- Katılım
- 28 Aralık 2017
- Mesajlar
- 2.834
- Emoji Skoru
- 9.783
- Puanlar
- 158
- Konu Sahibi ilginc Kiz
-
- #41
Bende 26 yaşındayım ve aynı şeyleri düşünüyorum insanlar hakkında , hiç kimse bana samimi gelmiyor , ilişkiler Çıkar üstüne , insanların birbirlerini saygısı yok, herşey o kadar boş ve saçma geliyor ki , büyümek buysa hiç te güzel bişey değil
25-26 yaşlar hayattaki dönüm noktalarından biri sanırım. İnsanlar patır patır okulu bitiriyor, işe giriyor, evlenmeye ve çocuk yapmaya başlıyorlar. Hayatın çok hızlı aktığı, değişimlerin çok hızlı yaşandığı dönemler.
Bunları görünce insan bir an durup kendi hayatına bakıyor ve her şeyi sorguluyor. Başkalarının hayatına göre kendisinde eksik olduğunu düşündüğü şey her neyse o noktadan giriyor bunalıma. İşi olanları görüp işim yok diyor. İşi varsa evlenenleri görüp sevgilim yok diyor. İş hayatında okul yaşamı boyunca görmediği haksızlıklara uğruyor, insanların ikiyüzlülüklerine şahit oluyor ve tır çarpmışa dönüyor.
Emin olun yaşadığınız hisleri çoğu yaşıtınız yaşıyor. Yalnız değilsiniz. Ben de çok büyük değilim sizden zaten ama ben de ara ara yaşıyorum hala bu hisleri. Ve sıklığının zamanla azaldığını fark ediyorum. Sizde de öyle olacaktır, sıkmayın canınızı.
Sorun sende değil, insan hevesle okuyor didiniyor mezun oluyor hayalleri yüksek tutuyor herşey güzel olacak kafasına giriyor ama ülkemizde böyle üni mezunları işsiz artık devlet için kpss ti geçtim özelde bile sınava sokuyorlar. Hadi iyi kötü bi işe giriyorsun bu sefer ortamdaki insanlar seni boğuyor ama bu her yerde böyle insanın hevesini yıkıyorlar maalesef
Sırrı sabretmek hep istemek hep çabalamak hiç vazgeçmemek.Bir gün yıkıldığını tükendiğini hissetsen bile ertesi gün ayağa kalkabilmek.Ben de isi rast giden insanlarin sirrini merak ediyorum.
Aslinda asil mesele kendini ozunu koruyabilmek onu bile yapmak cok zormus.
Yazdiklarina tamamen katiliyorum tesekkurler.
Ne guzel dua canim Allah senin de gonlume gore versinYüce Rabbim hakkında hayirlisi neyse onu sana yaşatsın inşAllah , yüreğine huzur versin , sıkıntılarını rüzgâr misali alıp götürsün...
Sırrı sabretmek hep istemek hep çabalamak hiç vazgeçmemek.Bir gün yıkıldığını tükendiğini hissetsen bile ertesi gün ayağa kalkabilmek.
Herşeye herkese rağmen "olacak biliyorum "demek.
14 yıl olmuş ben mezun olalı
2 sene iş aradım
Parlak bir öğrenciydim üstelik
Onu bunu geç ailem bile bir ton laf söyledi bana
Bütün arkadaşlarım iş buldu
Hatta babamın arkadaşının benimle yaşıt kızı mezun olur olmaz iş buldu eş buldu evlendiBabam hep onu örnek gösterdi
Zehir gibiydi günler geçmek bilmedi
Az isyan etmedim geceleri
Sonra bir gün şansım bir döndü ki
Çektiklerimin mükafatı olmalı bu dedim iyiki şimdiye kadar olsun diye uğraştıklarımın hiçbiri olmamış
Maddi manevi beni tatmin eden yapmaktan mutlu olduğum bir işim var
12 sene oldu kariyer anlamında hayallerimin çok ilerisindeyim hamdolsun
Mutlu bir yuvam var onada hamdolsun
Hayata dair istediğim maddi anlamda birçok şeyede sahip oldum
Doğumdan sonra istediğim şehirde de yaşamaya başlayacağım
Bir oğlum eksik işte onu da verdi Allah binlerce şükürler olsun
Şimdi tek korkum herşey bu kadar yolundayken bir aksilik çıkması
Şu doğumu sağ Salim atlatsam
Demem o ki şuan hayat sana zor evet ama yarın ne olacağını hiç bilemezsin
Öyle zamanlar yaşarsın ki bugün yaşadıkların için şükredersin
Şuan istediklerin için İyiki olmamışlar dersin
Şansın bol olsun