmamak için kalbimi kapadım herkese. o benim hoşlanabiliğim tek insan. seviyorum da. sadece geçmiim canımı yakıyor. Ve ister istemez acaba sevmiyor muyum dedirtiyor bana. Ama onu yarabandı yapmadım.
 

runabout

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Ocak 2020
14
4
27
Zaten hiçbir zaman kör aşık olmamalı bence insan. Kör aşık olunca o kişinin olumsuz özelliklerini göremezsiniz ve ileride belki daha çok sıkıntı çekersiz. Çünkü insan birlikte olduğunu kişinin doğrusunu yanlışını görebilmeli ve ona göre bi yol çizmeli kendine, ilişkisine, geleceğine
evet bu da var. Şu an ayakları yere basan bir sevgi var, daha gerçekçi, daha içinde akıl olan. Ama sanırm ben bunu istemiyorum. İlla aklımı kaybetmem lazımmış gibi sevmenin tanımı bu bende. O yüzden ben şimdi sevmiyor muyum öncekini mi seviyorum diyorum. Aklımı kaybettiğim kişi o ilkim olduğu için. oysa mutlu olabileceğim değer göreceğim kişi de şimdi olan insan.. benim sevgi konusunda çok yanlışım var :KK43:
 

gibigibiyim

Guru
Kayıtlı Üye
13 Ağustos 2014
11.403
18.677
Arkadaşlar merhaba. Aklım,kalbim karmakarışık. Aslında insan kendini iyi bilir ama ben kendimi artık tanıyamıyorum. Sizden yardım almak istedim. Uzun olacak ama sabredip okursanız çok sevinirim.

Öncelikle kendimden bahsedeyim. 26 yaşındayım. Çocukluğum acılar içinde geçti. Annemi aldatıp bizi terk eden bir baba ve onun ardından alkolik olan bir anneye sahiptim. Bakarsanız çocukluğum travmalarla dolu; tacizler, en yakınlarımın intiharı, terk edilmişlik.. Tahmin edersiniz ki zor bir hayat. Ama tüm bu zorluklara rağmen ben hep umut eden oldum. Duaya sığındım, gelecek günlere inandım. Kendimi yetiştirdim. Güçlü kaldım. Derece yapıp en iyi üniversiteden yine dereceyle mezun oldum. Hayatım yine hep çok zordu ama üstesinden gelebildim sandım. Galiba yanıldım.

Annem hayatım boyunca insanlara güvenmemem gerektiğini söyledi. Bak baban bile bırakmışken dedi.. Reddettim ben. Herkesin aynı olmayacağına inandım. Aşktan kaçmadım. Sevgiye hep inandım. Gerçek bir sevginin tüm yaralarımı saracağına inandım. Boşluklarım vardı. Reddetsem,iyiyim,güçlüyüm desem de boşluklarım vardı. Sevmek sevilmek istedim. Üniversitede ilk kez aşık oldum. İlk aşk, ilk mutluluk,ilk heyecan, her şeyin ilki... Usul usul girdi kalbime, yaralarımı gösterdim ona,sardı. Öyle çok sevdi öyle çok aşık olmuştu ki bana. Tutundum. Bir insana tutundum. Ona güvenim sonsuzdu. Asla gitmem,herkes gitse ben gitmem diyordu. Senin ailen benim,sevdan benim derdi. Babam oldu bazen, annem oldu, sevdiğim sevgilim oldu. O benim için çok şey oldu. Yanlışım da buydu ama elimde olmadı. Onu çok ama çok sevdim ben. Tam 5 yıl sürdü.. Ama gitti, en gitmez dediğim gitti. Anlaşamadık,kavgalar oldu, artık gücü kalmadı mücadele etmeye gitmek istedi,sevgim bitti dedi ve gitti.

İnanın çok sancılı bir ayrılık dönemi yaşadım.Kabullenemedim yalvardım bile. O ise benim en değer verdiğim kedinin fareyle oynaması gibi oynadı benle. Ezdi,hakaret etti, seviyorum deyip geri geldi,sevmiyorum deyip yine gitti. Beni yaralarımla vurdu. O iyi biriydi. Hala daha iyi ama bana yaptıkları çok kötüydü. öyle ya da böyle bitti. Onu unutmayı çok denedim. Antidepresanlar, uykusuzluklar, çok yoğun bir acı çektim. Nihayet taşındım her şeyden uzaklaştım. yeni bir şehir yeni bir iş.. ama yine unutamadım. Yanına gitmek istedim kabul etti. Onunla son görüşmemizde beni hep seveceğini ama Mısır'a sultan bile olsam asla benimle olamayacağını, aklına uymadığımı söyledi. Onu son görüşüm oldu.

