• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Başarabilir miyim?

bence çocuğu ücretsiz yapmalılar.
şartlar bana hiç iyi gelmedi. 1,5 yaş ufak , bekleyebilirsiniz. ruh halinizi anlıyorum ilk mesajı okudum. sakin olun , bebeğinizin tadını çıkartın, kendinizi çok yıpratıyorsunuz. maddi sıkıntı yok ise lütfen biraz daha sabırlı olun.
 
Haklısınız, zaten çok şükür paraya da ihtiyacım yok. Ama insan psikolojik olarak kötü hissediyor. İki lisans mezunu olup bu ücrete çalışmak insanı üzüyor cidden ama malesef ki ülkenin durumu bu😞
Bence kabul edin. Ücret az görünse de sonuçta hem iş deneyiminiz olacak hem de çocuğunuz yanınızda olacak. Evden çıkmak da iyi gelir.
 
bence çocuğu ücretsiz yapmalılar.
şartlar bana hiç iyi gelmedi. 1,5 yaş ufak , bekleyebilirsiniz. ruh halinizi anlıyorum ilk mesajı okudum. sakin olun , bebeğinizin tadını çıkartın, kendinizi çok yıpratıyorsunuz. maddi sıkıntı yok ise lütfen biraz daha sabırlı olun.
Evet, çok şükür maddi bir sıkıntım yok öyle bir ihtiyacım da yok. Dediğiniz gibi kendimi manevi olarak yıpratıyorum. Nitelikli olup evde oturmak cidden üzüyor
 
bence çocuğu ücretsiz yapmalılar.
şartlar bana hiç iyi gelmedi. 1,5 yaş ufak , bekleyebilirsiniz. ruh halinizi anlıyorum ilk mesajı okudum. sakin olun , bebeğinizin tadını çıkartın, kendinizi çok yıpratıyorsunuz. maddi sıkıntı yok ise lütfen biraz daha sabırlı olun.
Çocuğu ücretsiz yaparlarsa okey mi sizce?
 
Çocuğu ücretsiz yaparlarsa okey mi sizce?
çocuk yanınızda olacak,o da eğitim alacak sosyalleşecek. sizin içiniz rahat olacak. bakıcıya veya bir kuruma ek ücret ödemeyeceksiniz. deneyim kazanacaksınız ki illa ki bir dönem kazanacaksınız. yaşınızdan veya deneyimsizliğinizden korkmayın. kızım 27 aylıktan itibaren kreşe başladı, kreşlerde öğrenci ve veli ile iletişimizin iyi ise , geri dönüşler iyi ise inanın deneyimsizliğin bir etkisi yok. elbette acemiliğinizin çıkacağı bir dönem olacaktır ama olgunluğunuzun ve anne olmanızın da avantajları olacaktır .
 
Evet, çok şükür maddi bir sıkıntım yok öyle bir ihtiyacım da yok. Dediğiniz gibi kendimi manevi olarak yıpratıyorum. Nitelikli olup evde oturmak cidden üzüyor
ben çalışan anne seviyorum, hem anne hem çocuk için ama şu an kendizi yıpratmanın manası yok. bi yerden elbette başlayın ama kendinizi üzmeyin 🥰
 
Merhaba, konumun üzerinden 1 seneden fazla zaman geçmiş ve ben hala çalışmıyorum. Kızım 1.5 yaşına geldi. Bugün bir iş görüşmesine gittim. Butik bir anaokulu. Benim sınıfımda da 2.5 yaşlarında 3 çocuk olacak. Kızımı da yanımda kabul ettiler. Bir otobüsle gidip geleceğim. Sabah 9 akşam 5 çalışacağım. Asgari ücret teklif ettiler ama kızım için de 7 bin lira ücret talep ettiler. Yani aylığım 15 bin lira olacak. İkinci üniversite olarak çocuk gelişimi lisans bölümünü uzaktan bitirdiğim için de iş tecrübem yok. Bu yüzden 24 ağustosta 1 haftalık bir deneme süreci olacak. Sizce şartlar nasıl? Düşüncelerinizi belirtirseniz çok iyi olur. Şimdiden teşekkür ederim.
Kabul edin. Tecrübe kazanırsınız, çocuk biraz daha büyüyünce de daha iyi bir yere geçersiniz. Bunu para kazanma amacıyla değil de sosyalleşme amacıyla yapıyormuş gibi düşünün.
 
