- Katılım
- 16 Mart 2026
- Mesajlar
- 178
- Emoji Skoru
- 85
- Puanlar
- 13
- Yaş
- 30
- Konu Sahibi yakamozz14
- #1
2023 de çok severek 7 senedir tanıdığım sevdiğim adamla evlendim. Evlenmeden önce böyle bi korkumun olduğunu bilmiyordum. Sonra birkaç kişiden bu hastalığın adını duydum sıkıntı yaşamış çok zorlanmış senelerce sürmüş gibi gibi. Çok üzülüyordum duyunca. Genital bölgeme lazer epilasyon yaptırırken jeli çubukla iç bölgeme sürerken hafif bastırarak sürünce kadın birden kastım kendimi. O andan sonra oraya elimi bile açıp dokunamadım sanki acıyacak zarım zedeleyecek bişey olacak diye. Neyse evlendik balayına gittik. Bana anlatılan hep acılı olduğu zor olduğu çok kanamalı olduğu hep bunlar aklımda olduğu için orda ne kadar istesekte denesekte olmadı. Evimize geldik yine denemeler devam ediyor. Olmadıkça çok büyük bi üzüntü ve mahcubiyet hissediyor insan doğal bi durum ve ben yapamıyorum hissi. Birleşmeye kadar ön sevişme ıslaklık istek her şey var iş bacakları açmaya gelince felaket kasıyorum kendimi. Ağlamalar arttı ama eşim sağolsun hallederiz doktora gideriz dedi 3 aylık evliyken doktora gittik. Doktor baktı kontrol etti ama o masaya nasıl çıktım inanılmaz kasıldım. Ama sadece eliyle hiç içine müdahale etmeden gözlem yaparak baktı ve dedi ki zarın yırtılmış. Denerken bi gece hafif bi sızlama hissettim ertesi sabah uyandığım da iç çamaşırım da kırmızılı kahveli lekeler vardı sanırım o zaman olmuş.
Doktor tedavi önerdi kegel egzersizi parmak egzersizi biraz araştırdım korktum o zaman ve çekindim. Kendim yenerim dedim. Ama hep erteledim. Erteledim ta ki 2 ay öncesine kadar bi gün kendimi her ortamda eksik evli ama evli değil gibi hissedinceye kadar. Hayatımız akıp gidiyor sevdiğim adam üzülüyor ve o bunun en doğal hakkı tamam birleşme tamamen olmasa da yine mutlu ediyorum ben bi şekilde mutlu oluyorum ama bunu herkes yapabiliyorken benim ne eksiğim var. Ve anne olmayı baba olmayı çok isterken neden bu eziyet devam etsin dedim.
İnternetten dilatör set aldım 5 li ama pembe ucu sivri ve yumuşak olandan diğer sert plastik olandan değil. Vemcain sprey ve anestol krem aldım eczaneden. İlk gün ılık duş aldım gevşedim. Aynanın karşısına geçtim vajinama baktım. Herkes yapabiliyor ve kimse ölmüyor herkes normal doğum yapıyor kocaman bebek çıkıyor burdan ve anatomisi gereği vajina esnek bi organ biliyorum. Önce bi ısındım baktım giriş deliği açılıyor. Önce spreyi içine doğru sıktım dışına da anestol krem. Bebe yağı ile de 1.dilatörü yağladım. Ikındım ve dilatör yavaş yavaş girdi içeri. Gaza geldim bırakmadım hemen 2.dilatörü de yağladım ıkındım nefes vererek yavaş yavaş aldım içime 15 dk tuttum. Sonra 15 saniye içindeyken kastım kendimi sonra yavaş yavaş kendimi rahat bıraktım. Vajina kasları alışsın diye. O gün şaka gibi ama 4 boyu da aldım içime inanın kastıkça canımız acıyor rahat bırakınca hiç acı yok çünkü içerisi boşluk. Ertesi gün 5. Boyu denedim olmadı kastım çünkü kendimi sonra umudum tükendi gibi oldu. Hep ilaçla mı olacak 5.boy olmadı eşli nasıl olacak diye diye erteledim 1 ay daha öyle. Cuma günü bi yere gittik oturmaya bebek vardı. Eşim severken bana gözleri dolarak baktı gülümsedi sonra. Arabayla eve dönerken çok ağladım benim ertelemem yüzünden ufacık saniyelik sızıyı çekmeyi göze alamamam yüzünden bebeği bırakın sevdiğim adamla o zevkli anı yaşayamıyorum birbirimize tam anlamı ile ait olamıyoruz. Cumartesi günü 1 saat çalıştım ve ilaçsız gözümü kararttım bi cesaret ile. Sonra eşimi çağırdım içeri ön sevişme oldu sonra uzandım ıkındım ve bolca yağladık tabi giriş kısmında hafif bi sızı saniyelikden bile azdı sonra içimde... O an tarif edilemez bi mutluluk ikimizde ağladık. Çok güzel bi his hem eşinize ait olmak hemde başarmak. O an üzerimden tonlarca yük kalktı. Ve dedim ki bu muymuş ya bu muymuş bu kadar muymuş. Ben aynayı bırakın elim oraya değse kendimi şuan her akşam deniyoruz ve asla acı yok. Lütfen bunu okuyan arkadaşlarım kendinize eşinize ve hayatınıza bu kötülüğü yapmayın. Maddi açıdan doktora gidemeyen arkadaşlar alın dediklerimi evde deneyin şunu unutmayın siz istemedikten sonra inanmadıktan sonra başaramazsınız. Çok güzel bi duygu. O gece sabaha kadar mutluluktan ağladım eşimin mutluluğunu tarif edemem. Herkes yapabilir başarabilir. İnanın ve hemen başlayın..
