• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Babama çok kırgınım

hazall06

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
Katılım
14 Nisan 2026
Mesajlar
79
Emoji Skoru
25
Puanlar
3
Babama o kadar kırgınım ki. Hiçkimseye anlatamadığım için gelip burda yazıyorum. Neden böyle hissediyorum keşke umursamasam ama çok kırgınım. Sadece ağlamak istiyorum ya. Babam hep içkiyi veya işini tercih etti. Özellikle son 5 6 yıldır bizle ilgilenmeyi bıraktı. Alkol alma sıklığını artırdı. Ailecek dağıldık ya . Annem desen ayrılamıyor. Ayrıldıktan sonraki şartların bundan daha iyi olabileceğini düşünmüyor. Desem ki ayrıl ben çok mutlu olucam ayrılır. Ama diyemiyorum çünkü ben babamı düşünmeyi sanırım hiç bırakamıyorum. Mutlu bir aileye sahip olanlar. Gerçekten o kadar şanslısınız ki. Ben etrafımda mutlu aile görünce ağlamak istiyorum. Böyle olabilecekken neden olamadık. Babam bizi değil alkolü tercih etti. Sevilmemeyi görülmemeyi kaldıramıyorum bazen. Her telefonum çaldığında babam olsa keşke diye açıyorum. Annemle 4 gün 2 yabancı gibiler. Aradaki 2 3 gün barışıyorlar vs. Böyle toksik bir ilişki. Ya hayatta neredeyse birçok şeye sahibim. Şu an hayal ettiğim akademik konumdayım. Ama her günüm endişeyle üzüntüyle geçiyor. Acaba evdekiler kavga mı edecek bir şey mi olacak. İnsanların arasında yalandan gülüyorum. Sanırım bir dilek hakkım olsaydı mutlu bir aile dilerdim. Bu duyguları 5 yıldır yaşıyorum. Eskiden her şey daha tolere edilebilirdi. Bu yazıyı gören herkesten dua istiyorum. Lütfen bana dua edin
 
Hayatım hep böyle ilerliyor. Annem ve babamın evliliği arasında ezildim. 23 yaşındayım. Kendi yuvamı kurmaya sabrım kalmadı. Ama düşünmeden edemiyorum. Şunu biliyorum. Yıllardır böyle devam ediyor. 3 gün kavga etseler bir noktada annem mecbur çaresizlikten barışıyor. Yine de Allah korusun her şey olabilir diyorum ben zaten anksiyeteyi birisiyim. Aile evinde yaşamıyorum ve aklım hep onlarda kalıyor. Yani insan kendine acır mı. Kendime acıyorum ya. Hayatım sonsuza kadar aynı endişelerle gidecekmiş gibi geliyor
 
Kaç yaşındasınız? İşiniz var mı çalışıyor musunuz? Ben iş güç sahibi olup evimi ayırınca babama "dur bakalım sen de kimsin" diyebilmiştim. Anneniz çalışıyorsa evi geçindirebilir durumdaysa orası ayrı tabi
 
Kaç yaşındasınız? İşiniz var mı çalışıyor musunuz? Ben iş güç sahibi olup evimi ayırınca babama "dur bakalım sen de kimsin" diyebilmiştim. Anneniz çalışıyorsa evi geçindirebilir durumdaysa orası ayrı tabi
23 yaşındayım okuyorum. Ama annem kısa bir süredir çalışıyor. Genç yani çalışabilecek güçte. Nasıl bir yol izlediniz ki. Ayrıldılar mı onu anlamadım
 
Hayatım hep böyle ilerliyor. Annem ve babamın evliliği arasında ezildim. 23 yaşındayım. Kendi yuvamı kurmaya sabrım kalmadı. Ama düşünmeden edemiyorum. Şunu biliyorum. Yıllardır böyle devam ediyor. 3 gün kavga etseler bir noktada annem mecbur çaresizlikten barışıyor. Yine de Allah korusun her şey olabilir diyorum ben zaten anksiyeteyi birisiyim. Aile evinde yaşamıyorum ve aklım hep onlarda kalıyor. Yani insan kendine acır mı. Kendime acıyorum ya. Hayatım sonsuza kadar aynı endişelerle gidecekmiş gibi geliyor
Annen ve babanın rutini haline gelmiş bu durum bence, annenin bir mesleği ve maaşı yoksa boşanmayı istemez zaten, kadın bu şekilde alışmış ve bu alanın dışına çıkmak istemiyor. Yani çevremde de çok görüyorum böyle evlilikleri, sen 23 yaşında genç bir kadın olarak onlara odaklanmaktan vazgeçip kendi hayatına odaklanacaksın. Onlar böyle gelmiş böyle gider artık.
 
