Annemle aylar süren küslük sonrası ?

Annenizi yanınızda istiyorsunuz ama kardeşinizi istemiyorsunuz. Yaşadıklarınıza göre haklı da olabilirsiniz belki ama baştan beri yazdıklarınız hep okurken madem böyleler gitmeyin, madem böyleler aramayın hissi veriyor. Önceki konularınızı hatırlıyorum. Ama annenizi istiyorsanız sürekli bir araya gelince olay çıkarmaktan vazgeçin. Olayı çıkarıp küslük yaratıp sonda çocuğunuzun fotoğrafını atmayın mesela, davasında haklı olduğunu düşünen 10 ay aramaz gerekirse. Ben anneme bağımlı derece bağlıyım aramızda onun haksız olduğu şeylerde de ben alttan alıp uzatmıyorum çünkü aramıza küslük soksam ben mutsuz olur dayanamam, ama annem daha sert bir kişilik o dayanır mesela ben tek çocuğum paylaştığım kimse de yok annemi. Konuları kapatıp mesele haline getirmiyorum umursamıyorum annemi seviyorum ve hayatımda olmasını istediğim şekilde tutuyorum.

Ama siz hem olsun her anınızda isteyip hem de bu şekilde davranarak kendi değerinizi anneniz veeşiniz gözünde tuhaflaştırmayın. Yazık olur minicik bebeğiniz var, sürekli bunları düşünüp sürekli anneannesiyle ilgili muhabbetleri çeken bir evde hayatta yaşamayı hak etmiyor. Bakın bdv grubunda anneannesiyle olan meseleleri halledemediği için annesinden bıkan, soğuyan çok fazla insan var. Böyle bir anne portföyü oluşturmayın, evinizdeki huzuru da kaybedersiniz
 
Gitmemeliydiniz
 
Öyle ama yinede ağrıma gidiyor bu ilk haksızlık değil annemin. Dediğim gibi nişan yuzugumd kadar karıştı, gelinlik alisverisinde konusmadigmiz amca gile düğün daviyetesi saklamis getirmiş hiç durmadan yok dediğim halde. Anca bu saçma hareketlerine mesafeli kanırsam anca. Hayatımın pslolojimin içine etti en güzel zamanimi. Yinede bozmaması için çabalıyorum kızım eşim için. Değmez kimse icin
 
Kardeşiniz travmalı erkek çocuk anladığım kadarıyla. Anne tarafından da hataları hep görmezden gelinerek desteklendiyse böyle olması normal. Ayrıca belli ki alternatif bir tip. Ben de kendi ailemin delisiydim yargılamıyorum, yadırgamıyorum. Hani enişteye ismiyle hitap etmesi falan bunlar mesele değil. Çocuk farklı bir yaşam tarzına adapte olmuş, alternatif bir kültür yaşıyor. Değerleri farklı.

Ama ablanı geçtim 9 aylık bebeğe kıyamazsın. Hele durup dururkense. Bir de elin memleketi, sizin anlatmadığınız çok şey olsa ve çok haksız dahi olsanız, iki kardeş birbirinin boğazına bıçak dayamadıkça elin yabancı memleketinde böyle hap kadar bebeyle evden çıkıp gitmenize müsaade edilemez. Anne aile büyüğü olarak böyle durumlarda dengeleyici olmalı, haklı haksız ayırt etmeden en fazla ateşlenen tarafa bakıp diğerini aman oğlum/kızım şöyle böyle diyerek durultması gerekir. Sizde böyle bir denge de yok diye anlıyorum.

Kanınız canınız dahi olsalar madem bu kadar öfkekisiniz ve bu mükerrer bir durum, görüşmek zorunda değilsiniz. Ben de bunu tavsiye ederim. Gerek yok sinir harbine.
 
