6 yıllık evliliğimi bitirme kararı ve oğlum

Aybush

Popüler Üye
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
25 Temmuz 2019
7.584
12.679
31
Annemde hep bizi öne sürerdi boşanmamak için
Bahanesi çocuklarıydı bizi kendini de maff etti.
Sakın çocuğunu öne sürme yarın öteki gün oğlun neden boşanmadın diye sorduğunda Babasız büyüme diye deme sakın.. Annem resmen psikolojimi alt üst etti büyüdükçe anladım aslında bizim ile ilgisi yoktu bağımlıydı...
 

Yazarhanim

The Pursuit of Happyness!!!
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
20 Ocak 2021
549
982
Ekonomik gücü eline almış kadınların da çocuğum için kıyamıyorum diyince deliriyorum yemin ederim 😤
Çocuğun psikolojisini mahv ediyorsunuz haberiniz yok. Gece kavga edip evden çıkıp gitmeler ve öyle bir adamcıktan seni merak edip aramasını beklemeler. Öyle bir adamın ilgisini niye çekmeye çalışır ki bir kadın. Kimseye boşan demem. Ama böyle şiddet gören kadınların bunları kendine reva görmesi çok içler acıtıcı. Şiddet dedim çünkü yaşadıklarınız psikolojik şiddet en beteri. En az fiziksel şiddet kadar çürütür insanı. Tecrübeyle sabittir. Kurtulun!!
 

ImTheDevil

I’m a devil of my world
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
28 Şubat 2017
4.857
11.395
Herkese merhabalar
2018 yılında da açmıştım benzer bir konu,şimdi yine aynı dertle buradayım.6 yıllık evliyim ,3 yaşında bir oğlum var. Önceki konumdan yaşadıklarımı okuyabilirsiniz. 2019 yılında evliliğim adına değil ama iş hayatımda güzel şeyler oldu. Bir organizasyon firması kurdum eşimin desteğiyle.3 yıldır çok güzel ilerleme kaydettik pandemiye rağmen.önceki postumda dertlerimi anlatırken ayrıldıktan sonra ki süreci düşünerek maddi kaygılardan ötürü boşanma fikrini rafa kaldırmıştım. Küçücük bebeğime rağmen deli gibi çalışarak kurduğum firmayı bir yerlere getirmeyibaşardım.şu anda kendi ayakları üzerinde duran çok daha güçlü bir kadınım. Evlilik hayatıma gelecek olursam,hala hiçbir değişiklik yok ve hatta daha kötü diyebilirim. Eşimle yaşadığımız onca sorunun üzerine şimdi bir de onun kompleksleriyle uğraşıyorum. Maddi olarak güçlendiğim için bana takık vaziyette.bu işi kurarken bu noktaya getirebileceğimi bilmiyordu.hatta sürekli batabileceğimi vurguluyordu. Önceleri kendini geçindir yeter diyen adam şimdi bana para vermiyorsun diyor. Yaptığım harcamalarda beni müsrif olarak değerlendiriyor çünkü ona göre öyleyim. O kadar sorun yaşıyoruz ki artık delirmek üzereyim. Eve aylık alışveriş yapıyorum mesela 700₺ tutuyor bana diyor ki mahalleyi mi doyuracaksın? Ya anlatamıyorum kesinlikle hayatın pahalı olduğunu geçimin zor olduğunu herşeyin çok pahalı olduğunu ve aldıklarımın zaruri ihtiyaç olduğunu anlamıyor. Sadece bu da değil her anlamda sorunlu bir ilişkimiz var. Ben herşeyini tek başına yapan bir insan oldum. Bir yere gideceğim mesela gezmeye,sen git ben gelmem diyor. Oğlumla parka gideceğiz ben gelmem Diyor. Alışveriş tek başıma,gezme tek başıma hastane Tek başıma uyuyorum tek başıma yemek yiyorum tek başıma hayatın her alanında yalnızım.hep yalnızım. Evimiz dubleks üst katta yaşıyor şimdi de. Oğlum evin içinde ki babasını özler oldu.artık büyüdü anlıyor çocuk ve beni teselli ediyor mesela uyurken merak etme babam gelecek diyor. Eşim üst kata projeksiyon kurdu orada oturuyor sürekli. Dün gece kavga ettik yeter dedim artık aile olalım çok yorulduk.başladı bağırmaya
Gece saat 2.30 da evden çıktım arabayla,ağlaya ağlaya gezdim beni aramadı bile.neredesin başına birşey mi geldi yok ! Eve döndüm 4 civarı içeriye girdim yukarda film izliyor. Daha neler var anlatabileceğim ama artık çok çok yoruldum. Dayanamıyorum.bugün oğlumu da alıp dayıma gidip bu gece orada kalmayı ve telefonumu kapatmayı düşünüyorum.anneme gitmem çünkü annemi arayıp bilgi alır annem söyler.biraz kafa dinlemek tepkisini görmek istiyorum gerçi bu sefer çocukla gideceğim için arayacaktır mutlaka. Ama artık yüzünü görmek istemiyorum resmen nefret doluyum ona. 24 yaşındayım,ondan ayrıldıktan sonra kendi evimi tutup yaşayabilecek konumdayım ama oğluma kıyamıyorum.ne yapsam bilmiyorum...
Oğlunuza kıyamıyorsunuz diye mi kendi mutsuzluğunuza bu kadar şahit ediyorsunuz? Yahu zaten teksiniz eşiniz yok yani boşu boşuna telefon kapatıp kendinizce test etmeyin zaten bir şey olacağı yok kendinize de çocuğunuza da eziyet etmeyin bari boşanın
 

