Zaten o işin espiri kısmı esas mesajımı yazdımBunca yazıda kıloyu vermıs olmasını merak etmenız :)) güldürdü benı
Fazlaca negatifsin ve yüksek olasılıkla etrafa da nagatif enerji veriyorsun. O nedenle erkekler de uzak duruyordur senden ya da yakın arkadaşlıklar kuramıyorsundur. Yaşın çok genç hayata daha pozitif bakmaya çalış, neden hiçbirşey olmayasın ki ? Okulumu bitiricem ve güzel bir işe giricem, güzel nir çevrem olacak diye düşün. Hep pozitif düşünmeye çalış o zaman hem mutlu olursun hem de yaydığın ışıkla hep farkedilir sevilirsin
Aile hayatlarımız çok benziyor. Bizim evde de ya annem gider yok olur ya babam.. Ara da bulasın. Canları isteyince gelirler. Ve her gün kavga gürültü. Önceden çok üzülürdüm şimdi zerre umrumda değil. Kendimi çürütemem bu düşüncelerle. Yoksa hasta oluyorum inan bize zarar. Kendi hayatına odaklan. Ben 22de ilk üniversitemden mezun oldum, sonra hayalimdeki bölümü kazandım 2.üniversiteyi okudum 4 yıllık o da. İyi ki ipin ucunu bırakmamışım. Hayallerim için uğraşıyorum kısacası. Sen de öyle yapmalısın. Kimseden fayda yok, sana iyi gelecek tek şey de sensin. Erkek arkadaşın elbet olur, nasip. Bir bakarsın yarın.. Belli mi olur..
Bölümünüzü beğenmiyorsanız bu durumu avantaja çevirin sınava bir daha hazırlanın şehir dışında okuma şansı yaratın.Yaşınızı bahane etmeyin lütfen henüz 23 yaşındasınız.Yaşadığınız şeyleri okurken benim bile içim sıkıldı.Yaşanmışlıklarınızı küçümsüyorum sanmayın sakın.Ancak biraz dik durmayı bilin.Aileniz sizin izin verdiğiniz kadar müdahale edebilsin sizin ruh halinize.
Omzunuzu düşürmeniz diğer tüm insanların işine gelir.Çünkü pasif insan diğer insanların ego duvarı olarak düşünülür.Omuzlarınızı dikleştirin ve annenizin beğenmediğiniz karamsarlık huyunu bırakın.Aciz olmanın hiçbir getirisi yoktur.Kendinizi geliştirmeye bakın diğer insanları değiştiremezsiniz.
İyi akşamlar
Psikiyatr seni psikoloğa yönlendirsin terapi al. Ayrıca burns adlı yazarın iyi hissetmek kitabı var almanı tavsiye ederim
4 yıllık okulun da bitti mi?
söylediğiniz şeyler çok güzel ve keşke tüm bunları başarabilecek gücüm olsa tüm bunların nasıl başarıldığını bile bilmiyorum...
evet psikoterapi görücem doktorumla konuşup o kitaba da mutlaka bakıcam teşekkürler
Konuları mı karıştırdın hemşire , burası korkunçlu nişan konusu diil.O zezellanın konusuydu.ailesi normal olan insan sayısı oldukça az buna emin ol maalesef sen de o şanslılardan değilsin çoğumuz gibi.Sana ve müstakbel eşine düşen kimseyi takmadan kavga ortamlarına da girmeden kısa zamanda fazla gelenekçi olmayan şekilde evlenip kendi hayatınızı kurmak ve akrabalarlada evlendikten sonra mumkun mertebe az görüşmek.mutluluklar dilerim
hemşire valla bugun 2 konuyu karıştırmışım kusura bakma .başağrım çok fazla tam bakmadan yazmışım konularaKonuları mı karıştırdın hemşire , burası korkunçlu nişan konusu diil.O zezellanın konusuydu.
Bi hedefin olsun deki şunu şunu yapıcam. Daha çok gençsin. İyi bir bölüm oku istediğin bir bölüm ve iyi bir işin olsun. Erkekler eğlenceli kendine güveni olan kızlardan hoşlanır. Sende şuanda bu ikiside yok yaşadıklarından dolayı. Ama hayatına odaklanırsan hepsi olur merak etme. Kendin için çabala yaşa. Kimse için değil.bu negatifliği nasıl atarım üstümden? yani bi yöntemi falan var mı? çünkü inanın bilmiyorum
Evet kızlar benim bi hayatım yok. Aile hayatım berbat habire kavga gürültü en son babam dövdü o da annem yüzünden ki annem de çoook ilgisiz bi kadın evde kavga olmasa bile sürekli negatiflik kimse birbiriyle konuşmuyo. Sorsanız beni çok severler ama hiçbir zaman yanımda olmadılar ne zaman bi sorunumu anlatayım desem kavga ettiler benle. İlk okulda sınıf öğretmenimden eşek sudan gelinceye kadar dayak yerdim annem sınıf annesiydi bunları bilmesine rağmen benim sınıfımı değiştirmediler. Bu örneklerden sadece birisi. Tek sorun aile değil bi okul hayatım da yok 2012 de liseden mezun oldum aynı sene üniversiteyi kazandım okuyamadım geldim yıllarca evde oturdum 30 kilo aldım en son geçen sene hadi son şans deyip sınava girdim şuan baska ünideyim ama dandik ve istemediğim bir bölüm sınıftaki çoğu kişi benden küçük zaten bu okulu da bitirmek hiç içimden gelmiyo sanki boşuna okuyorum gibi.(2 senelik) onun dışında ben 23 yaşındayım ve bu zamana kadar hiç erkek arkadaşım olmadı beni beğenen kimse olmadı şimdi diceksiniz boşver insanın kısmeti belli olmaz vs ama hayır benim çevremde bu zamana kadar erkek arkadası olmamış kimse yok benim dışımda tüm arkadaslarım orta okulda basladı sevgili işlerine ben ise hiçbi zaman teklif almadım. İnsanlar zaten beni görmezden geliyor genel olarak bide özgüven eksikliğim var yada kendimi düzgün ifade edemiyorum bilmiyorum ama hiçbi zaman kimse tarafından önemsenmedim onu biliyorum. Hayattakı tek başarım almış olduğum 30 kiloyu geri vermek oldu başka hiçbir şey.
Bugün psikiyatriste gitmiştim babam sordu naptın diye depresyonmuş dedim ''doktoru inandırmak için naptın'' dedi şuan çok sinirliyim
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?