Haklısınız, zaten çok şükür paraya da ihtiyacım yok. Ama insan psikolojik olarak kötü hissediyor. İki lisans mezunu olup bu ücrete çalışmak insanı üzüyor cidden ama malesef ki ülkenin durumu bu😞
Evet ülke kötü durumda ve psikolojimizi mahvediyor. Ama şöyle düşünün; ikinci üniyi açıktan okuduysanız ve tecrübesiz olarak sizi işe alıyorlarsa maaşını düşünmeyin ilk etapta. Çünkü bildiğiniz gibi çoğu yer deneyimsiz yeni mezunu adamdan saymıyor. Siz çocuğunuzla gidebileceğiniz bir iş bulmuşsunuz. Bu benim için şükür sebebi olurdu. Ayrıca daha yüksek de alsanız çocuğu kreşe ya da bakıcıya bıraksanız aynı hesaba gelir elinizdeki para zaten. Deneyim kazanıyorum diye düşünün. Şu an gel asgarinin altına fizik tedavi merkezinde çalış deseler koşa koşa giderim ben. Markette 30 alacağıma kendi işimde 15 almayı bile tercih ederim tecrübe kazanana kadar en azından. Ülke bu hâle getirdi beni.
 
Merhabalar 😌
Bu konuyu buraya açtığımı bile unutmuştum şimdi fark ettim. Geçen seneden beri bir çok yere cv bıraktım birçok yerle görüştüm ama hiçbiri olumlu olmadı tam ümidimi kaybetmişken telefon aldım ve görüşmeye çağırıldım. Bugün ikinci görüşmeye gittim ve işe alındım çok şükür.
Pazartesi 2 haftalık bir oryantasyon süreci olacak o da kızımın uyumuna bakmak için olacak. Uyum sağlayacağını düşünüyorum ama tek sıkıntı bana çok bağlı ama zamanla öğretmenine alışacağını düşünüyorum.
Okul bana çok yakın 10 dakikalık mesafede otobüsle 3 durak ve yürüme mesafesi yok. Kapının önünden bineceğim kapının önünde ineceğim.
Sabah 9 akşam 5 şeklinde çalışacağım. Haftada bir gün de sabah 7 akşam 3 olacak.
Kızım da ücretsiz eğitim görecek.
2020 yılında bu günleri hayal ederek yani çocuğumla birlikte işe gidip gelebilmeyi hayal ederek 2. Üniversiteye kayıt olmuştum ve 6 sene sonra bu hayalim gerçek oluyor çok şükür ☺️
 
Merhabalar 😌
Bu konuyu buraya açtığımı bile unutmuştum şimdi fark ettim. Geçen seneden beri bir çok yere cv bıraktım birçok yerle görüştüm ama hiçbiri olumlu olmadı tam ümidimi kaybetmişken telefon aldım ve görüşmeye çağırıldım. Bugün ikinci görüşmeye gittim ve işe alındım çok şükür.
Pazartesi 2 haftalık bir oryantasyon süreci olacak o da kızımın uyumuna bakmak için olacak. Uyum sağlayacağını düşünüyorum ama tek sıkıntı bana çok bağlı ama zamanla öğretmenine alışacağını düşünüyorum.
Okul bana çok yakın 10 dakikalık mesafede otobüsle 3 durak ve yürüme mesafesi yok. Kapının önünden bineceğim kapının önünde ineceğim.
Sabah 9 akşam 5 şeklinde çalışacağım. Haftada bir gün de sabah 7 akşam 3 olacak.
Kızım da ücretsiz eğitim görecek.
2020 yılında bu günleri hayal ederek yani çocuğumla birlikte işe gidip gelebilmeyi hayal ederek 2. Üniversiteye kayıt olmuştum ve 6 sene sonra bu hayalim gerçek oluyor çok şükür ☺️
Siz neden devlete atanmaya çalışmıyorsunuz?
Özeller de emeğiniz sömürülür. Verecekleri üç kuruş para.. Büyük ihtimal kızınız için kabul ettiniz
 