Sadecebirisi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Kasım 2016
51
48
Annemde hep bizi öne sürerdi boşanmamak için
Bahanesi çocuklarıydı bizi kendini de maff etti.
Sakın çocuğunu öne sürme yarın öteki gün oğlun neden boşanmadın diye sorduğunda Babasız büyüme diye deme sakın.. Annem resmen psikolojimi alt üst etti büyüdükçe anladım aslında bizim ile ilgisi yoktu bağımlıydı...
Ben çocuğumu bahane olarak öne sürmüyorum inanın. Sadece kendi yaşadıklarımdan yola çıkarak düşünüyorum. Boşanmak isteyen insan 10 çocuğu olsa da boşanır, bende aynı şekilde çocuğuma rağmen boşanacağım. Bu şekilde kavga gürültü içinde büyümesindense ayrı ayrı mutlu bireylerle büyümesi çok daha iyi gayet farkındayım.
 

Sadecebirisi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Kasım 2016
51
48
Oğlunuza kıyamıyorsunuz diye mi kendi mutsuzluğunuza bu kadar şahit ediyorsunuz? Yahu zaten teksiniz eşiniz yok yani boşu boşuna telefon kapatıp kendinizce test etmeyin zaten bir şey olacağı yok kendinize de çocuğunuza da eziyet etmeyin bari boşanın
Buradan birilerine yazmak çok kolay inanın. Yaşadınız mı yaşamadınız mı bilemem ama zorlu bir süreç. Dışarıdan bakılınca neden katlanıyor dediği şeylere farkında olmadan katlanıyor bazen insan. Kimisi sonradan anlıyor kimisi hiç anlamıyor. Ben burada ki bazı kadınlar gibi boşanmak gerektiği halde direnen biri değilim. Yolumu çizmeye çalışıyorum farklı gözlerden bakanların yorumlarını merak ettiğimden yazdım tüm bunları,kaldı ki yazdıklarım yaşadıklarımın 10/1 i bile değil.zaman ayırıp yazdığınız için teşekkür ederim 🌸
 

Sadecebirisi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Kasım 2016
51
48
Ekonomik gücü eline almış kadınların da çocuğum için kıyamıyorum diyince deliriyorum yemin ederim 😤
Çocuğun psikolojisini mahv ediyorsunuz haberiniz yok. Gece kavga edip evden çıkıp gitmeler ve öyle bir adamcıktan seni merak edip aramasını beklemeler. Öyle bir adamın ilgisini niye çekmeye çalışır ki bir kadın. Kimseye boşan demem. Ama böyle şiddet gören kadınların bunları kendine reva görmesi çok içler acıtıcı. Şiddet dedim çünkü yaşadıklarınız psikolojik şiddet en beteri. En az fiziksel şiddet kadar çürütür insanı. Tecrübeyle sabittir. Kurtulun!!
Kurtulmam gerektiğinin farkındayım inanın 🌸 insan kendi içinde ki gücü açığa çıkarınca herşey daha kolay ilerliyor. Şu anda tam da o dönemdeyim.gücümün farkında ve kararımın arkasındayım.kendi yolumu çizmeye başladım,çok daha huzurlu olacağımdan eminim ❤️
 

