Annemi seçtim diyen eş

canancn42 .!.:

Güncelleme: Konuştuk eşimle. Ben düzeleceğim söz veriyorum ama anneme git diyemem bizimle yaşasın diyor. Ev tutma fikrine asla cazip bakmıyor öyle bir durumda kahrından ölürmüş annesi. Ne istersen yaparım vs vs he dersen yarın annemi alıp geleyim yoksa dönülmez bir yola gireriz, diyor...
1 sene 2 sene 5 sene değil ki Allah ömür verdikçe birlikte mi yaşayacağız. Benim çekirdek ailemle birlikte yaşamak istemem suç mu şımarıklık mı ya. Kadının evinin olmaması da benim suçum mu. Ya da bir kızı olsaydı onda kalırdı belki. Eşim Kendimi suçlu hissettiriyor. Annesi de hiç demiyor ki oğlum sorun benle alakalı mı , nasıl yapalım, böyle de olmuyor..

Genişletmek için tıkla...

Siz ne dediniz cevap olarak?

titanikli .!.:

Siz ne dediniz cevap olarak?

Genişletmek için tıkla...

Hayır dedim. Annene ev tutalım dedim. Bana o teklifle gelme anneme söyleyemem dönüşü olmayan bir yola giriyoruz dedi çıktı gitti.

canancn42 .!.:

Hayır dedim. Annene ev tutalım dedim. Bana o teklifle gelme anneme söyleyemem dönüşü olmayan bir yola giriyoruz dedi çıktı gitti.

Genişletmek için tıkla...

Annesine sınır koyamadığı için boşanmayı göze alan bir sorunlu tip daha Genç kızlara sesleniyorum evleneceğiniz erkeklerde şu iki kritere dikkat edin: Göbek bağı kesilmiş mi?, Memeden kesilmiş mi?

canancn42 .!.:

Merhaba
7 senelik evliyim. Eşimin babası 4 sene önce vefat etti annesinin bir evi yoktu. 2 senedir bizimle yaşıyordu çocuğumuza bakıyordu. Sürekli laf sokmalar,özel alan bırakmamalar, sürekli oğluna yaranmaya çalışmalar, akşam olduğunda bile eşimle beni başbaşa bırakmayıp gece yarılarına kadar oğluyla çay keyfi yapmalar, yaptığım yemeği yememeler vs vs sonucunda patlama yaşadım ve eşimle kavga ettik. Valizini topladı annesiyle birlikte gitti ben eşime git dedim daha doğrusu.( kendsi her kavgada boşanma lafını ağzına alan biri en son tak etti bana da)
Şimdi eşim bana beni tercih yapmak zorunda bıraktın ben de annemi seçtim diyor. Ben annemle başka eve çıkacağım diyor. Halbuki ben bu teklifi en başından beri annesi için yaptım kabul etmedi. Annene yakınlarda bir ev tutalım kardeşin de maddi destekte bulunur ,ev üstüne ev olmaz dedim. Kestirip attı. "Annesini evine sığdıramadı " derlermiş.
Eltim ve eşi kayınvalidemi evlerine davet dahi etmiyor. Eşim annesi gelmeden önce bana annem haftasonları kardeşime gider yalnız kalırız diyordu....
Annesi dışında da problemlerimiz var. Saygı,değer görmediğimi düşünüyorum. İltifat yok güzel söz yok gönül alma naz çekme yok. Ev işlerine yardım etme yok. Ben çalışıyorum.
Çok sabrettim ama yine ara ara vicdan yapıyorum ben kötü bir insan ,eş miyim diye...

Güncelleme: Konuştuk eşimle. Ben düzeleceğim söz veriyorum ama anneme git diyemem bizimle yaşasın diyor. Ev tutma fikrine asla cazip bakmıyor öyle bir durumda kahrından ölürmüş annesi. Ne istersen yaparım vs vs he dersen yarın annemi alıp geleyim yoksa dönülmez bir yola gireriz, diyor...
1 sene 2 sene 5 sene değil ki Allah ömür verdikçe birlikte mi yaşayacağız. Benim çekirdek ailemle birlikte yaşamak istemem suç mu şımarıklık mı ya. Kadının evinin olmaması da benim suçum mu. Ya da bir kızı olsaydı onda kalırdı belki. Eşim Kendimi suçlu hissettiriyor. Annesi de hiç demiyor ki oğlum sorun benle alakalı mı , nasıl yapalım, böyle de olmuyor..