Sonra biri çıktı karşıma iş yerinden. 6 ay önce, onu son görüşümdense 1 hafta sonra... İlk kez başka biri hoşuma gitti. O da benden hoşlanmış zamanla açıldık birbirimize. Deneyelim dedik kendime şans vermek istedim. Onu unutmak için değil ama denemek istedim. Başlarda yadırgadım kendimi tanıyamadım ama zamanla kalbim ona çok alıştı. 5 ay oldu beraberiz. Bana çok kıymet veriyor. Üzerime öyle titriyor ki. Beni kaybetmekten korkuyor. Evlenmek yuva kurmak istiyor. Onu seviyorum. Sevgisi beni hayata bağladı diyebilirim. Ama içimdeki sızıyı gidermedi. Büyük ölçüde o ilk aşkımı unuttum ama aklıma geldikçe kalbimde hala bir ağrı. Yoksa ben hala onu mu seviyorum şu an kendimi mi kandırıyorum diye düşünür oldum.Şu an yanımda olan insana haksızzlık mı ediyorum dedim. Şimdi yaşadığım garip bir huzur, garip bir güven, daha sıcak.. Ama o göz körlüğü olan, olmazsa olmaz dedirten bir aşk cinsinden değil.. Bilmiyorum belki şimdi hayatımdan çıkıp gitse aşık olduğumun farkına varacağım. Belki kabullenmek istemiyorum, belki direnmek istiyorum eski ilişkim için. Giden gitti, sildi beni. Bu direnme niye onu da anlamadım.

ben nasıl anlayacağım arkadaşlar? şimdi yanımda olan insan bunu hak etmiyor kesinlikle. o benim elimden tuttu. İlkimin bir başkası olduğunu bilmesine rağmen yanımda durdu. Hastalansam koşa koşa geldi yanıma. Ona en başlarda unutamadığım biri var dediğimde gitmek istese de gidemedi, kaldı yanımda. O gidecekken ben durdurdum göze alamadım yokluğunu. Neden böyleyim? eski sevgilim hala aklıma neden gelir? ara sıra gelip içimi böyle üzmesi normal mi? duygularım çok değişti. büyümüşüm gibi hissediyorum. hiçbir şeyi dibine kadar yaşayamıyorum artık. Mutluluğu da acıyı da. düzleştim. belki de hissizleştim. Acaba benim sevgi anlayışı mı yanlış? ben ne yapmalıyım?
bu kadar zorluğun üstesinden gelmiş biri, kendini sevmeyen birini de elinin tersiyle itebilir bence.. Aşk sandığımız şey bazen büyük bir yanılgı olabilir, boşluklarımızı kısmen doldurmuş, anılarımızın bol olduğu eski sevgiliye hala aşık olduğumuzu düşünebiliriz.. Zaman canlıdır, duygular da aynı şekilde; ve hayat boyu değişir dönüşür.. Geçmişte yaşadığınız aşkı bugünde tutmaya çalışmanız da sadece ve sadece kendi yaralarınızı zamanında onunla sardığınız ve o dönem için belki de başardığınız için. ama bugün o kişi sizi sevmiyor ve acı veriyorsa yapılacak en iyi şey geride bırakıp yola devam etmektir. Umarım iyi ve mutlu olursunuz :dua:
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 376 gün geçti.

runabout

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Ocak 2020
14
4
27
Ilk ask gercekten de kolay kolay unutulan birsey degildir. Ama o kitabi okudun ve bitti. Ki o kitapta haz almadigin seni mutsuz eden bir cok olayla da karsilastin?
Bence gecmisi ardina almayi dene unutmaz kimse geçmişini ama en azindan arkasina atip onune bakar...
O iliski de sana zarar veren her detayi sorgula kendince ve ders cikart bol bol.
Ve kimsenin senin yaralarini sarmak zorunda olmadigini da bil, senin anne baban olmak zorunda olmadigini da bil. Bende annesiz babasizdim. Karsimda ki bana ne kadar anne bab kadar tolerans gösterebilir ki...
Oncelikle kendini sev, kendine deger ver sonra da gelecege bak
evet bu yüzden çok bağımlı oldum ona. Annem olmamalıydı,babam olmamalıydı. Boşluklarıma koymamalıydım. Eskisi kadar geçmişte değilim ama zaman zaman oluyorum böyle. O zamanlarda da şu anki ilişkimi sorguluyorum. Bitirmeli miyim haksızlık mı ediyorum diye.. Belki de gerçek sevgiyi şimdi buldum ama farkında değilim. bilmiyorum...