Sizinle aynı okul ve fakülteden bir dostum tıpkı sizin yolunuzdan giderek şuan sizin arzu ettiğiniz şeyi yapıyor Ankarada . Niye yapamayasınız ? İçinizden çocuk çıkmış sizi hiçbirşey durduramaz.
 
Siz neden devlete atanmaya çalışmıyorsunuz?
Özeller de emeğiniz sömürülür. Verecekleri üç kuruş para.. Büyük ihtimal kızınız için kabul ettiniz
Haklısınız devlete atanabilirim hatta 85 üstü puanım var ama düzenim bozulur. Önemli olan rahat bir ortamda çalışabilmek benim ve kızım için. Benim arkadaşım atandı mesela eşiyle ayrı yaşamamak için her gün 4 saat yol çekiyor. Bugün ona işe gireceğimi söylediğimde işinin eve yakın olması en büyük nimetlerden biri zaten insanı yoran yol dedi. Benim işimle evimi arası 10 dk olacak. Şuan için önceliğim kızım sonrasıno sonra düşünürüm atanmak istersem de atanırım diye düşünüyorum.
 
Sizinle aynı okul ve fakülteden bir dostum tıpkı sizin yolunuzdan giderek şuan sizin arzu ettiğiniz şeyi yapıyor Ankarada . Niye yapamayasınız ? İçinizden çocuk çıkmış sizi hiçbirşey durduramaz.
Teşekkür ederim, tabii ki insan istese yapamayacağı hbir şey yok 😌
 
Siz neden devlete atanmaya çalışmıyorsunuz?
Özeller de emeğiniz sömürülür. Verecekleri üç kuruş para.. Büyük ihtimal kızınız için kabul ettiniz
Bu arada tecrübem olmadığı için yardımcı öğretmen olarak başlayacağım ve asgari ücret alacağım. Okulun tam gün ücreti ise 30 bin lira ve kızım ücretsiz eğitim görecek. Başka bir yerde çalışsam zaten alacağım paranın yarısını kızımın bakımı için vereceğim düşünülürse başlangıç için makul bir maaş olduğunu düşünüyorum.
 
