Annedir ne yapsa yeridir mi?

pisekar

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
12 Ocak 2018
1.556
2.529
annelik bu degil, bu ne ya simarik cocuk gibi. yukarıda anlatilan seyler korkunç bence. sinir koymayı bilmek gerekiyor. patlamadan kırmadan sinirleri söylemeli ve negatif davranislari beslememeli bence.
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 46 Kg. ile 62 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 158 cm. Başlangıç Kilom :68 Kg. Şimdiki Kilom :67 Kg.

Kelebekmf

Kelebekler vadisi
Üyelik İptali
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
12 Ekim 2020
1.208
2.500
Merhaba güzel kadınlar,

Bu sorunu yazip yazmamak konusunda çok arada kaldim. İçimde duracağına burda dursun dedim🙂

Benim annemle ilişkim hiç cevremde gördüğüm anne-kız ilişkileri gibi olmadi. Normali de yoktur bu işin tabi de. Öyle birbiriyle cok iyi anlaşan insanlar olmadık, küçükken çok takardım bu duruma ama büyüdükçe gördüm ki mükemmel aile yok. Neyse küçüklüğüme inmiyim ordan çıkamam😑 Özetle zorla evlendirilmiş gibi birlikte hayat tüketen anne baba. Bitmeyen kavga gürültü. Annemin ben öleyim o zaman, ben kimim ki zaten tripleri ve göstermelik intihar girişimleri ile kapanış. Bu kadar duygusuz yazdığıma bakmayin küçükken ne ağlardım. Ah o minnoş yüreğim😢. Ne çok üzmüşüm kendimi boşuna. Tabii sonrasında terapiler... Hatta psikiyatrist annen düzelmeden olmaz demişti annemi ikna edemeyince ben evden topuk topuk.

Neyse bugun ki olaya geleyim. Son bir haftadir gündüz uykularına alıştım. Annem de son bir haftadir bana sardı. İki haftada bir arayan kadın arıyor. İnatla o saati hissedip ariyor. Sorun değil uçak modu diye bir şey var dedim. Bugun de yine arar belki diye uçak moduna aldım telefonu. Almaz olaydım...Teli bir açtım hemen beni ara mesajlari. İki saat ya ne olmuş olabilir dedim. Aradım "sen tek yaşıyorsun, sana bir sey oldu, öldün sandım" diye bana bagiriyor. Telefonu niye kapatiyormuşum. Ya dedim aranmak istemedim olabilir. İki saat kapaliydi sadece tel. Ya iyiyim işte diyorum hala kiziyor ağlıyor. Dedim aynısı sana da oldu. Hatta beni ertesi gün aramişti. Ben senin iyi olduğunu öğrenince tamam dedim. Hala ne diye büyütüyosun dedim. (burada ses yukselmeye başladi tabi). Ağlamasina cidden hiç üzülemiyorum. Aksine bende sinir yapiyor. Ağlarken devam ediyor keşke ölsem ben, ben hiç iyi davranilmayi haketmiyorum, neyi hak ediyorum ki zatenler falan. Bir de asla mantıklı bir cümlesi yoktur. Sanki dünyadaki herkes birleşmiş onun ölmesini istiyormuş gibi davranır ve asla ama aslaaa es vermez bunlari sayarken. Bu ölme laflarini falan duyunca bana geldiler yine. 5 yaşında gibi her olaydan dram çıkarıp buraya bağlıyosun, yeter artık şu laflarin zerre etkilemiyor beni dedim bağırarak. Arama beni bidaha dedi kapattı. Arada daha cümleler var da sinirden hatırlamiyorum.

Ya gerçekten terapi, kitap, eğitim vs... Çok fazla şey denedim yillardir. Hayatimın en sorunsuz kaygısız mutlu zamanlarını yaşıyorum şükür. Fakat kadın bu kafaya sarınca geliyolar bana da. Aylarca aramaz şimdi. Ne kadar umursamamaya çalışsam da benim de aklımın kenarında durur. Tedavi ol desem gitmez. Offf bıktım bu drama queenlikten ya. Aman işte yazınca biraz olsun rahatladım.