Inanin bu derece kavramız olmadı. Daha önce yıllar önce oldugundada 2si bi arada okurdu ben ne kadar haklı olursam okuyum zaten kardeşimin bu kadar gaddar olmasının büyük sebebi annem. Herseyine arka çıktı annemi yıllardır uyarıyorum anlamayı dinlemiyor. Sürekli bu konuyu konuşmuyorum inanin esimi yordum bu konuda ana hayatıma devam ettim çok acı ve zor olsada. Açıkçası glrustygumde sorularıma cevap istedim oyuzden sert konustum ve neden böyle böyle yaptın diye anlamaya çalıştım ama zaten karşımdaki normal biri değil. Elbette onca yil babamln kahrini, ekonomik siddet vs bunlari cekiti ama benim gunahim ne? O eve bende çok yardım ettim yiprandim maddi manevi zamanında . Anneme söyledim acil acik sen hem annemdin hem en iyi arkadaşımdın diye ama ilk kez böyle bomboş hissettim o evde. Belkide yanlış yaptım kusluge devam etmeliydim ama biraz dini yönler ve annane/esimln söyledikleri ağır bastı. Eskisi gibi asla olamam görusurmuyuz onuda bilmiyorum. Görusursek hic bisey yokmuş gibi davranmak meseleleri örtbas etmek bu hale getirdi. Anne olduktan sonra annem iyice tuhaflasti zaten genel olarak. Aylar boyu beni strese soktu bebegi misafir gelmek istiyor diye darladida daraldı. Bir gün ona gidelim dedik kızım belki 5-6 aylık. Yarım saat- 1 saat geciktik anneme bebekten dolayı ve bildirdim. Bildirdigim halde vay efendim akşama kadar bizimi beklicekmks başka usi gücü yokmuymysm. Meğer arkadaşlariyla görusucekmks. Bunu söylemek okadar mo zor? Pasif agresif ve çok enerji sömuren hareketleri var. Dışarıya karşı hiç öyle değil.

Sonra kizim 8 aylık benim kvye gelicekti bi gün baş sagligna sectigi gün dedim ki anne eltimler görümceler vs herkes orda olucak eltimin ailesi gelmiş fln o gün gelmeyelim ki annem ztn biliyordu yakin olmadigmo eşimin ailesine vay ben ona karar veremezmişim edemezmisim böyle bkyan meseleler için canimi sıktı. Dusmana gerek yok inan ki. Neden kizinin ricasi uzerine inadina inadina gidilrki? Günler boyu yine konuşmadı ben adım attım öyle konuştu ve ozsmanda demiştim yeter anne hücum yok böyle şeylere herseyi uzatma diye
 
Son düzenleme:
Haklisiniz. Annem mücadele etmezse bende bisey yapamam bu saatten sonra ki adım atsa bile çok dikkat ederim konuştugume ne yaptigims. Geldigmiz gun başladı hemen yuz bulup ay bebek arabasıyla kendisi hiç gezdirmemiş bebegi ona birakabilirmisizde bilmem neyde he bi dur 3 ay sonra görüşüyoruz hemen hiç bisey yokmuş gibi olunacak saniyof
 
Soruna çözüm değil . Birde bilseniz ne kadar ısrar ettiler sötle iyi olucak böyle iyi olucak diye tüm sene boş hayaller sözler, ah ah kafam
Cozumu yokki bunun. Erkek kardeşimizi daha çok seviyor. Bu değişmez. E bu degismeyince aranızdaki ilişki de değişmez. Üzücü bir durum cidden ama hayat böyle malesef
 
Benim anladığım kadarıyla siz içten içe annenizin onayını ve sıcaklığını istiyorsunuz ancak arada bir iletişim problemi var. Bunun iki ayrı yanı var biri annenizin denge sağlayamama problemi diğeri ise sizin aradığınız sıcaklığı bulamamanızın verdiği yorgunlukla öfkeli davranışlarda bulunmanız.
Karşınızdaki insanları değiştiremezsiniz ancak kendi pozisyonunuzu ayarlayabilirsiniz. Tamamen görüşmeme ya da soğuk davranma çözüm değil, çünkü anneniz zaten soğuk biri üstelik sizin asıl isteğiniz anneniz tarafından görülmek. Öncelikle anneniz tarafından görülmeye yönelik isteğiniz üzerine çalışıp kendinize odaklanırsanız su akıp yolunu bulur. Bu meselelere eşin şahit olması ona anlatmak bir yandan içinizi rahatlatıyordur ve eşime güvenmeyeceğim de kime güveneceğim diyorsunuzdur, bununla birlikte eşi bu kadar kök ailevi meselelere sokmamak belki sizi daha çok koruyacaktır.
 

Bu yüzden değeriniz yok. Onlar ne yaparsa yapsın ayağına gittiğiniz için kıymetiniz yok. Annesiz babasız büyümek zorunda kalan bir sürü insan var. O sizi evlat yerine, en acısı da sizin evladınızı torun yerine sayıp özlemiyor, aramıyor, sormuyorsa kısacası o evlatsız yapabiliyorsa siz de pekala annesiz yapabilirsiniz.
Ben annemin benim için hiçbir şey yapmadığını anne olunca anladım. Uzun hikaye. Ömür boyu görmesem eksikliğini hissetmem.
Aramayın, yazmayın. Hele buından sonra asla iletişim kurmayın. Kendi ruh sağlığınız için.

