Müsait olmasam her aradığında belki yönünü başka tarafa çevirir. Direk bana anlatma demek de istemiyorum yeğenlerim çocuğum gibi çünkü onlarla bağım zedelensin istemiyorum bir taraftan. Ama gerçekten suçu kendimde de aramalıyım. Ben hep dert dinleyen bir pozisyonda buluyorum kendimi. Bu tamamen karşı tarafın hatası olamaz heralde
Her defasında öyle şeyler anlatıyor ki insan bana odaklan diyemiyor inanın ki. Bugün bunu diyecektim Çok kötüyüm diyorum bi beni sormuyosun diyecektim. Kocası bir kadına çiçek almış bunu görmüş telefonunda ağlıyor. O anda insan bunu diyemiyor işte.
Dinlemezdi. Çocuklar durmuyo falan derdi muhtemelen. Ben ablamın bu huyundan dolayı kimseye derdimi anlatamaz oldum zaten. İnsanlar bunalmasın sıkılmasın diye. Kötü de olmadı. Kendi aklımla çözmeyi öğrendim sorunlarımı. Bugün dedim ki sana bir psikolog bulalım. Maddi olarak da ben karşılayabilirim. Benim sana artık bi faydam olmuyor belki onun olur dedim
Kendimle ilgili şunu çözmem lazım sadece telefonu açmadığımda bunu düşünmemem lazım. Evde çocuklar var ya onlar benim öz çocuğum gibi gerçekten ikisine de yarı annelik yaptım çok farklı bir sevgim var onlara karşı. Evde tartışma kavga olunca onların etkilendiğini düşünüp konuşsam sakinleştirsem belki tartışma olmaz çocuklar da huzurlu olur diye düşünüyorum. Bunu aşabilirsem çok iyi olacak. Ablamın derdi sıkıntısı yüzünden üniversite yıllarımda antidepresan kullandım hep. Ama esas hasta olan karı koca antidepresan kullanmadılar çok enteresan değil mi
Sınır koy..Senın de bır hayatın var..Psıkologa gıtsın..Açma telefonları kırmakta ıstemıyorsun vs.bı kac kez ac abla ben sana donerım de donme..Mesajlarına da donme ..Kızarsa kızsın..Kırk yılda bır denklesırsenız guzelce konus..Bunlar ruh emiciler...
Tedavi görmem onun umrunda değil ki. ben de yeni yeni aydınlanma yaşıyorum. Benim hiçbirşeyim onun umrunda değil ki o sadece o an derdini anlatmak istiyor. Çöp kutusu olarak kullanıyor yorumları çok doğru bu yüzden
peki sana bir soru
Sadece bir gün tartışma olmuyor ertesi gün yine aynı zaten. Bir faydası olmuyor açıkçası. Çocuklar da hep tartışmalara maruz kalıyor konuşsam da konuşmasam da. Ablam bana 5 yıl anlatmadı bişey aramız bozuktu eşiyle diye. O zaman nasıl sürdürdüler hayatlarını demek ki aslında ben yüklüyorum bu misyonu kendime
Siz de dinlemeyin, ablanız da olsa çöp kutusu değilsiniz. Yaşarken yaşasın istemediğini çöpe atsın oh ne ala. Kendiniz için destek alın, kendinize lazımsınız ve doğacak çocuklarınızın size ihtiyacı var. Eliniz varsa kendi başınızı okşayın, Emin olun ondan sonra başkası da okşamaya başlayacaktır.
e sen cocuklari bahane ediyorsun ama seninle 3 saat de konussa cocuklara bir yarari olmayacak ki zaten.
Bu sevgi meselesi değil. Kaldı ki insanın sevgisi de bitebilir. O sevgi tek taraflı diri dutulmaz kardeş de olsa. Ben liseden beri ablamın derdini dinliyorum. üniversitede başka şehirde okudum ablam bana bir ihtiyacın var mı diye bile sormadı sadece arayıp derdini anlattı. Beni tanımıyor ki ablam. Bana dair bildiği bişey yok. Hiç mi derdini anlatmayacak bu insan kardeşine mevzusu değil bu artık yani. İyi yönleri olabilir ama artık ama bunun da şu iyi yönü var diyip şükretmek komik geliyor.
Anladım ama dediginız gibi yeri gelir tabiki bende onunkini dinlerim hep birbirimize anlatırız destek veririz ama anladığım kadarıyla ablan sadece kendini düşünüyor öyleyse mesafeni koy abla anlatsanda bşy degişmeyecek bir daha bana anlatma de bakalım bu sefer ne yapacak herhalde sizde tepki vermiyorsunuz yoksa normal bir insan anlatma dediginde anlatmaz zaten derdini
Ablan akilsizin teki. Kendi düşen ağlamaz sen ne sedef falan oluyorsun halinden memnun ki bir çocuk daha yapmış. Ararsa her zaman açma. Anlatmaya başlayınca da ben strese giriyorum dinleyemicem de. Kendini düşün artık ne hali varsa görsün. Sana üzülen var mı da sen ona üzülüyorsun? Sikayetcisin ama 1 saat dinliyorsun maşallah...