Genişletmek için tıkla...

Açık konuşmak gerekirse, en başta birlikte yaşamayı kabul etmeniz süreci bugüne getirmiş. Çünkü bir kere o düzen kurulunca, sonradan “artık ayrı yaşayalım” demek karşı tarafta reddedilme gibi algılanır Kayınvalidenizinde kendi perspektifinden size dair kırgınlıkları olabilir bunu içine atmış ve zamanla farklı şekillerde yansıtıyor olabilir. Çevre baskısını ve erkeklerin bu durumu da sindirmeyeceği açık kabul edelim sevdiği kadınlar arasında kalmak zor.


Ama bu şu gerçeği değiştirmiyor: Hiç kimse evliliğinde kendi alanından vazgeçmek zorunda değil. Aynı evde yaşamak istememek bencillik değil, en temel sınırdır.


Ben de benzer süreçlerden geçtim. Eşimle birbirimizi sevmemize rağmen, aile ve sınır konuları yüzünden çok yıprandık. Özellikle son 4 aydır lohusalık döneminde eşimin annesi tek yaşıyor ve sigara bağımlısı bzişn evde balkonda içiyor diye yıllardır bitmeyen bir problem var zatürre falan oluyor sürekli Sonra da fark ettim ki bir kumam var ve manüpüle ediyor sürekli bizi hem psikolojik olarak hem bedensel olarak rahatsızlıkları bitmiyor ve bitmeyen bir magduriyet yalnız büyütmüş eşim ve abisini vs vs bizim konu uzar gider ama hamile iken dahi kavga ettik ve en son lohusa iken içinde birktirdiklerim öyle bir patladı ki hâlâ etkisi süren bir meseleye dönüştü. O süreç bana şunu çok net öğretti: Başta konulmayan sınırlar, ileride çok daha sert ve kırıcı şekilde konuluyor.


Ben kendi adıma çok net bir çizgi çektim: O kavgadan sonra asla yüzünü bile görmek istemiyorum ama sürekli eşimle aramızda soruna sebep oluyor ama aynı zamanda bebeğimiz var ve sürekli konuşup pozitif bir ortam sağlıyoruz başarabilecek miyim bilmiyorum elimde çok çaresiz kalıyor elbette ama başka kimse yok destek olacak kadın teflon tava gibi yine sohbet muhabbet etmek istiyor sonra bakıyorum hırsını alamıyor kavga çıkarıyor....


Sizin durumunuzda da eşinizin söylediği gibi bir “tercih” meselesi yok aslında. Siz annesini hayatından çıkarmasını istemiyorsunuz, sadece sağlıklı bir düzen istiyorsunuz. Ama eşiniz bunu bir güç savaşına çeviriyor ve “ya böyle ya hiç” diyor. Bu da çözüm değil, dayatma.


Şunu net söylemeniz gerekiyor:Aynı evde yaşamayı kabul etmiyorum. Bu benim sınırım. Ama annesine destek olunmasına karşı değilim, birlikte çözüm bulabiliriz.


Eğer bu noktada hâlâ sizi anlamıyorsa, mesele zaten sadece kayınvalide değil. Evliliğin içinde saygı, denge ve ortak karar eksikliği var demektir.


Ortak bir konuşma yapılacaksa da bu, sizi ikna etmek için değil, çözüm üretmek için olmalı. Gerekirse bir uzman ya da aile büyüğü eşliğinde konuşulabilir ama sizin sınırınız tartışmaya açık bir konu gibi sunulmamalı.Ayrıca bu konuşma esnasında kavga etmekten haklılık savaşından kaçının sizin amacınız karşı tarafın ne kadar kötü olduğunu ispat etmek değil unutmayın saygıyla ve incitmeden konuşun tek bir hatanız sizi suçlu konumuna düşürür. Manüpüle olmayıjn. Sürdürülebilir olmadığını unutmayın ve unutturmayın.


