• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Ablamın evliliğindeki bitmek bilmeyen sorunlar

Ablam 10 senelik evli. 2 çocuğu var üçüncüye de hamile şuan. Nişanlılık zamanlarından beri sorunları bitmedi. Ailece çok yıprandık bu yüzden. Nişanlıyken çok konuşmuştum ablamla ayrılması yönünde. o zamanlar 17 yaşında olmama rağmen ben bile görebiliyordum. Evlendiler ve tabi ki sorunları bitmedi. Ablam kendisine yapılan türlü zorbalıklara tepki vermezken kıskançlık mevzularından olay çıkartırdı hep. Eşinin ona saygı duymaması sorun değildi ama iş yerinden bir kızın ona işle ilgili mesaj yazması kavga sebebiydi. Esas soruna odaklanmadan yıllar geçirdiler.
Ablam bir kere bile beni halimi hatrımı sormak için aramadı. Beni aradığında hep ruhum daralır acaba bu defa ne oldu diye. Eşi iki kez şiddet uyguladı ablama. Yalvardım ağladım ayrılsın diye ayrılıcam dedi. Avukat ayarladık ona ama eşi özür diledi ve barıştılar. Eşinin özür dilediğine asla inanmıyorum hala. Barışmak için bize kendi uydurdu bunu bence. Bu süreçte de yuva yıkan pozisyonuna düşen ben ve ailem oldum. Eşi benimle görüşmesini yasakladı sonra annemle görüşmesini yasakladı. Ve çok ciddi tartışmalar yaşandı ve görüşmeme kararı aldı ailem onunla. Ablama da sen bizimle istediğin zaman görüşebilirsin ama eşinle görüşmek istemiyoruz dediler.
Aradan çok uzun zaman geçti ve ablamın eşi bir rahatsızlık geçirdi ve bu vesiyleyle duygusala bağladı ölüm korkusuyla ve tüm aileden özür diledi. Biz de görüşmeye başladık. Görüşmeye başlayınca benim kabusum geri döndü ablam tekrar her sorununu bana anlatmaya başladı. Beni arıyorsa ağlıyordur kesinlikle. ve bir derdi vardır. Arar 1 saat derdini anlatır konuşup konuşmamam önemli değil onun için. Nasıl olduğum da önemli değil. Az önce aradığında karnım çok ağrıyordu şuan konuşamıyorum karnım ağrıyor dedim 10 dakika sonra aradı nasıl oldun bile demeden anlatmaya başladı.
2 çocuğu var ve hamile şuan. Çocuklarına odaklanacağına hala kocasına kafayı takmış durumda. Çocuklar hep aynı şeyi giyiyorlar aynı şeyleri yiyorlar. Onlara özensiz annelik yapıyor ama kocasının her hareketini takip ediyor. Bu karakteri beni o kadar yoruyor ki. Geçmişte onun sorunlarını dinlemekten vucudumda sedef çıkmıştı. Şimdi de çocuk tedavisi görüyorum ve bu stresin bana zarar vereceğini düşünüyorum yine de ablam diye konuşuyorum telkinde bulunuyorum sakinleştirmeye çalışıyorum ama benim de gücüm bu kadar. Artık bu stresi kaldıramıyorum. Hiç konuşmasam da hamile ve troid hastası bu stres onu hasta eder yalnız kalmak iyi gelmez diye korkuyorum. Yine düşünücem çünkü bir sıkıntı var mı acaba diye yapım bu tamamen rahat olamıyorum ailemden biri kötüyken. Ablama verdiğim telkinler tamamen evinde durması haline şükretmesi yönünde. Asla düşünmediğim şeyleri söylemek zorunda kalıyorum. Çünkü ben aksi yönde telkinde bulunsam da bu defa yalandan evden gidecek ama sonra hiçbir özür almadan evine geri dönecek bunu bildiğim için evinde oturması daha mantıklı geliyor bana.

