Sansliymissiniz uzaklaştığı içinEvet malesef bir taraf başını alıp gidince diğer taraf arkasından baka kalıyor bir de sen bir şey anlatamaz olursun hava atıyor gibi olmamak için. Benim bir arkadaşım vardı durumu iyi değildi benim durumum ona göre daha iyiydi düzenim vardı benim ev düzemime karışırdı kendi evi bile yoktu evi bile derken depo gibi bir yerde yaşıyordu. Ayakkabıları koyduğum yere kadar karışırdı kendisi düzensiz biriydi yani akıl da istemiyordum ama o sürekli akıl vermeye çalışırdı akıl istesem akıl almak istediğim insandan isterdim kendisinden değil ama bilmediği anlamadığı her şeye yorum yapmaya çalışırdı beni çok bunaltırdı. Bir de spora gider kendini yaşam koçu ilan ederdi arkadaşlarıma da kendini öyle tanıtırdı ben de rencide olmasın diye bir şey diyemezdim. Çevrem de inanırdı bana kendine bakman lazım işi gücü bırak dinlen falan derdi sanki ben kuru ekmek yiyormuşum gibi kan değerleri kan değerleri diye tuttururdu benim kan değerlerim iyidir beslenmeme dikkat ederim, bir gün bu psikoloja gitti kanına bakmışlar bütün değerler yerlerde bir de bana beslenme tavsiyesi verirdi aklınca bende bir şey demezdim üzülmesin diye sonunda kendiliğinden uzaklaştı benden bende rahatladım.
Evet hislerle alakalı gerçekten bana geldiğinde sorduğu sorularda hep bir şeyler ters gibi kıskançlık olduğunu düşünmek istemiyorum ama o benden gidince nedense hasta gibi oluyorum arayıp sana geleceğim dediğinde başlıyor modum düşmeyeBi yerden sonra iyi gelmeyen herkesi siliyorsun ve ben şuna inanıyorum biriyle arkadaken ondan kıskanclık vb hisler seziyosan dogrudur , o yüzden ayıp olur yanlıs olur diye dusunmeden arkadaslıgını kes ben öyle yaptım bi arkadasıma artık görüşmek istemiyorum bana cok bencil geliyosun dedim ve görüsmedim yani
Evet bundan korkuyorum hayatım boyunca kimseyle öyle söz dalaşına girmedim en iyisi soğuk yapıp uzaklaşmasını sağlamak. Çünkü sadece bir kere okuldan arkadaşlarım bize gelmişti bir story de gördü onu çağırmadim diye kinortak arkadaş değiller hemen laf sokmali gonderiler paylaştı storysinde görüşmek istemiyorum desem neler yaparSizin için mümkünse ghostlamak her ikiniz için de daha iyi olabilir çünkü genellikle arkadaşla yapılan bu ayrılık konuşması fazla çirkinleşebiliyor.
Ben yakın arkadaşımla bu konuşmayı yaptığımda ısrarla açıklama yapmamı istedi ve beni bunun için zorladı. Sakın ama sakın bir açıklama yapma zahmetine girmeyin. Kimseye bu konuda borcunuz yok. Maalesef bu aşamada benim arkadaşım çirknleşmeyi tercih edip benim işimi kolaylaştırmıştı.
Bunu söylüyorum ki bu ihtimale de hazırlıklı olun. Ben şaşkınlık içinde kalmıştım.
Evet bundan korkuyorum hayatım boyunca kimseyle öyle söz dalaşına girmedim en iyisi soğuk yapıp uzaklaşmasını sağlamak. Çünkü sadece bir kere okuldan arkadaşlarım bize gelmişti bir story de gördü onu çağırmadim diye kinortak arkadaş değiller hemen laf sokmali gonderiler paylaştı storysinde görüşmek istemiyorum desem neler yapar
Darısı bana inşallah inanın aynı sürekli bulustugumuzda ailesinin dertlerini dinliyorum. Dert dinlenir tabiki bunda bir sorun yok. Ama bazı arkadaşlarla hayatin her halinden sohbet edersin bazen sacmalarsin gülersin ama hep dert hep kendi mutlulugumu saklama çabam gerçekten yorucuBenzer hayatlara ve benzer ilişkiye sahip olduğum 10 yıllık bir arkadaşım vardı. Kendisi benden 8 yaş büyüktü. O sürekli olayların karamsar kısmını, ben sürekli olumlu kısmını görürdüm. O sürekli başına bela alır, ben genelde garantici biri olduğum için pek sorun yaşamazdım.
Yıllar bu şekilde onun dertlerini dinleyerek, derdine ortak olarak geçti. Ben o dönem birlikte olduğum kişiyle evlendim. Çok şükür tüp bebek tedavisi ile çocuğum oldu. Kendisi bu süreçte bile asla bana destek olmadığı gibi üstüne hayatımın ne kadar mükemmel olduğunu(!) onun ise berbat bir hayatı olduğunu söyleyip duruyordu. Günde 10 kez beni arar, 2 kez açmasam kıyamet koparırdı.
Zamanla bu arkadaşımın telefonlarını zorunluluktan, azar işitmemek için açtığımı, görüşmeyi sırf onun triplerini çekmemek için kabul ettiğimi farkettim. Sonra uygun bir dille ama bana hissettirdiği tüm duygularımı ifade ederek arkadaşlığımı bitirdim.