Son olarak şunu unutmayın:Kendi çekirdek ailenizle ayrı bir düzen kurmak istemek ne suç ne şımarıklık. Ama bu sınırı başkası sizin yerinize korumaz, sizin net olmanız gerekir.

Hep beraber aynı evde otura otura kocanız kimle evli olduğunu karıştırmış galiba.

Ne saygı ne sevgi görüyorum demişsiniz yazık cidden. Hepsinin en iyisini hak ediyorsunuz da karşınızdaki adam değil ki. Boşanın gitsin. Adam terk etmiş gitmiş sizi ve evladınızı. Hayırsız.

Daha iyilerine layıksınız. Bu iş devam ederse yarın bir gün daha beter ayrılırsınız.

Erkek önce ailesinden boşanacak sonra evlenecek.. konu sahibi sonuc ne oldu merak ettim kılavuz istemiyor ama

Girsin bakalım dönülmez yoluna. Gitsin anasının kucağında yaşasın

canancn42 .!.:

Merhaba
7 senelik evliyim. Eşimin babası 4 sene önce vefat etti annesinin bir evi yoktu. 2 senedir bizimle yaşıyordu çocuğumuza bakıyordu. Sürekli laf sokmalar,özel alan bırakmamalar, sürekli oğluna yaranmaya çalışmalar, akşam olduğunda bile eşimle beni başbaşa bırakmayıp gece yarılarına kadar oğluyla çay keyfi yapmalar, yaptığım yemeği yememeler vs vs sonucunda patlama yaşadım ve eşimle kavga ettik. Valizini topladı annesiyle birlikte gitti ben eşime git dedim daha doğrusu.( kendsi her kavgada boşanma lafını ağzına alan biri en son tak etti bana da)
Şimdi eşim bana beni tercih yapmak zorunda bıraktın ben de annemi seçtim diyor. Ben annemle başka eve çıkacağım diyor. Halbuki ben bu teklifi en başından beri annesi için yaptım kabul etmedi. Annene yakınlarda bir ev tutalım kardeşin de maddi destekte bulunur ,ev üstüne ev olmaz dedim. Kestirip attı. "Annesini evine sığdıramadı " derlermiş.
Eltim ve eşi kayınvalidemi evlerine davet dahi etmiyor. Eşim annesi gelmeden önce bana annem haftasonları kardeşime gider yalnız kalırız diyordu....
Annesi dışında da problemlerimiz var. Saygı,değer görmediğimi düşünüyorum. İltifat yok güzel söz yok gönül alma naz çekme yok. Ev işlerine yardım etme yok. Ben çalışıyorum.
Çok sabrettim ama yine ara ara vicdan yapıyorum ben kötü bir insan ,eş miyim diye...

Güncelleme: Konuştuk eşimle. Ben düzeleceğim söz veriyorum ama anneme git diyemem bizimle yaşasın diyor. Ev tutma fikrine asla cazip bakmıyor öyle bir durumda kahrından ölürmüş annesi. Ne istersen yaparım vs vs he dersen yarın annemi alıp geleyim yoksa dönülmez bir yola gireriz, diyor...
1 sene 2 sene 5 sene değil ki Allah ömür verdikçe birlikte mi yaşayacağız. Benim çekirdek ailemle birlikte yaşamak istemem suç mu şımarıklık mı ya. Kadının evinin olmaması da benim suçum mu. Ya da bir kızı olsaydı onda kalırdı belki. Eşim Kendimi suçlu hissettiriyor. Annesi de hiç demiyor ki oğlum sorun benle alakalı mı , nasıl yapalım, böyle de olmuyor..

Genişletmek için tıkla...