Nasıl bir iç dökmeyse 1 sayfa tutmuş😱kusura bakmayın artık
Annen çok sevgisiz kalmış bunlar sevgi isteği çığlıkları.

Hani çocuklar dikkat çekmek için ortalığı birbirine katar ya o hesap. Kesinlikle yetişkin davranışı değil haklısınız çok yorucu.

Annenize siz destek olmazsanız kimse destek olmaz. Ona istediği şeyi verin. Koşulsuz sevgi ve ilgi istiyor belli. Bir süre ne yaparsa alttan alın. Süpriz yapın. Ne biliyim bi tatlı alın evine gidin. Önce bi gardını indirsin. Kılıcını kınına koysun. Sonra çok sonra sorunlarınızı konuşun.

Burdan yazmak kolay diyeceksiniz. Ama kader bu vicdanınız rahat etmiyorsa onu tamir etmek size düşüyor. Aslında çocuklar böyle olur anneler onlara ulaşmaya çalışır. Sizde roller değişmiş. Anneniz Belliki çok trajik bir ailede sevgi görmeden büyümüş. Sevgiyi bilmeyen biri sevmeyide bilmez. O sizin anneniz. Kırılmayı üzülmeyi bir kenara bırakın. Ona o kadar kırgınsınız ki onu sevemiyorsunuz. Çok zor bir durum. Allah kolaylık versin.

Sevginin çözemeyeceği hiç bir sorun ykktur.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 243 gün geçti.



Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 47 Kg. ile 64 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 160 cm. Başlangıç Kilom :87.9 Kg. Şimdiki Kilom :84.4 Kg.

kahvetelvesi

Nirvana
Kayıtlı Üye
9 Mayıs 2011
12.158
23.382
Sizin yaşadıklarınızin belki 100 katını yasadi anneniz zamanında. Hala da yaşıyor demek ki. Sadece bana söyle yapıyor diye bakmayın olaya "Bu kadin-yani anneniz-niye bu hale geldi diye de bakin" . Doğru duruşta gün yüzü görmeden belli bir yasa gelen insanlar var ne yazık ki ve biz ne kadar tedavi ol, gel şuraya gidelim vs desek de onlar öyle şeyler ile büyümedigi için ya da insan psikolojisi ile ilgili pek bir şey bilemedikleri için oralı olmuyorlar. Kusura bakmayın ama ben anneniz için de üzüldüm sizden daha çok hatta. Çünkü yıllarca yaşadığı bir durum olmalı onun için. Mesela siz şimdi kaçıp kurtulmuşsunuz en azından o onu da yapamamış. Bu coğrafyada kadın olmal zor çok zor. Hele eskiden daha da zormus. Belli bir azinlik harici. Ne desem ama diye başlayan cümleler gelecek onun için belki anlayan anlar.
Herkesin ayrı bir hayatı var.
Zor çocukluk yaşayan insan belli bir yaştan sonra gözünü sıkı sıkı kapatmazsa etrafa verdiği zararı fark eder, tedavi olur.
Hem tedavi olmayayım, hem duygu sömürüsü yapayım, hem herkes beni çeksin.

Çözüme kapalı anne karşısında konu sahibi de kendi sağlığını korumak zorunda.
 

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.392
2.518
Belki biraz acımasızca gelecek ama ben anneliğe gerekenden fazla kutsallık yüklendiğini düşünüyorum. Anneler ne yaparsa yapsın alttan alınacak diye bir şart yok. Çocukluklarındaki ezilmişliklerinin acısını kendi çocuklarını ezerek çıkarmaya hakları yok. Sırf anneniz diye kendi hayatınızı cehenneme çevirme pahasına onu idare etmemelisiniz bana kalırsa. Çünkü siz de bu hayata bir kere geliyorsunuz. Annenizin sizi dünyaya getirmiş olması size bir lütuf değil, onun seçimi. Dolayısıyla gönül ister ki her anne kız gibi paylaşımcı, destekleyici, sıcaklığını hissedecek bir ilişki kurulsun tabi ki. Ama olmuyorsa ve bu sizi çok yıpratıyorsa bence mesafeli ilişki candır.