Aybush

Popüler Üye
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
25 Temmuz 2019
7.584
12.679
31
Ben çocuğumu bahane olarak öne sürmüyorum inanın. Sadece kendi yaşadıklarımdan yola çıkarak düşünüyorum. Boşanmak isteyen insan 10 çocuğu olsa da boşanır, bende aynı şekilde çocuğuma rağmen boşanacağım. Bu şekilde kavga gürültü içinde büyümesindense ayrı ayrı mutlu bireylerle büyümesi çok daha iyi gayet farkındayım.
Boşanın veya boşanmayın benim haddime değil fakat yarın öteki gün benim annem gibi yapmayın ben annemin bana yaşattığı tranvaları hala atlatabilmiş değilim. Kendimden pay biçerek yazdım sakın yanlış anlamayın rabbim en kısa sürede eşine akıl fikir vicdan nasip etsin.. Dilerim feraha kavuşursunuz..
 

ImTheDevil

I’m a devil of my world
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
28 Şubat 2017
4.857
11.395
Buradan birilerine yazmak çok kolay inanın. Yaşadınız mı yaşamadınız mı bilemem ama zorlu bir süreç. Dışarıdan bakılınca neden katlanıyor dediği şeylere farkında olmadan katlanıyor bazen insan. Kimisi sonradan anlıyor kimisi hiç anlamıyor. Ben burada ki bazı kadınlar gibi boşanmak gerektiği halde direnen biri değilim. Yolumu çizmeye çalışıyorum farklı gözlerden bakanların yorumlarını merak ettiğimden yazdım tüm bunları,kaldı ki yazdıklarım yaşadıklarımın 10/1 i bile değil.zaman ayırıp yazdığınız için teşekkür ederim 🌸
Değil bu forumda dünyanın herhangi bir yerinde herhangi iki kişinin birbiriyle aynı olayları zaten yaşama ihtimali yok hepimiz her zaman yaşadığımız şeylere yorum yapacağız ya da yalnızla yaşadığımız sıkıntıları anlayabiliriz diye bir kaide de yok mutlaka zorlu bir süreçtir ama şu var siz zaten bu süreci atlatmışsınız siz zaten her şeyi tek yapan hatta tek yaşayan birisiniz eş fiziken var ama manen ya da madden yok adam yok yani ben boşanmış biri olarak yorum yapıyorum sizi rahatlatacaksa eğer ya da yorumumu daha değerli yapacaksa gözünüzde. Sizinle bire bir şeyler ya da benzer yıpratıcı süreçler yaşamadım ama tecrübelerim sayesinde sizin mesela gece arabaya atlayıp gitmenizin ilgi beklemek olduğunuzu bilecek yerdeyim ya da işte dayıma gideceğim teli kapatacağım derken siz bağıra bağıra görünmek ilgilenilmek merak edilmek istiyorsunuz bende diyorum ki bu adamda bu kumaş yok yaşın da genç dön sen bu son çıkıştan bak hayat güzel yaşanacak daha bir çok şey var dünya bu sünepe adamdan ibaret değil eş dediğimiz kavram hayatı paylaştığımız kişidir eşin bir işte çok başarılı olsaydı misal sen gururlanırdın ama o ne yapıyor senin ayakların üstünde basmanı kendine yediremiyor bu bir yarış değil ki ortada bir aile olma evlilik şu bu var gibi durmuyor bir imza var aynı evdesiniz işte çocuğunuza çok düşkünseniz çocuğunuzun bu sevgisiz ortamı normalleştirmemesi için uğraşın bence böyle yaşadıkça çocuk bunu normal sanacak böyle kodlayacak
 

Sadecebirisi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Kasım 2016
51
48
Boşanın veya boşanmayın benim haddime değil fakat yarın öteki gün benim annem gibi yapmayın ben annemin bana yaşattığı tranvaları hala atlatabilmiş değilim. Kendimden pay biçerek yazdım sakın yanlış anlamayın rabbim en kısa sürede eşine akıl fikir vicdan nasip etsin.. Dilerim feraha kavuşursunuz..
Çok teşekkür ederim ❤️
 