Annen ve babanın rutini haline gelmiş bu durum bence, annenin bir mesleği ve maaşı yoksa boşanmayı istemez zaten, kadın bu şekilde alışmış ve bu alanın dışına çıkmak istemiyor. Yani çevremde de çok görüyorum böyle evlilikleri, sen 23 yaşında genç bir kadın olarak onlara odaklanmaktan vazgeçip kendi hayatına odaklanacaksın. Onlar böyle gelmiş böyle gider artık
 
Annen ve babanın rutini haline gelmiş bu durum bence, annenin bir mesleği ve maaşı yoksa boşanmayı istemez zaten, kadın bu şekilde alışmış ve bu alanın dışına çıkmak istemiyor. Yani çevremde de çok görüyorum böyle evlilikleri, sen 23 yaşında genç bir kadın olarak onlara odaklanmaktan vazgeçip kendi hayatına odaklanacaksın. Onlar böyle gelmiş böyle gider artık.
Annem çalışıyor. Ama ayrılmayı göze alamıyor dediğim gibi. Kendisi de her şeyi çok kafaya takan birisi. Babamı arkasında bırakmak bence zor olacaktır. Muhtemelen ayrılsa düşünmekten kafayı yer. O kadar yıl dayandım şimdi çocuklar evlenecek vs keşke ayrılmasaydım. Millete laf ettirdim vs bir sürü şey dediğim takıntılı. Ama çok yıprandı. Mesela bugün işten gelip yemek yemeden uyumuş. Canı sıkkın olduğu için. Ben de buna çok üzüldüm. Çünkü elimden bir şey gelmiyor
 
Anne babanın karı koca ilişkisine burnunu sokmayı bırak annen koca kadın. Kendi yoluna bak kendi hayatına odaklan. Baban sana karşı maddi görevlerini yerine getiriyor mu?
 
Anne babanın karı koca ilişkisine burnunu sokmayı bırak annen koca kadın. Kendi yoluna bak kendi hayatına odaklan. Baban sana karşı maddi görevlerini yerine getiriyor mu?
Ya ben zaten çok şükür iyi bir bölümde okuyorum. Ve yıllardır başarı bursu alıyorum. Babamdan para almıyorum. Ama eğer bursum olmasaydı babam verirdi diye düşüyorum bilmiyorum artık
 
Annem çalışıyor. Ama ayrılmayı göze alamıyor dediğim gibi. Kendisi de her şeyi çok kafaya takan birisi. Babamı arkasında bırakmak bence zor olacaktır. Muhtemelen ayrılsa düşünmekten kafayı yer. O kadar yıl dayandım şimdi çocuklar evlenecek vs keşke ayrılmasaydım. Millete laf ettirdim vs bir sürü şey dediğim takıntılı. Ama çok yıprandı. Mesela bugün işten gelip yemek yemeden uyumuş. Canı sıkkın olduğu için. Ben de buna çok üzüldüm. Çünkü elimden bir şey gelmiyor
Dediğim gibi, onlar böyle gelmiş böyle gider artık. Sen kendi hayatına odaklanacaksın.
 