Ben annemle 2 haftada bir konuşurum. Ve hep o beni arar. Ben aramıyorum hiç. Kendimce çok haklı gerekçelerim var. Karakter olarak da asla anlaşamayacağım bir insan tipidir kendisi. Ama bağları koparmıyorum anne hakkı var diye. Bize 2 haftada bir 2-3 dakikalık konuşma yetiyor. Fazlası zarar. Bu konuşmalarda da derinlere inilmez, dertleşilmez. Hal hatır sorulur ve kapatılır telefon. Annem de ben de böyle olmasına alışkınız. Ne onun bana tahammülü var, ne benim ona çünkü.

Siz de kendi ilişki dinamiğinizi bilirsiniz. Ne onu ne kendinizi yıpratmayacak bir mesafede asgari müşterekte görüşürsünüz. Ama sorunları masaya yatırıp çözmeyi denemeyin bence. Çok denemiş ve yıpranmışsınız belli ki. Sadece yüzeysel bir diyalog ile de bağları koparmadan yürütülebilir ilişki. Ama bu size uymazsa size annenizle ilgili durumda kolaylıklar dilerim. Çünkü insanın içinden gelmeden bir şeyleri yapmak zorunda kalması içini çürütüyor.
 

flamefire

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
6 Aralık 2018
9.555
8.253
Merhaba güzel kadınlar,

Bu sorunu yazip yazmamak konusunda çok arada kaldim. İçimde duracağına burda dursun dedim🙂

Benim annemle ilişkim hiç cevremde gördüğüm anne-kız ilişkileri gibi olmadi. Normali de yoktur bu işin tabi de. Öyle birbiriyle cok iyi anlaşan insanlar olmadık, küçükken çok takardım bu duruma ama büyüdükçe gördüm ki mükemmel aile yok. Neyse küçüklüğüme inmiyim ordan çıkamam😑 Özetle zorla evlendirilmiş gibi birlikte hayat tüketen anne baba. Bitmeyen kavga gürültü. Annemin ben öleyim o zaman, ben kimim ki zaten tripleri ve göstermelik intihar girişimleri ile kapanış. Bu kadar duygusuz yazdığıma bakmayin küçükken ne ağlardım. Ah o minnoş yüreğim😢. Ne çok üzmüşüm kendimi boşuna. Tabii sonrasında terapiler... Hatta psikiyatrist annen düzelmeden olmaz demişti annemi ikna edemeyince ben evden topuk topuk.

Neyse bugun ki olaya geleyim. Son bir haftadir gündüz uykularına alıştım. Annem de son bir haftadir bana sardı. İki haftada bir arayan kadın arıyor. İnatla o saati hissedip ariyor. Sorun değil uçak modu diye bir şey var dedim. Bugun de yine arar belki diye uçak moduna aldım telefonu. Almaz olaydım...Teli bir açtım hemen beni ara mesajlari. İki saat ya ne olmuş olabilir dedim. Aradım "sen tek yaşıyorsun, sana bir sey oldu, öldün sandım" diye bana bagiriyor. Telefonu niye kapatiyormuşum. Ya dedim aranmak istemedim olabilir. İki saat kapaliydi sadece tel. Ya iyiyim işte diyorum hala kiziyor ağlıyor. Dedim aynısı sana da oldu. Hatta beni ertesi gün aramişti. Ben senin iyi olduğunu öğrenince tamam dedim. Hala ne diye büyütüyosun dedim. (burada ses yukselmeye başladi tabi). Ağlamasina cidden hiç üzülemiyorum. Aksine bende sinir yapiyor. Ağlarken devam ediyor keşke ölsem ben, ben hiç iyi davranilmayi haketmiyorum, neyi hak ediyorum ki zatenler falan. Bir de asla mantıklı bir cümlesi yoktur. Sanki dünyadaki herkes birleşmiş onun ölmesini istiyormuş gibi davranır ve asla ama aslaaa es vermez bunlari sayarken. Bu ölme laflarini falan duyunca bana geldiler yine. 5 yaşında gibi her olaydan dram çıkarıp buraya bağlıyosun, yeter artık şu laflarin zerre etkilemiyor beni dedim bağırarak. Arama beni bidaha dedi kapattı. Arada daha cümleler var da sinirden hatırlamiyorum.

