Ben de aynı fikirdeyim, telefonda buyrun bekleriz deyip bi akşam tanışma yemegi yapılırdı, sonrasında kız evi karşı tarafın memleketine gider herşey yolundaysa isteme-söz bir arada yapılıp dügüne kadar tekrar gelinip gidilmezdi. Ben annenizi biraz mesafeli buldum, sizi tek başınıza göndermeme konusunda haklılar fakat..Gelsinler incileri mi dökülecek tanımadığım etmediğim bir aile pat diye gelecek hadi biz nişan yapıyoruz diyecekler oluru önce ailelerin tanışması benim yazdığım gibi önce onlar size sonra siz onlara en sonunda da isteme nişan tamam her yere artık uçak var 2 saatte gelinir gidilir.
Çocuk haklı diyen arkadaşlarında bu işin yolunu yordamanı bilmeyen insanlar sanırım.
Annen saygısızlık mi yapmış olmuş yani şimdi? Bı konuşulabilirdi telefonda da olsa ama bu söylenene sebep olacak bir durum değil. zaten haber yollamış. babanizin sizi yollamamasi da en mantıklı olan tabiki ne işiniz var. Erkek tarafı biraz da ise kosulmayi göze alacak. Piremses erkek ve ailesi mi oluyor acaba bunlarAnnem çok uzakta küçük bir yerde yaşamak zorundayız diye başta bu problemi düzeltin öyle dedi, sonra çakılı olduğunu ve sevdiğimi kabul ettirdim. Benim annem soğuk bir insandır bu arada, bayramda ailesi aramak istedi nişanda ne yapalım ne isterseniz diye annem ben telefonda ne diyim ayıp isteyemem bir şey tanımadığım insanla ne konuşucaz dedi ki ben de böyle düşünüyodum ses tonlrından bile birbirlerini yanlış anlayabilirler hiç yüz yüze gelmediler diye düşünmüştüm. Annem nişandan bi kaç gün önce gelirler o zaman misafir edicem akşam yemeğine alıcam o zaman tanışır konuşuruz bir şeyde istemiyoruz ayıp istenmek onlar durumuna göre ne istiyolarsa neye uygunlarsa onu yapsınlar bir de aile üyelerine çeyiz yapılmasın aramızda anlaşalım sadece ikinize yapılsın bunları söyle sen dedi. Söyledim bu sefer red ettikleri için saygısızlık yaptığını söyledi, annesinin hayali varmış set alırken benimle kuyumcu gezmeye ve boynumda denettirip almaya ama ailesi bulunduğum yerde 8 9 saat uzakta ailem özellikle babam gitmemi istemedi madem beraber bakmak istiyr nişandan bi kaç gün önce gelcekler o zaman burada gelip bakarsınız beraber dedi. Bu olayların üzerine bu şekilde konuşmaya başladı bana diyorum ya belki o haklıdır. Hep bizim istediğimiz oluyomuş artık yorulmuş istemediklerini zorluk çıkararak gösteriyolarmış. Daha evlenmeden yorulmuş. Kabul ediyorum benim annem zor biri ama ne bileyim bunları da haketmedim.
Pek de güzel bir kısmet degilmis. Allah daha iyisini daha hayırlısını çıkarsın karsina. Bu adamdan aile, baba zor olur. Daha büyümesi lazım. Prenses modundan çıkması laizm. Hiç de üstüne neden neden diye gitme. Bittiyse bitti de içinde kahrolsan bile (degmezde yani) ona zerre hissettirme.Güncelleme
Ben o kadar emek verdik her yer ayarlandı diye elimden geleni yaptım rahatlığı da olsun diye aradım konuştum illa barışalım değil olmuyosa da veda edelim birbirimize diye yüz yüze. Biz ikimizde ailelerimize uzak yerde yaşıyoruz memur olduğumuz için. Konuşmayınca kendisi bana haber vermeden kendi memleketine gitmiş telefonda konuştuk bana çare olarak 1 sene nişanlı duralım ötekileri seneye erteleyelim birbirimizi yanlış anladık bu şekilde evlenmemiz daha kötü olur dedi. Ben de bunu kabul etmedim. Ben kabul etmeyince bana ben bu çözümü buldum eğer kabul etmiyorsan tayini isteyip gideceksen saygı duyarım dedi.(onun tayin hakkı yok buraya çakılı ben sırf onun için kaldım şu an ki bulunduğumuz şehirde.) Sonra bizden olmaz ben tüm sorumluluğu alıyorum çok yorduk birbirimizi sürekli bir kaos içerisindeyiz dedi. Ve bunların hepsi mesajla oldu. Kendi yakın arkadaşları bile şaşkın tek dedikleri evlilikten korktu bence diyolar. Ama ben kendimi suçlamaya başladım sürekli kafama takıp düşünüyorum çünkü sevgiliyken çok iyiydi nasıl bu hale geldi anlamıyorum. Etrafımda bi sürü arkadaşım var saçmalama diyolar benimle konuşuyorlar ama ben yine dönüp dolaşıp kendimi suçluyorum kendi ellerimle mi güzel kısmeti bozdum diyorum. Ne yapacağımı inanın bilmiyorum. Acaba ben mi ittim bi yerde annem mi suçlu ya da ben çok mızmız huysuz muydum diye diye kafayı yemek üzereyim umarım geçer hiç geçmicek gibi geliyor.