4 sene oldu görüşmüyorum. İnanın görüşmeyi bitirdikten sonra üstümden kocaman bir yük kalktı. Bazen bitmesi gereken ilişkiler gerçekten bitmeli.
Hayata başka pencereden baktiginizi anladiginiz insanlar oluyor gerçekten. Önce anlamiyor insan. Ama sonra karsina senin gibi kitap okuyan benzer filmler izlediğin benzer görüşlere sahip olduğun arkadaşlar çıkıyor. Onlarla geçen saatleri fark etmiyorsun bile Sonra digerleri ile ister istemez mukayese oluyor bu sefer gözün saatte zamanın geçmesini bekliyoruz. Bazen zorunluluktan bazen vefa borcundan. Mesela aynı durum benim için de olabilir diyorum bazen birini aramissam ama o beni o kadar da merak etmiyorsa birdaha kendimi hatirlatmam keşke herkes anlayabilseAynı sıkıntı bende de var. Bir arkadaşımla hatta arkadaşlarımla görüşmek istemiyorum artık. Arada kavga vs olmadı ama onların yanında iyi hissetmiyorum, mutlu olmuyorum, aramak, görüşmek gelmiyor içimden ama yapamıyorum da.. Whatsapp grubumuz falan var. Diğerleriyle o arkadaş vesilesiyle tanıştım ama bence arkadaşlık süremiz sona erdi ama yapamıyorum işte suçluluk hissedeceğim diye.. Eşler de tanışıyor bu arada ve çok iyi anlaşıyorlar.
Bu arada eşler demisken biz de ilk evlendigimizde eşim çocukluk arkadaşlarıyla bir araya geliyordu eşler de bulusuyordu ama o kadar farklıyız ki asla kucumsemek için söylemiyorum ama çocukları yetiştirme tarzımız bile çok farklıydı. Çok şükür devam etmedi erkekler kendileri buluşuyorlar bizi aradan cikardilarAynı sıkıntı bende de var. Bir arkadaşımla hatta arkadaşlarımla görüşmek istemiyorum artık. Arada kavga vs olmadı ama onların yanında iyi hissetmiyorum, mutlu olmuyorum, aramak, görüşmek gelmiyor içimden ama yapamıyorum da.. Whatsapp grubumuz falan var. Diğerleriyle o arkadaş vesilesiyle tanıştım ama bence arkadaşlık süremiz sona erdi ama yapamıyorum işte suçluluk hissedeceğim diye.. Eşler de tanışıyor bu arada ve çok iyi anlaşıyorlar.
Siz nelere tahammül ettiğimi bir bilseniz.Niye bu kadar idare ettiniz ki ya? Kendinize hiç mi acımanız yok? Valla sinirlendim okuyunca.
Bundan sonra çıkmayın telefonlarına. Laf sokmalı story falan atarsa da silin sosyal medyada. Yesin kendini öfkeden
Çok doğru bir yol inanın yapabilmeyi çok isterdim. 39 yaşındayım ama hala asamadigim en büyük sorunum bu benim sanırım bunu bir kez daha bu başlıkta fark ettim. Ben hadsize haddini bildiremeyip ustune onu kırmaktan çekiniyorum. İnşallah bir gün bunu aşarım gerekirse bu konuda kendini gelistirecegim. Yada yardım alacağımBen ghostlamaktan ya da yalan söylemekten ziyade açık iletişimden yanayım
Bu durumu yaşadığımda şöyle yapıyorum
O insanla görüşüyorum ama zaten görüşme sırasında ne diyeceğini bildiğim için hazır gidiyorum
Ve hoşuma gitmeyen şeylere cevap veriyorum
Mesela mal mülk konusu
“Canım neden mal mülk ve para konuşuyoruz ki sürekli” derdim ben olsam
Maaşını mı sordu
Ben bunun sorulmasını ayıp buluyorum derdim
Arabanıza tank mı dedi
“Bi dahakine de onu alırız canım” diyip gülerdim
Konu yine paraya mı geldi
“Bak yine para konusu açıyorsun, konuşacak başka bir şeyin yokmuş gibi, hadi son okuduğun kitabı anlat bize” derdim
O da bir zahmet kendisinin Kitap falan okumadığını ya da anlatacak bir şeyi olmadığını, ne kadar boş bir insan olduğunu fark ederdi
Bunu bilmeye hakkı var
Kadına mı dedi eşinizBu arada eşler demisken biz de ilk evlendigimizde eşim çocukluk arkadaşlarıyla bir araya geliyordu eşler de bulusuyordu ama o kadar farklıyız ki asla kucumsemek için söylemiyorum ama çocukları yetiştirme tarzımız bile çok farklıydı. Çok şükür devam etmedi erkekler kendileri buluşuyorlar bizi aradan cikardilaryoksa kesin araları bozulurdu. Bir keresinde birisinin eşi bana sen hala bu çocuğa Tuvalet eğitimi vermedin mi çocuk 2 yaşında olmuş bir de öğretmen olacaksin demişti eşim de en iyisi siz evde oturun bizi birbirimize düşürmeyin dedi
Hayır aralarında karar almış beyler. Bizden ayrı görüşüyorlar. Eşim bana soylediKadına mı dedi eşiniz