Bir de şunu diyeyim şuan 48 yaşımdayım ve 5 senedir ben de tansiyon hastasıyım. Dram yapacak bir şey değil. İlaçlarınız düzenli kullanmanız yeterli.
Ama siz böyle takıntılı gibi davranmaya devam ederseniz sizi de bekler hastalıklar. Salın kendinizi de. Dediğiniz gibi ölüm size de var, herkese var.
 
Son düzenleme:
Daha önceki konunda da sana ailenden uzak dur denmişti .durmamıssın.kaset gibi sar sar aynı seyleri dinle aynu seylerı yaşa.suan sana ne dense boş .aferin zaten bu sekilde davrandıgın için kıymetin olmuyor .görusme .sil o insanları .zormu.sana zarar veriyorsa sileceksn .yada gelip burda dert yanma verdiğimiz önerileri dinlemiyorsn.haklı haksız kavgasını bosver sana yapılan bir saygısızlık var sınır koy.mesafe koy .görusme.
 
Hâlâ geçmişin davasını güdüyorsunuz farkında mısınız? Siz müsaade ettikçe, sustukça,ona o fırsatı verdikçe karışmış size her istediğini yapmış.Aslında dönüp aynaya bakma zamanı .Bugüne kadar ne yaşadıydanız siz izin verdiğiniz,o sınırı çizmediğiniz,biraz gerçekleri sümen altı ettiğiniz için yaşamışsınız.İstediniz 3 ay görüşmediniz o sınırı koydunuz sonra yine ısrarlara karşı koymayıp kendi doğrunuzu silip yine ayağına gittiniz,yine eski defterleri açıp yine hüsrana uğradınız,bu dönüp durduğunuz çemberden çıksanız mı artık?????
 
Bütün konularınıza şöyle bir göz attım, siz inanılmaz beklenti içindesiniz herkes sizin etrafınızda dönsün ama sizin kurallarınıza keyfinize ruh halinize taleplerinize uygun şekilde dönsün istiyorsunuz bir de, eşiniz aileniz akrabalarınız dahil hepsini karşı hep bir suçlama suçlama suçlama, okurken daraldım, günlük olayları bile dramatize ederek bin paragraflık konulara çevirmişsiniz, hiç inanamadım sizin kusursuz olduğunuza kusura bakmayın aşırı yorucusunuz, anne kardeş dahi olsa kimse hayatında bu kadar ağlak, depresif, alıngan ve sıradan olayları bile dünya meselesi haline getiren birini sürekli olarak çekmez ve bu negatifliğe maruz kalmak istemez biraz da gerçekçi olalım. Biraz kendinize dönün ve düşünün derim.
 
Cozumu yokki bunun. Erkek kardeşimizi daha çok seviyor. Bu değişmez. E bu degismeyince aranızdaki ilişki de değişmez. Üzücü bir durum cidden ama hayat böyle malesef
Galiba çok haklisiniz. Sevsin sorun değil ama keşke adaletli olsaydı. Bana gelince aylar boyu konusmadan durabiliyor mesela okadar laf söz duydum oglundan tutupta bisey söylemedi. Ustune 3 ay sonra gittim esimi annanemi dinleyerek kizimida aldim gram pişmanlık glrmedim hiç birsey yokmuş gibi davranmaya çalıştı hep yaptığı gibi eşim dedi anne biz konuşmaya geldik diye gecistirmeye çalıştı. Eskilere girmeden sadece bu olayı söyledim neye kırıldigmi. İlk dediği o çocuk x ay öncesi yegenin doğum günü için geliyimmi anne diye dysunutormusmus oldu. Dedim anne o insan benim için bitti ilk konustugunda hemen ondan bahsedip onu savunuyörsin ne demek ya dedim. E gittim biriniz kovmaktan beter digeriniz uzerime yurudu 32 yaşında bi ana dayagi yemedigim kaldı dedim. Yapmadinmi dedigimde ise he yaptım agzina yuzune senin dedim dedi. Sadece geçistirmeye çalıştı sonra kalpten elbette dilemeyerek dahada sanki büyüklüğü o yapıyormus gibi özür dilerim he he diye geçiştirdi zorla sarilmaya calisti dedim istemiyorum sanki sevgi göstermeyi bilen biriymiş gibi
 