Bu işin doğrusu annenin kendi evinin olması sizlerin onu arayıp sorması gidip gelmesi.Annenin kendi dostlarıyla arkadaşlarıyla vakit geçirmesi ve o yaşında çocuk peşinde koşmaması,çocuk bakıcılığı yapmaması.Para yaşlılıkta lazım lafı çok doğru.Maddi yeterliliği olsa acaba kayınvalide sizle oturmayı istermi .Maalesefki anne sokağa bırakılmayacağına göre eşiniz ve kardeşi ellerini ceplerine atacaklar ev kiralayacaklar ve kadına bakacaklar.Sizde kreş bakıcı vs ile çocuğunuza çözüm yolu bulacaksınız.

Bundan eş olmaz anasını seçmiş zaten gitsin onunla yaşasın siz şimdi tamam derseniz yarın yine aynı olucak bir şey değişmeyecek boşuna zaman kaybı

canancn42 .!.:

Merhaba
7 senelik evliyim. Eşimin babası 4 sene önce vefat etti annesinin bir evi yoktu. 2 senedir bizimle yaşıyordu çocuğumuza bakıyordu. Sürekli laf sokmalar,özel alan bırakmamalar, sürekli oğluna yaranmaya çalışmalar, akşam olduğunda bile eşimle beni başbaşa bırakmayıp gece yarılarına kadar oğluyla çay keyfi yapmalar, yaptığım yemeği yememeler vs vs sonucunda patlama yaşadım ve eşimle kavga ettik. Valizini topladı annesiyle birlikte gitti ben eşime git dedim daha doğrusu.( kendsi her kavgada boşanma lafını ağzına alan biri en son tak etti bana da)
Şimdi eşim bana beni tercih yapmak zorunda bıraktın ben de annemi seçtim diyor. Ben annemle başka eve çıkacağım diyor. Halbuki ben bu teklifi en başından beri annesi için yaptım kabul etmedi. Annene yakınlarda bir ev tutalım kardeşin de maddi destekte bulunur ,ev üstüne ev olmaz dedim. Kestirip attı. "Annesini evine sığdıramadı " derlermiş.
Eltim ve eşi kayınvalidemi evlerine davet dahi etmiyor. Eşim annesi gelmeden önce bana annem haftasonları kardeşime gider yalnız kalırız diyordu....
Annesi dışında da problemlerimiz var. Saygı,değer görmediğimi düşünüyorum. İltifat yok güzel söz yok gönül alma naz çekme yok. Ev işlerine yardım etme yok. Ben çalışıyorum.
Çok sabrettim ama yine ara ara vicdan yapıyorum ben kötü bir insan ,eş miyim diye...

Güncelleme: Konuştuk eşimle. Ben düzeleceğim söz veriyorum ama anneme git diyemem bizimle yaşasın diyor. Ev tutma fikrine asla cazip bakmıyor öyle bir durumda kahrından ölürmüş annesi. Ne istersen yaparım vs vs he dersen yarın annemi alıp geleyim yoksa dönülmez bir yola gireriz, diyor...
1 sene 2 sene 5 sene değil ki Allah ömür verdikçe birlikte mi yaşayacağız. Benim çekirdek ailemle birlikte yaşamak istemem suç mu şımarıklık mı ya. Kadının evinin olmaması da benim suçum mu. Ya da bir kızı olsaydı onda kalırdı belki. Eşim Kendimi suçlu hissettiriyor. Annesi de hiç demiyor ki oğlum sorun benle alakalı mı , nasıl yapalım, böyle de olmuyor..

Genişletmek için tıkla...

Bakın benim babamda yıllarca aynısını yaptı.
Hep babannemin kahrını 28 sene annem çekti. Dededen kalma evi babam bize satın olmadı Elif'e hak verin dedi kabul etmediler.


Hak verin derken mirasta az esnetme ama bir diğer amcam tuttu bedavaya büyük dedenin köydeki evini aldı. Kimseye merhametli olmayın.

2 yıl birlikte yaşadıktan sonra hadi git demek çok zor. En başta birlikte yaşamayı kabul etmemeliydiniz. Bu resti neden o zaman çekmediniz?

Kayınpeder vefat ettikten 2 yıl sonra nasıl yalnız yaşadıysa yine öyle devam etmeliydi. Bir insanı eve davet etmek kolaydır ama göndermek zordur. Eşinizi de anlıyorum. Kadın 2 yılda gençleşmedi. Şu an annesini kovuyor gibi hissediyor, haksız da sayılmaz.