Benim de derdim sıkıntım oluyor bütün hayatımı ablamın dertlerine adayamayacağımı fark ettim. Onu üzmeden kırmadan bu durumu nasıl çözebilirim sizce?
Bence mesafeni köy,bende de benzer bir abla var tüm bağı kopardım, yaparsın yaparsın nankörlükte cabası
 
e sen cocuklari bahane ediyorsun ama seninle 3 saat de konussa cocuklara bir yarari olmayacak ki zaten.
cocuklara yararin olsun istiyorsan somestrlarda, yaz tatillerinde izin al 3 gün sana versin cocuklari. onlari gezdir, dolastir, sohbet edin, rahatlatin.
su an yaptiginiz seyin ne size ne ablanize en ufak bir yarari bile yok.
bjr de cocuklar oz cocugum gibi demissin 5 sene gorusmemissiniz.
e bu ne demek , o kadar da öz cocugun gibi degilmis. malesef onlar bu aileye dogdular. bu onlarin gerçekleri. sizin yapacaginiz tek sey ablanizla degil onlarla saglam baglar kurmak.
bence de bu gorevi gereksiz yere sirtlanmissiniz. olan size olmus
ne cocuklara ne ablaniza ne de onun evliligine en ufak katkiniz yok. hatta bosan bosan dediginiz icin ona kendini daha ezik hissettiriyorsunuz. "bu saatten sonra bosanma, uc cocukla babam seni kabul etmez, bebegin babasiz kalmasin" deseniz cook daha mutlu olacagina eminim çünkü bu evlilikte kalmak icin motivasyonu olacak "ben ezik degilim, mecburum" diye icten ice kendine bahane bulacak.
yani sizinle konusmasi ona arti birsey sağlamıyor aslinda. cocuklarin yaninda konusuyorsa belki "nasil kocamdan ayrilayim, cocuklar babalarını cok seviyor, evlerini birakamazlar" cumlelerini defalarca duyup "teyzem bizi babamdan ayirmak istiyor" diye bile yorumlayabilirler. çünkü o evin icine dogdular ve normalleri bu.
kisacasi hicbir ise yaramiyor sizin kendinizi hirpalamaniz.
ablaniz icin de kardes degil şöyle birseysiniz
5 sene görüşmeme kısmını açıklayayım. Ablamla değil eşiyle 5 sene görüşmedim ablamla görüştük eşi olmadan. Çocuklarla da öyle. Eşiyle aramız zaten bozuk diye aramızı düzeltmeye çalıştığından o dönem onu hep iyiliyordu ondan kötü bişey anlatmıyordu yani. Bu nedenle o dönem dert dinlemedim. Ama haklısınız hicbir faydasi yok abla kardes ilişkimiz de bu şekilde gerçekten
 
Yetersiz korunma nedeniyle oldu çocuk. Böyle bir evliliğin içindeysem gerekirse zırhla korunurum. Böyle konuşunca acıtasyon yapıyor bana
İyi de sorunlu kocasıyla s.ks yapmayı biliyor… konuşmayın açmayın, dinlemeyin… Yada tedavi sürecinizi biliyorsa stres olduğunuzu konuşamayacağınızı söyleyin. Onun kocası yasaklamış sizinki de yasaklasın. Kocalar iletişimi yasaklayabiliyor demekki
 
Boşanıcam diyip duruyor şimdilerde. Ama yine evi terk edip anneme gitmesini istemiyorum. Olan cidden anneme oluyor. O adamla muhatap olan saygısızlığını yaşayan annem oluyor. Tek sorunlu adam da değil tabi. Ablam da sorunlu onunla yaşamak bir imtihan gibidir ben kaç yıl yaşadığım için biliyorum. Annemle ben yıllarca ablamın arkasını topladık. Evlendi haftada bir evine giderdik temizlik yapardık eşinin ailesine mahcup olmasın diye. Temizlik yapmıyordu evinde. Çocuklara da özensiz. Kocası daha iyi babalık yapıyor ondan. Para sıkıntıları yok ama düşünüp de ya çocuğun pantolonu küçülmüş yenisini alayım demez. Kendi üstüne başına da bişey almaz. Kocasını takip etmek için airtag satın alır ama. Ona açık açık dedim ki geçen sen hastasın git tedavi ol. Bugün yine yazdım sana bir psikolog ayarlayalım ben karşılıcam dedim ücretini beni salar belki diye
Çocuklara çok üzüldüm. Hastalıklı bir annenin elinde heba olacaklar. Onları da kendi çöp kutusu yapacak. Anlata anlata beyinlerini şişirecek, çocuklar da stres altında kalacak
 
Açıkçası ne yazarsak yazalım sizin de ablanizi bırakmayacağınızı dusunuyorum. Cunku sizin de psikolojinizi bozmus , surekli kendini acindirip annesini sizi manipule ederek sizin hep vicdanınıza oynamış. O yüzden ona karsi hep dayanamayıp iletisimde kalacaksınız.