Ya gerçekten terapi, kitap, eğitim vs... Çok fazla şey denedim yillardir. Hayatimın en sorunsuz kaygısız mutlu zamanlarını yaşıyorum şükür. Fakat kadın bu kafaya sarınca geliyolar bana da. Aylarca aramaz şimdi. Ne kadar umursamamaya çalışsam da benim de aklımın kenarında durur. Tedavi ol desem gitmez. Offf bıktım bu drama queenlikten ya. Aman işte yazınca biraz olsun rahatladım.

Nasıl bir iç dökmeyse 1 sayfa tutmuş😱kusura bakmayın artık
Arasın canım ya .Anne babalar bır yerden donra evlatlara sarıyor .Boşver arasın .Ben senı anladım yanlış anlama ama yapacak bısey yok .Onlarda ole ne yapalım
 

sevdayadahil

Üye
Kayıtlı Üye
16 Ağustos 2021
350
293
30
Merhaba güzel kadınlar,

Bu sorunu yazip yazmamak konusunda çok arada kaldim. İçimde duracağına burda dursun dedim🙂

Benim annemle ilişkim hiç cevremde gördüğüm anne-kız ilişkileri gibi olmadi. Normali de yoktur bu işin tabi de. Öyle birbiriyle cok iyi anlaşan insanlar olmadık, küçükken çok takardım bu duruma ama büyüdükçe gördüm ki mükemmel aile yok. Neyse küçüklüğüme inmiyim ordan çıkamam😑 Özetle zorla evlendirilmiş gibi birlikte hayat tüketen anne baba. Bitmeyen kavga gürültü. Annemin ben öleyim o zaman, ben kimim ki zaten tripleri ve göstermelik intihar girişimleri ile kapanış. Bu kadar duygusuz yazdığıma bakmayin küçükken ne ağlardım. Ah o minnoş yüreğim😢. Ne çok üzmüşüm kendimi boşuna. Tabii sonrasında terapiler... Hatta psikiyatrist annen düzelmeden olmaz demişti annemi ikna edemeyince ben evden topuk topuk.

Neyse bugun ki olaya geleyim. Son bir haftadir gündüz uykularına alıştım. Annem de son bir haftadir bana sardı. İki haftada bir arayan kadın arıyor. İnatla o saati hissedip ariyor. Sorun değil uçak modu diye bir şey var dedim. Bugun de yine arar belki diye uçak moduna aldım telefonu. Almaz olaydım...Teli bir açtım hemen beni ara mesajlari. İki saat ya ne olmuş olabilir dedim. Aradım "sen tek yaşıyorsun, sana bir sey oldu, öldün sandım" diye bana bagiriyor. Telefonu niye kapatiyormuşum. Ya dedim aranmak istemedim olabilir. İki saat kapaliydi sadece tel. Ya iyiyim işte diyorum hala kiziyor ağlıyor. Dedim aynısı sana da oldu. Hatta beni ertesi gün aramişti. Ben senin iyi olduğunu öğrenince tamam dedim. Hala ne diye büyütüyosun dedim. (burada ses yukselmeye başladi tabi). Ağlamasina cidden hiç üzülemiyorum. Aksine bende sinir yapiyor. Ağlarken devam ediyor keşke ölsem ben, ben hiç iyi davranilmayi haketmiyorum, neyi hak ediyorum ki zatenler falan. Bir de asla mantıklı bir cümlesi yoktur. Sanki dünyadaki herkes birleşmiş onun ölmesini istiyormuş gibi davranır ve asla ama aslaaa es vermez bunlari sayarken. Bu ölme laflarini falan duyunca bana geldiler yine. 5 yaşında gibi her olaydan dram çıkarıp buraya bağlıyosun, yeter artık şu laflarin zerre etkilemiyor beni dedim bağırarak. Arama beni bidaha dedi kapattı. Arada daha cümleler var da sinirden hatırlamiyorum.

Ya gerçekten terapi, kitap, eğitim vs... Çok fazla şey denedim yillardir. Hayatimın en sorunsuz kaygısız mutlu zamanlarını yaşıyorum şükür. Fakat kadın bu kafaya sarınca geliyolar bana da. Aylarca aramaz şimdi. Ne kadar umursamamaya çalışsam da benim de aklımın kenarında durur. Tedavi ol desem gitmez. Offf bıktım bu drama queenlikten ya. Aman işte yazınca biraz olsun rahatladım.