Bir kere anne ve eş seçimi nedir ?
Seçilebilecek iki seçenek olarak görmek zaten baştan aşağı ahmaklık.
Kim sana seç dedi?
Ananla karın arasında denge kuracaksın kimseyi kimseye kırdırmayacaksın.
Erkeklere sanırsın atomu parçala diyoruz.
Altı üstü denge kuracaksın.
Ben benim exi anası ile ebedi kavuşturdum. Bu iyiliğimi unutmazlar inşallah. Kucak kucağa uyusunlar şimdi inşallah
Şu erkekler nasıl varlıklar Allahım yarabbim bana sabır ver lütfen.

Durum ne

canancn42 .!.:

Merhaba
7 senelik evliyim. Eşimin babası 4 sene önce vefat etti annesinin bir evi yoktu. 2 senedir bizimle yaşıyordu çocuğumuza bakıyordu. Sürekli laf sokmalar,özel alan bırakmamalar, sürekli oğluna yaranmaya çalışmalar, akşam olduğunda bile eşimle beni başbaşa bırakmayıp gece yarılarına kadar oğluyla çay keyfi yapmalar, yaptığım yemeği yememeler vs vs sonucunda patlama yaşadım ve eşimle kavga ettik. Valizini topladı annesiyle birlikte gitti ben eşime git dedim daha doğrusu.( kendsi her kavgada boşanma lafını ağzına alan biri en son tak etti bana da)
Şimdi eşim bana beni tercih yapmak zorunda bıraktın ben de annemi seçtim diyor. Ben annemle başka eve çıkacağım diyor. Halbuki ben bu teklifi en başından beri annesi için yaptım kabul etmedi. Annene yakınlarda bir ev tutalım kardeşin de maddi destekte bulunur ,ev üstüne ev olmaz dedim. Kestirip attı. "Annesini evine sığdıramadı " derlermiş.
Eltim ve eşi kayınvalidemi evlerine davet dahi etmiyor. Eşim annesi gelmeden önce bana annem haftasonları kardeşime gider yalnız kalırız diyordu....
Annesi dışında da problemlerimiz var. Saygı,değer görmediğimi düşünüyorum. İltifat yok güzel söz yok gönül alma naz çekme yok. Ev işlerine yardım etme yok. Ben çalışıyorum.
Çok sabrettim ama yine ara ara vicdan yapıyorum ben kötü bir insan ,eş miyim diye...

Güncelleme: Konuştuk eşimle. Ben düzeleceğim söz veriyorum ama anneme git diyemem bizimle yaşasın diyor. Ev tutma fikrine asla cazip bakmıyor öyle bir durumda kahrından ölürmüş annesi. Ne istersen yaparım vs vs he dersen yarın annemi alıp geleyim yoksa dönülmez bir yola gireriz, diyor...
1 sene 2 sene 5 sene değil ki Allah ömür verdikçe birlikte mi yaşayacağız. Benim çekirdek ailemle birlikte yaşamak istemem suç mu şımarıklık mı ya. Kadının evinin olmaması da benim suçum mu. Ya da bir kızı olsaydı onda kalırdı belki. Eşim Kendimi suçlu hissettiriyor. Annesi de hiç demiyor ki oğlum sorun benle alakalı mı , nasıl yapalım, böyle de olmuyor..

Genişletmek için tıkla...

Sizi geçiştirmiş, annesinden ayrılamaz, annesi bırakmaz zaten. Onlar bildiğin ekip olmuş.

canancn42 .!.:

Merhaba
7 senelik evliyim. Eşimin babası 4 sene önce vefat etti annesinin bir evi yoktu. 2 senedir bizimle yaşıyordu çocuğumuza bakıyordu. Sürekli laf sokmalar,özel alan bırakmamalar, sürekli oğluna yaranmaya çalışmalar, akşam olduğunda bile eşimle beni başbaşa bırakmayıp gece yarılarına kadar oğluyla çay keyfi yapmalar, yaptığım yemeği yememeler vs vs sonucunda patlama yaşadım ve eşimle kavga ettik. Valizini topladı annesiyle birlikte gitti ben eşime git dedim daha doğrusu.( kendsi her kavgada boşanma lafını ağzına alan biri en son tak etti bana da)
Şimdi eşim bana beni tercih yapmak zorunda bıraktın ben de annemi seçtim diyor. Ben annemle başka eve çıkacağım diyor. Halbuki ben bu teklifi en başından beri annesi için yaptım kabul etmedi. Annene yakınlarda bir ev tutalım kardeşin de maddi destekte bulunur ,ev üstüne ev olmaz dedim. Kestirip attı. "Annesini evine sığdıramadı " derlermiş.
Eltim ve eşi kayınvalidemi evlerine davet dahi etmiyor. Eşim annesi gelmeden önce bana annem haftasonları kardeşime gider yalnız kalırız diyordu....
Annesi dışında da problemlerimiz var. Saygı,değer görmediğimi düşünüyorum. İltifat yok güzel söz yok gönül alma naz çekme yok. Ev işlerine yardım etme yok. Ben çalışıyorum.
Çok sabrettim ama yine ara ara vicdan yapıyorum ben kötü bir insan ,eş miyim diye...

Güncelleme: Konuştuk eşimle. Ben düzeleceğim söz veriyorum ama anneme git diyemem bizimle yaşasın diyor. Ev tutma fikrine asla cazip bakmıyor öyle bir durumda kahrından ölürmüş annesi. Ne istersen yaparım vs vs he dersen yarın annemi alıp geleyim yoksa dönülmez bir yola gireriz, diyor...
1 sene 2 sene 5 sene değil ki Allah ömür verdikçe birlikte mi yaşayacağız. Benim çekirdek ailemle birlikte yaşamak istemem suç mu şımarıklık mı ya. Kadının evinin olmaması da benim suçum mu. Ya da bir kızı olsaydı onda kalırdı belki. Eşim Kendimi suçlu hissettiriyor. Annesi de hiç demiyor ki oğlum sorun benle alakalı mı , nasıl yapalım, böyle de olmuyor..

Genişletmek için tıkla...

Hiç suçlu hissetmeyin dediğiniz gibi ev üstüne ev olmaz herkesin annesi yaşlanıyor benim kuzenim bu şekilde şu anda kendisi 32 yaşında ancak evlenebildiği babası vefat ettiği için annesine bakıyordu ama abisi mesela babası öldükten daha kırkı çıkmadan evlendi hiç umursamadı dedi ki önemli olan benim benim de bir ailem var anne ben senin kiranı destek olayım dedi yani eşinize karşı net olun evet arada bir çocuk var ama sürekli hırlı gürle o çocuğa da günah işinize karşı kesinlikle net olun kendinize hiç kötü hissetmeyin zaten annesi iyi niyetli olsaydı asla oğlunu böyle bir ikilemde bırakmazdı aynen şu cümleyi kurun ben senin hatırına bu kadar süre dayandım ama annen senin hatırına bana nazik kibar davranmadı

canancn42 .!.:

Merhaba
7 senelik evliyim. Eşimin babası 4 sene önce vefat etti annesinin bir evi yoktu. 2 senedir bizimle yaşıyordu çocuğumuza bakıyordu. Sürekli laf sokmalar,özel alan bırakmamalar, sürekli oğluna yaranmaya çalışmalar, akşam olduğunda bile eşimle beni başbaşa bırakmayıp gece yarılarına kadar oğluyla çay keyfi yapmalar, yaptığım yemeği yememeler vs vs sonucunda patlama yaşadım ve eşimle kavga ettik. Valizini topladı annesiyle birlikte gitti ben eşime git dedim daha doğrusu.( kendsi her kavgada boşanma lafını ağzına alan biri en son tak etti bana da)
Şimdi eşim bana beni tercih yapmak zorunda bıraktın ben de annemi seçtim diyor. Ben annemle başka eve çıkacağım diyor. Halbuki ben bu teklifi en başından beri annesi için yaptım kabul etmedi. Annene yakınlarda bir ev tutalım kardeşin de maddi destekte bulunur ,ev üstüne ev olmaz dedim. Kestirip attı. "Annesini evine sığdıramadı " derlermiş.
Eltim ve eşi kayınvalidemi evlerine davet dahi etmiyor. Eşim annesi gelmeden önce bana annem haftasonları kardeşime gider yalnız kalırız diyordu....
Annesi dışında da problemlerimiz var. Saygı,değer görmediğimi düşünüyorum. İltifat yok güzel söz yok gönül alma naz çekme yok. Ev işlerine yardım etme yok. Ben çalışıyorum.
Çok sabrettim ama yine ara ara vicdan yapıyorum ben kötü bir insan ,eş miyim diye...