Düşüncemi soyleyecek olursam, artik ben anneliğin de kardeşliğin de yerine gore kutsal oldugunu dusunuyorum. Yani kısacası hak edene zamanimi harcarim hak etmeyeni de silerim kafasindayim. Cunku herkesin bir tane hayatı var, kimse kimsenin surekli derdini tasasini çekip arkasini toplamak zorunda değil. Zannetmeyin ki boyle kendim bol keseden salliyorum. Ablanizin birebir aynisi benim gorumcemdi, esim zaten silmisti bana da uzak dur dedi en baştan. Esimi dinlemedim dedim belki normal bir iliski kurabilirim ama imkani yoktu. Sadece kendi derdini anlatir, kocasiyla kafayi bozar. Kocasiyla iyiyken beni aramaz sormaz, ne zaman bir sorun yasasa saatlerce telefonda anlatir. Dedim bu tek taraflı bir iliski, bir kere bile hatır sorup nasılsin demez kendine dert anlatabilecegi cop kutusu arar. Bende cikardim hayatimdan, kafamiz rahat . Benzer bir arkadasim vardi, onu da sildim oh dedim dunya varmis. Enerjimi kendi aileme veriyorum, sana da tavsiye ederim.


Kendi kardesin de olsa bir yerden sonra dur diyebilmelisin. Tamamen hayatından silemiyorsan da bebek dusunuyorum stresten uzak dur dedi doktor, bana dert anlatma dinlemek istemiyorum artik de açma telefonlarini. Ne bicim kardeşsin falan diyecek, evet senin gibiyim bir kere hatır sormazsın sadece derdin olunca aklına geliyorum ne ablaligini gordum de kes at.Anlasin her şeyin farkında oldugunu. Cok ciddiyim yoksa o hasta olmasin derken kendin hasta olacaksin , ki bence senin de psikolojini mahvetmis cok da sağlıklı düşünemiyorsun. Onun cocuklarini dusunecegine biraz da kendi esini dogacak bebegini düşün, hayat boyle biraz bencil olmak gerekiyor. Yoksa kendi hakkına girersin.
 
