- Katılım
- 14 Nisan 2026
- Mesajlar
- 79
- Emoji Skoru
- 25
- Puanlar
- 3
Babama o kadar kırgınım ki. Hiçkimseye anlatamadığım için gelip burda yazıyorum. Neden böyle hissediyorum keşke umursamasam ama çok kırgınım. Sadece ağlamak istiyorum ya. Babam hep içkiyi veya işini tercih etti. Özellikle son 5 6 yıldır bizle ilgilenmeyi bıraktı. Alkol alma sıklığını artırdı. Ailecek dağıldık ya . Annem desen ayrılamıyor. Ayrıldıktan sonraki şartların bundan daha iyi olabileceğini düşünmüyor. Desem ki ayrıl ben çok mutlu olucam ayrılır. Ama diyemiyorum çünkü ben babamı düşünmeyi sanırım hiç bırakamıyorum. Mutlu bir aileye sahip olanlar. Gerçekten o kadar şanslısınız ki. Ben etrafımda mutlu aile görünce ağlamak istiyorum. Böyle olabilecekken neden olamadık. Babam bizi değil alkolü tercih etti. Sevilmemeyi görülmemeyi kaldıramıyorum bazen. Her telefonum çaldığında babam olsa keşke diye açıyorum. Annemle 4 gün 2 yabancı gibiler. Aradaki 2 3 gün barışıyorlar vs. Böyle toksik bir ilişki. Ya hayatta neredeyse birçok şeye sahibim. Şu an hayal ettiğim akademik konumdayım. Ama her günüm endişeyle üzüntüyle geçiyor. Acaba evdekiler kavga mı edecek bir şey mi olacak. İnsanların arasında yalandan gülüyorum. Sanırım bir dilek hakkım olsaydı mutlu bir aile dilerdim. Bu duyguları 5 yıldır yaşıyorum. Eskiden her şey daha tolere edilebilirdi. Bu yazıyı gören herkesten dua istiyorum. Lütfen bana dua edin