Ya ben zaten çok şükür iyi bir bölümde okuyorum. Ve yıllardır başarı bursu alıyorum. Babamdan para almıyorum. Ama eğer bursum olmasaydı babam verirdi diye düşüyorum bilmiyorum artık
O zaman dert etme annen istese gençliğinde kurtarırdı kendini
 
O zaman dert etme annen istese gençliğinde kurtarırdı kendini
Gençliğinde bu kadar şiddetli bir geçimsizlik yoktu abla dediğin gibi olmuyor maalesef. Kurtulmak istemekle de kurtulunmuyor ayrıca
 
Gençliğinde bu kadar şiddetli bir geçimsizlik yoktu abla dediğin gibi olmuyor maalesef. Kurtulmak istemekle de kurtulunmuyor ayrıca
Benim annem 26 yaşında 3 ve 4 yaşında 2 çocukla 27 sene önce deprem zamanı boşandı arkasında kimse de yoktu. Arkadaşımın annesi boşandı gitti iş buldu çalıştı evini aldı. Yapan yapıyor o cesaret yoksa yapamıyor.
 
Annem çalışıyor. Ama ayrılmayı göze alamıyor dediğim gibi. Kendisi de her şeyi çok kafaya takan birisi. Babamı arkasında bırakmak bence zor olacaktır. Muhtemelen ayrılsa düşünmekten kafayı yer. O kadar yıl dayandım şimdi çocuklar evlenecek vs keşke ayrılmasaydım. Millete laf ettirdim vs bir sürü şey dediğim takıntılı. Ama çok yıprandı. Mesela bugün işten gelip yemek yemeden uyumuş. Canı sıkkın olduğu için. Ben de buna çok üzüldüm. Çünkü elimden bir şey gelmiyor
Bence sizin annenizden duygusal olarak ayrışmanız gerekiyor. Anneniz karı koca ilişkilerindeki problemi sürekli size yansıtıyor belli ki, sizin üzülmeniz gayet normal bu şartlarda. Normal olmayan bunlara sürekli şahit tutulmanız. Psikoterapi alın ve annenize sınır çizmeyi öğrenin acilen. Bir bakmışsınız ömrünüz böyle geçmiş gitmiş. Alt soyunuzdan sorumlusunuz siz üst soyunuzdan değil.
 
23 yaşındayım okuyorum. Ama annem kısa bir süredir çalışıyor. Genç yani çalışabilecek güçte. Nasıl bir yol izlediniz ki. Ayrıldılar mı onu anlamadım
Ya annem babam boşandığında ben üniversitedeydim. Ama iki taraf da sorunlu insanlar olunca problemler asla bitmiyor. Mezun olana kadar herkesi idare ettim. Sonra işe girdim kendi evime çıktım o zaman "beni senin problemlerin ilgilendirmiyor" diyip çekip gidecek ya da "ben seni böyle kabul etmiyorum" diyip kapımı kapatacak gücüm oldu. İnanın anneniz bu zamana kadar yapamadıysa bu saatten sonra da size bu kafa rahatlığını veremez. "Elalem ne der? Bu yaştan sonra ne yapıcam? Evime emek verdim bırakamam. Sizin için katlanıyorum" falan filan. Hep bunları dinliyorsunuz di mi? Babanız da muhtemelen şey diyordur "Ben yıllardır sizin için çalışıyorum. Bir alkolüm var ona da karışmayın. vs." Kötü haber şu ki boşansalar bile bu hep böyle gidecek. Bahaneler bitmeyecek. Onları kurtaramazsınız. Ama iyi olan şey şu siz daha hayatın başındasınız ve kendinize güzel bir yol çizebilirsiniz.
 
Gençliğinde bu kadar şiddetli bir geçimsizlik yoktu abla dediğin gibi olmuyor maalesef. Kurtulmak istemekle de kurtulunmuyor ayrıca

Siz takmamayı öğrenmelisiniz..

İnan ki onlar böyle mutlu. İki koca insan, iletişim şekilleri bu, değişmezler ama zamanla, yaş ilerledikçe yorulup stabil hale gelirler.

Siz okulunuzla ilgilenin ç, Üniversitenin tadını çıkarın. Arkadaşlarınızla Sosyalleşin..

Tiyatro, müzik vs kulüplere katılın kafanızı dağıtın..

Bırakın anne babanızı onlar tartışır da sevişir de. İnan ki biraz büyüdüğünde, kendine ait bir hayatın olduğunda ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksın.

Ayrıca okulda psikolog varsa terapi almanı tavsiye ederim.. Bu evhamlı takıntın için terapi almalısın.
 
Back
X