Kesinlikle haklısınız yıllarca herkese türlü fedakarlıkta bulundum annemin baskilari üzeri kardeşimin yaptığı küçük küçük saygısızlikkaei birikti bugund geldi. Ben sadece onlar var hayatimda diye yeri geldi eşimden usttun turtum görmezden geldim ta ki bu olaylara kadar. Degerim öylede yık böylede yok. Yinede uzatmamak adina konuşmaya gittim eşimle baktım yine saçma sapan hareketler. Yinede yazdım sonra kizimin resmini attım ama ben böyle yaptığım için hep suçlu oluyorum zaten. Bugün sabah sadece günaydın yazmış günaydın dedim okadar . Hep benden bekliyo kalan adimlari kendi pasif agresif olduğu için. İnanin çocuğuma eşime kendimi veriyorum full ama birde bunlar üzerime aşırı yük. Annemi eskisi kadar sevip saymıyorum bu saatden sonra. Az görmek kafi. Zaten hemen ilk geldik yuz buldu
 
Inanin eşim ve annanemin baskilari birde uzgunlugub verdigi etkiyle kabul ettim eşimle gitmeyi sadece konuşmak için zaten kararlıydım eskisi gibi asla olmicagima bisey paylaşmicagima dair hic olmazsa yine denedim yine anlasilmadigmi fark ettim gerek yok. Çocuğum annanesiz kalmasın istedim zaten fazla akrabam hatta kimsem yok kendi bi kaç arkadaşım haric onlarda zaten iyi gün dostu yani arklarla bu tür konuları konuşmam ztn. Anneme bunca zaman niye aramadin benim ilk çocuğum en zor zamanımda yaptığına bak dediğimde benden beklemiş dedim ben sana aylar öncede dedim hep benden bekleme artık kaldıramıyorum bu hareketlerini diye umursamiyosun dedim. Sonra yüksek tansiyon çilmiş bu olaylardan sonra annanem söuledk neredeyse onun sebebinide benim üstüme yıktı. Dedim senin oglun olgun iyi niyetle olsaydı seni kendine çekmek yerine Bursa tek başına oldugunu bilip senle aranızı kötü yapmazdı diye ama sen zaten biyukmugnu bilen birisi değilsin bütün bu şeylerin sebebide senin yüzünden diye söyledim. Inanin anlatiyorum birda ama boş gazla görüşüp konuşmam bundan sonra geri çektim kendimi zaten. Hatasini anlamayan insandan hayır gelmez .
 
Eski konularıma gelince çok ders çıkardım ve degistim. Eşimin ailesiyle eskisi gibi kötü değilim mesafeli şekilde idare ediyoruz yaptığım iyilik vs eşim hayrına. Annem beni okadar manpule edip kontrol ermiski onun yüzünden çok kötü oldum eşimin ailesiyle. Nedenini anlamadığım bi ego savasi vardı annemin . Suç benim elbette annem kimseye anlatma kimse sana yardım etmez herkese anlattı vs vs diyerek kenfidinr bağladı hayatimi kontrol altina aldı. Elbette hamilelik ve ilk lohusa olduğumda çok desteği oldu ama tüm sene bi süru saçma sapan hareketleri oldu ki 2”25 ilk anne olduğum yildi. Zaten çalisan birisi oyuzden fazla yardım almiyordim
Es ailesindende istemedim kimseden yardım yarın bi gün yüzüme vurulurdu neticede kendim istediğim gibi büyütüyorum bebegimi. Çok zorlandığım oluyor ama Allah yardım ediyor
 
Siz yetişkin bir kadınsınız bütüüüün bunların hepsini anneniz yüzünden yaşamış olma ihtimaliniz sıfır.
Ben sizi genel olarak takıntılı ve yorucu buluyorum, sadece "2025 benim anne olduğum yıl" cümlesini bile bin kere söylediniz, insanları bu şekilde bıktırmış olduğunuzu düşünüyorum,
bu arada yine yetişkin insanlar anne babası kardeşi dahi olsa kendisini mutsuz eden kişileri hayatından çıkarır ve yoluna bakar, siz çıkarmayıp daha da burunlarının dibine girmeye çalışıyorsunuz ve istediğiniz pohpohlanmayı göremeyince de saldırıya geçiyorsunuz gibi daha çok.
 
Tansiyonu bile size baglamıs iyi bir manipülatif .ama en tehlikelisi .cunku sizin ona zafınız var ve o farkında .sizi öyle yetiştirmiş cunku .
 
`