Sadecebirisi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Kasım 2016
51
48
Değil bu forumda dünyanın herhangi bir yerinde herhangi iki kişinin birbiriyle aynı olayları zaten yaşama ihtimali yok hepimiz her zaman yaşadığımız şeylere yorum yapacağız ya da yalnızla yaşadığımız sıkıntıları anlayabiliriz diye bir kaide de yok mutlaka zorlu bir süreçtir ama şu var siz zaten bu süreci atlatmışsınız siz zaten her şeyi tek yapan hatta tek yaşayan birisiniz eş fiziken var ama manen ya da madden yok adam yok yani ben boşanmış biri olarak yorum yapıyorum sizi rahatlatacaksa eğer ya da yorumumu daha değerli yapacaksa gözünüzde. Sizinle bire bir şeyler ya da benzer yıpratıcı süreçler yaşamadım ama tecrübelerim sayesinde sizin mesela gece arabaya atlayıp gitmenizin ilgi beklemek olduğunuzu bilecek yerdeyim ya da işte dayıma gideceğim teli kapatacağım derken siz bağıra bağıra görünmek ilgilenilmek merak edilmek istiyorsunuz bende diyorum ki bu adamda bu kumaş yok yaşın da genç dön sen bu son çıkıştan bak hayat güzel yaşanacak daha bir çok şey var dünya bu sünepe adamdan ibaret değil eş dediğimiz kavram hayatı paylaştığımız kişidir eşin bir işte çok başarılı olsaydı misal sen gururlanırdın ama o ne yapıyor senin ayakların üstünde basmanı kendine yediremiyor bu bir yarış değil ki ortada bir aile olma evlilik şu bu var gibi durmuyor bir imza var aynı evdesiniz işte çocuğunuza çok düşkünseniz çocuğunuzun bu sevgisiz ortamı normalleştirmemesi için uğraşın bence böyle yaşadıkça çocuk bunu normal sanacak böyle kodlayacak
Boşanmış biri olarak yorum yazmanız yorumu daha değerli kılmadı elbette,burada zaman ayırıp firkrini beyan eden herkesin yorumu çok değerli benim için. Herkesin hikayesi bambaşka,herkes aynı hayatta ama farklı hikayeleri var. Evet çok gencim,belki burada ki bir çok insana göre çok tecrübesizim. Yaşadığım herşeyi kendimereva gören öncelikle benim,sonra eşim. Büyük bir karar verirken birileriyle konuşmak her zaman çok önemli benim için. Sonuç olarak yine kararımı uygulayacak olsam da belki gittiğim yolu güzelleştirir ümidiyle ince eleyip sık dokuyorum. Evden çıkma sebebim aslında o an evde kalırsam kavga büyütecekti o da asla çıkmayacağı için çıktım. Ama elbette ki normal bir adamın eşini araması merak etmesi gerekiyordu,yapmadı. Aslında tüm bunlar bana kararımı netleştirmekte yardımcı oldu inanın. Yaptığım herşey doğrusuyla yanlışıyla bir sonra ki yaptıklarımda daha farklı düşünmeme farklı açılardan bakabilmeme sebep oldu bugüne kadar. 24 yıllık hayat tecrübem ve 6 yıllık evlilik (yada ev arkadaşlığı) tecrübemden anladığım birşey olmuyorsa zorlamanın anlamı yok. “Hayatım alt üst olacak diye endişe etme. Nerden biliyorsun altının üstünden daha güzel olmadığını...”
 