Güncelleme: Konuştuk eşimle. Ben düzeleceğim söz veriyorum ama anneme git diyemem bizimle yaşasın diyor. Ev tutma fikrine asla cazip bakmıyor öyle bir durumda kahrından ölürmüş annesi. Ne istersen yaparım vs vs he dersen yarın annemi alıp geleyim yoksa dönülmez bir yola gireriz, diyor...
1 sene 2 sene 5 sene değil ki Allah ömür verdikçe birlikte mi yaşayacağız. Benim çekirdek ailemle birlikte yaşamak istemem suç mu şımarıklık mı ya. Kadının evinin olmaması da benim suçum mu. Ya da bir kızı olsaydı onda kalırdı belki. Eşim Kendimi suçlu hissettiriyor. Annesi de hiç demiyor ki oğlum sorun benle alakalı mı , nasıl yapalım, böyle de olmuyor..

Genişletmek için tıkla...

Ekonomik bağımsızlığınız varsa . Boşanınca zorluk çekmeyecekseniz . Kabul etmeyin . Bütün bunları çekmekten hasta olacaksınız ilerde . Ne annesi düzelecek ne oğlu

canancn42 .!.:

Merhaba
7 senelik evliyim. Eşimin babası 4 sene önce vefat etti annesinin bir evi yoktu. 2 senedir bizimle yaşıyordu çocuğumuza bakıyordu. Sürekli laf sokmalar,özel alan bırakmamalar, sürekli oğluna yaranmaya çalışmalar, akşam olduğunda bile eşimle beni başbaşa bırakmayıp gece yarılarına kadar oğluyla çay keyfi yapmalar, yaptığım yemeği yememeler vs vs sonucunda patlama yaşadım ve eşimle kavga ettik. Valizini topladı annesiyle birlikte gitti ben eşime git dedim daha doğrusu.( kendsi her kavgada boşanma lafını ağzına alan biri en son tak etti bana da)
Şimdi eşim bana beni tercih yapmak zorunda bıraktın ben de annemi seçtim diyor. Ben annemle başka eve çıkacağım diyor. Halbuki ben bu teklifi en başından beri annesi için yaptım kabul etmedi. Annene yakınlarda bir ev tutalım kardeşin de maddi destekte bulunur ,ev üstüne ev olmaz dedim. Kestirip attı. "Annesini evine sığdıramadı " derlermiş.
Eltim ve eşi kayınvalidemi evlerine davet dahi etmiyor. Eşim annesi gelmeden önce bana annem haftasonları kardeşime gider yalnız kalırız diyordu....
Annesi dışında da problemlerimiz var. Saygı,değer görmediğimi düşünüyorum. İltifat yok güzel söz yok gönül alma naz çekme yok. Ev işlerine yardım etme yok. Ben çalışıyorum.
Çok sabrettim ama yine ara ara vicdan yapıyorum ben kötü bir insan ,eş miyim diye...

Güncelleme: Konuştuk eşimle. Ben düzeleceğim söz veriyorum ama anneme git diyemem bizimle yaşasın diyor. Ev tutma fikrine asla cazip bakmıyor öyle bir durumda kahrından ölürmüş annesi. Ne istersen yaparım vs vs he dersen yarın annemi alıp geleyim yoksa dönülmez bir yola gireriz, diyor...
1 sene 2 sene 5 sene değil ki Allah ömür verdikçe birlikte mi yaşayacağız. Benim çekirdek ailemle birlikte yaşamak istemem suç mu şımarıklık mı ya. Kadının evinin olmaması da benim suçum mu. Ya da bir kızı olsaydı onda kalırdı belki. Eşim Kendimi suçlu hissettiriyor. Annesi de hiç demiyor ki oğlum sorun benle alakalı mı , nasıl yapalım, böyle de olmuyor..