Ablam 10 senelik evli. 2 çocuğu var üçüncüye de hamile şuan. Nişanlılık zamanlarından beri sorunları bitmedi. Ailece çok yıprandık bu yüzden. Nişanlıyken çok konuşmuştum ablamla ayrılması yönünde. o zamanlar 17 yaşında olmama rağmen ben bile görebiliyordum. Evlendiler ve tabi ki sorunları bitmedi. Ablam kendisine yapılan türlü zorbalıklara tepki vermezken kıskançlık mevzularından olay çıkartırdı hep. Eşinin ona saygı duymaması sorun değildi ama iş yerinden bir kızın ona işle ilgili mesaj yazması kavga sebebiydi. Esas soruna odaklanmadan yıllar geçirdiler.
Ablam bir kere bile beni halimi hatrımı sormak için aramadı. Beni aradığında hep ruhum daralır acaba bu defa ne oldu diye. Eşi iki kez şiddet uyguladı ablama. Yalvardım ağladım ayrılsın diye ayrılıcam dedi. Avukat ayarladık ona ama eşi özür diledi ve barıştılar. Eşinin özür dilediğine asla inanmıyorum hala. Barışmak için bize kendi uydurdu bunu bence. Bu süreçte de yuva yıkan pozisyonuna düşen ben ve ailem oldum. Eşi benimle görüşmesini yasakladı sonra annemle görüşmesini yasakladı. Ve çok ciddi tartışmalar yaşandı ve görüşmeme kararı aldı ailem onunla. Ablama da sen bizimle istediğin zaman görüşebilirsin ama eşinle görüşmek istemiyoruz dediler.
Aradan çok uzun zaman geçti ve ablamın eşi bir rahatsızlık geçirdi ve bu vesiyleyle duygusala bağladı ölüm korkusuyla ve tüm aileden özür diledi. Biz de görüşmeye başladık. Görüşmeye başlayınca benim kabusum geri döndü ablam tekrar her sorununu bana anlatmaya başladı. Beni arıyorsa ağlıyordur kesinlikle. ve bir derdi vardır. Arar 1 saat derdini anlatır konuşup konuşmamam önemli değil onun için. Nasıl olduğum da önemli değil. Az önce aradığında karnım çok ağrıyordu şuan konuşamıyorum karnım ağrıyor dedim 10 dakika sonra aradı nasıl oldun bile demeden anlatmaya başladı.
2 çocuğu var ve hamile şuan. Çocuklarına odaklanacağına hala kocasına kafayı takmış durumda. Çocuklar hep aynı şeyi giyiyorlar aynı şeyleri yiyorlar. Onlara özensiz annelik yapıyor ama kocasının her hareketini takip ediyor. Bu karakteri beni o kadar yoruyor ki. Geçmişte onun sorunlarını dinlemekten vucudumda sedef çıkmıştı. Şimdi de çocuk tedavisi görüyorum ve bu stresin bana zarar vereceğini düşünüyorum yine de ablam diye konuşuyorum telkinde bulunuyorum sakinleştirmeye çalışıyorum ama benim de gücüm bu kadar. Artık bu stresi kaldıramıyorum. Hiç konuşmasam da hamile ve troid hastası bu stres onu hasta eder yalnız kalmak iyi gelmez diye korkuyorum. Yine düşünücem çünkü bir sıkıntı var mı acaba diye yapım bu tamamen rahat olamıyorum ailemden biri kötüyken. Ablama verdiğim telkinler tamamen evinde durması haline şükretmesi yönünde. Asla düşünmediğim şeyleri söylemek zorunda kalıyorum. Çünkü ben aksi yönde telkinde bulunsam da bu defa yalandan evden gidecek ama sonra hiçbir özür almadan evine geri dönecek bunu bildiğim için evinde oturması daha mantıklı geliyor bana.

Benim de derdim sıkıntım oluyor bütün hayatımı ablamın dertlerine adayamayacağımı fark ettim. Onu üzmeden kırmadan bu durumu nasıl çözebilirim sizce?
Çok uzun ama ablanı bırak ne isterse onu yaşasın derdiyle dertlenme değmez
 
5 sene görüşmeme kısmını açıklayayım. Ablamla değil eşiyle 5 sene görüşmedim ablamla görüştük eşi olmadan. Çocuklarla da öyle. Eşiyle aramız zaten bozuk diye aramızı düzeltmeye çalıştığından o dönem onu hep iyiliyordu ondan kötü bişey anlatmıyordu yani. Bu nedenle o dönem dert dinlemedim. Ama haklısınız hicbir faydasi yok abla kardes ilişkimiz de bu şekilde gerçekten
Haftada en az 2 saat konuştuğunuzu düşünsek, o kadar telkini duvara verseniz bir noktada aydınlanma yaşardı. Taşa söylesen taş çatlar ama ablanız öyle ya da böyle hamile kalmış. Zırt pırt dertlerinden yakındığı ve şiddet gördüğü adamla hamile kalacak aktivitelerde bulunmaya midesi yetmiş. Ablanız da olsa anneniz de olsa önce kendinizi düşünün. Şu an hem sağlığınızdan oluyorsunuz hem de kötü kısmı elinize bir şey geçmiyor. 3 arıyorsa 1 açın, ablanızın derdi sorun çözmek ya da psikoloğa gitmek değil o bence bu dramı seviyor. Bir şey çözmeye meğili olsa bu noktada olmazdı.
Sonuç olarak önce kendinize odaklanın, ablanız bu kadar ilgiyi hak etmiyor.
 
Açıkçası ne yazarsak yazalım sizin de ablanizi bırakmayacağınızı dusunuyorum. Cunku sizin de psikolojinizi bozmus , surekli kendini acindirip annesini sizi manipule ederek sizin hep vicdanınıza oynamış. O yüzden ona karsi hep dayanamayıp iletisimde kalacaksınız.