İyi bir kısmet değil kendini kandırma. Seven insan evleniyor ne yapıp edip. Saçma bahanelerle işi sürüncemede bırakmıyor. Sevgisi yetmemiş evlenmeye.Güncelleme
Ben o kadar emek verdik her yer ayarlandı diye elimden geleni yaptım rahatlığı da olsun diye aradım konuştum illa barışalım değil olmuyosa da veda edelim birbirimize diye yüz yüze. Biz ikimizde ailelerimize uzak yerde yaşıyoruz memur olduğumuz için. Konuşmayınca kendisi bana haber vermeden kendi memleketine gitmiş telefonda konuştuk bana çare olarak 1 sene nişanlı duralım ötekileri seneye erteleyelim birbirimizi yanlış anladık bu şekilde evlenmemiz daha kötü olur dedi. Ben de bunu kabul etmedim. Ben kabul etmeyince bana ben bu çözümü buldum eğer kabul etmiyorsan tayini isteyip gideceksen saygı duyarım dedi.(onun tayin hakkı yok buraya çakılı ben sırf onun için kaldım şu an ki bulunduğumuz şehirde.) Sonra bizden olmaz ben tüm sorumluluğu alıyorum çok yorduk birbirimizi sürekli bir kaos içerisindeyiz dedi. Ve bunların hepsi mesajla oldu. Kendi yakın arkadaşları bile şaşkın tek dedikleri evlilikten korktu bence diyolar. Ama ben kendimi suçlamaya başladım sürekli kafama takıp düşünüyorum çünkü sevgiliyken çok iyiydi nasıl bu hale geldi anlamıyorum. Etrafımda bi sürü arkadaşım var saçmalama diyolar benimle konuşuyorlar ama ben yine dönüp dolaşıp kendimi suçluyorum kendi ellerimle mi güzel kısmeti bozdum diyorum. Ne yapacağımı inanın bilmiyorum. Acaba ben mi ittim bi yerde annem mi suçlu ya da ben çok mızmız huysuz muydum diye diye kafayı yemek üzereyim umarım geçer hiç geçmicek gibi geliyor.
Güncelleme
Ben o kadar emek verdik her yer ayarlandı diye elimden geleni yaptım rahatlığı da olsun diye aradım konuştum illa barışalım değil olmuyosa da veda edelim birbirimize diye yüz yüze. Biz ikimizde ailelerimize uzak yerde yaşıyoruz memur olduğumuz için. Konuşmayınca kendisi bana haber vermeden kendi memleketine gitmiş telefonda konuştuk bana çare olarak 1 sene nişanlı duralım ötekileri seneye erteleyelim birbirimizi yanlış anladık bu şekilde evlenmemiz daha kötü olur dedi. Ben de bunu kabul etmedim. Ben kabul etmeyince bana ben bu çözümü buldum eğer kabul etmiyorsan tayini isteyip gideceksen saygı duyarım dedi.(onun tayin hakkı yok buraya çakılı ben sırf onun için kaldım şu an ki bulunduğumuz şehirde.) Sonra bizden olmaz ben tüm sorumluluğu alıyorum çok yorduk birbirimizi sürekli bir kaos içerisindeyiz dedi. Ve bunların hepsi mesajla oldu. Kendi yakın arkadaşları bile şaşkın tek dedikleri evlilikten korktu bence diyolar. Ama ben kendimi suçlamaya başladım sürekli kafama takıp düşünüyorum çünkü sevgiliyken çok iyiydi nasıl bu hale geldi anlamıyorum. Etrafımda bi sürü arkadaşım var saçmalama diyolar benimle konuşuyorlar ama ben yine dönüp dolaşıp kendimi suçluyorum kendi ellerimle mi güzel kısmeti bozdum diyorum. Ne yapacağımı inanın bilmiyorum. Acaba ben mi ittim bi yerde annem mi suçlu ya da ben çok mızmız huysuz muydum diye diye kafayı yemek üzereyim umarım geçer hiç geçmicek gibi geliyor.