Bu 40lı yaşlarında anne olanlardan biri babaannem, babamı nerdeyse 42-43 gibi doğurmuş. Bu doğuma kadar iki üç kez düşük gerçekleşmiş. En son artık babam dünyaya gelmiş o da sezaryan ile. Ama benim babaannemle dedem çocukları doğduğunda aynı yaştalardı. Babaannemın evinde ev işlerine temizlikçisi vardı, kocaman bir evde kendi kök ailesiyle akrabalarıyla babamı büyütmüş çok şükür. Ama maalesef fotoğraflarında bile yaşları çok belirgin, babamın 10 yaşındaki halinde yanındaki annesi yaşını çokça belli ediyor.
Ben sizin eski konularından bahsetmek istemiyorum lütfen kusura bakmayın. Sizin hem kök ailenizle hem de kök ailenizin eşinizle sorunları vardı. Anneniz boşanmanız için gözünüzün içine bakıyordu. Anneniz haliyle en ufak şeyde ayrılmanızı ayrı yaşamanızı destekler. Babanız arkasından hakaret ettiği adamın çocuğuna yani torununa ne kadar tahammül edebilir. Adamın size sabrı yoktu.
Çocuk büyütmek anne olmak çok büyük sabır ve iyi şartlar gerektiriyor. Öyle sadece annem bakar, destek olur diye bir şey yok. Maddiyat evet çocuk bakımı için önemli ama her şey değil.
Size bir şey olsa ne olacak çocuğa kim bakacak. Kim yetiştirecek hangi evde büyüyecek.
Bir insan sırf canı anne olmak istiyor diye, 50 yaşında anne olmamalı. Çocuk hep sizleri yaşlı bilecek. Hayatını hep daha ne kadar yaşarlar diye düşünerek geçirecek. Hastalıklarınız rahatsızlıklarınız olacak hep çocuk uğraşacak bunlara tanık olacak.
Benim annemle babamla aramda tam 30-31 yaş var, hastane işleri başladı artık bizimkilerin, ilaçları takipleri var, kronik rahatsızlıklar değil hiçbiri. Ama ben 30 yaşındayım bunlarla uğraşabilirim ama yerimde 10 yaşında çocuk olsa annesi babası rahatsızlansa ne yapacak. 20lerde aynı, gençliğini mi yaşayacak yoksa yaşlı anne babasıyla mı uğraşmak için hayatını mı erteleyecek. Eminim çok büyük endişe duyar, ne yapacağını bilemez. Bir bakıyorum gece kalbinde çarpıntı var bir bakıyorum tansiyon yükselmiş ben müdahale edebiliyorum ama çocuk+genç ne yapabilir.
Birde şu var onun en iyi anlarında ne kadar yanında dinç şekilde olacaksınız? 65 yaşın üzerinde noter artık doktor raporu istiyor. Mezuniyetleri olacak, hayatta tatlı acı anları olacak yaş ilerlemişken ne kadar destek olabilirsiniz.
Babam 50lilerde dedem 90 küsür yaşında yaşıyor rahatsızlığından önce babamla her hafta görüşür, para gönderir, oğlunun sağlığını sıhhatini sorardı. Babam tam 40 yaşında rahatsızlandı, babası geldi oğlunun her işini gördü yıkadı, tuvalet işini hepsini hallebildi. Bunlar gerçekten önemli şeyler. İnsan hayat boyu en yakınından destek bekliyor. Ama dedem artık rahatsızlandı, bakımevinde yaşıyor. Oğlundan kendisini bakımevine yatırmasını istedi, sen bana bakamazsın zorlanırsın dedi. Babamdan bir beklentisi olmadı, oğluna kıyamadı, yorulsun düzeni bozulsun istemedi.
Anne baba olmak çok büyük fedakarlık gerektiriyor, bu fedakarlıklara daha doğmamış çocuğu düşünmekte dahil.