Düşüncemi soyleyecek olursam, artik ben anneliğin de kardeşliğin de yerine gore kutsal oldugunu dusunuyorum. Yani kısacası hak edene zamanimi harcarim hak etmeyeni de silerim kafasindayim. Cunku herkesin bir tane hayatı var, kimse kimsenin surekli derdini tasasini çekip arkasini toplamak zorunda değil. Zannetmeyin ki boyle kendim bol keseden salliyorum. Ablanizin birebir aynisi benim gorumcemdi, esim zaten silmisti bana da uzak dur dedi en baştan. Esimi dinlemedim dedim belki normal bir iliski kurabilirim ama imkani yoktu. Sadece kendi derdini anlatir, kocasiyla kafayi bozar. Kocasiyla iyiyken beni aramaz sormaz, ne zaman bir sorun yasasa saatlerce telefonda anlatir. Dedim bu tek taraflı bir iliski, bir kere bile hatır sorup nasılsin demez kendine dert anlatabilecegi cop kutusu arar. Bende cikardim hayatimdan, kafamiz rahat . Benzer bir arkadasim vardi, onu da sildim oh dedim dunya varmis. Enerjimi kendi aileme veriyorum, sana da tavsiye ederim.


Kendi kardesin de olsa bir yerden sonra dur diyebilmelisin. Tamamen hayatından silemiyorsan da bebek dusunuyorum stresten uzak dur dedi doktor, bana dert anlatma dinlemek istemiyorum artik de açma telefonlarini. Ne bicim kardeşsin falan diyecek, evet senin gibiyim bir kere hatır sormazsın sadece derdin olunca aklına geliyorum ne ablaligini gordum de kes at.Anlasin her şeyin farkında oldugunu. Cok ciddiyim yoksa o hasta olmasin derken kendin hasta olacaksin , ki bence senin de psikolojini mahvetmis cok da sağlıklı düşünemiyorsun. Onun cocuklarini dusunecegine biraz da kendi esini dogacak bebegini düşün, hayat boyle biraz bencil olmak gerekiyor. Yoksa kendi hakkına girersin.
Aslında psikolojimi bozduğu doğru ama rasyonel düşünceden yoksun olacak boyutta bir vicdana sahip değilim. Sadece ablamın rahatsızlığı çocukları çok sevmem bu kadar zaman buna katlanmama neden oldu gözüm yeni açılmadı dönem dönem bunları görüp yine de boşver ablandır dediğim zamanlar oldu kendime. Buraya yazma nedenim artık son noktada olmam ve hayatımdan nasıl uzaklaştıracağım konusunda farklı fikirlere ihtiyaç duymam. Çünkü aile mevzuları tanıdık hiçkimseyle paylaşılamıyor malum.
 
Kimisinin iliskisi toksik kavgayla kaosla mutlular. Ömur boyu öyle yasiyolar.

Ben bu türleri dinlyeip anlatmasina izin veripte kendi enerjimi düsüremem.
Sizde belli yasta olmalisijiz bunlarA hayir diyebilin.
Zaten degisien bir sey olmuyor. Kendi kendine yasasinlar kaoslarini.
 
Sınır koy..Senın de bır hayatın var..Psıkologa gıtsın..Açma telefonları kırmakta ıstemıyorsun vs.bı kac kez ac abla ben sana donerım de donme..Mesajlarına da donme ..Kızarsa kızsın..Kırk yılda bır denklesırsenız guzelce konus..Bunlar ruh emiciler...
Evet bugün dedim ona psikolog bulalım sana diye. En son aradığında açmadım. Böyle çok dar zamanlarda açıcam açarsam da yemeğe oturacaktık falan derim
 
Tedavi sürecinde eşim dert dinlemeyi yasakladı diyip kapatın . Kocası izin vermeyince o sizi yok sayabilmiş
Kocası izin vermeyince görüşmeyi kesmedik ablam sadece eşiyle ilgili olumsuz şeyler anlatmayı kesti daha da kinlenmeyelim diye. o kısmı biraz ucu açık anlatmışım. Tedavi görüyorum diye çok dillendirmiyorum bilerek. Çünkü yalandan tedavin nasıl diyip hee iyi diyerek kendi derdine devam etmesine tahammül edemiyorum. Bu yüzden kendimle ilgili bir detay vermiyorum ona genelde.
 
