Çook iyi anlıyorum seni canım..
Aynı dert bende de var..
Biz yeni evliyken babamla aramız iyiydi, babamın benden bazı çıakrları vardı çünkü. (uzun hikaye, ama merak edersen konuma bakabilirsin)
Babamla aram iyiyken eşimin ailesi bana çok saygılıydı.
Ne zamanki babamla aramız bozuldu..
İlk başlarda eşimin ailesi destek olmak ister gibi yaklaştı, maksatları olanı biteni öğrenmekti tabi.
Sonra babamla iletişimim tamamen koptu. Şimdi gör eşimin ailesinin saygısızlıklarını.
Anne-baba önemli evlilikte.
Kesinlikle anne-babayla sorunun olsa bile ne eşine ne ailesine fazla yansıtmayacaksın. Eşin senin hayat arkadaşın, evet herşeyi paylaşmalısın.
Ama bunu değil..
Her zaman senin arkanda sağlam duran, seni kollamaya hazır bir ailen olduğunu hissedecek hem eşin, hem ailesi.
Ben ayakları üzerinde duracak parayı kazanan, eğitimli bir insanım. Ama bu yetmiyor.
Ailemin yokluğu, eşimin ailesinin bana ve eltime farklı davranmasına apaçık şekilde yol açıyor.
Eltiminmde ailesi inanılmaz ilgili, benimkinni aksine.
Mesela eşimin ailesi bana gelirdi, kaç çeşit yemek yapardım, eline sağlık duyamazdım.
Ama eltim bir çay verir, yanına bişey vermez. Aman kızım ne zahmet ettin..
Senin şu durumunda ben olsam babamı arardım.
Bunu kendi konumum için yapardım.
Bebeğimin olacağını da söylerdim, ne malum soğuk davranacağı?
Zaten soğuk davransa ne olur, şu anki durumundan daha kötü olamaz sanırım.
Hatta keşke babanı eve yemeğe davet etsen, k.pederinin haberi olsa bundan bir şekilde.
Hiçbirini yapamam dersen babanla görüşüyormuşsun gibi yap.
K.validene arada hikaye yaz, geçen de babam kendine bilmemne almış, geçen babam aradı, bebeği merak ediyor vs vs.
Ciddi söylüyorum, uydur ve tıka ağızlarını.