Merhaba, okuduğunuz için şimdiden teşekkür ederim.
28 yaşındayım 5 aylık bir kızım var. Marmara Ekonometri bölümünden 2018 yılında mezun oldum ve hemen bir işi girip çalışmaya başladım fakat masa başı işi bir türlü sevemedim o yüzden 2020 yılında İstanbul Üniversitesi Auzef 4 yıllık Çocuk Gelişimi bölümüne giriş yaptım ve bu ay mezun oldum. 2022 yılında işten istifa ettim ve evlendim. 2022 yılından beridir de çalışmıyorum. Şubat ayında kızımı kucağıma aldığımda lohusa depresyonuna girdim. İki Üniversite okumama rağmen ev hanımı olmak sosyal hayatsız olmak ağırıma gitti. Kendimi çok beceriksiz, yetersiz hissetmeye başladım ki hala öyle hissediyorum. Ama artık toparlanmam gerekiyor bir yerden başlamam gerekiyor. Ama o gücü kendimde bulamıyorum. Çünkü evlenene kadar okudum ve çalıştım başka hiçbir şey yapmadım. Bu yüzden evlilik üzerine bir de çocuk çok ağır geldi bana yani beceremedim işte hep bir şeyler eksik kalıyor. İşe başlarsam da nasıl yaparım bilmiyorum.
Oturduğum mahallede rehabilitasyon merkezi var orayı aradım konuştum iş için. Onlar da özel eğitim alanında çalışabilmem için online sertifika programlarına katılıp sertifika almam gerektiğini söylediler. Ben de bu kış sertifikaları alıp ilkbahar gibi özel eğitim alanında işe girmeyi planlıyorum. Kızım da bir buçuk yaşına gelmiş olur o zamana. Kızıma da kapı komşum bakacak güvendiğim biridir o da çocuk gelişimi mezunu.
Tüm bunları söylüyorum ama başaramamaktan korkuyorum daha ev işlerini çocuğu bir arada götüremezken bir de işe nasıl gideceğim diye düşünüyorum.
Benim gibi işe uzunca bir ara verip çocuktan sonra işe başlayanınız var mı? Bu konuda tavsiyelerinize çok ihtiyacım var. Çünkü kendime güvenemiyorum bir türlü bu konuda. Bu arada maddi bir sıkıntımız da yok çalışmak zorunda değilim ama artık evde boğuluyorum artık hem bu yüzden hem de özgüvenimi kazanmak için çalışmak istiyorum.
2012 de mezun oldum, 2022 ye kadar çalıştım. 4 yıldır bebişlerden dolayı evdeyim. Bunaldığım zamanlar oluyor ama, evde çocuklarımla olmak için tek fırsatım da bu. Seneye iznim bitecek, iş, ev ve çocuklara nasıl yetişeceğim bakalım
 
Merhaba, okuduğunuz için şimdiden teşekkür ederim.
28 yaşındayım 5 aylık bir kızım var. Marmara Ekonometri bölümünden 2018 yılında mezun oldum ve hemen bir işi girip çalışmaya başladım fakat masa başı işi bir türlü sevemedim o yüzden 2020 yılında İstanbul Üniversitesi Auzef 4 yıllık Çocuk Gelişimi bölümüne giriş yaptım ve bu ay mezun oldum. 2022 yılında işten istifa ettim ve evlendim. 2022 yılından beridir de çalışmıyorum. Şubat ayında kızımı kucağıma aldığımda lohusa depresyonuna girdim. İki Üniversite okumama rağmen ev hanımı olmak sosyal hayatsız olmak ağırıma gitti. Kendimi çok beceriksiz, yetersiz hissetmeye başladım ki hala öyle hissediyorum. Ama artık toparlanmam gerekiyor bir yerden başlamam gerekiyor. Ama o gücü kendimde bulamıyorum. Çünkü evlenene kadar okudum ve çalıştım başka hiçbir şey yapmadım. Bu yüzden evlilik üzerine bir de çocuk çok ağır geldi bana yani beceremedim işte hep bir şeyler eksik kalıyor. İşe başlarsam da nasıl yaparım bilmiyorum.
Oturduğum mahallede rehabilitasyon merkezi var orayı aradım konuştum iş için. Onlar da özel eğitim alanında çalışabilmem için online sertifika programlarına katılıp sertifika almam gerektiğini söylediler. Ben de bu kış sertifikaları alıp ilkbahar gibi özel eğitim alanında işe girmeyi planlıyorum. Kızım da bir buçuk yaşına gelmiş olur o zamana. Kızıma da kapı komşum bakacak güvendiğim biridir o da çocuk gelişimi mezunu.
Tüm bunları söylüyorum ama başaramamaktan korkuyorum daha ev işlerini çocuğu bir arada götüremezken bir de işe nasıl gideceğim diye düşünüyorum.
Benim gibi işe uzunca bir ara verip çocuktan sonra işe başlayanınız var mı? Bu konuda tavsiyelerinize çok ihtiyacım var. Çünkü kendime güvenemiyorum bir türlü bu konuda. Bu arada maddi bir sıkıntımız da yok çalışmak zorunda değilim ama artık evde boğuluyorum artık hem bu yüzden hem de özgüvenimi kazanmak için çalışmak istiyorum.
Merhaba, kullanıcı adınız bile azimlibiri. Neden yapamayasınız ki? Zaten doğum yapan herkes birkaç yıl iş yaşamına ara veriyor. Ne mutlu ki yolun başında size uygun olmayan bir iş olduğunu fark edip seveceğiniz bir meslek için emek vermişsiniz. Artık işe dönmeye de hazırsınız. Bu arada yaşınız gerçekten çok genç. İnsan böyle durumlarda kaybettiği yılları gözünde çok büyütüyor. Ancak daha önünüzde yaşınızdan daha fazla yıllarınız var. Onları istediğiniz gibi yaşamak sizin elinizde :)
 