Nasıl bir iç dökmeyse 1 sayfa tutmuş😱kusura bakmayın artık
Değildir tabi. Yani bana göre mutsuz eden olaylardan insanlardan uzaklasmalı. Tabi bu anne olunca is biraz değişiyor. Zor günler geçirmiş sanırım anneniz. O yüzden böyle bir çöküşte. Ve sizi de merak etmesi gayet doğal. Öncesinde anne bu saatlerde uyuyorum telefona cevap veremeyebilirim deseydiniz bence sorun olmazdı. Annem sizin annenizin on katını yapmıştır emin olun. Fiziksel, psikolojik siddet vardı ergenliğe kadar. Benim de babamdan kaynaklıydı. Üniversiteden sonra da devam etti annemin psikolojik şiddeti. Aldatan bir eşi kabul etmesi, bizi buna mahkum etmesi falan da filan. Ama yine de anneme çok üzülürüm. Asla onu yalnız bırakmak istemem. Hep var olsun. Bir gün kaybedersem diye de çok korkuyorum. Sizi anlıyorum. Ama annenizi de anlamaya çalışın.
 

Brahma90

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
1 Nisan 2014
1.248
5.310
Ya ne çekmiş olursa olsun, ben öleyim mutlu ol tripleriyle sizi huzursuz etmesini asla haklı göstermez. İnsan der ki çocuğumu üzmeyeyim. O çekti zamanında diye sen neden çekesin, onun çektikleri yok mu oluyor sanki. Bence tamamen bu yapılan bencillik. Bir de kendine sen yüklenme. Allah sabır versin.
 

Miniminiminicik

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
14 Mart 2019
1.110
1.431
30
Bu telefon açılmayınca triplere normalde de karşıyım
Her sn telefon elimde gezemiyorum öyle olamıyorum
Bazen başka odada unuttuğum, çalarken banyoda yada wcde olduğum, tel. İçerdeyken balkon yıkadığım yada çöp atmaya gittiğim dönerkende konu komşuya 5 dk oyalandığım zamanlar birileri mutlaka arar
Kutsal Bi varlıkmış gibi davranamıyorum telefona
Sırf bu yüzden eşimden yaklaşık 8 sene boyunca trip yedim
Adam artık alıştı mesela
Başıma bişey geleceği varsa gelir 112 ararım yada vadem dolmuşsa ölür giderim
İşte zaten buna engel olamaz
Çocuklara bişey olsa ben varım zaten elimden geleni yaparım
Hastaneyse hastane yani
He arar 3 4 saat dönüş yapmazsam evet sorumsuzluk ama 2 saat Bi işim olabilir aklıma telefon gelmeyebilir
Yada geçse uyumuş olabilirim
Bazı insanların bunları düşünmesi Lazım
Gerçekten telefonla yaşamayanlar var
 

strawberryland

beni bi atın sırtına atın, tın tın gideyim...
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
4 Eylül 2010
701
1.435
annelik bu degil, bu ne ya simarik cocuk gibi. yukarıda anlatilan seyler korkunç bence. sinir koymayı bilmek gerekiyor. patlamadan kırmadan sinirleri söylemeli ve negatif davranislari beslememeli bence.
Evet annelik degil cocukluk gibi. Biz iki cocuk gibi buyuduk hatirliyorum. Sınır da koysam o sınır davulla zurnayla aşılıyor gibi. Umarim patlamadan başarabilirim.
 


strawberryland

beni bi atın sırtına atın, tın tın gideyim...
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
4 Eylül 2010
701
1.435
Annen çok sevgisiz kalmış bunlar sevgi isteği çığlıkları.

Hani çocuklar dikkat çekmek için ortalığı birbirine katar ya o hesap. Kesinlikle yetişkin davranışı değil haklısınız çok yorucu.

Annenize siz destek olmazsanız kimse destek olmaz. Ona istediği şeyi verin. Koşulsuz sevgi ve ilgi istiyor belli. Bir süre ne yaparsa alttan alın. Süpriz yapın. Ne biliyim bi tatlı alın evine gidin. Önce bi gardını indirsin. Kılıcını kınına koysun. Sonra çok sonra sorunlarınızı konuşun.

