Ya aşk ya sevgi vardır gibi bakmıyorum ben. Eşimle önce aşık olduk, aşk duygusunda heyecan, tutku, merak, şehvet hepsi birbirine karışıyor malum. Zamanla, tanıdıkça, uyum ve anlaşma devam ettikçe o aşkın yanına sevgi, şefkat, güven duyguları eklendi, aşk da devam ediyor. Sevgi çok daha samimi, sakin, dingin ve huzur veren bir duygu.
Tabii ki tanıştığın ilk günkü gibi elin ayağına karışmıyor ama bu durum aşkın azaldığı anlamına gelmiyor; sadece şekli biraz değişiyor. Emek verilen, özenilen, sağlıklı olan ilişkide olması gereken budur bence.
Aşk duygusu birçok kişiye hissedilebilen bi şey ama hepsi sevgiye evrilmiyor, hepsinin yanına sevgi duygusu eklenmiyor, birçok kişiye duyulan bir his değil sevgi. Anlaşmazlık, uyumsuzluk vs oldukça var olan aşk hissi de yok olup gidiyor ve ilişkiler yürümüyor.
Sevgilin kendi çapında iyi bi şeyler söylemeye çalışmış ama baştan sona falso. Başka kızdan bahsetmesi, zamanında aşık olduğunu söylemesi falan aşırı salakça. Kendince "aşk geçici bi şey, sevgi daha değerli, sen daha özelsin" demek istemiş ama usûl berbat olunca esas kısmının anlamı kalmamış.