Doktor tedavi önerdi kegel egzersizi parmak egzersizi biraz araştırdım korktum o zaman ve çekindim. Kendim yenerim dedim. Ama hep erteledim. Erteledim ta ki 2 ay öncesine kadar bi gün kendimi her ortamda eksik evli ama evli değil gibi hissedinceye kadar. Hayatımız akıp gidiyor sevdiğim adam üzülüyor ve o bunun en doğal hakkı tamam birleşme tamamen olmasa da yine mutlu ediyorum ben bi şekilde mutlu oluyorum ama bunu herkes yapabiliyorken benim ne eksiğim var. Ve anne olmayı baba olmayı çok isterken neden bu eziyet devam etsin dedim.
İnternetten dilatör set aldım 5 li ama pembe ucu sivri ve yumuşak olandan diğer sert plastik olandan değil. Vemcain sprey ve anestol krem aldım eczaneden. İlk gün ılık duş aldım gevşedim. Aynanın karşısına geçtim vajinama baktım. Herkes yapabiliyor ve kimse ölmüyor herkes normal doğum yapıyor kocaman bebek çıkıyor burdan ve anatomisi gereği vajina esnek bi organ biliyorum. Önce bi ısındım baktım giriş deliği açılıyor. Önce spreyi içine doğru sıktım dışına da anestol krem. Bebe yağı ile de 1.dilatörü yağladım. Ikındım ve dilatör yavaş yavaş girdi içeri. Gaza geldim bırakmadım hemen 2.dilatörü de yağladım ıkındım nefes vererek yavaş yavaş aldım içime 15 dk tuttum. Sonra 15 saniye içindeyken kastım kendimi sonra yavaş yavaş kendimi rahat bıraktım. Vajina kasları alışsın diye. O gün şaka gibi ama 4 boyu da aldım içime inanın kastıkça canımız acıyor rahat bırakınca hiç acı yok çünkü içerisi boşluk. Ertesi gün 5. Boyu denedim olmadı kastım çünkü kendimi sonra umudum tükendi gibi oldu. Hep ilaçla mı olacak 5.boy olmadı eşli nasıl olacak diye diye erteledim 1 ay daha öyle. Cuma günü bi yere gittik oturmaya bebek vardı. Eşim severken bana gözleri dolarak baktı gülümsedi sonra. Arabayla eve dönerken çok ağladım benim ertelemem yüzünden ufacık saniyelik sızıyı çekmeyi göze alamamam yüzünden bebeği bırakın sevdiğim adamla o zevkli anı yaşayamıyorum birbirimize tam anlamı ile ait olamıyoruz. Cumartesi günü 1 saat çalıştım ve ilaçsız gözümü kararttım bi cesaret ile. Sonra eşimi çağırdım içeri ön sevişme oldu sonra uzandım ıkındım ve bolca yağladık tabi giriş kısmında hafif bi sızı saniyelikden bile azdı sonra içimde... O an tarif edilemez bi mutluluk ikimizde ağladık. Çok güzel bi his hem eşinize ait olmak hemde başarmak. O an üzerimden tonlarca yük kalktı. Ve dedim ki bu muymuş ya bu muymuş bu kadar muymuş. Ben aynayı bırakın elim oraya değse kendimi şuan her akşam deniyoruz ve asla acı yok. Lütfen bunu okuyan arkadaşlarım kendinize eşinize ve hayatınıza bu kötülüğü yapmayın. Maddi açıdan doktora gidemeyen arkadaşlar alın dediklerimi evde deneyin şunu unutmayın siz istemedikten sonra inanmadıktan sonra başaramazsınız. Çok güzel bi duygu. O gece sabaha kadar mutluluktan ağladım eşimin mutluluğunu tarif edemem. Herkes yapabilir başarabilir. İnanın ve hemen başlayın..
Bu durumu en iyi bizim gibi yaşayan anlar, hayat tamamıyla değişiyor, çok güzel bir his başarmak 