Niye öyle desin ki ablası sağlam bir ağız açmayı hakediyor 😂 Konu sahibi ağzını aç gözünü yum bacım.
Bunu yaptığıma emin olabilirsiniz dönem dönem çıldırıp ne halin varsa gör diyorum ona ettiğim lafları kimseye etmemişimdir. Ama derdi olduğu zaman yine sen haklıydın diye aramızı düzeltmeye çalışıyor. Bu yüzden küsmeden telefonlarını açmamaya başlamak daha mantıklı geldi bana
 
Maalesef böyle insanlar çok ayrılıcam diyip 1000 kez barışan bir türlü kopamayan her türlü psikolojik ve fiziksel şiddet görüp özürüne kanan o beni seviyor diyen bir de çocuk yapmış ablanız çok üzüldüm.. hayata bir kez geliyoruz neden çekiyor? Tamam her ailede kavga olur ama bunun bir ayarı olur yani her şey her şey de kötü olmaz ki.. bence içinizdekileri söyleyin ablanız sonuçta size de kızar belki sonra barışır
 
Maalesef böyle insanlar çok ayrılıcam diyip 1000 kez barışan bir türlü kopamayan her türlü psikolojik ve fiziksel şiddet görüp özürüne kanan o beni seviyor diyen bir de çocuk yapmış ablanız çok üzüldüm.. hayata bir kez geliyoruz neden çekiyor? Tamam her ailede kavga olur ama bunun bir ayarı olur yani her şey her şey de kötü olmaz ki.. bence içinizdekileri söyleyin ablanız sonuçta size de kızar belki sonra barışır
Ablam sadece kavgalarını anlattığı için mutlu anlarına hakim değilim. ablam beni 1 hafta aramayınca anlıyorum mutlu olduğunu.
 
Sizi ağlama duvarı gibi kullanmasına izin vermeyin. Psikolojim şuanda bunları kaldıracak durumda değil, lütfen bana dertlerle gelme deyin açık açık ve dinlemeyin.
Herkes kendi kararlarının sonucunu yaşıyor. Düzelmek istemeyeni zorla düzeltemezsiniz.
 
Kocası izin vermeyince görüşmeyi kesmedik ablam sadece eşiyle ilgili olumsuz şeyler anlatmayı kesti daha da kinlenmeyelim diye. o kısmı biraz ucu açık anlatmışım. Tedavi görüyorum diye çok dillendirmiyorum bilerek. Çünkü yalandan tedavin nasıl diyip hee iyi diyerek kendi derdine devam etmesine tahammül edemiyorum. Bu yüzden kendimle ilgili bir detay vermiyorum ona genelde.
Tam sizde eşim dert dinleme detayı vererek izin vermıyor diyor . Yani ne saçma şeyler yav bunlar kocası dert anlatmasına izin vermeyince anlatmıyorsa sizde Benımkı dinlememe izin vermıyor diyin
 
Tam sizde eşim dert dinleme detayı vererek izin vermıyor diyor . Yani ne saçma şeyler yav bunlar kocası dert anlatmasına izin vermeyince anlatmıyorsa sizde Benımkı dinlememe izin vermıyor diyin
Büyük abimle konuştum bugün bu durumu. Ablam ona da anlatıyormuş meğer sürekli arayıp. Benle konuştuktan sonra ablamı aramış sen ne istiyosun bizden demiş. Beni iş yerinde saatlerce tutuyorsun hadi anladım da biraz abla olsan bu kız çocuk tedavisi görüyor onu strese sokmayayım diye düşünürsün senin kimseye değer verebileceğini düşünmüyorum ben artık demiş. Bu kızı rahat bırak stresten uzak durman gerek demiş doktoru sen uzak dursan yetecek ona demiş. Sonra bana yazdı ablam bu kadar rahatsızdın madem bana söyleyebilirdin diye dedi. Ben de anlatmaya ara verip de konuşmama müsaade etsen belki de söylerdim dedim. Sen gerçekten iyi bir abla olsan abim senle konuştuktan sonra oturup düşünürdün bana bunu yazmazdın dedim. Yine ters ters bişeyler yazdı cevap vermedim.
 
Back
X