2012 de mezun oldum, 2022 ye kadar çalıştım. 4 yıldır bebişlerden dolayı evdeyim. Bunaldığım zamanlar oluyor ama, evde çocuklarımla olmak için tek fırsatım da bu. Seneye iznim bitecek, iş, ev ve çocuklara nasıl yetişeceğim bakalım
Yetişirsiniz Allah'ım izniyle. Cidden böyle şeyleri kafamızda çok büyütüyoruz ama işin içine girince hiç de büyütecek kadar zor olmadığını göreceksiniz.
Merhaba, kullanıcı adınız bile azimlibiri. Neden yapamayasınız ki? Zaten doğum yapan herkes birkaç yıl iş yaşamına ara veriyor. Ne mutlu ki yolun başında size uygun olmayan bir iş olduğunu fark edip seveceğiniz bir meslek için emek vermişsiniz. Artık işe dönmeye de hazırsınız. Bu arada yaşınız gerçekten çok genç. İnsan böyle durumlarda kaybettiği yılları gözünde çok büyütüyor. Ancak daha önünüzde yaşınızdan daha fazla yıllarınız var. Onları istediğiniz gibi yaşamak sizin elinizde :)
Öyle cidden, ne güzel yazmışsınız içimi ferahlattınız çok teşekkür ederim 🫠☺️
 
Merhaba, okuduğunuz için şimdiden teşekkür ederim.
28 yaşındayım 5 aylık bir kızım var. Marmara Ekonometri bölümünden 2018 yılında mezun oldum ve hemen bir işi girip çalışmaya başladım fakat masa başı işi bir türlü sevemedim o yüzden 2020 yılında İstanbul Üniversitesi Auzef 4 yıllık Çocuk Gelişimi bölümüne giriş yaptım ve bu ay mezun oldum. 2022 yılında işten istifa ettim ve evlendim. 2022 yılından beridir de çalışmıyorum. Şubat ayında kızımı kucağıma aldığımda lohusa depresyonuna girdim. İki Üniversite okumama rağmen ev hanımı olmak sosyal hayatsız olmak ağırıma gitti. Kendimi çok beceriksiz, yetersiz hissetmeye başladım ki hala öyle hissediyorum. Ama artık toparlanmam gerekiyor bir yerden başlamam gerekiyor. Ama o gücü kendimde bulamıyorum. Çünkü evlenene kadar okudum ve çalıştım başka hiçbir şey yapmadım. Bu yüzden evlilik üzerine bir de çocuk çok ağır geldi bana yani beceremedim işte hep bir şeyler eksik kalıyor. İşe başlarsam da nasıl yaparım bilmiyorum.
Oturduğum mahallede rehabilitasyon merkezi var orayı aradım konuştum iş için. Onlar da özel eğitim alanında çalışabilmem için online sertifika programlarına katılıp sertifika almam gerektiğini söylediler. Ben de bu kış sertifikaları alıp ilkbahar gibi özel eğitim alanında işe girmeyi planlıyorum. Kızım da bir buçuk yaşına gelmiş olur o zamana. Kızıma da kapı komşum bakacak güvendiğim biridir o da çocuk gelişimi mezunu.
Tüm bunları söylüyorum ama başaramamaktan korkuyorum daha ev işlerini çocuğu bir arada götüremezken bir de işe nasıl gideceğim diye düşünüyorum.
Benim gibi işe uzunca bir ara verip çocuktan sonra işe başlayanınız var mı? Bu konuda tavsiyelerinize çok ihtiyacım var. Çünkü kendime güvenemiyorum bir türlü bu konuda. Bu arada maddi bir sıkıntımız da yok çalışmak zorunda değilim ama artık evde boğuluyorum artık hem bu yüzden hem de özgüvenimi kazanmak için çalışmak istiyorum.
Lütfen söylediğime alınmayın.