Burdan yazmak kolay diyeceksiniz. Ama kader bu vicdanınız rahat etmiyorsa onu tamir etmek size düşüyor. Aslında çocuklar böyle olur anneler onlara ulaşmaya çalışır. Sizde roller değişmiş. Anneniz Belliki çok trajik bir ailede sevgi görmeden büyümüş. Sevgiyi bilmeyen biri sevmeyide bilmez. O sizin anneniz. Kırılmayı üzülmeyi bir kenara bırakın. Ona o kadar kırgınsınız ki onu sevemiyorsunuz. Çok zor bir durum. Allah kolaylık versin.

Sevginin çözemeyeceği hiç bir sorun ykktur.
Siz de haklısınız belki oradan öyle duruyordur ama dediklerinizi defalarca denedim. Ona haklı olduğunu söyledim. Bu kadar şeye rağmen kendi ayakları üstünde durup beni büyüttüğü için minnettar olduğunu söyledim. Onun yerinde olsam bu kadar dik duramayacağımdan bahsettim. Sarıldım. Ağladık falan. Sonuç yine buralara dönuyoruz🤷🏽‍♀️her tartışmada sanki ona hayati dar eden benmişim gibi üstüme gelmesi. Benimle artık kavga etme demesi🤦🏽‍♀️🤦🏽‍♀️sanki eden benmişim gibi. Offf valla bihtim yaa
 


strawberryland

beni bi atın sırtına atın, tın tın gideyim...
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
4 Eylül 2010
701
1.435
Herkesin ayrı bir hayatı var.
Zor çocukluk yaşayan insan belli bir yaştan sonra gözünü sıkı sıkı kapatmazsa etrafa verdiği zararı fark eder, tedavi olur.
Hem tedavi olmayayım, hem duygu sömürüsü yapayım, hem herkes beni çeksin.

Çözüme kapalı anne karşısında konu sahibi de kendi sağlığını korumak zorunda.
Kimse kalmadı işte etrafında. Çok üzülüyorum. Aslında özü iyi ama diyip hayatımızı mahvedebilecek potansiyele sahip olanlardan. Ama ona kalsa tek hakli o. Var elbet haklı olduğu konular ama gidiş yolundan kalıyor. Evet hem hayata tutunmayayım hem de kızım tribimi çeksin aşırı bencillik. Benim de bencil olmaya hakkım var da ah şu vicdan olmasa🥴
 


strawberryland

beni bi atın sırtına atın, tın tın gideyim...
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
4 Eylül 2010
701
1.435
Belki biraz acımasızca gelecek ama ben anneliğe gerekenden fazla kutsallık yüklendiğini düşünüyorum. Anneler ne yaparsa yapsın alttan alınacak diye bir şart yok. Çocukluklarındaki ezilmişliklerinin acısını kendi çocuklarını ezerek çıkarmaya hakları yok. Sırf anneniz diye kendi hayatınızı cehenneme çevirme pahasına onu idare etmemelisiniz bana kalırsa. Çünkü siz de bu hayata bir kere geliyorsunuz. Annenizin sizi dünyaya getirmiş olması size bir lütuf değil, onun seçimi. Dolayısıyla gönül ister ki her anne kız gibi paylaşımcı, destekleyici, sıcaklığını hissedecek bir ilişki kurulsun tabi ki. Ama olmuyorsa ve bu sizi çok yıpratıyorsa bence mesafeli ilişki candır.

Ben annemle 2 haftada bir konuşurum. Ve hep o beni arar. Ben aramıyorum hiç. Kendimce çok haklı gerekçelerim var. Karakter olarak da asla anlaşamayacağım bir insan tipidir kendisi. Ama bağları koparmıyorum anne hakkı var diye. Bize 2 haftada bir 2-3 dakikalık konuşma yetiyor. Fazlası zarar. Bu konuşmalarda da derinlere inilmez, dertleşilmez. Hal hatır sorulur ve kapatılır telefon. Annem de ben de böyle olmasına alışkınız. Ne onun bana tahammülü var, ne benim ona çünkü.