Genişletmek için tıkla...

Aynı şeyi eşim bana dedi yeni doğmuş bebeğimizle size sahip çıkacağıma annemle kardeşime çıkarım dedi… Kardeşinin umrunda bile değil sözlüsüyle kendi keyfinde… Birde şey demişsin kayınvalidem de demiyor ki sorun benden kaynaklanıyor diye demişsin derler mi sence istedikleri o zaten… benimki oğluna derdi sorun bense aranızdan çıkıyorum falan diye ağlardı sırf sömürü için… Şimdi ayrıyız 16 17 gündür oğlunu arayıp sormuyor, kayınvalide göbek atıyordur. Bazen herkes seçtikleriyle mutlu olsun demek gerekiyor

canancn42 .!.:

Merhaba
7 senelik evliyim. Eşimin babası 4 sene önce vefat etti annesinin bir evi yoktu. 2 senedir bizimle yaşıyordu çocuğumuza bakıyordu. Sürekli laf sokmalar,özel alan bırakmamalar, sürekli oğluna yaranmaya çalışmalar, akşam olduğunda bile eşimle beni başbaşa bırakmayıp gece yarılarına kadar oğluyla çay keyfi yapmalar, yaptığım yemeği yememeler vs vs sonucunda patlama yaşadım ve eşimle kavga ettik. Valizini topladı annesiyle birlikte gitti ben eşime git dedim daha doğrusu.( kendsi her kavgada boşanma lafını ağzına alan biri en son tak etti bana da)
Şimdi eşim bana beni tercih yapmak zorunda bıraktın ben de annemi seçtim diyor. Ben annemle başka eve çıkacağım diyor. Halbuki ben bu teklifi en başından beri annesi için yaptım kabul etmedi. Annene yakınlarda bir ev tutalım kardeşin de maddi destekte bulunur ,ev üstüne ev olmaz dedim. Kestirip attı. "Annesini evine sığdıramadı " derlermiş.
Eltim ve eşi kayınvalidemi evlerine davet dahi etmiyor. Eşim annesi gelmeden önce bana annem haftasonları kardeşime gider yalnız kalırız diyordu....
Annesi dışında da problemlerimiz var. Saygı,değer görmediğimi düşünüyorum. İltifat yok güzel söz yok gönül alma naz çekme yok. Ev işlerine yardım etme yok. Ben çalışıyorum.
Çok sabrettim ama yine ara ara vicdan yapıyorum ben kötü bir insan ,eş miyim diye...

Güncelleme: Konuştuk eşimle. Ben düzeleceğim söz veriyorum ama anneme git diyemem bizimle yaşasın diyor. Ev tutma fikrine asla cazip bakmıyor öyle bir durumda kahrından ölürmüş annesi. Ne istersen yaparım vs vs he dersen yarın annemi alıp geleyim yoksa dönülmez bir yola gireriz, diyor...
1 sene 2 sene 5 sene değil ki Allah ömür verdikçe birlikte mi yaşayacağız. Benim çekirdek ailemle birlikte yaşamak istemem suç mu şımarıklık mı ya. Kadının evinin olmaması da benim suçum mu. Ya da bir kızı olsaydı onda kalırdı belki. Eşim Kendimi suçlu hissettiriyor. Annesi de hiç demiyor ki oğlum sorun benle alakalı mı , nasıl yapalım, böyle de olmuyor..

Genişletmek için tıkla...

Bence siz seçim yapmayın ona bırakın gelmek istersen tek gel de başka birşey deme

Sakın barışmayın

annelikyolunda4 .!.:

Aynı şeyi eşim bana dedi yeni doğmuş bebeğimizle size sahip çıkacağıma annemle kardeşime çıkarım dedi

Genişletmek için tıkla...

Diyecek bir şey bulamadım