2 bölüm bitirmişsiniz ama öyle ahım şahım bu mesleği yapmazsam yazık olur(doktorluk gibi) bir bölüm değiller sonuçta. Maddi olarak zor da değilseniz, gerçekten çalışıp kazanacağınız paraya ihtiyacınız yoksa sırf üniversite okudum boşa gitmesin diye işe girmeyin. Çok iyi bir işiniz olur ( asgari ücretin 3-4 katı kazanacak kadar) bebeğinizi bırakmak maddi olarak kazançlı gelir tamam bırakın diyelim. Ama asgari ücretin 3 aşağı 5 yukarısını kazanacaksınız diye el kadar sebinizi başkasına bırakmayın bence. Ev işleri çocuk şirket gerçekten çok zor 3lü. Zor da değilseniz yormayın kendinizi. Komşunuz bakabiliyorsa arada baksın kursa yazılım, çocuğunuzu alın etkinliklere katılın, illa çalışmak mı gerekiyor evden çıkmak için
 
Lütfen söylediğime alınmayın.

2 bölüm bitirmişsiniz ama öyle ahım şahım bu mesleği yapmazsam yazık olur(doktorluk gibi) bir bölüm değiller sonuçta. Maddi olarak zor da değilseniz, gerçekten çalışıp kazanacağınız paraya ihtiyacınız yoksa sırf üniversite okudum boşa gitmesin diye işe girmeyin. Çok iyi bir işiniz olur ( asgari ücretin 3-4 katı kazanacak kadar) bebeğinizi bırakmak maddi olarak kazançlı gelir tamam bırakın diyelim. Ama asgari ücretin 3 aşağı 5 yukarısını kazanacaksınız diye el kadar sebinizi başkasına bırakmayın bence. Ev işleri çocuk şirket gerçekten çok zor 3lü. Zor da değilseniz yormayın kendinizi. Komşunuz bakabiliyorsa arada baksın kursa yazılım, çocuğunuzu alın etkinliklere katılın, illa çalışmak mı gerekiyor evden çıkmak için
Estağfurullah alınmam tabii ki ve düşünceleriniz için teşekkür ederim.
Pazartesi anaokulu öğretmenliğine başlayacağım ve kızım da yanımda olacak tabii 2 hafta deneme süreci olacak eğer kızım zorlanırsa çalışmayacağım. Hiçbir şey kızımın konforu ve psikolojisinden önemli değil tabii ki.
 
Estağfurullah alınmam tabii ki ve düşünceleriniz için teşekkür ederim.
Pazartesi anaokulu öğretmenliğine başlayacağım ve kızım da yanımda olacak tabii 2 hafta deneme süreci olacak eğer kızım zorlanırsa çalışmayacağım. Hiçbir şey kızımın konforu ve psikolojisinden önemli değil tabii ki.
Kızınız yanınızda çalışabiliyorsanız gerçekten çok güzel olur. İnşallah kolayca alışır rahat edersiniz
 
Back
X