Siz de kendi ilişki dinamiğinizi bilirsiniz. Ne onu ne kendinizi yıpratmayacak bir mesafede asgari müşterekte görüşürsünüz. Ama sorunları masaya yatırıp çözmeyi denemeyin bence. Çok denemiş ve yıpranmışsınız belli ki. Sadece yüzeysel bir diyalog ile de bağları koparmadan yürütülebilir ilişki. Ama bu size uymazsa size annenizle ilgili durumda kolaylıklar dilerim. Çünkü insanın içinden gelmeden bir şeyleri yapmak zorunda kalması içini çürütüyor.
Gerçekten beni anlayan biri. Üzüldüm cidden annenizle böyle olmanıza. Varmış demek ki bizim gibi olanlar.

Evet cidden tüm yollar denendi. O dram filmlerindeki acıklı yüzleşme sahneleri yapıldı fonda ağır müziklerle😅ağlaşıldı, geçmiş yad edildi. Silahlar kenara bırakıldı. yok arkadaş en saçma konudan hop başa sarıyor. Bu sefer kendime inancim kalmıyor. Ya o kadar yol katettim yine başaramadım sakin kalamadim diye.
 


strawberryland

beni bi atın sırtına atın, tın tın gideyim...
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
4 Eylül 2010
701
1.435
Arasın canım ya .Anne babalar bır yerden donra evlatlara sarıyor .Boşver arasın .Ben senı anladım yanlış anlama ama yapacak bısey yok .Onlarda ole ne yapalım
Çare kabullenmek diyorsunuz haklısınız elde başka bir şey kalmadı.
 


strawberryland

beni bi atın sırtına atın, tın tın gideyim...
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
4 Eylül 2010
701
1.435
Değildir tabi. Yani bana göre mutsuz eden olaylardan insanlardan uzaklasmalı. Tabi bu anne olunca is biraz değişiyor. Zor günler geçirmiş sanırım anneniz. O yüzden böyle bir çöküşte. Ve sizi de merak etmesi gayet doğal. Öncesinde anne bu saatlerde uyuyorum telefona cevap veremeyebilirim deseydiniz bence sorun olmazdı. Annem sizin annenizin on katını yapmıştır emin olun. Fiziksel, psikolojik siddet vardı ergenliğe kadar. Benim de babamdan kaynaklıydı. Üniversiteden sonra da devam etti annemin psikolojik şiddeti. Aldatan bir eşi kabul etmesi, bizi buna mahkum etmesi falan da filan. Ama yine de anneme çok üzülürüm. Asla onu yalnız bırakmak istemem. Hep var olsun. Bir gün kaybedersem diye de çok korkuyorum. Sizi anlıyorum. Ama annenizi de anlamaya çalışın.
Tesekkürler mesajınız için. Aslında olay haber verip vermemek değil. Her hoşuna gitmeyen şeyde olayı buraya getirmekte beis görmemesi. Durduk yere yine eskisi gibi olacak aramız bir durup düşüneyim dememesi. Benim bu anlattiğım olay artik en hafifimiz. Sular duruldu artık sakiniz sanıyorum ondan canım sıkıldı. Ben cidden karşımdakiyke olay yarışına girmeyi sevmem de eskiden fiziksel, psikolojik şiddet hatta adli vakalık olayımız vardi. Sırf ona laf gelmesin diye yazmadım burada. Emin olun çok ağır şeyler yaşadım ben de. Ben de ona üzülüyorum ama kendimi korumam gerektiğinde bencilleşiyorum maalesef.
 


strawberryland

beni bi atın sırtına atın, tın tın gideyim...
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
4 Eylül 2010
701
1.435
Ya ne çekmiş olursa olsun, ben öleyim mutlu ol tripleriyle sizi huzursuz etmesini asla haklı göstermez. İnsan der ki çocuğumu üzmeyeyim. O çekti zamanında diye sen neden çekesin, onun çektikleri yok mu oluyor sanki. Bence tamamen bu yapılan bencillik. Bir de kendine sen yüklenme. Allah sabır versin.

Piiii benim annem mi diyecek bunlari keşke dese. Onun sesiyle okumaya çalıştım yok hayal dünyam bile izin vermedi😅
Teşekkür ederim amin.