Her sey gelip gecici

Üye
Kayıtlı Üye
22 Haziran 2020
506
399
Herkese merhabalar
2018 yılında da açmıştım benzer bir konu,şimdi yine aynı dertle buradayım.6 yıllık evliyim ,3 yaşında bir oğlum var. Önceki konumdan yaşadıklarımı okuyabilirsiniz. 2019 yılında evliliğim adına değil ama iş hayatımda güzel şeyler oldu. Bir organizasyon firması kurdum eşimin desteğiyle.3 yıldır çok güzel ilerleme kaydettik pandemiye rağmen.önceki postumda dertlerimi anlatırken ayrıldıktan sonra ki süreci düşünerek maddi kaygılardan ötürü boşanma fikrini rafa kaldırmıştım. Küçücük bebeğime rağmen deli gibi çalışarak kurduğum firmayı bir yerlere getirmeyibaşardım.şu anda kendi ayakları üzerinde duran çok daha güçlü bir kadınım. Evlilik hayatıma gelecek olursam,hala hiçbir değişiklik yok ve hatta daha kötü diyebilirim. Eşimle yaşadığımız onca sorunun üzerine şimdi bir de onun kompleksleriyle uğraşıyorum. Maddi olarak güçlendiğim için bana takık vaziyette.bu işi kurarken bu noktaya getirebileceğimi bilmiyordu.hatta sürekli batabileceğimi vurguluyordu. Önceleri kendini geçindir yeter diyen adam şimdi bana para vermiyorsun diyor. Yaptığım harcamalarda beni müsrif olarak değerlendiriyor çünkü ona göre öyleyim. O kadar sorun yaşıyoruz ki artık delirmek üzereyim. Eve aylık alışveriş yapıyorum mesela 700₺ tutuyor bana diyor ki mahalleyi mi doyuracaksın? Ya anlatamıyorum kesinlikle hayatın pahalı olduğunu geçimin zor olduğunu herşeyin çok pahalı olduğunu ve aldıklarımın zaruri ihtiyaç olduğunu anlamıyor. Sadece bu da değil her anlamda sorunlu bir ilişkimiz var. Ben herşeyini tek başına yapan bir insan oldum. Bir yere gideceğim mesela gezmeye,sen git ben gelmem diyor. Oğlumla parka gideceğiz ben gelmem Diyor. Alışveriş tek başıma,gezme tek başıma hastane Tek başıma uyuyorum tek başıma yemek yiyorum tek başıma hayatın her alanında yalnızım.hep yalnızım. Evimiz dubleks üst katta yaşıyor şimdi de. Oğlum evin içinde ki babasını özler oldu.artık büyüdü anlıyor çocuk ve beni teselli ediyor mesela uyurken merak etme babam gelecek diyor. Eşim üst kata projeksiyon kurdu orada oturuyor sürekli. Dün gece kavga ettik yeter dedim artık aile olalım çok yorulduk.başladı bağırmaya
Gece saat 2.30 da evden çıktım arabayla,ağlaya ağlaya gezdim beni aramadı bile.neredesin başına birşey mi geldi yok ! Eve döndüm 4 civarı içeriye girdim yukarda film izliyor. Daha neler var anlatabileceğim ama artık çok çok yoruldum. Dayanamıyorum.bugün oğlumu da alıp dayıma gidip bu gece orada kalmayı ve telefonumu kapatmayı düşünüyorum.anneme gitmem çünkü annemi arayıp bilgi alır annem söyler.biraz kafa dinlemek tepkisini görmek istiyorum gerçi bu sefer çocukla gideceğim için arayacaktır mutlaka. Ama artık yüzünü görmek istemiyorum resmen nefret doluyum ona. 24 yaşındayım,ondan ayrıldıktan sonra kendi evimi tutup yaşayabilecek konumdayım ama oğluma kıyamıyorum.ne yapsam bilmiyorum...
Bu sepep lerden ayrılık olmaz, Sizinkisi Erkek ve kadın rollerinin degişimi Adamda umursamazlık kendini deger siz hissetmeye neden olmuş.. O da kapatmiş kendini catı katına vermiş kendini oyuna.. Mutfak alısverişini sen yapıyorsun.. Eee Adam icinden diyordur ben nasıl erkegim.. Karım maddi olarak her seye kosuyor ben yetersiz kaldım... Kendini degersiz görüyor. Cünkü siz maddi olarak ondan üstün olmaya basladınız.. Genelde hic bir erkek bu duruma katlanamaz.. Bence güzellikle konusmalısınız.. Ortada halledilmiycek sorun yok... Annenizin evine sayımızın evine gitmeyin.. Adam da daha çok ters teper.. Daha da büyür kavga evde kendi aranızda cözmeyi deneyin... Yapmazsanız aile büyükleri araya girer zaten.
 

