Yoruldum..

Düsünüyorum tabikide. Disariya karsi iyi ama evde ne ilgi ne alaka ne sohbet ne muhabbet.
Ya ilgiyi alakayı sohbeti boşver adam seni dövüyor. Yanlış yerlere odaklaniyorsunuz hep. Bosaninca kimse gülmez merak etme.
 
Hani bizimkilerinde beni suclamalari agir hakaretlerde bulunmalari küfür etmeleri. Beni annem babam sevmemiski sahiplenmiyorki kim napsin.
Kazancınız asgari mi? Çocuklar kaç yaşında? Ben yıllar önce çıktım evden, anamın babamın lafıyla hareket edecek değilim diyebilme ihtimaliniz yok mu (hem eşinize hem ailenize?)
 
Ailesi tarafından sevilmeyen, değer görmeyen çocukların maalesef sevgi dili bu oluyor. Yetişkin olduklarında bile 2 güzel sözle gerçekleri görme ihtimalleri ortadan kalkıyor. Bir çocuğa sevgini veremeyeceksen, senin yanında kendini güvende hissetmeyecekse neden çocuk yaparlar anlayamıyorum, algılayamıyorum bu kısmı. Sevgi değil çocuk yapmak için motivasyonları, başka ne? Soy devamı mı?
Eşinizi seçmeniz de maalesef tesadüf değil. Ailenizin aynası gibi bir nevi. Umarım eşiniz olacak kişiye tekmeyi basar ve ailenize de gereken mesafeyi koyarsınız. Aile illa hayatımızda olması gereken bir olgu değil. Sizden bu dünyada bir tane var ve bu bile kendinizi sevmeniz için bir neden. O adamdan kurtulun ki çocuklarınız ileride sizin gibi yanlış tercihler yapmasın, sevgi dili düzelsin.
 
`