bafri

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
20 Mart 2016
230
73
28
Herkese merhabalar
2018 yılında da açmıştım benzer bir konu,şimdi yine aynı dertle buradayım.6 yıllık evliyim ,3 yaşında bir oğlum var. Önceki konumdan yaşadıklarımı okuyabilirsiniz. 2019 yılında evliliğim adına değil ama iş hayatımda güzel şeyler oldu. Bir organizasyon firması kurdum eşimin desteğiyle.3 yıldır çok güzel ilerleme kaydettik pandemiye rağmen.önceki postumda dertlerimi anlatırken ayrıldıktan sonra ki süreci düşünerek maddi kaygılardan ötürü boşanma fikrini rafa kaldırmıştım. Küçücük bebeğime rağmen deli gibi çalışarak kurduğum firmayı bir yerlere getirmeyibaşardım.şu anda kendi ayakları üzerinde duran çok daha güçlü bir kadınım. Evlilik hayatıma gelecek olursam,hala hiçbir değişiklik yok ve hatta daha kötü diyebilirim. Eşimle yaşadığımız onca sorunun üzerine şimdi bir de onun kompleksleriyle uğraşıyorum. Maddi olarak güçlendiğim için bana takık vaziyette.bu işi kurarken bu noktaya getirebileceğimi bilmiyordu.hatta sürekli batabileceğimi vurguluyordu. Önceleri kendini geçindir yeter diyen adam şimdi bana para vermiyorsun diyor. Yaptığım harcamalarda beni müsrif olarak değerlendiriyor çünkü ona göre öyleyim. O kadar sorun yaşıyoruz ki artık delirmek üzereyim. Eve aylık alışveriş yapıyorum mesela 700₺ tutuyor bana diyor ki mahalleyi mi doyuracaksın? Ya anlatamıyorum kesinlikle hayatın pahalı olduğunu geçimin zor olduğunu herşeyin çok pahalı olduğunu ve aldıklarımın zaruri ihtiyaç olduğunu anlamıyor. Sadece bu da değil her anlamda sorunlu bir ilişkimiz var. Ben herşeyini tek başına yapan bir insan oldum. Bir yere gideceğim mesela gezmeye,sen git ben gelmem diyor. Oğlumla parka gideceğiz ben gelmem Diyor. Alışveriş tek başıma,gezme tek başıma hastane Tek başıma uyuyorum tek başıma yemek yiyorum tek başıma hayatın her alanında yalnızım.hep yalnızım. Evimiz dubleks üst katta yaşıyor şimdi de. Oğlum evin içinde ki babasını özler oldu.artık büyüdü anlıyor çocuk ve beni teselli ediyor mesela uyurken merak etme babam gelecek diyor. Eşim üst kata projeksiyon kurdu orada oturuyor sürekli. Dün gece kavga ettik yeter dedim artık aile olalım çok yorulduk.başladı bağırmaya
Gece saat 2.30 da evden çıktım arabayla,ağlaya ağlaya gezdim beni aramadı bile.neredesin başına birşey mi geldi yok ! Eve döndüm 4 civarı içeriye girdim yukarda film izliyor. Daha neler var anlatabileceğim ama artık çok çok yoruldum. Dayanamıyorum.bugün oğlumu da alıp dayıma gidip bu gece orada kalmayı ve telefonumu kapatmayı düşünüyorum.anneme gitmem çünkü annemi arayıp bilgi alır annem söyler.biraz kafa dinlemek tepkisini görmek istiyorum gerçi bu sefer çocukla gideceğim için arayacaktır mutlaka. Ama artık yüzünü görmek istemiyorum resmen nefret doluyum ona. 24 yaşındayım,ondan ayrıldıktan sonra kendi evimi tutup yaşayabilecek konumdayım ama oğluma kıyamıyorum.ne yapsam bilmiyorum...
Ah bacım oglun zaten öylede üzülüyor baksana adam kendine ayrı ev yapmıs ayrı gibi yasıyor vala ben bu durumda ayrılıp olanı kabul ederek yaşamamnın daha sağlıklı olugunu düsunuyorum maddu durumunda iyiymis cocugun için maddi acidan da bi degsiklik ol.ayacak inanin boyle daha cok uzuluyor cocuklar benimde ayni durum var okadar uzun olmasada 2 aydir esim ayri odalarda takiliyor ve bunu 3 yasindaki kizim cok iyi anliyor maddi dururmum suan icin yok ama kendimi toparladigim an eger bir duzelmede olmassa cekip gidecegim kadinligini hissettirmeyen evde figuran gibi duran erkekten ne baba ne koca olur birak coplugunde bogulsun